João 5
Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs ARA
1 Bɩlɛ́ bʊwɔ́rɔ́, Yahúúɖuwá wɛ bénɖíi bɛdɛ́ɛ jíńgáárɩ́ nakɩ́rɩ nɛ́, ngɛ Yeésu woobó Yerusalɛ́ɛm.
1 Passadas estas coisas, havia uma festa dos judeus, e Jesus subiu para Jerusalém.
2 Yerusalɛ́ɛm tɛ́ɛ́dɩ-daá, fééni ɖaḿ wɔnɔɔ́-jɔ́ gɛ lɩmjokú nakɩ́rɩ wɛ. Lɩmjokú kɩḿ kɩjɔ́ gɛ boozúu kɛ́rɛ́ɛ́zɩ nasʊ́nʊ́wá balára bamɩlɩná kɩ bɔlɔ́ sɩ atáárɩ. Bánÿaá lɩmjokú kɩḿ Éburu ńba-dɛ́ɛ kʊnʊm-daá sɩsɩ Bɛtɩzatáa lɩmjokú (bugutoluú sɩsɩ kʊnyɔnnɩɩrɛ́ lɩmjokú).
2 Ora, existe ali, junto à Porta das Ovelhas, um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco pavilhões.
3 Kɛ́rɛ́ɛ́zɩ sɩḿ sɩdɛɛzɩ́ gɛ kʊdɔndɩnáa tuutúúma fɩ́nɛ́ɛ. Badaá, nyánnáa njɛma, na nʊvɔ́-dɩnáa, na wenbá biilí wɛ nɛ́. [Kʊdɔndɩnáa bɛḿ baɖamáa sɩsɩ lɩ́m íyúúdi.
3 Nestes, jazia uma multidão de enfermos, cegos, coxos, paralíticos
4 Káma, malááyɩ́ka wéńderégedím sáa-sáa lɩmjokú kɩḿ-daá wónÿuúdi lɩ́m. A wooyuúdi bɩ bɩlɛ́ gɛ kʊdɔndʊ́ʊ weení waajáŋ ɩɖáa tím bɩdaá nɛ́, báa ɩgʊdɔḿ kɛ́ɛ wenkí, asée waawáa.]
4 [esperando que se movesse a água. Porquanto um anjo descia em certo tempo, agitando-a; e o primeiro que entrava no tanque, uma vez agitada a água, sarava de qualquer doença que tivesse].
5 Kʊdɔndɩnáa bɛḿ badaá gɛ abaalʊ́ naárʊ wɛ, bɩ́ɩ́zɩ ákoosaaláa na lutoozo nbɩlɛ́ wánnyaadɩ́ nɛ́.
5 Estava ali um homem enfermo havia trinta e oito anos.
6 Yeésu waana yɩ ilewáa adɛ ngɛ waanɩ́ɩ sɩsɩ ɩgʊdɔḿ weelééri nɛ́, ngɛ wɔɔbɔ́ɔ́zɩ yɩ sɩsɩ: «Nyɔ́zɔɔlɛ́ɛ nwáa?»
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim há muito tempo, perguntou-lhe: Queres ser curado?
7 Ngɛ kʊdɔndʊ́ʊ woobúsi yɩ sɩsɩ: «Kʊ́bɔnɩ́, mɛ́vɛ́yɩ́na naárʊ sɩ itísi ma lɩmjokú-daá sáátɩ wenkí lɩ́m wónÿuúdi nɛ́. Sáátɩ wenkí sɩ mamáázɩ sɩsɩ méndím nɛ́, naárʊ wɛ́ńlɛ́zɩ́ ma.»
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que me ponha no tanque, quando a água é agitada; pois, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Ńna gɛ Yeésu wɔɔdɔ́ yɩ sɩsɩ: «Kʊrʊ́ ngbɔ́ɔ nyágɩgbáláwʊ bɩka nnʊ́ŋ.»
8 Então, lhe disse Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Sɩ ɩtɔ́ na isú nɛ́, ɩrʊ́ ɩlɛ́ waawáa. Ngɛ wɔɔgbɔ́ɔ ɩgɩgbáláwʊ ɩbáázɩ nʊŋɛ́. Fɛɛzɩrɛ wɩ́rɛ gɛ tɔ́m tɩna tɩ́nlám bɩlɛ́.
9 Imediatamente, o homem se viu curado e, tomando o leito, pôs-se a andar. E aquele dia era sábado.
10 Yahúúɖuwá-dɛ́ɛ kʊ́bɔnáa waana ɩrʊ́ ɩlɛ́ waawáa bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ bɔɔdɔ́ yɩ sɩsɩ: «Sinje Fɛɛzɩrɛ wɩ́rɛ gɛ, ɖɛ́dɛ́ɛ Mará tafa nɩ́bááwʊ sɩ nzʊ́ʊ nyágɩgbáláwʊ.»
10 Por isso, disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 Ńna gɛ ɩlɛ́ woobúsi wɛ sɩsɩ: «Weení waawáázɩ ma nɛ́ wɔɔdɔ́ ma gɛ sɩsɩ: “Kʊrʊ́ ngbɔ́ɔ nyágɩgbáláwʊ nnʊ́ŋ.”»
11 Ao que ele lhes respondeu: O mesmo que me curou me disse: Toma o teu leito e anda.
12 Ngɛ Yahúúɖuwá-dɛ́ɛ kʊ́bɔnáa bɛḿ bɔɔbɔ́ɔ́zɩ yɩ sɩsɩ: «Weení wɔɔdɔ ná nya sɩsɩ ńgʊ́rʊ́ ngbɔ́ɔ nyágɩgbáláwʊ nnʊ́ŋ.»
12 Perguntaram-lhe eles: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Amá, weení waawáa bɩlɛ́ nɛ́ waasɩ weení waawáázɩ yɩ nɛ́, káma, Yeésu wɛɛdɛlɛ́ŋ zamɔ́ɔ kʊwɛ ɖɩdáarɛ ɖɩḿ ɖɩdaá nɛ́ kɩdaá.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se havia retirado, por haver muita gente naquele lugar.
14 Bʊwɔ́rɔ́ gɛ, Yeésu waana ɩrʊ́ weení waawáázɩ yɩ bɩlɛ́ nɛ́ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Ɖaána kʊ́bɔńga-daá, ngɛ wɔɔdɔ́ yɩ sɩsɩ: «Lɛlɛɛɖɔ́ nyááwáa, amá, nkokúti nlá alaháácɩ́ na wenbí bɩɩgɩ́lɩ bɩna nɛ́ bʊ́kɔ́mɔɔná nya.»
14 Mais tarde, Jesus o encontrou no templo e lhe disse: Olha que já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 Ɩrʊ́ ɩmʊ́ waalɩ́ɩ nɛ́, ngɛ woobó ifééri Yahúúɖuwá-dɛ́ɛ kʊ́bɔnáa sɩsɩ Yeésu waawaazɩ ná ɩmʊ́.
15 O homem retirou-se e disse aos judeus que fora Jesus quem o havia curado.
16 Ngɛ bɛlɛ́ baabáázɩ Yeésu fúkúḿsi fáa, káma, Fɛɛzɩrɛ wɩ́rɛ gɛ waawáázɩ yɩ nɛ́-rɔ.
16 E os judeus perseguiam Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Ńna gɛ Yeésu woobúsi wɛ sɩsɩ: «Majaa wɛ wánlám tɩmɛ́rɛ hálɩ na sinje. Ngɛ mɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ mɔ́wɛ mánlám tɩmɛ́rɛ.»
17 Mas ele lhes disse: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Yeésu waaŋmátɩ bɩlɛ́ nɛ́, Yahúúɖuwá-dɛ́ɛ kʊ́bɔnáa woogúti bacáa sɩ bakʊ yɩ, káma, waayɩsɩná Fɛɛzɩrɛ wɩ́rɛ-dɛ́ɛ mará baasí, woogúti ɩtɔ́ ɖʊɖɔ sɩsɩ ɩmʊ́ Ɩjaa gɛ Ɩsɔ́ɔ; waabɩsɩná ɩlɛ́ ɩzáárá nbɩlɛ́.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não somente violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Yeésu waadásɩ ɩŋmátɩ wɛ sɩsɩ: «Ménveerím mɩ́ɩ toovonúm sɩsɩ Biyaalʊ́ʊ tánbɩɩzɩ ɩlá nabʊ́rʊ ɩdɩ‑ɩdɩ, amá, wenbí waana Caáwʊ wánlám nɛ́ biriké gɛ wánlám. Káma, wenbí bɩrɩ́ŋa Caáwʊ wánlám nɛ́, bɩlɛ́ nɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ gɛ Biyaalʊ́ʊ wánlám.
19 Então, lhes falou Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho nada pode fazer de si mesmo, senão somente aquilo que vir fazer o Pai; porque tudo o que este fizer, o Filho também semelhantemente o faz.
20 Caáwʊ sɔɔlɛ́ɛ Biyaalʊ́ʊ, bɩka wánwɩlɩ́ɩ yɩ wenbí bɩrɩ́ŋa wánlám nɛ́. Wándasɩ́ ɩwɩ́lɩ yɩ tɩmɛ́ kʊ́bɔná aagɩ́lɩ ana nɛ́ ɩlá, na bɩbá bɩlá mɩ́ɩ bítí.
20 Porque o Pai ama ao Filho, e lhe mostra tudo o que faz, e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 Wenbí ńŋɩnáa Caáwʊ wénveezí ɩsɩɖáa ɩɖʊ wɛ weezuú nɛ́, bɩlɛ́ ɖʊɖɔ gɛ Biyaalʊ́ʊ wánɖʊ́ʊ wenbá ɩzɔɔlɛ́ɛ wɛ nɛ́ weezuú.
21 Pois assim como o Pai ressuscita e vivifica os mortos, assim também o Filho vivifica aqueles a quem quer.
22 Bɩka Caáwʊ tánvʊʊná naárʊ, amá, wɔɔgbɔ́ɔ yíko rɩ́ŋa gɛ ɩɖʊ Biyaalʊ́ʊ ndɛ́ sɩsɩ ɩ́fʊʊná ɩráa,
22 E o Pai a ninguém julga, mas ao Filho confiou todo julgamento,
23 na barɩ́ŋa bɔɖɔ́ɔ́zɩ yɩ ńŋɩnáa bɔ́nɖɔɔzɩ́ Caáwʊ nɛ́. Weení ɩrɩ́ŋa ɩdɔɖɔ́ɔ́zɩ Biyaalʊ́ʊ nɛ́, ɩdɔɖɔ́ɔ́zɩ Caáwʊ weení weegédíri yɩ nɛ́ ɖʊɖɔ.
23 a fim de que todos honrem o Filho do modo por que honram o Pai. Quem não honra o Filho não honra o Pai que o enviou.
24 Ménveerím mɩ́ɩ toovonúm sɩsɩ weení ɩrɩ́ŋa waanɩ́ɩ mɛ́dɛ́ɛ ŋmatɩrɛ gɛ waava weení weegédíri ma nɛ́ toovonúm nɛ́, wooyuú weezuú kɩ́dɛ́ndɛŋ́ nɛ́. Bádanvʊʊná yɩ; bʊdʊ́ʊ waalɩ́ɩ sɩ́m-daá ɩsʊ́ʊ weezuú-daá.
24 Em verdade, em verdade vos digo: quem ouve a minha palavra e crê naquele que me enviou tem a vida eterna, não entra em juízo, mas passou da morte para a vida.
25 Ménveerím mɩ́ɩ toovonúm sɩsɩ alɩwáátɩ kɛrɛŋɛ hálɩ kɩ́ńdálɩ́ bɩtɛ́, ɩsɩɖáa wánnɩɩ́ Ɩsɔ́ɔ Biyaalʊ́ lowú, wenbá sɩ banɩ́ɩ lowú kɩḿ nɛ́, bónÿuú weezuú.
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora e já chegou, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus; e os que a ouvirem viverão.
26 Káma, ńŋɩnáa Caáwʊ wɛná weezuú-dɛ́ɛ yíko nɛ́, bɩlɛ́ ɖʊɖɔ gɛ waava Biyaalʊ́ʊ weezuú-dɛ́ɛ yíko.
26 Porque assim como o Pai tem vida em si mesmo, também concedeu ao Filho ter vida em si mesmo.
27 Ngɛ waava Biyaalʊ́ʊ yíko sɩsɩ ɩ́fʊʊná ɩráa, káma, ɩgɛ́ɛ na Ɩrʊ́ Biyaalʊ́.
27 E lhe deu autoridade para julgar, porque é o Filho do Homem.
28 Bɩ́kalá mɩ́ɩ bítí, alɩwáátɩ nakɩ́rɩ kɛrɛŋɛ wenbá barɩ́ŋa baazɩ́ bebí wɛ nɛ́ bánnɩɩ́ ilowú
28 Não vos maravilheis disto, porque vem a hora em que todos os que se acham nos túmulos ouvirão a sua voz e sairão:
29 bakálɩɩ bɔbɔɔláánɩ-daá. Wenbá baalá kazɔ́ɔ ńbɩ nɛ́ bángʊsɩ́ wɛ basʊ́ʊ weezuú-daá. Amá, wenbá baalá bɩdaavé nɛ́, bángʊsɩ́ wɛ bafʊʊná wɛ bakʊ bɔdɔ́m.
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida; e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 Mɔ́ɔ́ mádánbɩɩzɩ malá nabʊ́rʊ mádɩ‑mádɩ. Mánvʊʊnáa ɩráa tɔ́m bɩlɩɩná wentí Caáwʊ weevééri ma nɛ́ gɛ. Ngʊ́ nŋɩ́nɩ́ mánvʊʊnáa nɛ́ sɩɩzɛ́ɛ, káma, bɩdɛkɛ́ɛ mólowú fáa bɩ nɛ́ gɛ mánlám, amá, wenbí weení weegédíri ma nɛ́ sɔɔlɛ́ɛ nɛ́ gɛ mánlám.»
30 Eu nada posso fazer de mim mesmo; na forma por que ouço, julgo. O meu juízo é justo, porque não procuro a minha própria vontade, e sim a daquele que me enviou.
31 «A mádɩtɩŋa máfʊ́nlɩzɩ́ɩ kʊ mádɩ seríya, bɩlɛ́ nɛ́, mɛ́dɛ́ɛ seríya lɩzɩ́ɩ kɩḿ kɩ́fʊnvɛ́yɩ́na fɔ́ɔ́zɩrɛ.
31 Se eu testifico a respeito de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Amá, naárʊ wánlɩzɩ́ɩ kʊ ma seríya; bɩka mányɩ sɩsɩ ɩdɛ́ɛ seríya kɩḿ kɩgɛ́ɛ toovonúm.
32 Outro é o que testifica a meu respeito, e sei que é verdadeiro o testemunho que ele dá de mim.
33 Mɩ́ɩ́gʊ́sɩ tɩndɩnáa itíri Yaayá-jɔ́ nɛ́, toovonúm gɛ waagálɩ́zɩ́ seríya.
33 Mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade.
34 Mɔ́ɔ́ nɛ́, bɩdɛkɛ́ɛ ɩrʊ́-dɛ́ɛ seríya lɩzɩ́ɩ gɛ mánjáádɩ, amá, na mɩ́nyɔ́ɔ́ iyuú lɛ́ɛ́dɩ-rɔ gɛ mááŋmátɩ bɩlɛ́.
34 Eu, porém, não aceito humano testemunho; digo-vos, entretanto, estas coisas para que sejais salvos.
35 Yaayá fʊngɛ́ɛ gɛ nyazɩ fɩtɩ́la bɔɔzɔ́ kɩ kínlosí nɛ́; ngɛ míídísi ɩkɔ́nɩ ɩfáárɩ cʊ́kɔ kɩdɛ́ɛ ɖɛnyɛm-daá.
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava, e vós quisestes, por algum tempo, alegrar-vos com a sua luz.
36 Ngʊ́ mɔ́wɛná seríya kɩɩgɩ́lɩ Yaayá-dɛ́ɛ ńgɩ nɛ́. Tɩmɛ́ Caáwʊ weegéjéle ma mánlám yɛ nɛ́, adɩtɩŋa ánlɩzɩ́ɩ kʊ ma seríya sɩsɩ toovonúm, weegédíri ná ma.
36 Mas eu tenho maior testemunho do que o de João; porque as obras que o Pai me confiou para que eu as realizasse, essas que eu faço testemunham a meu respeito de que o Pai me enviou.
37 Bɩka Caáwʊ weení weegédíri ma nɛ́, ɩdɩtɩŋa waalɩzɩ́ ma seríya ɖʊɖɔ. Kɛtɛngɛrɛ mɩ́dánɩɩ tá ilowú, belenté ɩna waazá-daá.
37 O Pai, que me enviou, esse mesmo é que tem dado testemunho de mim. Jamais tendes ouvido a sua voz, nem visto a sua forma.
38 Ngʊ́ bɩlɛ́ gɛ mɩ́dɔ́nɖɔkɩ ɩdɛ́ɛ tɔ́m, káma, mɩ́dáfá weení weegédíri yɩ nɛ́ toovonúm.
38 Também não tendes a sua palavra permanente em vós, porque não credes naquele a quem ele enviou.
39 Mɩ́ɩ́bá mɩ́ngbɛlɛŋ́ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Tɔ́m Tákaraɖá-daá sɩsɩ na iyuú weezuú kɩ́dɛ́ndɛŋ́ nɛ́ kɩdaá. Ngʊ́ kɩlɛ́ kɩ́nlɩzɩ́ɩ kʊ ma seríya.
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna, e são elas mesmas que testificam de mim.
40 Amá, mɩ́dánjaa sɩ ɩkɔ́nɩ mɔ́jɔ́ na iyuú weezuú.
40 Contudo, não quereis vir a mim para terdes vida.
41 Mánŋmatɩ́ ɖɔ́ nɛ́, bɩdɛkɛ́ɛ ɩráa-dɛ́ɛ ma sám gɛ mánjáádɩ.
41 Eu não aceito glória que vem dos homens;
42 Amá, mányɩ mɩ́ɩ; mányɩ sɩsɩ Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ sɔɔlɩ́m fɛ́yɩ́ míwenbé-daá.
42 sei, entretanto, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 Na Majaa-dɛ́ɛ yɩ́ɖɛ-daá gɛ mɔ́ɔ́gɔ́nɩ́ná, ngɛ mídéyí ma mʊ́ʊ; amá, a naárʊ wɔɔgɔnɩná ɩdɩtɩŋa ɩyɩ́ɖɛ-daá mɩ́nmʊ́ʊ ɩlɛ́.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, certamente, o recebereis.
44 Mɩ́zɔɔlɛ́ɛ ɖamá-dɛ́ɛ sám bɩka mɩ́dánjaa Ɩsɔ́ɔ weení ɩgɛ́ɛ kʊ́ɖʊḿ nɛ́-dɛ́ɛ ńbɩ; mɩ́nlám nŋɩ́nɩ́ na ɩbɩ́ɩ́zɩ ɩfa toovonúm.
44 Como podeis crer, vós os que aceitais glória uns dos outros e, contudo, não procurais a glória que vem do Deus único?
45 Ɩ́kamáázɩ sɩsɩ mɔ́ɔ́ sɩ magágʊ́ ná mɩ́dɔ́m Caáwʊ ɩzá-daá. Múúsá mɩ́jɔɔ́na yɩ tamɔ́ɔ nɛ́ sɩ ɩkágʊ́ ná mɩ́dɔ́m.
45 Não penseis que eu vos acusarei perante o Pai; quem vos acusa é Moisés, em quem tendes firmado a vossa confiança.
46 A mɩraabá ɩfa Múúsá toovonúm, mɩraava mɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ toovonúm. Káma, mɔ́dɔ́m gɛ Múúsá waaŋmáa Ɩsɔ́ɔ-dɛ́ɛ Tɔ́m Tákaraɖá-daá.
46 Porque, se, de fato, crêsseis em Moisés, também creríeis em mim; porquanto ele escreveu a meu respeito.
47 Amá, mɩ́dáfá wenbí waaŋmáa nɛ́ toovonúm nɛ́, mɩ́nlám nŋɩ́nɩ́ na ɩbɩ́ɩ́zɩ ɩfa tɔ́m mánŋmatɩ́ mɩ́ɩ ɖɔ́ nɛ́ toovonúm.»
47 Se, porém, não credes nos seus escritos, como crereis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.