Lucas 7

Kuturmi NT (KHJ_LIS) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ikpara sini Iyesu kywɛri ʊtana ʊring men kukum orokru sukuwɔ, aka raa ngɛ Ikafarnahum.
1 E, depois de concluir todos esses discursos perante o povo, entrou em Cafarnaum.
2 Bi ʊpʊrha agara opyo ɔrɔmɔmɔrʊ arʊ tɛikɔ nuwo, arʊ sini epri ni usho iyoyow ni ɛngɛɛ saa akrʊ etekya ukpoo.
2 E o servo de um certo centurião, a quem este muito estimava, estava doente e moribundo.
3 Ikpara sini ɛkǝri ɔrɔmɔmɔrʊ ʊtɛikɔ kung imi sini Iyesu ku sa, aka tuma opyo ɔrɔkɔng Ayaudiya ɔyo sɔrhɔ ngɛ aba ma agara ngɛ ikrʊ.
3 E, quando ouviu falar de Jesus, enviou-lhe uns anciãos dos judeus, rogando-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ikpara sini abii owro Iyesu, ɔkɔ sɔrhɔ ngɛ nagang, asani “Orokru wen maa sini ʊnʊshɛɛ ngɛ,
4 E, chegando eles junto de Jesus, rogaram-lhe muito, dizendo: É digno de que lhe concedas isso.
5 kii ɛwɛi ararʊ aka vura arʊ owro utuno Ayaudiya.”
5 Porque ama a nossa nação e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Iyesu ko kroomo ngɛ. Eneshie ikarha ni ɛkǝri ʊna, ɛkǝri ɔrɔmɔmɔrʊ arʊ tɛikɔ ka tuma orokyoro ngɛ aya sani ɛngɛɛ ni: “Ete, bekya wure ʊkanw kii ise mam sini ʊnʊ bi ʊnam ba,
6 E foi Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou-lhe o centurião uns amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 ʊwɔɔ inakparami ʊkam ni imaa uba eberinw nivum ba. Tana irima agaram nupen ikrʊ.
7 e, por isso, nem ainda me julguei digno de ir ter contigo; dize, porém, uma palavra, e o meu criado sarará.
8 Kii ini ari igumo ngee, oshoo ni agara ngɛ ba atata ne emye. Ise sani arʊ wen ni, ‘Kya,’ akan kyaa; asani awan arʊ ni ‘Ba,’ akan ba. Ise sani agaram, ‘Sakǝn’, akan sayo.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados sob o meu poder, e digo a este: vai; e ele vai; e a outro: vem; e ele vem; e ao meu servo: faze isto; e ele o faz.
9 Ni sini Iyesu kung kǝna, imaa ka maa ʊwɔrɔ ofo ngɛ. Ekǝ tere asani arusu kroo ngɛ ni,
9 E, ouvindo isso, Jesus maravilhou-se dele e, voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos
10 Ekǝri arʊ sini atumimo oko juro kya bi ɛkǝri ʊna aya darha ɛkǝri agara ngɛ sa akrʊ.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, acharam são o servo enfermo.
11 Ni ʊkywɛrɛ kǝna Iyesu ka kyaa opyo apya sini ayirhi ni Inayin, ɔnɔ ʊmɛr ngɛ kǝni orokru napany ko kro ngɛ.
11 E aconteceu, pouco depois, ir ele à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos e uma grande multidão.
12 Ni sini akʊ fwa onuo apya, asu kuno ni ʊkwʊng opyoo orokru sini ɛngɛɛ ni ɔnɔ ɛkǝri ereere eyeyie, ɛkǝri ereere ɛrimɛ ngɛ kpoo, ushi orokru napany bai idɔ ɛkǝri apya ni kǝni ɛngɛɛ ngɛ.
12 E, quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Ni sini Ete rie, aka kung okwoo ka sani ɛngɛɛ ni,
13 E, vendo-a, o Senhor moveu-se de íntima compaixão por ela e disse-lhe: Não chores.
14 Aka kya aya apya ima aban sini okoo ngɛ ɛkǝri arʊ sini okowo katiting neding. Iyesu ka sini,
14 E, chegando-se, tocou o esquife (e os que o levavam pararam) e disse: Jovem, eu te digo: Levanta-te.
15 Ɛkǝri arʊ ukpo kǝ shinɛ akiki akasu pya onuo, Iyesu ka kpara ngɛ ama akwaa.
15 E o defunto assentou-se e começou a falar. E entregou-o à sua mãe.
16 Irung ka kpinmo kukummo, ɔkɔ dɔɔ Ʊnʊng ngɛ akani, “Arʊ pɛrɛ onuo Ʊnʊng erere kuno bi idɔɔ eri!, Ʊnʊng bʊshɛ arʊɔ ngɛ.”
16 E de todos se apoderou o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e Deus visitou o seu povo.
17 Ushoshoo imi sini Iyesu siyen ka kyawo kokywu ube bi idɔɔ Iyahudiya kǝni ʊbʊng ʊkʊkǝrimɔ.
17 E correu dele esta fama por toda a Judeia e por toda a terra circunvizinha.
18 Ɔnɔ ʊmɛr Iyohana arʊ Ibaptisma ka tana Iyohana ngɛ kukum ʊʊma men Iyesu kusani. Kǝnawo Iyohana ka yirha ɔnɔ ʊmɛr ngɛ ara pari,
18 E os discípulos de João anunciaram-lhe todas essas coisas.
19 aka tumamo ki iberi Ete oyo gyurho ngɛ asani, “Ʊnwʊɔ ʊni arʊ sini arʊ kusha ukyee baa, kii arʊ si ikra ni ɛshɛshɛru?”
19 E João, chamando dois dos seus discípulos, enviou- os a Jesus, dizendo: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
20 Ikpara sini ɛkǝri orokru bii owro Iyesu, aka sani, “Iyohana arʊ Ibaptisma ngɛ atumi arʊ ni ɔnwɔ ani arʊ ba gyurhonw, ‘Ʊnwʊɔ ʊni arʊ sini arʊ kusha ukyee baa, kii arʊ si ikra ni ɛshɛshɛru?’ ”
20 E, quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir ou esperamos outro?
21 Bakywakywa dang Iyesu kurhi orokru idumo ngɛ, arʊ ʊsang ikrʊ, ɛyɛri ering ʊshari kǝni ʊʊma arʊ sini ani ofow urong owro.
21 E, na mesma hora, curou muitos de enfermidades, e males, e espíritos maus; e deu vista a muitos cegos.
22 Oko yoro ɛkǝri atina asani,
22 Respondendo, então, Jesus, disse-lhes: Ide e anunciai a João o que tendes visto e ouvido: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam e aos pobres anuncia-se o evangelho.
23 — ausente —
23 E bem-aventurado aquele que em mim se não escandalizar.
24 Bakywa sini ɛkǝri atina Iyohana kpin ʊtira, Iyesu kasu tana orokru ʊring bi ikywi Iyohana:
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, começou a dizer à multidão acerca de João: Que saístes a ver no deserto? Uma cana abalada pelo vento?
25 — ausente —
25 Mas que saístes a ver? Um homem trajado de vestes delicadas? Eis que os que andam com vestes preciosas e em delícias estão nos paços reais.
26 — ausente —
26 Mas que saístes a ver? Um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 — ausente —
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu anjo diante da tua face, o qual preparará diante de ti o teu caminho.
28 — ausente —
28 E eu vos digo que, entre os nascidos de mulheres, não há maior profeta do que João Batista; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 (Kukum ɛkǝri orokru, kǝni arʊ yirha ogon ngɛ ma, sini akʊng irhing Iyesu, oko yoro asani ʊtira Ʊnʊng ni ɛmɛr, bekai sini Iyohana ngɛ asimo Ibaptisma.
29 E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.
30 Ekǝri Afarisiya kǝni avʊwa ogro Imusa ka tiramo ʊwɔrɔfo Ʊnʊng bi ikywimo aka tiramo karhi Iyohana kya samɔ Ibaptisma.)
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.
31 Iyesu ko shoo ngɛ, asani,
31 E disse o Senhor: A quem, pois, compararei os homens desta geração, e a quem são semelhantes?
32 — ausente —
32 São semelhantes aos meninos que, assentados nas praças, clamam uns aos outros e dizem: Nós vos tocamos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 — ausente —
33 Porque veio João Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Tem demônio.
34 — ausente —
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e dos pecadores.
35 — ausente —
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Upyu Afarisi kɔ sɔrhɔ Iyesu ngɛ aya ra ʊmʊra ʊrɛ kǝni ɛngɛɛ ngɛ, aka kya ʊna ɛkǝri ʊbafarisi aya kiki eberi ʊrʊmʊra.
36 E rogou-lhe um dos fariseus que comesse com ele; e, entrando em casa do fariseu, assentou-se à mesa.
37 Opyo erere arʊya ɔnuo ni ʊkiki bi ɛkǝri apya, ni sini akʊng asani Iyesu ku ra ʊmʊra bi ʊna opyo Afarisi, aka ba burha ni ɔnɔ obom sini akyeni ni ʊtari sini ayirhi ni Alibasta ɛtiri ni ɛnyɛ ʊnyang ʊdʊdʊma.
37 E eis que uma mulher da cidade, uma pecadora, sabendo que ele estava à mesa em casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento.
38 Aka ba atiting bi utumo ngɛ bi ishi ifraa kasu tei, kasu rono ngɛ ifraa ni ere, aka punamɔ ni ʊfʊrhi ikywie ko mo ifraa Iyesu kasu kuna ɛnyɛ ʊnyang ʊdʊdʊma dang bayamo.
38 E, estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça e beijava-lhe os pés, e ungia-lhos com o unguento.
39 Ikpara sini ɛkǝri Afarisi sini ɔsɔrhi ngɛ rii kǝna, ekǝ pɛrɛ bi idɔɔ ikywie asani, “Akyusani orokru wen ni arʊ pɛrɛ onuo Ʊnʊng ngɛ anakyu kperhi ngɛ asani, akinadǝi ereere ngee akʊpirha ngɛ, kii arʊya ngɛ.”
39 Quando isso viu o fariseu que o tinha convidado, falava consigo, dizendo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, pois é uma pecadora.
40 Iyesu ka sani ɛkǝri ubafarisi ni,Aka sani, “Avuwa, tanam.”
40 E, respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. E ele disse: Dize-a, Mestre.
41 — ausente —
41 Um certo credor tinha dois devedores; um devia-
42 — ausente —
42 E, não tendo eles com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Dize, pois: qual deles o amará mais?
43 Isimon ko yoro ngɛ asani, “Arʊ sini apʊna ʊta ngɛ ʊrʊrɛ.” Iyesu ka sani ɛngɛɛ ni,
43 E Simão, respondendo, disse: Tenho para mim que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Julgaste bem.
44 Ekǝ tere ki isha ɛkǝri ereere ka sani Isimon ngɛ ni,
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta regou-me os pés com lágrimas e mos enxugou com os seus cabelos.
45 — ausente —
45 Não me deste ósculo, mas esta, desde que entrou, não tem cessado de me beijar os pés.
46 — ausente —
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta ungiu-me os pés com unguento.
47 — ausente —
47 Por isso, te digo que os seus muitos pecados
48 Iyesu ka sani ɛkǝri ereere ni,
48 E disse a ela: Os teus pecados
49 Ekyeng sini ani burha akasʊ pɛrɛ bi idɔɔ opyomo ni, “Iyaa ewe arʊ sini ese pʊna ʊya ngɛ ni?”
49 E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que até perdoa pecados?
50 Iyesu ka sani ɛkǝri erere ni,
50 E disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.