Hebreus 11
Topẽ vĩ rá (KGPNT) vs NTLH
1 Topẽ ki rã to ken hã vẽ, hã vỹ: ti tỹ ẽg mỹ nén tó mũ ẽn kri nĩm, he mũ. Ti tỹ nén ũ to: “ve jé ãjag tóg ke mũ,” he mũ ẽn kri fi jé ẽg tóg ke mũ, ẽg tỹ ver vég tũ ra.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Ti si ag vỹ kri nĩm kỹ ti ki ge ja nĩgtĩ gé. Hã kỹ ag tóg Topẽ mỹ tỹ ũn há ja nỹtĩgtĩ, vãsỹ ke ag, ha mẽ.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Ẽg tỹ Topẽ ki rã kỹ ẽg tóg ki kanhró nỹtĩ, ti tỹ ã vĩ tỹ ẽg tỹ nén vég mũ kar hyn han ja ti. Ti vĩ vég tũ ẽg tóg nĩgtĩ, kỹ tóg ẽg tỹ nén vég tũ tỹ tóg ẽg tỹ vég mũ hyn han ja nĩgtĩ, Topẽ ti, ã vĩ tỹ tóg nén kar hyn han ja nĩgtĩ.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Kỹ Abel vỹ Topẽ ki rã kỹ nĩ ja nĩgtĩ gé, hã kỹ tóg Topẽ mỹ pũn há han, ti tỹ ti mỹ ã mẽg pũn kỹ. Jãvo ti kãke tỹ Caim vỹ ti ki rã ja tũ nĩ, kỹ tóg Topẽ mỹ nén ũ pũn tĩ (hã) ra (tóg) ti mỹ pũn kónãn. Abel tỹ Topẽ ki rã kỹ tóg Topẽ mỹ pũn há han ja nĩ, Abel tỹ ti mỹ pũn mũ ẽn ti. Topẽ tỹ Abel to: “inh mỹ tóg tỹ ũn jykre kuryj nĩ,” he ja vẽ, hã kỹ ti tũ tóg pũr há han. Ter ti huri, Abel ti, hã ra ẽg tóg ti tỹ nén han ja tugrĩn Topẽ ki ge ki kanhrãn mũ sir.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Enoque vỹ Topẽ ki rã kỹ nĩ ja nĩgtĩ gé, hã kỹ Topẽ vỹ ti jé prẽr, ti tỹ kanhkã ra tĩg jé, ti rĩr ra, ti ter tũ ra. Ti ve mãn tũ ag tóg, Topẽ tỹ ti jé prẽr kar kỹ, hã ra tóg ã ter tũ ra kanhkã ra vyr. Topẽ tỹ ti jé prẽr to hã tag vỹ ti to rán kỹ nĩ Topẽ vĩ tỹ rán kỹ nĩ ki, ha mẽ: “Topẽ tỹ ti jykre ve kỹ ti fe tóg mrin ke mũ,” he ja ti nĩ, Enoque to.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Ẽg tỹ Topẽ ki ge tũ nỹtĩn kỹ tóg ẽg to há nĩnh ke tũ nĩ, Topẽ ti. Ẽg tỹ Topẽ ra mũ sór kỹ ẽg tóg tag to jykrén ke mũ, ha mẽ. “Topẽ vỹ nĩ,” he jé ẽg tóg ke mũ. Kỹ ẽg tóg ti to: “ẽg tỹ ti to mũ kỹ tóg ẽg mỹ nén ũ há ẽn nĩm ke mũ, ti tỹ ẽg mỹ nén tó ja ẽn ti,” henh ke mũ gé. Tag tó kỹ ẽg tóg ti to mũnh ke mũ, kỹ tóg ẽg mỹ han ke mũ, ha vemnĩ.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Noé vỹ Topẽ ki rã kỹ nĩ ja nĩgtĩ gé, hã kỹ Topẽ vỹ ti mỹ tó ja nĩ, ag kar tỹ kar kỹ ti jagy venh ke ti, hã vỹ: ta kutẽ, he mũ. Kỹ tóg Topẽ vĩ kri fi kỹ canoa mág ẽn han mũ, kỹ tóg han kãn kar kỹ (tóg) ki rã kỹ (tóg) kren mũ, ti prũ fi mré, ti krẽ mré ke gé. Topẽ ki rã kỹ tóg ũ tỹ Topẽ kato vãsãnsãn mũ ag mré tĩg mãn ja tũ nĩ. Hã kỹ Topẽ vỹ ti mỹ ũn jykre kuryj ag tỹ nén venh ke ẽn ven, ti tỹ ũ tỹ ti ki rã kỹ nỹtĩ ag mỹ nén ven ke ẽn tĩ.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Abraão vỹ Topẽ ki rã kỹ nĩ ja nĩgtĩ gé, hã kỹ tóg Topẽ vĩ kri nĩm ja nĩgtĩ. Topẽ tóg ti mỹ: “ha tĩg,” he mũ, kỹ tóg tĩg ja nĩ, ga ũ ra, Topẽ tỹ ti mỹ ga nĩm ke mũ ẽn ra. Ã tỹ ki kagtĩg ra tóg ra tĩg ja nĩ. Ã jamã tá kãkutẽ kỹ tóg ã tỹ ki kagtĩg ẽn ra vyr, Abraão ti.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Topẽ ki rã kỹ jẽ kỹ tóg ga ẽn mĩ tĩg ja nĩgtĩ. Topẽ tỹ ti mỹ ga ẽn nĩm sór ja vẽ, hã ra tóg tỹ ã tũ tũ ra tóg mĩ tĩg ja nĩgtĩ, tá. Kur tỹ ĩn krẽm ẽmãn kỹ tóg ga ẽn mĩ tĩg ja nĩgtĩ, ti kósin tỹ Isaque mré, Isaque kósin tỹ Jacó mré ke gé. Ti krẽ'krẽ ag vỹ ti mré ga ẽn venh ke ja nỹtĩ gé, hã kỹ Topẽ tóg Abraão mỹ tó ja nĩ, hã ra ag tóg ver vég tũ nĩ.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Ge ra tóg tovãnh ja tũ nĩgtĩ. Cidade tỹ Topẽ tũ ẽn ve sór ja ti nĩ, ũ tỹ tũg ke tũ pẽ ẽn. Topẽ hã vỹ cidade ẽn han. To jykrén kỹ tóg han. Ti pi(jé) ẽprã ke ag cidade ri ke nĩ'. Ẽn ve sór kỹ tóg ti tovãnh ja tũ pẽ nĩ, hã kỹ tóg vé, Abraão ti.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Sara fi vỹ Topẽ ki rã kỹ nĩ ja nĩgtĩ gé, hã kỹ fi tóg ã kófa pẽ ra (fi tóg) kufyg ja nĩgtĩ, Topẽ tỹ fag tỹ tag to tar han kỹ, Sara fi, fi mén tỹ Abraão mré. Ũ tỹ fag mỹ: “kósin ve jé ãjag tóg ke mũ,” he mũ ẽn vĩ kri fi kỹ fag tóg ve ja nĩgtĩ.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Hã kỹ ũn pir ẽn, ũn kófa pẽ ẽn krẽ'krẽ vỹ e tãvĩ nỹtĩ, krĩg e ẽn ri ke, goj fyr mĩ rỹnhrỹj e ẽn ri ke, goj kafã tũ fyr ẽn mĩ rynhryj e ẽn ri ke.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Topẽ ki ge kỹ nỹtĩn kỹ ag kãgter, Abraão, Isaque, Jacó. Topẽ vỹ ag mỹ ga ẽn tó ja nĩ, hã ra ag tóg ve ja tũ nĩ ver. Ãjag tỹ ve pẽ han tũ ra ag kãgter. Ve sĩ han ja ag tóg nỹtĩgtĩ, Topẽ tỹ ag mỹ ga tó ja ti, hã ra ag tóg ve pẽ han ja tũ nĩ kỹ tóg ag mỹ ẽg tỹ kór há tá nén ũ vég mũ ri ke nĩ ja nĩgtĩ. Ag tỹ venh ke to tóg ag mỹ sér gy tĩ hã ra. “Tag ki, ga kri ẽg tóg ũn pygsa mũ ẽn ri ke han tĩ, ẽg jamã vỹ tỹ tag ki ke tũ nĩ,” he ag tóg tĩ.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Ag jamã pẽ jãvãnh kỹ ag tóg ga kri mũ ja nĩgtĩ, hã kỹ ag tóg: “ẽg jamã pẽ tũ vẽ, tag ki,” he ja nĩgtĩ.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Ag pi(jé) ãjag jamã si ẽn ra vỹn vỹn ke sór ja nĩgtĩ', hã kỹ ag tóg vỹn vỹn ke ja tũ nĩ.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Ẽmã há pẽ ẽn ve sór ja ag tóg nĩgtĩ, kanhkã tá. Hã kỹ ag tóg Topẽ mỹ há ja nỹtĩ, ti pi(jé) ag to mỹ'ãg ke mũ'. Hã kỹ tóg vẽso: “Abraão Topẽ, Isaque Topẽ, Jacó Topẽ vỹ tỹ inh nĩ,” he tĩ, Topẽ ti. Cidade han tóg, ag mỹ, kanhkã tá.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 Abraão vỹ Topẽ ki rã kỹ nĩ ja nĩgtĩ gé, hã kỹ tóg Isaque nenh ja tũ nĩgtĩ. Topẽ mỹ tóg ti fẽg, Topẽ tỹ ti mỹ ti kósin to vĩn kỹ. Ti kósin pir ja vẽ, hã ra tóg ti tãnh kren, Topẽ mỹ.
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 Topẽ tóg Abraão mỹ: “ã kósin tỹ Isaque krẽ vỹ e nỹtĩnh mũ,” he ja nĩgtĩ.
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Kỹ tóg, ti tỹ ti tãnh kren kỹ tóg: “Topẽ hỹn ti rĩn mãn ki kanhró nĩ, isỹ ti tén kỹ,” he mũ. Hã kỹ tóg ti ve mãn gé. Ti tỹ ti tãnh kren kỹ tóg Topẽ mỹ ti tỹ ti tãnh ri ke nĩ ja nĩgtĩ, hã ra tóg ti ve mãn, Topẽ tỹ ti mỹ: “ti tãnh tũg ra,” hen kỹ.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Isaque vỹ Topẽ ki rã kỹ nĩ ja nĩgtĩ gé, hã kỹ tóg Jacó mỹ vĩ há han, Esaú mỹ ke gé, ti tỹ ag mỹ ag tỹ nén venh ke ẽn tó kỹ.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Jacó vỹ Topẽ ki rã kỹ nĩ ja nĩgtĩ gé, hã kỹ tóg ã ter ke to hã (tóg) José krẽ régre ẽn ag mỹ vĩ há han gé. Kỹ tóg ã vãtó to jẽ kỹ (tóg) Topẽ krẽm mũg ke mũ, kỹ tóg Topẽ mỹ: “Topẽ vỹ tỹ ã nĩ,” he ja nĩ.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 José vỹ Topẽ ki rã kỹ nĩ ja nĩgtĩ gé, hã kỹ tóg ã ter ke nỹ ra tóg ã ter ken jo (tóg) Israel ag mỹ kãmén ja nĩgtĩ, ag krẽ'krẽ ag tỹ ga tỹ Egito tá kãpanh ke ẽn ti. Kỹ tóg ag tỹ kãpanh ke ẽn tó kỹ (tóg) ag mỹ to vĩ ja nĩ, ag tỹ ti kuka gé kãmũnh jé, ag kãmũnh ken kỹ.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Moisés han mũ fag vỹ Topẽ ki ge kỹ nỹtĩ gé, hã kỹ fag tóg Moisés péju, ti mur kar kỹ, kysã tãgtũ ki. Fag mỹ tóg sĩnvĩ nĩ ja nĩgtĩ, gĩr sĩ ti. Kỹ fag tóg pã'i mág kamẽg sór ja tũ nĩ, pã'i mág tỹ: “gĩr gré ag kãgtén kãn nĩ,” he mũ ra.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Moisés vỹ Topẽ ki rã kỹ nĩ ja nĩgtĩ gé, hã kỹ tóg, ã mog kar kỹ (tóg): “inh pi(jé) tỹ Faraó kósin fi kósin nĩ',” he ja nĩgtĩ.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 Ti tỹ Topẽ povo ag mré jagtar nĩ ra tóg ti mỹ tỹ nén ũ tũ nĩ ja nĩgtĩ. Hã ra tóg Egito tá ke ag mré rico nĩ sór ja tũ nĩgtĩ. Topẽ vĩ mranh kỹ ag tóg ón kỹ rico nỹtĩ ja nĩgtĩ, Egito tá ke ag.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Ẽg tỹ Cristo tugrĩn jagtar nỹtĩ tag tóg ti mỹ ẽg rico nỹtĩ tag há kãfór nĩ ja nĩgtĩ, hã kỹ Egito tá ke ag rico tag tóg ti mỹ kórég ja nĩgtĩ, Moises mỹ. Topẽ tỹ kanhkã tá ẽg mỹ nén ũ há nĩm ke ẽn hã to tóg jykrén ja nĩgtĩ.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Moisés vỹ Topẽ ki rã kỹ nĩ ja nĩgtĩ, hã kỹ tóg ga tỹ Egito tá kãkutẽ ja nĩgtĩ, pã'i jũ kamẽg vãnh nĩn kỹ. Topẽ vég tũ ẽg tóg nĩgtĩ, hã ra tóg Topẽ hã ki ẽkrén kỹ nĩ ja nĩgtĩ. Ti vĩ tóg ti mỹ ti tỹ ti vég nĩ ri ke nĩ ja nĩgtĩ. Hã kỹ tóg krónh ke ja tũ nĩgtĩ, Moisés ti.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Moisés vỹ Topẽ ki rã kỹ nĩ ja nĩgtĩ, hã kỹ tóg Israel ag mỹ festa tỹ Páscoa ẽn nĩm. Ag mỹ tóg: “ĩn jãnkã to tĩn, ovelha kyvénh tỹ,” he mũ, “Topẽ tỹ jẽnẽ jafã tỹ ãjag krẽ ve ag kãgtén tũ nĩ jé,” he ja tóg nĩgtĩ, Moisés ti, Israel ag mỹ. Hã kỹ ag tóg festa tỹ Páscoa ẽn han tĩ, ũri.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Israel ag vỹ Topẽ ki ge kỹ nỹtĩ ja nĩgtĩ gé, hã kỹ ag tóg goj kusũg he mũ ẽn kã rẽgrẽg há han inhhã, ẽg tỹ ga kri mũ ẽn ri ke han ag tóg. Mrinmrér ja tũ ag tóg nĩgtĩ. Egito tá ke ag tỹ ag nón kã rẽgrẽg sór mũ ra tóg ag kri rũm ke mũ sir, goj ẽn ti, kỹ ag tóg nỹgnỹr kỹ kãgter kãn mũ sir.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Israel ag vỹ Topẽ ki ge kỹ nỹtĩ ja nĩgtĩ gé, hã kỹ cidade tỹ Jericó jy ró ẽn vỹ vẽsóg ki kórég kãn ja nĩgtĩ. Ag tỹ pénĩn mũ tỹ 7 (ke) han kar kỹ tóg vẽsóg ki kórég ja nĩ, ag tỹ kurã tỹ 7 (ke) ki pénĩn mũ kar kỹ.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Raabe fi vỹ Topẽ ki rã kỹ nĩ ja nĩgtĩ gé. Ũn mén (ka)mẽ vỹ tỹ fi nĩ ja nĩgtĩ, hã ra fi tóg Topẽ ki rã. Hã kỹ fi tóg Israel ag mỹ: “ha kãge jẽg,” he ja nĩ, ũ tỹ fi jamã venh kãmũ mũ ag. Hã kỹ ag tóg fi tén ja tũ nĩ gé. Cidade tá ke kar kãgtén ja ag tóg nĩgtĩ, ag tỹ Topẽ vĩ mẽ sór ja tũ tugrĩn, hã ra fi tóg inhhã kren ja nĩgtĩ.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Inh hỹn ũ tónh ke mũ gé ver'. Isỹ ag tó kãn sór mũ ra tóg inh mỹ vẽnhmỹ tĩ. E ag nỹtĩ, e tãvĩ, Gideão ti, Baraque ti, Sansão ti, Jefté ti, Davi ti, Samuel ti, Topẽ vĩ tó tĩ kar ag.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Topẽ ki ge kãn kỹ ag nỹtĩ, hã kỹ ag tóg pã'i ag mré vẽnh génh han, hã ra ag tóg pã'i ẽn ag tỹ hẽn ri ke kãn. Vẽnh jykre kuryj han ag tóg tĩ, vẽnh kar mỹ. Kỹ Topẽ tóg ag mỹ ã tỹ ag mỹ vẽnh jykre há tó mũ ẽn tỹ ag mỹ ven mũ sir. Mĩg tỹ ũ mãn sór mũ ra tóg ti tỹ hẽ ri ke ja tũ nĩgtĩ gé, mĩg ti.
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 Pĩ gru jagy ẽn vỹ ag tỹ hẽ ri ke ja tũ nĩgtĩ gé, ũ tỹ Topẽ ki ge kỹ nỹtĩ ag. Ũ tỹ rógro tỹ ag tén sór mũ ra tóg ag tỹ hẽ ri ke ja tũ nĩgtĩ gé. Ag krój nỹtĩ ra ag tóg tar gy nỹtĩ ja nĩgtĩ. Vẽnh génh han kỹ ag tóg rárá há han, kỹ ag tóg ag kato vãsãnsãn mũ ag tỹ pétẽ han gé.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Ũn tỹtá ũ fag vỹ, ãjag krẽ ter kar kỹ fag vỹ ag ve mãn, ag tỹ ag rĩn mãn kỹ, Topẽ ki ge kỹ nỹtĩ ẽn ag.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Ag kãmĩ ũ ag to ag tóg é he mũ gé, kỹ ag tóg ag mrãnmrãn gé, ag sigse ag tóg, ke gé, kỹ ag tóg vẽse jafã kãtá ag vãm gé.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Pó tỹ ag pin kỹ ag tóg ag kãgtén gé, ránran jafã tỹ ag tóg ag ránran gé, serrote tỹ. Rógro tỹ ag tóg ag kãgtén gé, Topẽ ki ge kỹ nỹtĩ ag. Ag tỹ hẽ mĩ mũn kỹ ag tóg carneiro fár tỹ kur rĩnh ja nĩgtĩ, cabrito fár tỹ kur ke gé, ag tỹ Topẽ ki ge tugrĩn jagtar nỹtĩn kỹ. Vẽjẽn ve ja tũ ag tóg nĩgtĩ kejẽn, jagãgtar ag tóg nỹtĩ, ag vóg kónãn ja ag tóg nĩgtĩ gé.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Ag mré ke ag vỹ kórég pẽ nỹtĩ ja nĩgtĩ, hã kỹ ag tóg ũn há tag ag to kórég nỹtĩ ja nĩgtĩ. Kỹ ag tóg ga kórég kri mũ ja nỹtĩgtĩ, ag jo pétẽ kỹ, sór kri ag mũgtĩ, kỹ ag tóg pãnónh nor kãki nỹtĩ ja nĩgtĩ gé, ga nor kãki ke gé, ũ tỹ Topẽ ki ge kỹ nỹtĩ ag. Ẽprã ke ag vỹ ag to jũ mág nỹtĩ ja nĩgtĩ.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Ag tỹ Topẽ ki ge kỹ nỹtĩn kỹ tóg hã ra ag to há nĩ, Topẽ ti. Hã ra ag tóg tag ki ve ja tũ nĩ ver, ag tỹ nén ve sór mũ ẽn ti, Topẽ tỹ ag mỹ nén tó ja ẽn ti.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Topẽ vỹ ẽg to jykrén ja nĩ gé, hã kỹ tóg ver ag mỹ ven ja tũ nĩ. Ti tỹ ẽg mré ag mỹ ven sór vẽ, ẽg tỹ jagnẽ mré kanhkã tá junjun jé.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.