Lucas 8

Kazuwamgbani ka savu n Tsikimba n aɓon a ɗa a ɗanga̱sai a kazuwamgbani ka cau (KDLNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 A ɓa̱ra̱kpa̱ wa, Yesu kyawunsai ilyuci n une n u yanyi kuɓari. Wa yan kadyanshi ka tsugono tsu Kashila̱. Kupanamere† vi aꞌa̱ ta̱ kaɓolo n eyi,
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 n aka a roku aza ɗa a pecei n ityoni i cingi na̱ mɓa̱la̱ n le kpam. Asuvu a le alya Meri, uza ɗa a ka isa̱ Magadaliya, uza ɗa a wutukpa̱i ityoni i cingi i shindere a asuvu a ne.
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Yuwana uka u Kuza (uza ɗa wa̱ri kaɓa̱ngi ka Hiridu), n Suzana dem a tono yi ta̱, kaɓolo pini n aka a roku ushani. Gba̱ aka a na yi a ɓa̱nga̱ le ta̱ n ili i kukere i le.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 An kakuma̱ ka ama ka ɓolongi, ama aꞌa̱ri u tuwusa̱ ara Yesu ilyuci ilyuci. Aku u tonuko le agisani,
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 “Kacimbi ka ka banai uce. Aꞌayin a ɗa wa̱ri a wacangusu icun yi, aku i roku i rukpusa̱i a ure. A kpatsai iꞌya, nnu kpam n ka̱ɗa̱sa̱i.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 I roku kpam i rukpa̱i a atali. An i wuta̱i aku i ekpei, kpaci kuta̱nu ka̱ pini wa.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 I roku kpam i rukpa̱i a awana. An a gbonguroi kaɓolo, awana yi a sapusai iꞌya.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 I roku kpam i rukpa̱i a iyamba i shinga, i gbonguroi, i yain mmuku amangatawun‑amangatawun hal i lai tyoku ɗa a cei.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Atoni a Yesu a wece yi kalen ka agisani ki.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Aku u danai, “Eɗa̱ a wushunku ɗa̱ ta̱ i reve ukuna u ɗa wa̱ri a asuvu a tsugono tsu Kashila̱. Shegai aza ɗa a buwai, she n agisani. Kpaci tyoku ɗa wa̱ri ukorongi, ‘A uwene a ka wene ta̱, shegai a ka reve ili iꞌya a wenei vi wa; a upana kpam a ka pana ta̱, shegai a ka reve ili iꞌya a panai vi wa.’
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 “Kalen ka agisani ki ka na: icun yi ukuna u tsugono tsu Kashila̱ u ɗa.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Icun iꞌya i rukpa̱i a ure, alya aza ɗa a panai ukuna u tsugono tsu Kashila̱ vi. Aku Kala̱pa̱nsi ka wusai u ɗa a atakasuvu a le, tsa̱ra̱ a pityanangu n Kashila̱ a tsa̱ra̱ iwauwi wa.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 I atali yi tani, alya aza ɗa a pana baci ukuna vi, aku a wushi u ɗa n ipeli, shegai aꞌa̱ n alu wa. A ɓa̱ra̱kpa̱ n uwushuku wa, an aꞌayin a ukondo a tuwa̱i, aku a lazai a rukpa̱i.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Iꞌya i rukpa̱i a asuvu a awana tani, alya aza ɗa a panai ukuna u tsugono tsu Kashila̱ vi. An a yain aꞌayin kenu, aku kadambula ka likimba, n utsa̱ri, n upana kayanyan ka likimba ka gbagbala le, hal a kpa̱ɗa̱i uyan ili i maci.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Iꞌya a cei a uyamba u shinga, alya ama a maci, aza ɗa a panai ukuna u tsugono tsu Kashila̱ vi. A ka̱na̱i u ɗa gbam-gbam a atakasuvu a le, a kawunki n u ɗa pini, a gbonguroi, a na̱ka̱i mmuku.”
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Yesu doki u danai, “Uza wa̱ la wa sapa macikalu aku u kimba̱ ma n kabelu wa, ko kpam u zuwa ma a kere ka ivamkpatsu wa. Shegai u zuwa ma a kashamkpatsu ka ne, adama a aza ɗa a ka uwa a wene katyashi.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Iꞌya baci dem iꞌa̱ri usokongi, a ka kpa̱ɗa̱ iꞌya uwutukpa̱ wa. Ukuna wa̱ kpam la u ɗa wa kpa̱ɗa̱ u wuta̱ a kateshe wa.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 Kiranai n iꞌya ya pana. Uza ɗa wa̱ri n ili, aya a tsu doku. Uza ɗa bawu wa̱ri n ili, maku ma ili ma wa wundya wa̱ri n ma vi, a ka wusa yi ta̱ iꞌya.”
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Mma n aꞌangu Yesu a tuwa̱i a asu u ne, shegai a fuɗa a rawa a asu u ne wa, adama a kakuma̱.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Aku a tonuko yi, “Mma u vunu n aꞌangu a vunu alya ɗe kushani a uwotsu, a ka ciga a wene vu.”
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 U wushunku le, “Aza ɗa a tsu pana kadyanshi ka Kashila̱ a kirana n ka, alya mma u va̱ n aꞌangu a va̱.”
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Kain ka te, Yesu uwai a kpatsu n atoni a ne. U tonuko le, “Tsu pasamgbanai upashi u niɗe.” Aku a uwai a kpatsu ki a lazai.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Aꞌa̱ri a asuvu a nwalu, aku alavu a pura̱ yi. Uwule n aɓali a ꞌya̱nga̱i a kushiva̱ ki. Kpatsu ku le ku gita̱i ushaɗangu n mini, hal ka shumbugu.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 A banai a ba a ꞌya̱nga̱sa̱ yi a danai, “Uzakuwa, uzakuwa, tsa shumbugu ɗe!”
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Pini nala, u wece le, “Nte upityanangu u ɗe?”
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Pini nala, Yesu n atoni a ne a rawai a uyamba u Garasa u ɗa wa̱ri a upashi u Kushiva̱ ku Galili.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 N uwuta̱ u Yesu a kpatsu ki, uza u ityoni i cingi u roku, uza u ilyuci vi, u tuwa̱i u gawunsai n eyi. U ɓa̱ra̱kpa̱ ta̱ u uka aminya wa kpam u tsu dusuku a kuwa wa, shegai a asu u asaun.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 An u wenei Yesu, u rukpa̱i a kapala ka ne, aku u ꞌya̱nga̱sa̱i kala̱ga̱tsu u danai, “Ndya i birika vu na̱ mpa, Yesu Maku ma Kashila̱ ka Zuba? Ma folo vu kotsu vu yan mu mavura wa.”
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 Dana ɗa u danai nala, kpaci an a ka gawunsa vi, Yesu ɓarana ta̱ ityoni i cingi yi i wuta̱ a asuvu a vuma vi. I tsu varangusu yi ta̱ aꞌayin ushani. A tsu ka̱na̱ yi ta̱ a sira n ikani n irim, aku u kiɗa̱sa iꞌya. Ityoni i cingi yi i zuwa yi u laza she a mete.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Yesu wece yi, “Ndya kala ka vunu?”
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Aku a rongo yi ufolo, kotsu u tonuko le a uwa a kaɗa̱ka̱ ka bawu ka̱ri n utyoku wa.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 A asu vi tani, ushiga u pige u mburusunu u ɗa pini wa lina a kaga̱la̱la̱ ka masasa. Aku a folo yi u a̱sa̱ka̱ le a uwa a asuvu a le, aku u a̱sa̱ka̱ le tani a uwa.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Ityoni i cingi yi i wuta̱i a asu u vuma vi, a uwai a ushiga u mburusunu vi. Ushiga vi tani u gida̱la̱i n ilyaɗi she a kushiva̱, a kuwa̱i pini a mini mi.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 An aliniki a mburusunu a wenei ili iꞌya i gita̱i, a sumai a ba a dansai ukuna vi a ilyuci n une.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Ama ushani a tuwa̱i a wene ukuna u ɗa u gita̱i. An a tuwa̱i a asu u Yesu, aku a cinai uza ɗa ityoni i cingi i wuta̱i ara ne vi ndishi a kapala ka ne. Uza vi u uka ta̱ aminya, kpam n ugboji u ne. Aku a panai uwonvo.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Aza ɗa a wenei ukuna vi, a tonuko le tyoku ɗa a ta̱na̱sa̱i uza u ityoni i cingi vi.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Gba̱ aza a uɓongu u uyamba u Garasa a foloi Yesu u a̱sa̱nka̱ le a asu vi. Kpaci uwonvo u ka̱na̱ le ta̱ cika.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 uza ɗa ityoni i cingi i wuta̱ yi vi, u folo yi u a̱sa̱ka̱ yi u toni yi. Shegai u tonuko yi u wala, u danai,
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 “Gono a kuwa, vu ba vu dana ukuna u pige u ɗa Kashila̱ ka yanka vu.” Aku u banai a asuvu a ilyuci u danai manyan ma pige ma Yesu yanka yi.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 An Yesu kpatalai u gonoi a upashi u kushiva̱ vi, ama ushani a ryabusa yi, kpaci aya aꞌa̱ri a uvana.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Aku vuma roku u rawai, uza u kala Jayiru, uzapige u kagata ka Kashila̱. U kuɗa̱ngi a kapala ka ne, u folo yi u bana a kuwa ku ne,
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 adama a maku ma makere ma ne ma ma̱ri a una̱ u ukpa̱. Aya utyoku u ne a asu u asheku a ne, wa̱ ta̱ n ayen evu n kupa n a re.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Aku uka roku, uza ɗa u yain ayen kupa n a re n maɓa̱la̱ ma ula̱la̱ u mpasa. [U wunai gba̱ iꞌya wa̱ri n iꞌya a asu u aguma̱.] Shegai ko uza u fuɗa u ta̱na̱sa̱ yi wa.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 U raɓai a kucina̱ ku ne, u sawai kaletsu ka kunya ku ne. Kute‑kute, mpasa mi n a̱sa̱ka̱i ula̱la̱.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Aku Yesu danai, “Ya sawa mu?”
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Shegai u danai, “A sawa mu ta̱. Kpaci n pana ta̱ ucira u wuta̱i a asuvu a va̱.”
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 An uka vi u wenei wa̱ri n tyoku ɗa wa kpawan wa, aku u raɓai evu, n u jeki ikyamba. U kuɗa̱ngi a kapala ka ne, u danai a kapala ka ama gba̱ ili iꞌya i zuwai u sawa yi, n tyoku ɗa kpam u ta̱na̱i kute‑kute.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Yesu tonuko yi, “Maku ma va̱, upityanangu u vunu u ta̱na̱sa̱ vu ɗe, wala ili i vunu mai.”
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Eyi pini a kadyanshi, aku uza roku u wuta̱i a kuwa ku uzapige u kagata ka Kashila̱ ki, u rawai u danai, “Makere mi ma kuwa̱ ɗe, kotsu vu damgbara̱sa kawenishiki ki kpam wa.”
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 An Yesu panai nala, u wushunki Jayiru vi, “Kotsu vu pana uwonvo wa. Avu gai pityanangu, wa ta̱na̱ ta̱.”
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 An u rawai a kuwa ki, u wushuku uza u uwa pini kaɓolo n eyi wa, she Bituru, n Yahaya, n Yakubu, n tata u maku mi na̱ mma u ne.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Shegai gba̱ aꞌa̱ri a kushen, hal n a lapi akamba adama a ukpa̱ u makere mi. Yesu danai, “A̱sa̱ka̱i kushen, kuwa̱ ɗa u kuwa̱i wa, alavu a ɗa yi.”
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Aku a ka dosuso yi idyoshi i magori, an a revei u kuwa̱ ɗe.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 U ka̱na̱i kukere ku makere ki, u ꞌya̱nga̱sa̱i kala̱ga̱tsu, u danai, “Makere, ꞌya̱nga̱.”
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Uma u ne u gonoi, kute‑kute u ꞌya̱nga̱i. Aku u danai a ne yi ilikulya.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Tata u ne na̱ mma u ne a yain majiyan. Shegai u ɓarana le, kotsu a tonuko uza ili iꞌya i gita̱i wa.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.