Marcos 10
Ɛkáti Nku Nkɔ (KENNT) vs NAA
1 Yesu nɛ baghɔkɔ́ bhi bárɔ yɛ Kapɛ̌naum bárɔ́k atú Judɛ́ya. Bákɨ́ŋɨ Manyu Jɔ́dan. Ngɛ́mtay bho, bápɛt báre rɔŋ ntá yi. Are tɔ́ŋ bɔ mbɔ ɛnyǔ yi ákʉ nyaka mpoknkɛm.
1 Saindo dali, Jesus foi para o território da Judeia e para além do Jordão. E outra vez as multidões se reuniram junto a ele, e, de novo, ele as ensinava, segundo o seu costume.
2 Mbɔk bǒnkwɔ Fárisi bátwɔ́ mɛmɔ yi. Bábhɛ́p yi bɛ, “Ɛbhé yɛsɛ ɛ́ká bɛ mmu ándɔ́ ngɔrɛ́ ywi ndǔ nɛbhay?”
2 E, aproximando-se alguns fariseus, o puseram à prova, perguntando: — É lícito ao marido repudiar a sua mulher?
3 Yesu akɛmɛ bhɔ́ bɛ, “Moses aghati nyaka bhe bɛ yi ɛ̌ti awáy nɛbhay?”
3 Jesus respondeu:
4 Bákɛ́mɛ bɛ, “Moses arɛm bɛ mmu ǎkwáy bɛrɔ ngɔrɛ́ ywi mbák achyɛ́ yi ɛkáti ɛnɛ́ awáy nɛbhay?”
4 Eles disseram: — Moisés permitiu escrever uma carta de divórcio e repudiar.
5 Yesu aghati bhɔ bɛ, “Chí ɛ̌ti nɛtaŋántɨ ɛnɛka kɛ Moses áchyɛ́ nyaka bhe ɛbhé ɛnɛ.
5 Mas Jesus lhes disse:
6 Sayri sayri, tɛ nɛbhǒmɨk, ‘Mandɛm ághókó nyaka bo, ngɔrɛ́ nɛ mbakanɛm.’
6 Porém, desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Ɛ̌ti yɔ, ‘Mbakanɛm abhɔŋ bɛ́rɔ́ ɛtayi nɛ máyi, ambat mmʉɛt nɛ ngɔrɛ́ ywi,
7 “Por isso o homem deixará o seu pai e a sua mãe e se unirá à sua mulher,
8 bɔ́ batí apay mándɔp mbɔ mmǔ amɔt. Bɔ́ kɛpɛrɛ bhak yɛ bati apay, kɛ mmǔ amɔt.’
8 tornando-se os dois uma só carne.” De modo que já não são mais dois, porém uma só carne.
9 Mmu ákɛ́ fyɛ yɛ ákɔ́rɛ́ nɛntɨ bo abhɛn Mandɛm áchɛ́mtí.”
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus ajuntou.
10 Yesu nɛ baghɔkɔ́ bhi bápɛ́rɛ́ nɔ́kɔ́ nsɛm anywɔ́p, baghɔkɔ́ bhi bápɛt babhɛp yi mɛnyɨŋ ɛ̌ti nkúbhɛ́ ndaka wu.
10 Em casa, os discípulos voltaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Arɛm ntá yap bɛ, “Yɛ̌ agha anɛ árɔ́ ngɔrɛ́ ywi ndǔ nɛbhay, abháy achak, akwɛ̌n bɛrwɔp,
11 E Jesus lhes disse:
12 nɛ ngɔrɛ́ anɛ árɔ́ nnɛ́m abháy achak, akwɛ̌n bɛrwɔp.”
12 E, se ela repudiar o seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Bofú básɔ́t bɔ̌bhap bárɔ́k ntá Yesu nɛ bhɔ bɛ yi anyaŋa bhɔ amɔ anti anjɛt bhɔ. Baghɔkɔ́ bhi bábho bɛsáyti bhɔ.
13 Então trouxeram algumas crianças a Jesus para que as abençoasse, mas os discípulos os repreendiam.
14 Kɛ Yesu aghɔ nɔkɔ nɔ, ntɨ nɛ́bé yi amɛm, arɛm ntá yap bɛ, “Dɔ̌ ká mǎmbɔ mántwɔ ntá ya, bǎkɛ́ chyɛt bhɔ mbi mbɔnyunɛ bo abhɛn bachi mbɔ bhɔ kɛ̌ Mandɛm abhak Mfɔ wap.”
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes:
15 “Nchí ghati bhe bɛ, mbák mmu apú nɛ Mandɛm mbɔ ɛnyǔ mmɔ́ ábhàk nɛ ɛtayi, apú kway bɛbhak ndǔ mpǎy bho abhɛn Mandɛm achi Mfɔ wap wáwák.”
15 Em verdade lhes digo: Quem não receber o Reino de Deus como uma criança de maneira nenhuma entrará nele.
16 Yesu asɔt yɛ bhɔ́ amɔt amɔt, nɛ yɛntɨkɨ anɛ yi ásɔ́rɛ́ ambat amʉɛt, anyaŋa yi awɔ anti, anjɛt yi.
16 Então, tomando as crianças nos braços e impondo-lhes as mãos, as abençoava.
17 Ɛnɛ́ Yesu árɔ̀ŋ nɛkɔ, mmǔfú ajiɛt, arɔk, atɛp mánɛ́n bɛsí bhi, abhɛ́p yi bɛ, “Ntɔŋ, wɔ mmǔ ndɨ́ndɨ́, chɔŋ nkʉ yi kɛ mbɔ̌ŋ nɛpɛ́m ɛnɛ́n nɛbhɨkɨ bhɔŋ ngwɛnti?”
17 Pondo-se Jesus a caminho, um homem correu ao seu encontro e, ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: — Bom Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
18 Yesu akɛmɛ yi bɛ “Ndaká yí ɔ́bhɨŋɨ mɛ bɛ mmǔ ndɨ́ndɨ́? Yɛ̌ mmǔ ndɨ́ndɨ́ apú. Mandɛm aywǐnti kɛ achi Ndɨ́ndɨ́.
18 Jesus respondeu:
19 Ɔrɨ́ŋɨ́ bɛbhé Mandɛm. Bɛ́rɛ̀m bɛ, ‘Kɛ́wáy mmu, Kɛ́kwɛn bɛrwɔp, Kɛ́ghɛ́p aghɛ́p, Kɛ́te ntísiɛ ákwárɛ́, Kɛ́nyiɛ ɛnyɨŋɨ́ mmu ndǔ bapu, Chiɛ̌ máyɛ nɛ ɛtayɛ kɛnókó.’”
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não furte, não dê falso testemunho, não defraude ninguém, honre o seu pai e a sua mãe.”
20 Mmu wu arɛm bɛ, “Ntɔŋ, nnáŋ nchí bhʉɛrɛ bɛbhé ɛbhɛn mɛnkɛm tɛ kɛmbɔ́ ɛka.”
20 Então o homem respondeu: — Mestre, tudo isso tenho observado desde a minha juventude.
21 Yesu ayɨŋɨ yi nɛ bɛyǎ ɛkɔŋ arɛm bɛ, “Ɛ́rɔp chi ɛnyɨŋ ɛ́mɔt ɛnɛ́ ɔbhɔŋɔ bɛkʉ. Dɔ́k tí mɛnyɨŋ ɛbhɛ mɛnkɛm chyɛ̌ nkáp ntá bachɛ́bhɛ́bho. Mbák ɔ́nkʉ́ nɔ, chɔŋ ɔ́mbɔŋ kɛfɔ̌ mɛnyɨŋ amfay. Ɔ́ntwɔ́ yɛ ɔnkoŋo mɛ.”
21 E Jesus, olhando para ele com amor, disse:
22 Ághoko nɔkɔ nɔ, apɔp, arɔbhɛ rɔ́ŋɔ́rɔŋ nɛ basɛ́mɛ́ antɨ mbɔnyunɛ abhɔ̌ŋ nyaka bɛyǎ mɛnyɨŋ
22 Ele, porém, contrariado com esta palavra, retirou-se triste, porque era dono de muitas propriedades.
23 Yesu ayibhiri mmʉɛt arɛm ntá baghɔkɔ́ bhi bɛ, “Ɛ́be mmʉɛt tontó bɛ mǔnkáp anka Mandɛm ambak Mfɔ ywi!”
23 Então Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos:
24 Baghɔkɔ́ bhi bághókó nɔ́kɔ́ nɔ, mmʉɛt agú bhɔ. Kɛ Yesu apɛt arɛm ntá yap bɛ, “Bɔ̌bha, ɛ́be mmʉɛt tontó bɛ mmu anka Mandɛm ambak Mfɔ ywi!
24 Os discípulos estranharam estas palavras, mas Jesus insistiu em dizer-lhes:
25 Ɛ́chí wɨkɨrɨk bɛ mpɔŋɔ baso ámfʉɛ́t ndǔ mbok mbíábhan ɛ́cha mǔnkáp bɛka Mandɛm ambak Mfɔ ywi.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Bághókó nɔ́kɔ́ nɔ, mmʉɛt agú bhɔ́ tontó, bábhɛ́p yi bɛ, “Agha ákwày yɛ bɛbhɔŋ nɛpɛ́m ɛnɛ́n nɛbhɨkɨ bhɔŋ ngwɛ́nti?”
26 Eles ficaram muito admirados, dizendo entre si: — Sendo assim, quem pode ser salvo?
27 Yesu ayɨŋɨ bhɔ dǐǐ arɛm bɛ, “Ntá nkwǎŋwaŋ, mbi ápú, kɛ yɛ̌nyɨŋ ɛ́pú cha Mandɛm.”
27 Jesus, olhando para eles, disse:
28 Píta asá ɛyɔŋ arɛm bɛ, “Ná nɛ bhɛsɛ́? Sɛ́rɔ́ yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ sɛ́kòŋo wɔ!”
28 Então Pedro começou a dizer-lhe: — Eis que nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Yesu aghati bhɔ́ bɛ, “Tɛtɛ̌tɛp, mmǔ anɛ árɔ́ yɛ̌ chí ɛkɛt ɛyi, yɛ̌ chí bɔ̌mayi abhɛn babhakanɛm yɛ̌ chí abhɛn baghɔrɛ́, yɛ̌ chí máyi nɛ ɛtayi, yɛ̌ chí bɔ̌bhi, nɛ yɛ̌ chí bakɨ̌ yi ɛ̌ti ya nɛ ɛ̌ti Mbok Ndɨ́ndɨ́,
29 Jesus respondeu:
30 chɔŋ Mandɛm anchyɛ yi bɛyǎ mɛnyɨŋ fá amɨk, nɛ chɔŋ ampɛt ambɔ́ŋ bɛkɛt, bɔ̌nnɔ abhɛn babhakanɛm nɛ abhɛn baghɔrɛ́, nɛ mánɔ́, nɛ bɔ, nɛ bakɨ, ndɔŋ bɛsa bɛtay. Chɔŋ bo mánchyɛ yi bɛyǎ nɛnyok, kɛ ndǔ mmɨk nkɔ Mandɛm anchyɛ yi nɛpɛ́m ɛnɛ́n nɛbhɨ́kɨ́ bhɔŋ ngwɛ́nti.
30 que não receba, já no presente, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e campos, com perseguições; e, no mundo por vir, receberá a vida eterna.
31 Kɛ chɔŋ bɛyǎ bo abhɛn bachi ambɨ nɛ́nɛ, mándɔp ansɛm, nɛ abhɛn bachi ansɛm, mandɔp ambɨ.”
31 Porém muitos primeiros serão últimos, e os últimos serão primeiros.
32 Yesu nɛ baghɔkɔ́ bhi báfa báre ko bɛrɔŋ Yerúsalɛm, yi ambɨ, bɔ́ ansɛm. Mmʉɛt agú baghɔkɔ́ bhi nɛ bɛcháy bɛ́kɛm bo abhɛn bákòŋo bhɔ. Apɛt asɔt baghɔkɔ́ bhi bati byo nɛ apay nɛpak abho bɛghati bhɔ mɛnyɨŋ ɛbhɛn bɛbhɔŋɔ bɛfakari ntá yi bɛ,
32 Estavam a caminho, subindo para Jerusalém, e Jesus ia adiante dos seus discípulos. Estes se admiravam e o seguiam tomados de apreensões. E Jesus, chamando outra vez os doze para um lado, começou a revelar-lhes as coisas que deviam acontecer com ele, dizendo:
33 “Ghók ká, sɛ́rɔ̀ŋ nɔ chi Yerúsalɛm, nɛ mpok sɛ́gháká arɛ́, chɔŋ mánti Mmu anɛ áfú ntá Mandɛm, mánsɔt yi mamfyɛ amɔ bǒbati bachiǎkap Mandɛm nɛ ntá batɔŋ ɛbhé Moses, mándɛm bɛ mangway yi, mámfyɛ yi amɔ́ bo abhɛn bápú bo Israɛl.
33 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte e entregá-lo aos gentios.
34 Chɔŋ mánjɔkɔ yi, mámpati batíɛ́ yi amʉɛt, mándɛn yi nɛ ɛ́kpá nɛ mángwáy yi. Kɛ ɛ́ghaka nɔkɔ manywɔp arat, ampɛtnsɛm ndǔ nɛpɛ́m.”
34 Vão zombar dele, cuspir nele, açoitá-lo e matá-lo; mas, depois de três dias, ressuscitará.
35 Jems nɛ Jɔ̌n, bɔ̌ Sɛbɛdi bárɔ́k ntá Yesu bárɛm bɛ, “Ntɔŋ, sɛ́yàŋ bɛ ɔ́nkʉ yɛ̌ntɨkɨ ɛnyɨŋ ɛnɛ sɛ́nɨkmʉɛt bɛ ɔ́nkʉ ntá yɛsɛ.”
35 Então se aproximaram dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo: — Mestre, queremos que o senhor nos conceda o que vamos pedir.
36 Yesu abhɛ́p bhɔ bɛ, “Bǎyaŋ nkʉ be yi?”
36 E Jesus lhes perguntou:
37 Bákɛ́mɛ yi bɛ, “Kʉ ɛnyu ɛnɛ́ bɛsɛ sɛ́chɔkɔ nɛ wɔ, amɔt ɛbhé awɔ́nɛm, achák ɛbhé awɔ́ghɔ mpok ɔ́bhak ndǔ ɛnɔkɔ́ kɛfɔ ɛyɛ nɛ kɛnókó.”
37 Eles responderam: — Permite-nos que, na sua glória, nos assentemos um à sua direita e o outro à sua esquerda.
38 Kɛ Yesu arɛm ntá yap bɛ, “Bǎbhɨ́kɨ́ rɨŋɨ ɛnyɨŋ ɛnɛ bǎyàŋ nkʉ ntá yɛka. Bǎkwáy bɛka mɛnyu nkɔ́p ɛsɔŋɔri anɛ mbɔ́ŋɔ́ mɛ́nyú? Chɔŋ mǎnkwáy bɛká bɛ́gu ɛnyu nɛwú ɛnɛn mbɔ́ŋɔ́ bɛgu?”
38 Mas Jesus lhes disse:
39 Bákɛ́mɛ yi bɛ, “Sɛ́kwày bɛkʉ nɔ.” Yesu arɛm ntá yap bɛ, “Tɛtɛp chɔŋ mǎnka ɛnyǔ ɛsɔŋɔri ɛnɛ mɛ̌ghɔ nɛ mǎngu ɛnyǔ nɛwú ɛnɛn mɛ̌gù,
39 Eles responderam: — Podemos. Então Jesus lhes disse:
40 kɛ mbɨ́kɨ́ bhɔŋ bɛtaŋ bɛyap bo abhɛn bábhɔŋɔ bɛchɔkɔ ɛbhé awɔ́nɛm ɛya nɛ abhɛn bábhɔŋɔ bɛchɔkɔ ɛbhé awɔghɔ. Mandɛm kɛ áchyɛ bɛbhak ɛbhɔ ntá bo abhɛn bábhɔ́ŋɔ́ bɛbhak arɛ.”
40 Quanto a sentar à minha direita ou à minha esquerda, não me compete concedê-lo, pois é para aqueles a quem está preparado.
41 Baghɔk Yesu báchák bati byo bághókó nɔ́kɔ́ ɛnyɨŋ ɛnɛ Jems nɛ Jɔ̌n bárɛ́mɛ́, bábhó bɛběntɨ nɛ bhɔ.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar indignados com Tiago e João.
42 Yesu abhɨŋɨ bɔ́ mankɛm arɛm bɛ, “Bǎrɨŋɨ bɛ, ntá bǒ mmɨk, bo abhɛn básɔt bɛ báchí bafɔ, bábhɔŋ bɛyǎ bɛtaŋ amfay bǒbhap, nɛ bǒbati básɔ̀t bɛyǎ bɛtaŋ bɛkʉ bǒbhap mangok bhɔ.
42 Mas Jesus, chamando todos para junto de si, disse:
43 Kɛ ɛ́bhɨ́kɨ́ bhɔŋ bɛbhak ɛnyu yɔ ndǔ nkwɔ ywɛka. Mmu anɛ áyàŋ bɛbhak mǔngo ywɛka, abhɔŋ bɛbhak mǔbɛtok ywɛka,
43 Mas entre vocês não é assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
44 nɛ yɛ̌ntɨkɨ mmu ywɛka anɛ áyàŋ bɛbhak mmǔ mbɨ abhɔŋ bɛbhak nsɛm ywɛka, abhɔŋ bɛbhak nsɛm ntá abhɛnɛfu mankɛm.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de todos.
45 Yɛ̌ chi Mɛ Mmu mfú ntá Mandɛm, mbɨ́kɨ́ twɔ bɛ bo mántók mɛ. Ntwɔ chi bɛbhak mǔbɛtok nɛ bɛchyɛ nɛpɛ́m ɛnɛ ndu bɛku bɛyǎ bhó mfɛ́rɛ́ bhɔ ndǔ kɛsɛmɛ́ bɛbʉ́.”
45 Pois o próprio Filho do Homem não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
46 Yesu nɛ baghɔkɔ́ bhi báchwɔp Jɛríko. Ɛnɛ́ bɔ́ bárɔ́ Jɛríko bɛ́rɔŋ, ngɛ́mtay bho bare koŋo bhɔ́ ansɛm. Nnɛ́mámɨk amɔt anɛ aka nnyɛ́n bɛ Batímaɔs, mmɔ́ Timáyɔs, abhak nɛpaká mbi chɔ́kɔ́.
46 E foram para Jericó. Quando Jesus saía de Jericó, juntamente com os discípulos e numerosa multidão, Bartimeu, um cego mendigo, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho
47 Ághókó nɔ́kɔ́ bɛ́ Yesu anɛ Násárɛt kɛ áfʉɛ̀t, abho bɛbɨk bɛ, “Yesu! Mmɔ̌ Mfɔ Debhít! Ghɔ́ mɛ ntínso!”
47 e, ouvindo que era Jesus, o Nazareno, começou a gritar: — Jesus, Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
48 Bɛyǎ bo báre sayti yi bɛ ánchɔ́kɔ́ kpák. Kɛ akpɨk are bɨk nɛ ɛyɔŋ amfay bɛ, “Mmɔ̌ Mfɔ Debhít, ghɔ́ mɛ ntínso!”
48 E muitos o repreendiam para que se calasse, mas ele gritava cada vez mais: — Filho de Davi, tenha compaixão de mim!
49 Yesu ághókó nɔkɔ nɔ, ate arɛm bɛ, “Bɨŋɨ́ ká yi antwɔ́.” Bárɔk babhɨŋɨ yi bárɛm bɛ, “Faté twɔ́, ɔ́kɛ́ chay, ǎbhɨ̀ŋɨ wɔ.”
49 Jesus parou e disse: Chamaram, então, o cego, dizendo-lhe: — Coragem! Levante-se, porque ele está chamando você.
50 Nnɛ́mámɨk wu ayók ndɛ yi amɛsɛ awu, afate, báyá yi arɔk ntá Yesu.
50 Atirando a capa para o lado, o cego levantou-se de um salto e foi até onde estava Jesus,
51 Yesu abhɛ́p yi bɛ, “Ɔ̌yáŋ mɛ nkʉ́ wɔ yi?” Nnɛ́mámɨk wu akɛmɛ Yesu bɛ, “Acha, nchí yaŋ bɛ mpɛt ngɔ́ mbaŋ.”
51 que lhe perguntou: O cego respondeu: — Mestre, que eu possa ver de novo.
52 Yesu arɛm yɛ ntá yi bɛ, “Gurɛ́, nɛka ɛnɛ nɛ́kʉ ɔtaŋ.” Tɛ́mté wu, abho bɛghɔ mbaŋ, nɛ abho bɛ́kóŋo Yesu.
52 Então Jesus lhe disse: E imediatamente passou a ver e foi seguindo Jesus estrada afora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.