Romanos 4

Kisi Bible (KIZ_ULB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Twibetakujobha kiki kabhele kujha Abrahamu, dadi jhitu kwa namna jha mb'el'e, abhonekene?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Kwa ndabha ikajhelayi Abrahamu abhalangibhu haki kwa matendo, na aajhe ni sababu jha kwitufya, lakini sio palongolo pa K'yara.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Kwani majhandiku ghijobhuli? “Abrahamu an'kyeriri K'yara na abhalangibhu kwa muene kujha haki.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Henu kwa munu jha ibhomba mbombo, mal'epu gha muene ghibhalangibhwa lepi kujha ni neema, bali kujha lideni.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Lakini kwa munu jha ibhomba lepi mbombo jhojhioha bali akan'kiera muene ambajhe akambalangila haki jhaabeli kujha mtauwa, imani jha muene munu ojhu jhibalangibhu kujha haki.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Daudi ni muene ijobha baraka panani pa munu ambajhe K'yara akambalangila haki bila matendo.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Ajobhili, “Bhabarikibhu bhala ambabho maovu gha bhene ghasamehibhu ni ambapo dhambi sya bhene sigupikibhu.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Abarikibhu munu jhola ambajhe Bwana akambalangila lepi dhambi.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Basi je baraka e'se ndo kwa bhala bhabhatahiribhu tu, au kabhele ni kwa bhala bhabhabelikutahiribhwa? Kwa ndabha twijobha, “kwa Abrahamu imani jha muene jhabhalangiki kujha jha haki.”
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Henu jhabhalangibhu bhuli? Wakati Abrahamu ajhele mu tohara, au bho akhona kutahiribhwa? Jhajhelepi mu kutahiribhwa, bali kubela kutahiribhwa.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Abrahamu apokili alama jha kutahiribhwa. Obho bhwajhele bhola muhuribhwa jhela haki jha amani jhaajhe nayu tayari kabla jha kutahiribhwa. Matokeo jha ishara ejhe ndo kwamba abhombiki kujha dadi ghwa bhoha bhabhikiera, hata kama bhajhele mu kutokutahiribhwa. Ejhe jhijhe ni maana kujha haki jhibetakubhalangibhwa kwa bhene.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ejhe kabhele jha maamisi kujha Abrahamu abhombiki kujha dadi ghwa tohara sio tu kwa bhala bhabhitokana ni tohara, bali bhala bhabhakasikesya nyayu sya dadijhitu Abrahamu. Na ejhe ndo imani jhaajhe najhu kwa bhabeli kutahiribhwa.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Kwa ndabha jha jhelepi kwa sheria kwamba ahadi jhahomesibhu kwa Abrahamu ni uzao bhwa muene, ahadi ejhe jha kujha bhibetakujha bharithi bha dunia. Isipokujha jhajhele kup'et'ela haki jha imani.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Kwa maana kama bhala, bha sheria ndo bharithi, imani ijhele jha bhwaka, ni ahadi jhibatiliki.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Kwa ndabha sheria jhileta ghadhabu, lakini pala ambapo ijhelepi sheria, kabhele kujhelepi kutii.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Kwa ndabha ejhe e'le lihomela kwa imani, ili ijhelayi kwa neema. Matokeo ghake, ahadi ndo dhahiri kwa uzao bhuha. Ni bhazawa abha sio tu bhala bhabhajhimanyi sheria, bali kabhele bhala ambabho ndo bha imani jha Abrahamu. Kwa maana muene ndo dadijhitu tete twebhoka,
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 kama kyajhilembibhu, “Nikubhombili bhebhe kujha dadi ghwa mataifa ghamehele.” Abrahamu ajhele mu uwepo bhwa jhola jhaamwamini, yaani, K'yara ambajhe akabhapela bhanu uzima ni kughakuta mambo ambagho ghajhelepi ili ghabhwesiajhi kujha.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Licha jha hali syoha syakwibhala, Abrahamu kwa ujasiri an'kieriri K'yara kwa magono ghaghahideghe. Naha ajhele dadi ghwa mataifa ghamehele, kul'engana ni khela kyakyajobhibhu, “... Ndo kwawibetakujha uzao bhwa bhebhe.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Muene ajhelepi dhaifu mu imani. Abrahamu ajobhili kujhamb'el'e ghwa muene bhwamalili kujha bhufwili - ajhele ni umuli kulibila miaka mia moja. Kabhele ajhedekili ni hali jha kufwa jha lileme lya Sara.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Lakini kwa ndabha jha ahadi jha K'yara, Abrahamu abelilepi kubela kukiera, bali apelibhu nghofu mu imani ni kun'tufya K'yara.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Ajhele amanyili bhukweli kujha khela ambakyo K'yara aahidi, ajhele kabhele ni bhuwezo bhwa kukikamilisya.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Henu ejhe kabhele jhabhalangibhu kwa muene kujha ndo haki.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Henu jhalembibhu lepi tu kwa faida jha muene, kujha jhabhalangibhu kwa muene.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Jhalembibhu kwa ndabha jha tete kabhele, kwa bhabhekibhu kubhalangibhwa tete ambabho twikiera kwa muene jha amfufuili Bwana bhitu Yesu kuhoma kwa bhafu.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Ojho ndo jhola ambajhe apisibhu kwandabha jha makosa ghitu ni kufufulibhwa ili tukabhayi kubhalangibhwa haki.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.