Lucas 15
VEKAPAWAI VALIGUNA (KHZ) vs ACF
1 Takiti koko talimara e kala rakava talimara gutuma Iesu genai geagoto, gena kila pia kamonagira ularana.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Parisea talimara e rova gevevega-ripagiawai talimara gemunemuneto, negetiwato, “Etalima rakava talimara egapi-ragerana e ira ria geganigani-kouna!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Ne Iesu na eparapore geria ekilagiato, netiwato,
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Pere gomi ta gena mamoe tinavu kwapuna (100), aonai ta pere lekwalekwa genai, ia rakagau pere kala? Ia na gagala taulavati kwapuna e taulavati kwapuna (99) tanopakanai pere raokwanira, elekwalekwato mamoena pere tavua pere ago pereve rawalia.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Pereve rawalia genai, pere pani-itia mavererena,
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 ne numai pere lakagia. Pere kwaragia aonai, gatana e lagana talimara pere keara, pere vaikilara, ‘Itama verere-koukou vou, kwalana geku mamoe, elekwalekwato gauna, maparawalia.’
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Au na avaikilamina, voio gelegelenai rakava talimana ta gena rakava aora na evetugamagiwaina genai, kupai verere kamu iwavagi, kala rorirori talimara gagala taulavati kwapuna e taulavati kwapuna (99) geria kala rorirori pakurai ati gevetugamagi-waina maki pene vanagira.”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Pere gare ta gena siliva monira maparara gagalana (10), aonai kwapuna pere lekwalekwa genai, ia rakagau pere kala? Ia na lamepa pere kapua, numa pere alia, vomoni kwapuna pere tavu-inamainamaa pere ago pereve rawalia.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Pere rawalia genai, ia na gatana e lagana talimara pere keara, pere vaikilara, ‘Itama verere-koukou, kwalana geku siliva monina, elekwalekwato gauna, warau parawalia.’
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Au na avaikilamina, rakava talimana ta gena rakava na evetugamagiwaina genai, Palagu gena aneru vovetaina pia verere.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Iesu maekilato, “Talima ta natuna ruala.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Tau mulitaina na tamana evaikilaato, netiwato, ‘Tamaku, ita na rinaga ono warera, pe au gavuku rinagara ono veniku.’ Ne rinaga maparara natuna ruala nuganugarai ewarerato.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Toma ati vogo geaikito mulirai, tau mulitaina gena rinaga etao-koukourato, ne kapu raurau ai elakato. Vonai gena rinaga eve ulaulagirato.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Gena rinaga maparara evega-aikirato mulinai, vokapu ai roge kamukamu ekwarato. Ia warau ema lealeato.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Ne eagoto, vokapu talimana ta genai inagulu eve tavuto, ne ia na etuguato pae pene gita-tagora.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Ia evito-rakavaato gaurai, pae garia ganigani pene ganira netiwato, na voganigani maki taa na ati eveniato.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Ne eve vetugamagi-waito, netiwato, ‘Tamaku gena inagulu talimara vogo, e garia gauganigani maki vogo, na au enai vitona evagikuna.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ana waikule, tamaku genai ana laka, ne pana vaikilaa: Tamaku, Palagu wailanai e goi wailamu ai akala-rakavato.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Au ati gelegele goi natumu ai mapono kilagiku; na anogimuna, gemu vetugunagi talimanai pono vega-agoku, napanatiwa.’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Ne ekuliitito, tamana genai elakato.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Ne natuna na evaikilaato, netiwato, ‘Tamaku, au Palagu wailanai e goi wailamu ai mageku kala rakava. Au ati gelegele goi natumu ai mapono kilagiku.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Na tamana na gena vetugunagi talimara evaikilarato, netiwato, ‘Iokala-veleke! Rapuga nama iwavagina ta iovuamaia, ioma vega-rogagia. Rini ta ririnai ioma lupi-ragea, e tamaka maki gagenai ioma veakalaa.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 E polomakau natuna monapouna ta iovuamaia, iovagia, ne pita gani e pita verere-koukou.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Kwalana natuku ea ekwaregato, na mapemaguliwai; elekwalekwato, na mapama rawalia!’ Ne ira maparara geverereto.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Natuna tau kunena araga kapunai. Araga na ewaikuleto, numa eago-veniawai aonai, mari e pala kulura ekamonagirato.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Gaurai vetugunagi talimana ta ekeaato, vokulu kwalana everenagi-agiato.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Vetugunagi talimana na evega-geleato, netiwato, ‘Goi tarimu pewaikule, tamamu na ia namana e magulina pema rawalia gaurai, ia na vetugunagi talimara pevaikilara, polomakau natuna monapouna gauna pege vagia.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Tau kunena eparu-rakavato, numai ati elaka-togato, ne tamana elaka-piatito, enogiato ene laka-toga ulanana.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Na ia na tamana evaikilaato, netiwato, ‘Ono gitaa, au rigolo rigolo goi lagamu ai ataluna, vetugunagimu aago-venina, gemu ririwa maparara akwalanarana, gemu vevega-nagi ta ati akala-ketoana, e goi na nanikoti natuna ta maki ati ovenikuna au magataku ria vega-verere-agimai ulanana.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 A goi enatumu mata-poraga garera geriai gemu rinaga maparara pevevega-verovero-vagira; pewaikule-wai aonai, goi na polomakau natuna monapouna povagia ia gana!’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Tamana evega-geleto, netiwato, ‘Natuku, goi au lagaku ai otalu-vanagivanagina, au geku egaura maparara goi gemu.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 A ewagumona ita verere e ita vonelagi e pita verere, kwalana tarimu ekwaregato, na pemaguli; elekwalekwato, na mapatama rawalia.’”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.