Marcos 7
Topẽ vĩ rá (KGPNT) vs ACF
1 Kejẽn Fariseu ag tóg Jesus to vẽnhmãn mũ, Topẽ vĩ to professor ag mré. Jerusalém tá ag kãmũ ja nĩ.
1 E ajuntaram-se a ele os fariseus, e alguns dos escribas que tinham vindo de Jerusalém.
2 Hã ra ag tóg Jesus mré mũ tĩ ũ ag jẽn vég mũ. Nĩgpég tũ ja ag tóg nĩ, hã kỹ tóg Fariseu ag mỹ jẽggryg tĩ.
2 E, vendo que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar, os repreendiam.
3 Fariseu ag tóg nĩgpe kar kỹ tỹ jẽg tĩ, Israel kar ag ke gé, ag tỹ ti si ag jykre han kỹ.
3 Porque os fariseus, e todos os judeus, conservando a tradição dos antigos, não comem sem lavar as mãos muitas vezes;
4 Ag tỹ negocio tá kãmũ kỹ ag tóg vẽso tỹ kó he tĩ, goj tỹ, vẽso tỹ kó he kar hã ag tóg ko tĩ. Vẽnh jykre si tỹ hẽn ri ke hyn han ag tóg tĩ, caneca kupég tĩ, kukrũ kupég tĩ, lata kupég tĩ ke gé.
4 E, quando voltam do mercado, se não se lavarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como lavar os copos, e os jarros, e os vasos de metal e as camas.
5 Kỹ Fariseu ag tóg Jesus mỹ ke mũ, Topẽ vĩ to professor ag mré hã. “Ã mré mũ tĩ ag tỹ hẽ ri ke jé ti si ag jykre han tũ nĩ nẽ?” he ag tóg mũ. “Ag tỹ ne jé ãjag nĩgé jẽggry ra jẽn nẽ?” he ag tóg mũ.
5 Depois perguntaram-lhe os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Hã ra tóg ag mỹ: “Isaías vỹ ãjag to vĩ ja nĩ, vãsỹ,” he mũ, “kỹ tóg rán kỹ nĩ,” he tóg. “Ti vĩn hã vẽ, ha mẽ: povo tag vỹ ãjag nũnẽ hã tỹ inh mỹ vĩ há han tĩ, hã ra ag jykre pi(jé) tỹ inh jykre nỹ'.
6 E ele, respondendo, disse-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito:Este povo honra-me com os lábios,Mas o seu coração está longe de mim;
7 Fagrĩnh mỹ ag tóg iso grĩnh ke tĩ, hã ra ag tóg ẽprã ke ag jykre to: Topẽ tỹ tón hã vẽ, he tĩ, he ja tóg nĩgtĩ, Isaías ti,” he tóg, Jesus ti. “Hã kỹ tóg ãjag to ki hã tó ja nĩ, ãjag jykre régre nỹtĩn kỹ,” he tóg, Jesus ti.
7 Em vão, porém, me honram,Ensinando doutrinas que são mandamentos de homens.
8 “Topẽ vĩ tovãnh ãjag tóg mũ,” he tóg. “Hã ra ãjag tóg ẽprã ke jykre han tĩ,” he tóg, Jesus ti.
8 Porque, deixando o mandamento de Deus, retendes a tradição dos homens; como o lavar dos jarros e dos copos; e fazeis muitas outras coisas semelhantes a estas.
9 Kỹ tóg ag mỹ: “ãjag hã ne tóg Topẽ vĩ mranh tĩ',” he mũ, “ãjag tỹ ãjag jykre si hã han jé,” he tóg. “Hã ra tóg ãjag mỹ há nỹ, ãjag jykre si ẽn ti,” he tóg, ag mỹ.
9 E dizia-lhes: Bem invalidais o mandamento de Deus para guardardes a vossa tradição.
10 “Moisés tỹ ãjag mỹ Topẽ vĩ tó kỹ tóg ãjag mỹ: “ã mỹnh fi mré ã panh kamẽg nĩ, fag jagãgtãn nĩ,” he ja nĩgtĩ. “Ũ tỹ ã han mũ fag mỹ vĩ kónãn mũ ẽn tén jé ã tóg ke mũ,” he ja tóg nĩgtĩ, Moisés ti,” he tóg, Jesus ti.
10 Porque Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e quem maldisser, ou o pai ou a mãe, certamente morrerá.
11 — ausente —
11 Vós, porém, dizeis: Se um homem disser ao pai ou à mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor;
12 — ausente —
12 Nada mais lhe deixais fazer por seu pai ou por sua mãe,
13 Kỹ Jesus tóg ag mỹ: “Topẽ vĩ mranh ãjag tóg tĩ, ti jẽgja kã ãjag tóg ẽprã ke ag jykre hã ki króm sór tĩ. Ge tỹ hẽn ri ke han ãjag tóg tĩ,” he tóg ag mỹ, Jesus ti.
13 Invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição, que vós ordenastes. E muitas coisas fazeis semelhantes a estas.
14 Kỹ tóg vẽnh kar jé prẽr mãn kỹ ag mỹ: “inh vĩ jẽmẽ ra,” he mũ, “ãjag kar tỹ ki kanhrãn jé,” he tóg.
14 E, chamando outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós, todos, e compreendei.
15 “Vẽjẽn pi(jé) ẽg kavénh tĩ',” he tóg, “ẽg tỹn ko kỹ,” he tóg. “Nén tỹ ẽg ki kãpa vỹ ẽg kavénh tĩ, ẽg tỹ nén ũ vẽnhmỹ han ẽn vỹ ẽg kavénh tĩ,” he tóg.
15 Nada há, fora do homem, que, entrando nele, o possa contaminar; mas o que sai dele isso é que contamina o homem.
16 “Ũ nĩgrẽg nỹtĩ tỹ tỹ jẽmẽ jé,” he tóg, Jesus ti.
16 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
17 Ti tỹ ã pir mỹ ĩn kãra rã kỹ ti mré mũ tĩ ag tóg ti ki jẽmẽg mũ. “Ẽg mỹ kãmén há han nĩ, ã vĩ tag,” he ag tóg ti mỹ.
17 Depois, quando deixou a multidão, e entrou em casa, os seus discípulos o interrogavam acerca desta parábola.
18 Kỹ tóg ag mỹ: “kỹ ãjag mỹ ki kanhró tũ nỹtĩ ver?” he mũ. “Ẽg jẽn tỹ ẽg jẽnky kãra rã kỹ tóg ẽg kavénh tũ nĩgtĩ mỹr,” he tóg.
18 E ele disse-lhes: Assim também vós estais sem entendimento? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 “Ẽg nug kãra tóg rã mũ, kar ẽg fón mũ. Ẽg krĩ kãra tóg rã tũ nĩgtĩ,” he tóg. Hã kỹ Jesus tóg vẽjẽn kar to: “há ti nĩ,” he mũ.
19 Porque não entra no seu coração, mas no ventre, e é lançado fora, ficando puras todas as comidas?
20 Kỹ tóg: “nén tỹ ẽg ki kãpa vỹ ẽg kavénh tĩ,” he mũ.
20 E dizia: O que sai do homem isso contamina o homem.
21 “Nén tỹ ẽg ki kãpan hã vẽ, hã vỹ: jykrén kónãn, he mũ, ũn mén tũ fag to én, he mũ, nén ũ péju, he mũ, ũ tén, he mũ, ã prũ tũ fi mré nỹ, he mũ, ã mén tũ mré nỹ, he mũ.
21 Porque do interior do coração dos homens saem os maus pensamentos, os adultérios, as fornicações, os homicídios,
22 nén kar to én, he mũ, vẽnh jykre pãno han, he mũ, ã tỹ nén ũ nenh (ka)mẽ, he mũ, ũ kato vĩ kónãn, he mũ, vẽnhmỹ inh ag kãfór kar nĩ, he tĩ, he mũ, krĩ tũ, he mũ.
22 Os furtos, a avareza, as maldades, o engano, a dissolução, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a loucura.
23 Nén kar kórég ẽn tóg ẽg ki kãpa tĩ, hã kỹ tóg ẽg kavénh tĩ,” he tóg, Jesus ti.
23 Todos estes males procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Kỹ Jesus tóg tá kãkutẽ mũ sir, ga ũ ra tĩg jé, cidade tỹ Tiro ra, cidade tỹ Sidom ra ke gé. Tá tóg ĩn ũ krẽm nĩ mũ, hã ra tóg: “ker ũ inh nĩgja ki kanhrãn hẽ',” he mũ. Ge ra ag tóg ki kanhrãn mũ.
24 E, levantando-se dali, foi para os termos de Tiro e de Sidom. E, entrando numa casa, não queria que alguém o soubesse, mas não pôde esconder-se;
25 Kỹ vẽsỹmér ũn tỹtá ũ fi tóg kãtĩ mũ. Fi kósin fi vỹ jagrẽ kórég nĩ. Fi tỹ ti kãme mẽ kỹ fi tóg kãtĩ mũ. Kỹ fi tóg ti krẽm mũg ke mũ sir, ũn tỹtá fi.
25 Porque uma mulher, cuja filha tinha um espírito imundo, ouvindo falar dele, foi e lançou-se aos seus pés.
26 Hã ra fi vĩ vỹ tỹ Grego nĩ, ũ tỹ Siro-Fenício krẽ vỹ tỹ fi nĩ. Kỹ fi tóg to vĩ mãn', to vĩ mãn', he mũ, ti tỹ fi kósin fi jagrẽ kórég ẽn kutẽm jé.
26 E esta mulher era grega, siro-fenícia de nação, e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Kỹ Jesus tóg fi mỹ: “ẽg jẽn vỹ tỹ ẽg krẽ tỹ ko jafã nĩ,” he mũ. “Vẽnhmỹ ti nĩ, ẽg tỹ ẽg krẽ pão tỹ cachorro mỹ fón kỹ,” he tóg, fi mỹ.
27 Mas Jesus disse-lhe: Deixa primeiro saciar os filhos; porque não convém tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
28 Hã ra fi tóg Jesus ti mỹ: “hỹ,” he mũ. “Hã ra cachorro sĩ ag tóg ẽg krẽ pão vár ẽn ko tĩ, mesa krẽm,” he fi tóg ti mỹ.
28 Ela, porém, respondeu, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos comem, debaixo da mesa, as migalhas dos filhos.
29 Kỹ Jesus tóg fi mỹ: “tó há han ã tóg,” he mũ. “Ha tĩg, fi jagrẽ kórég tóg hur kutẽ, ã kósin fi ki,” he tóg mũ.
29 Então ele disse-lhe: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Kỹ fi tóg ã ĩn ra tĩ mũ sir. Fi tỹ tá jun kỹ fi kósin fi tóg nỹ mũ, cama kri, hã ra fi jagrẽ kórég ẽn vỹ kutẽ ja nĩ.
30 E, indo ela para sua casa, achou a filha deitada sobre a cama, e que o demônio já tinha saído.
31 Kỹ Jesus tóg cidade tỹ Tiro ki ga ki kutẽ mũ, kỹ tóg cidade tỹ Sidom fĩn rãm mũ gé sir, kỹ tóg ga tỹ Galiléia ki goj nig ra tĩ mũ sir, cidade tỹ 10 (ke) fĩn rãm kỹ.
31 E ele, tornando a sair dos termos de Tiro e de Sidom, foi até ao mar da Galiléia, pelos confins de Decápolis.
32 Kỹ ag tóg ũ pére kãmũ mũ, ti to, ũn kutu, ũn vĩ kar vãnh. Kỹ ag tóg ti mỹ ti tó mũ, ti tỹ ã nĩgé tỹ ti mẽ jé.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Hã ra Jesus tóg ti pére tĩ mũ, ti pin kỹ, kỹ tóg ã nĩgé juféj tỹ ti nĩgrẽg nor nĩgfénh mũ, kỹ tóg ti nũnẽ to sug mũ sir.
33 E, tirando-o à parte, de entre a multidão, pôs-lhe os dedos nos ouvidos; e, cuspindo, tocou-lhe na língua.
34 Kỹ tóg kanhkã ki ẽvãnh kỹ ỹnh' ỹnh' he mũ sir, kỹ tóg ti mỹ: “efatá,” he mũ. Ẽg vĩ ki ke hã vỹ: “ti nĩgrẽg jé nor hé,” he mũ.
34 E, levantando os olhos ao céu, suspirou, e disse: Efatá; isto é, Abre-te.
35 Kỹ ti nĩgrẽg tóg nor' he mũ sir, ti nũnẽ tóg kavar mũ sir. Vĩ tóg mũ sir, há' he tóg mũ sir.
35 E logo se abriram os seus ouvidos, e a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Kỹ Jesus tóg ag tỹ tó kamẽg, hã ra ag tóg tugtó kãn mũ, ti tỹ: “ker tó hẽ', ker tó hẽ',” he mũ ra.
36 E ordenou-lhes que a ninguém o dissessem; mas, quanto mais lhos proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Kỹ ag fe tóg hẽn ri ke mũ. “Ti tỹ nén kar há vỹ tóg há tãvĩ nỹtĩ,” he ag tóg, Jesus to. “Ũn kutu ag ẽmẽ hyn han tóg, ũn vĩ vãnh ag vĩ hyn han tóg ke gé,” he ag tóg, Jesus to.
37 E, admirando-se sobremaneira, diziam: Tudo faz bem; faz ouvir os surdos e falar os mudos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.