Romanos 9
Kenyang NT (KEN_WBT) vs BKJ
1 Mɛ mmǔ Kristo nchí rɛm chi tɛtɛp, mpú sénse. Ntɨ̌ ɛna nkwɔ́ nɛ́rɛ̀m bɛ nchí rɛm chi tɛtɛp, nɛ Ɛfóŋó Bɛdyɛrɛ árɛ̀m chi ɛnyumɔt.
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 Basɛ́mɛ́ aya mɛ antɨ tontó nɛ ntɨ nɛ́sɔ̀ŋɔri mɛ amɛm mpoknkɛm ɛ̌ti bɔ̌maya, bo Israɛl, bo ɛtɔk ɛya.
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 Yɛ̌ chí bɛ́ká nɛwú ka bɛ ntɛmsi Mandɛm ambak nɛ mɛ, nɛ bɛ yi amfap mɛ nɛ Kristo mbák ɛyɔ ɛ́kway bɛkwak bɔ mánókó Kristo.
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 Báchí bo Israɛl. Bɔ́ kɛ Mandɛm ásɔ́rɛ́ bɛ mámbák bǒbhi. Ntá yap kɛ̌ yi átɔ́ŋɔ́ bɛdiɛ́rɛ́ bhi. Anyǔ nku chi nɛ bhɔ. Ntá yǎp kɛ̌ yi achyɛ bɛbhé. Bɔ kɛ̌ yi atɔŋɔ ɛnyǔ bo babhɔŋɔ bɛchyɛ yi kɛnókó nɛ, nɛ bɔ́ kɛ̌ yi afyɛ́ bariɛp.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Bɔ́ kɛ báchi bɛbhárɛ́bhɔ Ábraham nɛ Áisek nɛ Jekɔ́p. Nɛ bábhé Mpɛmɛ Mandɛm afyɛ́ nyaka bariɛp bɛ ǎtò chi ɛtɔk ɛyap. Bábhé yi chi ndǔ nnɛrɛ́kɛrɛ wu. Yí Kristo, achí Mandɛm nɛ abhɔŋ bɛtaŋ amfǎy mɛnyɨŋ mɛnkɛm. Sɛ́mbɨ́tí yi mpoknkɛm. Amen.
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Mpú rɛm bɛ Mandɛm ǎnɔk bɛbhʉrɛ bariɛp amɛn yi afyɛ́ nyaka nɛ bo Israɛl. Puyɛ̌ yɛ̌ntɨkɨ mmu Israɛl kɛ achi mmǔ Mandɛm.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 Nɛ puyɛ̌ bɛbhárɛ́bhɔ Ábraham mankɛm kɛ bachi bǒbhi tɛtɛp. Mandɛm arɛm nyaka bɛ, “Bɛfʉɛt ntá Áisek kɛ̌ ɔ́bhɔŋ chɔŋ bɛbhárɛ́bhɔ abhɛn mfyɛ́ bariɛp bɛchyɛ wɔ.”
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 Ɛnɛ ɛ́tɔŋ bɛ puyɛ̌ chi bɔ abhɛn bábhé mbɔ yɛ̌ntɨkɨ mmɔ́ achak kɛ bachi bɔ̌ Mandɛm. Chi bɔ̌ abhɛn bábhé bɛkoŋo bariɛp ami kɛ Mandɛm ásɔ́rɛ́ bɛ báchí bɛbhárɛ́bhɔ Ábraham tɛtɛp.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Bariɛp Mandɛm amɔ ntá Ábraham achí nyaka bɛ, “Nkúbhɛ́ mpok anɛ mmíɛ́ mburɛ, chɔŋ mpɛtnsɛm, nɛ Sará ambé mɔ́mbakanɛm.”
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 Mandɛm abhɨkɨ fyɛ bariɛp chi ndiɛrɛ nɛ Ábraham, kɛ nɛ Rɛbɛ́ka nkwɔ mpok yi achi nyaka nɛ mɛniɛ̌ bɛfak ɛbhɛn chi mbi ywɛsɛ Áisek afyɛ́,
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 yɛ̌ndu bɔ bábhʉɛt nyaka amɛm mɛniɛ, kɛkʉ yɛ̌ bɛbʉ́ nɛ yɛ̌ bɛrɨ, ndu bɛtɔŋ bɛ Mandɛm ǎyàp mmu chi bɛkoŋo nkaysi anɛ yi ábhɔ́ŋɔ́. Mandɛm apu yap mmu bɛkoŋo bɛrɨ́tí mɛnyɨŋ ɛbhi. Ǎyap mmu chi bɛkoŋo nɛbhɨŋɨ anɛ yí ábhɨ́ŋɨ́ yi.
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 Mandɛm ághátí Rɛbɛ́ka bɛ, “Chɔŋ mɔ̌mbɨ ántók anɛ mɔ́nkwɛn.”
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 Ɛchi mbɔ ɛnyǔ Ɛkáti Mandɛm ɛ́rɛ̀m bɛ Mandɛm arɛm nyaka bɛ, “Nkɔŋ Jekɔ́p, kɛ mpap Isau.”
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 Ndu ɛchi nɔ, chɔŋ sɛ́ndɛm bɛ yi? Bɛ́ Mandɛm apu chak ndǔ mɛnyɨŋ ɛbhɛn yi ákʉ̀ kɛ? Wáwák!
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 Arɛm nyaka ntá Moses bɛ, “Nchí ghɔ ntínso nɛ mmu anɛ mɛ̌yaŋ bɛghɔ yi ntínso, ntɔŋ bɛrɨ̌ntɨ ntá anɛ mɛ́yaŋ bɛtɔŋ bɛrɨ̌ntɨ.”
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Ɛ́chí yɛ bɛ Mandɛm apu yap mmu chi bɛkoŋo nkaysi bakwǎŋwaŋ, nɛ puyɛ̌ chi bɛkoŋo bɛtaŋ ɛbhɛn mmu afyɛ́ bɛkʉ bɛtɨk. Ǎyap mmu chi ndu ághɔ̀ yi ntínso.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 Ɛkáti Mandɛm ɛ́rɛ̀m bɛ Mandɛm árɛm nyaka ntá Mfɔ Íjip bɛ, “Nkʉ wɔ ɔ́mbák Mfɔ bɛ ntɔ́ŋ bɛtaŋ ɛbha wɔ amʉɛt ɛnyu ɛnɛ mmɨk nkɛm ághok chɔŋ ɛ̌ti ya.”
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Ɛyɔ ɛ́tɔ́ŋ yɛ bɛ, Mandɛm ǎghɔ ntínso nɛ yɛ̌ agha anɛ yi áyàŋ bɛghɔ yi ntínso, angwɔ́t ntɨ̌ nɛ mu anɛ yi áyàŋ bɛgwɔt ntɨ ɛni.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 Mmǔ ǎkway yɛ bɛbhɛp bɛ, “Tɛ̌ndu Mandɛm áyap mbɔ ɛnyǔ nchí rɛm nɛ, ndaká yí yi ájì yɛ bho? Nɛyap anɛ yi áyàp bho apu tɔŋ bɛ mmu ákʉ̀ chi ɛnyɨŋ ɛnɛ Mandɛm ásɔ̀t bɛtaŋ ɛbhi bɛkʉ mmu ankʉ?”
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 Kɛ wɔ nkwǎ, ɔchí agha bɛkɛm ɛpʉ́ítí nɛ Mandɛm? Ɛnyɨŋ ɛnɛ ngoko-bɛte ásɔ́rɛ́ ntɔp ánɨ́ ɛ́kway bɛrɛm ntá ngoko bɛtě ntɔp bɛ, “Ndaká yí ɔ́ghókó mɛ chi ɛnyu ɛnɛ kɛ?”
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Ngoko bɛtě ntɔp ábhɨ́kɨ́ bhɔŋ bɛtaŋ amfay ntɔp ndu bɛkʉ mbɔ ɛnyǔ yi akɔŋɔ nɛ ntɔp anɛ yi aghoko? Apú kway mɛnyɔbhɛri ntɔp ansɔt mbɔk anɨ́ ɛte ɛnɛ́ bábhʉ̀ɛrɛ nyáŋá ndǔ bɛpa, ansɔt ntɔp áchák anɨ ɛte ɛnɛ bákʉ mɛnyɨŋ nɛ yɔ manywɔp ankɛm-ɛ?
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Ɛchi ɛnyumɔt nɛ ɛnyɨŋ ɛnɛ Mandɛm ákʉ́. Ǎyàŋ nyaka bɛ bɔ mándɨ́ŋɨ́ bɛ yi ǎbè ntɨ mpok bo bákʉ́ bɛbʉ́ nɛ bɛ ábhɔ̀ŋ bɛtaŋ bɛ́tɛ́msi bǒ bɛbʉ́. Kɛ abhɔŋ bɛyǎ ɛkɛ́bhɛ́ntɨ́ nɛ bo abhɛn yi aghoko.
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 Mandɛm ákʉ̀ nyaka nɔ bɛtɔŋ ɛnyǔ yi ábhɔ́ŋɔ́ bɛyǎ kɛnɛ́m nɛ ɛnyǔ áchyɛ bhɛsɛ mbɔk kɛnɛ́m ɛki. Atóŋtí nyaka bhɛsɛ ambɨ ambɨ bɛ sɛ́mbɔ́ŋ mbi bɛchwe ndǔ nɛbhʉɛt kɛnókó yi.
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 Nɛ sɛ́chí bo abhɛn Mandɛm ábhɨ́ŋɨ́. Abhɨ́ŋɨ́ bho, puyɛ̌ chi ndiɛrɛ bo Israɛl kɛ abhɛn bápú bo Israɛl nkwɔ.
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Ɛchi mbɔ ɛnyu ɛkáti ndɛmɛkɛpɨ̌ntɨ Hoseya ɛ́rɛ̀m bɛ Mandɛm arɛm nyaka bɛ, “Bo abhɛn bapu nyaka ‘Bǒbha’ chɔŋ mbɨŋɨ bhɔ bɛ bǒbha. Nɛ abhɛn mbɨ́kɨ́ kɔŋ nyaka, chɔŋ mbɨŋɨ bhɔ bɛ ‘Abhɛn ɛkɔŋ.’
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Nɛ nkúbhɛ́ nɛbhʉɛt anɛ ngati nyaka bhɔ bɛ, ‘Bě bǎpú bǒbha’, arɛ́ chɔŋ Mɛ Mandɛm mmu nchí nɛpɛ́m ndɛm bɛ, ‘Bǎchi bǒbha.’”
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Aisáya ndɛmɛkɛpɨ̌ntɨ Mandɛm arɛm nyaka ɛ̌ti bo Israɛl bɛ, “Yɛ̌ndu bo Israɛl baya mbɔ ɛ̌siɛ́p ɛnɛ ɛchi angɔkɔ manyu, Mandɛm ǎpɛmɛ chɔŋ chi bǎru bhap.
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 Chɔŋ Mandɛm antwɔ́, antáŋ bo fá amɨk, yi kɛ chɔŋti mpok, ndak amay.”
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Nɛ mbɔ ɛnyu Aisáya arɛmɛ nyaka bɛ chɔŋ ɛmfakari, “Mbɔ Mandɛm Acha bɛtaŋ mɛnkɛm abhɨ́kɨ́ naŋa rɔ̌ nyaka mbɔk bho amɛm manɛrɛ́kɛt ayɛsɛ mbʉ sɛ́may mankɛm mbɔ bǒ Sódom nɛ abhɛn Gomóra.”
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 Chɔŋ sɛ́ndɛm bɛ yi ɛ̌ti barak anɛ? Ɛnyɨŋ ɛnɛ sɛ́rɛ̀m chi bɛ bo abhɛn bápú bo Israɛl, bábhɨ́kɨ́ fyɛ nyaka bɛtaŋ ndu bɛyaŋ mbi bɛbhak chak bɛsí Mandɛm. Yɛ̌ nɔ, bábhak chak bɛsí Mandɛm bɛfʉɛt ndǔ nɛka ɛnɛn bábhɔ́ŋɔ́ nɛ Yesu.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 Kɛ bo Israɛl, bo báfyɛ́ nyaka bɛtaŋ ndu bɛbhʉrɛ bɛbhé, bɛ mámbák chak bɛsí Mandɛm, bɛkʉ nɔ ɛyɔ ɛ́bhak chi ndɛ́ndɛm.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 Ɛyɔ ɛ́bhak chi ndɛ́ndɛm ndaká yí? Nti achi nyaka bɛ bɔ bákʉ̀ nyaka bɛrɨ́tí mɛnyɨŋ ndu mɛnu bɛbhak chak bɛsí Mandɛm, ɛkʉ bɔ kɛbhɔŋ nɛka nɛ Mandɛm bɛ yi ankʉ bɔ mambak chak. Ɛchi nyaka mbɔ bɛ bo Israɛl báchɨ́ŋtí nɛkwɛ́n ndǔ ntay ɛnɛn nɛkwáy bɛkʉ mmu ankwɛn.
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 Ɛchi mbɔ ɛnyǔ Ɛkáti Mandɛm ɛ́rɛ̀m bɛ Mandɛm arɛm nyaka bɛ, “Ghɔ́ ká, nchí bhʉɛrɛ ntay ɛtɔk Síɔn ɛnɛn nɛ́kʉ̀ chɔŋ bo mánchɨ́ŋtí nɛkwɛ́n. Ntay ɛnɔ chi sɛtárɛ́bhɛ́ ɛsɛn sɛ́kʉ̀ bo mánkwɛn ɛ̌ti yi. Kɛ mmu anɛ ánókó yi, apú bhɔŋ chɔŋ ntíánwɔ́p.”
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.