2 Coríntios 7
Kisi Bible (KIZ_ULB) vs VC
1 Bhapendwa bhangu, kwa ndabha tuye ni ahadi ese, na tujitakisiayi tayhoto kwa kila lijambo lalika tuketa tuyelai tabhachafu mu mibhele yhitu kiroho. Na tuulondai utakatifu kihofu ya k'yara.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Mketai nafasi kwa jia ya yhoto! Tunkosili hee munu yuoayola. Tanzulili lepi munu yuoayola. Tujinufaishi lepi kwa faida ya munu yuoayola.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Nijobha ele so kwa kubhalaumu. Ndabha ni malili Kujobha kujo muyele mu miteema yhitu, kwa tete kufwa pamonga ni kuishi pamonga.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Niyele ni ukifu ubhaa mugati ya yhomo, na nikajifunula ndabha ya yhomo. Nimemili ni fulaha hata pagati pa mateso ghitu ghoa.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Twahidili Makedonia, mibhele ya yhoto yaayele hee yakup'homoseka. Badala yaki, takabhili taabu kwa namna syoa Kutobhibhwa vita upandi wa kwibhala ni hofu upandi wa mugati.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Lakini K'yara, yaakabhafaliji yabhakatili tamaa, atufaliji kwa ujio wa Tito.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Yayele hee kwa kuhida muene kuwa K'yara atufaliji. Yayele kabhele falaja sela Tito saasipokili kuhomela kwa yhomo. Muene atujobhili ya kuwa upendo ubhaa wamyele nabhu, kuhuzunika kwa yhomo, nakamwayele ni wasi wasi kwajia ya nene. Efu nizidili kuhobhoka nesu.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Hata kujo walaka bhuangu wabhafwanyili kusikitika, nikaujutila liee. Ila nijutila pana ubhona walaka obho ubhafwanyili muyelai ni huzuni muenga. Ila so mwayele ni huzuni kwa mda udebe.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Henu nihobholela, so kwa ndabha mwayele ni shida, ndabha huzuni sinu sabhaletili mu toba. Mwakabhili huzuni ya kiungu, hombi mwa tesibhu sikihasala ndabha ya tete.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Ndabha huzuni ya kiungu yileta toba yayika milisya wokovu wa bila ya kuya ni majuto. Huzuni ya kidunia, hata kabhele, yileta mauti.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Mlangai huzuni eye ya kiungu yakizalishi azma yeleku ibhaa mugati mwinu. Namna yeleku azma kayayele ubhaa mugati mwa yhomo kwa kulasya kujo mwayelepi ni hatia. Kwa namna yeleku uchungu wa yhomo kauyele ubhaa, hofu yhimo, matamanilu ghinu, bidii yhinu, ni shauku yhinu ya kubhona kutya haki kayilondeka kuketibhwa! kup'etela kila lijambo yamsibitishi mwa yhomo kutokuyani hatia.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Kujobhela nabhayandikili muenga, nayandiki lepi kwajia ya mkosaji, wala so kwa munu ya atesibhu ni maovu. Nayandiki ya ndabha uzati wa miteema ya yhomo kwajia ya tete ibhuesya kumanyikana kwa yhomo palongolo pa mihu gha K'yara.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Ni ndabha ya ele kujo tifalijika. Kup'etela nyongesya ya falaja ya yhoto tabhene, tihobholela kabhele, kabhele kuzidi ndabha ya Tito, ndabha roho yaki yabhabuludishi ni muenga mwabhoa.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Yakuwa kujo najifunili kwa muene kuhisiana ni muenga nayele hee nisoni. Kinyume kyaki, kutya tukaliayi lilobhi latajobhili kwa yhomo layele la ukueli, majifuno ghitu kup'etela Tito ghasibitishu kujo gha ukueli.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Upendo bhuake kwajia ya yhomo hata kujo mmbaa zaidi, Katya kaikhomboka utii bhkimo mwabhoa, kutya kamwamkalibisi muene ki hofu ni kutelemeka.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Nihobholela ndabha ya ukifu ubhaa mugati mwinu.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.