Romanos 9
Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs NAA
1 Mɛ mmǔ Kristo nchí rɛm chi tɛtɛp, mpú sénse. Ntɨ̌ ɛna nkwɔ́ nɛ́rɛ̀m bɛ nchí rɛm chi tɛtɛp, nɛ Ɛfóŋó Bɛdyɛrɛ árɛ̀m chi ɛnyumɔt.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 Basɛ́mɛ́ aya mɛ antɨ tontó nɛ ntɨ nɛ́sɔ̀ŋɔri mɛ amɛm mpoknkɛm ɛ̌ti bɔ̌maya, bo Israɛl, bo ɛtɔk ɛya.
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 Yɛ̌ chí bɛ́ká nɛwú ka bɛ ntɛmsi Mandɛm ambak nɛ mɛ, nɛ bɛ yi amfap mɛ nɛ Kristo mbák ɛyɔ ɛ́kway bɛkwak bɔ mánókó Kristo.
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 Báchí bo Israɛl. Bɔ́ kɛ Mandɛm ásɔ́rɛ́ bɛ mámbák bǒbhi. Ntá yap kɛ̌ yi átɔ́ŋɔ́ bɛdiɛ́rɛ́ bhi. Anyǔ nku chi nɛ bhɔ. Ntá yǎp kɛ̌ yi achyɛ bɛbhé. Bɔ kɛ̌ yi atɔŋɔ ɛnyǔ bo babhɔŋɔ bɛchyɛ yi kɛnókó nɛ, nɛ bɔ́ kɛ̌ yi afyɛ́ bariɛp.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 Bɔ́ kɛ báchi bɛbhárɛ́bhɔ Ábraham nɛ Áisek nɛ Jekɔ́p. Nɛ bábhé Mpɛmɛ Mandɛm afyɛ́ nyaka bariɛp bɛ ǎtò chi ɛtɔk ɛyap. Bábhé yi chi ndǔ nnɛrɛ́kɛrɛ wu. Yí Kristo, achí Mandɛm nɛ abhɔŋ bɛtaŋ amfǎy mɛnyɨŋ mɛnkɛm. Sɛ́mbɨ́tí yi mpoknkɛm. Amen.
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 Mpú rɛm bɛ Mandɛm ǎnɔk bɛbhʉrɛ bariɛp amɛn yi afyɛ́ nyaka nɛ bo Israɛl. Puyɛ̌ yɛ̌ntɨkɨ mmu Israɛl kɛ achi mmǔ Mandɛm.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 Nɛ puyɛ̌ bɛbhárɛ́bhɔ Ábraham mankɛm kɛ bachi bǒbhi tɛtɛp. Mandɛm arɛm nyaka bɛ, “Bɛfʉɛt ntá Áisek kɛ̌ ɔ́bhɔŋ chɔŋ bɛbhárɛ́bhɔ abhɛn mfyɛ́ bariɛp bɛchyɛ wɔ.”
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 Ɛnɛ ɛ́tɔŋ bɛ puyɛ̌ chi bɔ abhɛn bábhé mbɔ yɛ̌ntɨkɨ mmɔ́ achak kɛ bachi bɔ̌ Mandɛm. Chi bɔ̌ abhɛn bábhé bɛkoŋo bariɛp ami kɛ Mandɛm ásɔ́rɛ́ bɛ báchí bɛbhárɛ́bhɔ Ábraham tɛtɛp.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 Bariɛp Mandɛm amɔ ntá Ábraham achí nyaka bɛ, “Nkúbhɛ́ mpok anɛ mmíɛ́ mburɛ, chɔŋ mpɛtnsɛm, nɛ Sará ambé mɔ́mbakanɛm.”
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 Mandɛm abhɨkɨ fyɛ bariɛp chi ndiɛrɛ nɛ Ábraham, kɛ nɛ Rɛbɛ́ka nkwɔ mpok yi achi nyaka nɛ mɛniɛ̌ bɛfak ɛbhɛn chi mbi ywɛsɛ Áisek afyɛ́,
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 yɛ̌ndu bɔ bábhʉɛt nyaka amɛm mɛniɛ, kɛkʉ yɛ̌ bɛbʉ́ nɛ yɛ̌ bɛrɨ, ndu bɛtɔŋ bɛ Mandɛm ǎyàp mmu chi bɛkoŋo nkaysi anɛ yi ábhɔ́ŋɔ́. Mandɛm apu yap mmu bɛkoŋo bɛrɨ́tí mɛnyɨŋ ɛbhi. Ǎyap mmu chi bɛkoŋo nɛbhɨŋɨ anɛ yí ábhɨ́ŋɨ́ yi.
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 Mandɛm ághátí Rɛbɛ́ka bɛ, “Chɔŋ mɔ̌mbɨ ántók anɛ mɔ́nkwɛn.”
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 Ɛchi mbɔ ɛnyǔ Ɛkáti Mandɛm ɛ́rɛ̀m bɛ Mandɛm arɛm nyaka bɛ, “Nkɔŋ Jekɔ́p, kɛ mpap Isau.”
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 Ndu ɛchi nɔ, chɔŋ sɛ́ndɛm bɛ yi? Bɛ́ Mandɛm apu chak ndǔ mɛnyɨŋ ɛbhɛn yi ákʉ̀ kɛ? Wáwák!
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Arɛm nyaka ntá Moses bɛ, “Nchí ghɔ ntínso nɛ mmu anɛ mɛ̌yaŋ bɛghɔ yi ntínso, ntɔŋ bɛrɨ̌ntɨ ntá anɛ mɛ́yaŋ bɛtɔŋ bɛrɨ̌ntɨ.”
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 Ɛ́chí yɛ bɛ Mandɛm apu yap mmu chi bɛkoŋo nkaysi bakwǎŋwaŋ, nɛ puyɛ̌ chi bɛkoŋo bɛtaŋ ɛbhɛn mmu afyɛ́ bɛkʉ bɛtɨk. Ǎyap mmu chi ndu ághɔ̀ yi ntínso.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 Ɛkáti Mandɛm ɛ́rɛ̀m bɛ Mandɛm árɛm nyaka ntá Mfɔ Íjip bɛ, “Nkʉ wɔ ɔ́mbák Mfɔ bɛ ntɔ́ŋ bɛtaŋ ɛbha wɔ amʉɛt ɛnyu ɛnɛ mmɨk nkɛm ághok chɔŋ ɛ̌ti ya.”
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 Ɛyɔ ɛ́tɔ́ŋ yɛ bɛ, Mandɛm ǎghɔ ntínso nɛ yɛ̌ agha anɛ yi áyàŋ bɛghɔ yi ntínso, angwɔ́t ntɨ̌ nɛ mu anɛ yi áyàŋ bɛgwɔt ntɨ ɛni.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 Mmǔ ǎkway yɛ bɛbhɛp bɛ, “Tɛ̌ndu Mandɛm áyap mbɔ ɛnyǔ nchí rɛm nɛ, ndaká yí yi ájì yɛ bho? Nɛyap anɛ yi áyàp bho apu tɔŋ bɛ mmu ákʉ̀ chi ɛnyɨŋ ɛnɛ Mandɛm ásɔ̀t bɛtaŋ ɛbhi bɛkʉ mmu ankʉ?”
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 Kɛ wɔ nkwǎ, ɔchí agha bɛkɛm ɛpʉ́ítí nɛ Mandɛm? Ɛnyɨŋ ɛnɛ ngoko-bɛte ásɔ́rɛ́ ntɔp ánɨ́ ɛ́kway bɛrɛm ntá ngoko bɛtě ntɔp bɛ, “Ndaká yí ɔ́ghókó mɛ chi ɛnyu ɛnɛ kɛ?”
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Ngoko bɛtě ntɔp ábhɨ́kɨ́ bhɔŋ bɛtaŋ amfay ntɔp ndu bɛkʉ mbɔ ɛnyǔ yi akɔŋɔ nɛ ntɔp anɛ yi aghoko? Apú kway mɛnyɔbhɛri ntɔp ansɔt mbɔk anɨ́ ɛte ɛnɛ́ bábhʉ̀ɛrɛ nyáŋá ndǔ bɛpa, ansɔt ntɔp áchák anɨ ɛte ɛnɛ bákʉ mɛnyɨŋ nɛ yɔ manywɔp ankɛm-ɛ?
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Ɛchi ɛnyumɔt nɛ ɛnyɨŋ ɛnɛ Mandɛm ákʉ́. Ǎyàŋ nyaka bɛ bɔ mándɨ́ŋɨ́ bɛ yi ǎbè ntɨ mpok bo bákʉ́ bɛbʉ́ nɛ bɛ ábhɔ̀ŋ bɛtaŋ bɛ́tɛ́msi bǒ bɛbʉ́. Kɛ abhɔŋ bɛyǎ ɛkɛ́bhɛ́ntɨ́ nɛ bo abhɛn yi aghoko.
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 Mandɛm ákʉ̀ nyaka nɔ bɛtɔŋ ɛnyǔ yi ábhɔ́ŋɔ́ bɛyǎ kɛnɛ́m nɛ ɛnyǔ áchyɛ bhɛsɛ mbɔk kɛnɛ́m ɛki. Atóŋtí nyaka bhɛsɛ ambɨ ambɨ bɛ sɛ́mbɔ́ŋ mbi bɛchwe ndǔ nɛbhʉɛt kɛnókó yi.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 Nɛ sɛ́chí bo abhɛn Mandɛm ábhɨ́ŋɨ́. Abhɨ́ŋɨ́ bho, puyɛ̌ chi ndiɛrɛ bo Israɛl kɛ abhɛn bápú bo Israɛl nkwɔ.
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 Ɛchi mbɔ ɛnyu ɛkáti ndɛmɛkɛpɨ̌ntɨ Hoseya ɛ́rɛ̀m bɛ Mandɛm arɛm nyaka bɛ, “Bo abhɛn bapu nyaka ‘Bǒbha’ chɔŋ mbɨŋɨ bhɔ bɛ bǒbha. Nɛ abhɛn mbɨ́kɨ́ kɔŋ nyaka, chɔŋ mbɨŋɨ bhɔ bɛ ‘Abhɛn ɛkɔŋ.’
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 Nɛ nkúbhɛ́ nɛbhʉɛt anɛ ngati nyaka bhɔ bɛ, ‘Bě bǎpú bǒbha’, arɛ́ chɔŋ Mɛ Mandɛm mmu nchí nɛpɛ́m ndɛm bɛ, ‘Bǎchi bǒbha.’”
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 Aisáya ndɛmɛkɛpɨ̌ntɨ Mandɛm arɛm nyaka ɛ̌ti bo Israɛl bɛ, “Yɛ̌ndu bo Israɛl baya mbɔ ɛ̌siɛ́p ɛnɛ ɛchi angɔkɔ manyu, Mandɛm ǎpɛmɛ chɔŋ chi bǎru bhap.
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Chɔŋ Mandɛm antwɔ́, antáŋ bo fá amɨk, yi kɛ chɔŋti mpok, ndak amay.”
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 Nɛ mbɔ ɛnyu Aisáya arɛmɛ nyaka bɛ chɔŋ ɛmfakari, “Mbɔ Mandɛm Acha bɛtaŋ mɛnkɛm abhɨ́kɨ́ naŋa rɔ̌ nyaka mbɔk bho amɛm manɛrɛ́kɛt ayɛsɛ mbʉ sɛ́may mankɛm mbɔ bǒ Sódom nɛ abhɛn Gomóra.”
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 Chɔŋ sɛ́ndɛm bɛ yi ɛ̌ti barak anɛ? Ɛnyɨŋ ɛnɛ sɛ́rɛ̀m chi bɛ bo abhɛn bápú bo Israɛl, bábhɨ́kɨ́ fyɛ nyaka bɛtaŋ ndu bɛyaŋ mbi bɛbhak chak bɛsí Mandɛm. Yɛ̌ nɔ, bábhak chak bɛsí Mandɛm bɛfʉɛt ndǔ nɛka ɛnɛn bábhɔ́ŋɔ́ nɛ Yesu.
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 Kɛ bo Israɛl, bo báfyɛ́ nyaka bɛtaŋ ndu bɛbhʉrɛ bɛbhé, bɛ mámbák chak bɛsí Mandɛm, bɛkʉ nɔ ɛyɔ ɛ́bhak chi ndɛ́ndɛm.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 Ɛyɔ ɛ́bhak chi ndɛ́ndɛm ndaká yí? Nti achi nyaka bɛ bɔ bákʉ̀ nyaka bɛrɨ́tí mɛnyɨŋ ndu mɛnu bɛbhak chak bɛsí Mandɛm, ɛkʉ bɔ kɛbhɔŋ nɛka nɛ Mandɛm bɛ yi ankʉ bɔ mambak chak. Ɛchi nyaka mbɔ bɛ bo Israɛl báchɨ́ŋtí nɛkwɛ́n ndǔ ntay ɛnɛn nɛkwáy bɛkʉ mmu ankwɛn.
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Ɛchi mbɔ ɛnyǔ Ɛkáti Mandɛm ɛ́rɛ̀m bɛ Mandɛm arɛm nyaka bɛ, “Ghɔ́ ká, nchí bhʉɛrɛ ntay ɛtɔk Síɔn ɛnɛn nɛ́kʉ̀ chɔŋ bo mánchɨ́ŋtí nɛkwɛ́n. Ntay ɛnɔ chi sɛtárɛ́bhɛ́ ɛsɛn sɛ́kʉ̀ bo mánkwɛn ɛ̌ti yi. Kɛ mmu anɛ ánókó yi, apú bhɔŋ chɔŋ ntíánwɔ́p.”
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.