Gênesis 47
Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs NVI
1 Ngɛ Ísifu waanyʊʊ́ ɩkʊrʊ́ ibó ikéveeri wúro Farawʊ́na sɩsɩ: «Majaa na mogoobíya baagágʊ́rʊ́ Kanáanɩ bɔkɔ́nɩ bɔmɔɔná ma cé. Bɔɔgɔ́nɩ bágana bavʊ́ńdɩ kpɩná; bɩɩlá bɩ: fééni, nemísi, na náánɩ, na bɛdɛ́ɛ ɖɔ́ɔ́lɛ rɩ́ŋa. Mánŋmatɩ́ nya ɖɔ́ nɛ́ báńdálɩ́ bɔgɔwɛ Goséníi.»
1 José foi dar as notícias ao faraó: "Meu pai e meus irmãos chegaram de Canaã com suas ovelhas, seus bois e tudo o que lhes pertence, e estão agora em Gósen".
2 Naanɩ́ Ísifu ibó ikéveeri wúro Farawʊ́na bɩlɛ́ nɛ́, wɛɛgbɛdɩ́na ɩɖawaalɩnáa nɔɔ́nʊ́wá gɛ ɩkáwɩlɩ wúro ɩmʊ́.
2 Depois escolheu cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Wúro waana bɛlɛ́ bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ wɔɔbɔ́ɔ́zɩ wɛ sɩsɩ tɩmɛ́rɛ wenɖé gɛ mɩ́nlám. Ngɛ boobúsi yɩ sɩsɩ: «Kʊ́bɔnɩ́, ɖájaájaanáa-dɛ́ɛ tííbí gɛ ɖɔ́ɔ́gbɔ́ɔ; fʊ́ńdɩ kpɩná gɛ ɖéngetí.
3 Perguntou-lhes o faraó: "Em que vocês trabalham? " Eles lhe responderam: "Teus servos são pastores, como os nossos antepassados".
4 Nyɔɔ́sɩ wánjaarɩ kʊ Kanáanɩ laadɔ́ɔ hálɩ nyɩ́ɩ́dɩ igúti tɩvɛ́yɩ́ ɖávʊ́ńdɩ kpɩná ɩtɔ́ɔ. Biiyéle ɖáagágʊ́rʊ́ sɩ ɖɩkɔ́nɩ ɖusúu cé. Bɩlɛ́ nɛ́, kʊ́bɔnɩ́, a bɩgɛ́ɛ béndisí, bafa ɖáa nɩ́bááwʊ ɖɩcɔ́ɔ Goséníi fáráńdɩ́.»
4 Disseram-lhe ainda: "Viemos morar aqui por uns tempos, porque a fome é rigorosa em Canaã, e os rebanhos de teus servos não têm pastagem. Agora, por favor, permite que teus servos se estabeleçam em Gósen".
5 Ngɛ Farawʊ́na wɔɔdɔ́ Ísifu sɩsɩ: «Njaa na ngoobíya bɔɔgɔ́nɩ bɔmɔɔná nya ɖɔ́ nɛ́,
5 Então o faraó disse a José: "Seu pai e seus irmãos vieram a você,
6 Mɩ́sɩra laadɔ́ɔ rɩ́ŋa cɔɔ́ɔ nyɔ́jɔ́wʊ́ʊ, bɛɛŋ lénlé tɛ́ɛ́dɩ cɔɔ́ɔ kazɔ́ɔ bɩ́nlám nɛ́ nzɩ́ɩ wɛ. A Goséníi ɖʊɖɔ gɛ bɩ́nlám, bánbɩɩzɩ́ bɔcɔ́ɔ, nɔwɛ́ya fɛ́yɩ́. Bɩka, a nyɛ́ɛ́bɛ́ɛ́ŋ bɔlɔwʊtáá ɖʊɖɔ gɛ nyááná wenbá bánbɩɩzɩ́ nɛ́, nlɩzɩ́ bɛlɛ́ béngetí mávʊ́ńdɩ kpɩná.»
6 e a terra do Egito está a sua disposição; faça com que seu pai e seus irmãos habitem na melhor parte da terra. Deixe-os morar em Gósen. E se você vê que alguns deles são competentes, coloque-os como responsáveis por meu rebanho".
7 Bʊwɔ́rɔ́ nɛ́, Ísifu wɔɔgbɔ́ɔ ɩjaa Yaakúbu iboná yɩ ɩkɛ́zɛɛ wúro. Baadála nɛ́, ngɛ Yaakúbu wɛɛzɛ́ɛ wúro na gírímá.
7 Então José levou seu pai Jacó ao faraó e o apresentou a ele. Depois Jacó abençoou o faraó,
8 Ngɛ wúro wɔɔbɔ́ɔ́zɩ yɩ sɩsɩ: «Bɩ́ɩ́zɩ nŋɩ́nɩ́ gɛ nyɔ́wɛná bɩlɛ́.»
8 e este lhe perguntou: "Quantos anos o senhor tem? "
9 Ngɛ woobúsi yɩ sɩsɩ: «Mɛ́dɛ́ɛ kisɔɔ́-daá, mɛ́dɛ́ɛ bɩ́ɩ́zɩ nɩɩ́nʊ́wá na ákoosaaláa (130) nɖɔ́. Máábɩ́ɩ ɖasam; máálá wahála. Mána majaájaanáa ɖɛ́dɛ́ɛ kisásɩ kɛ́ɛ kʊ́ɖʊńsɩ gɛ, amá, mɛ́dɛ́ɛ bɩ́ɩ́zɩ tatála wɛ.»
9 Jacó respondeu ao faraó: "São cento e trinta os anos da minha peregrinação. Foram poucos e difíceis e não chegam aos anos da peregrinação dos meus antepassados".
10 Ngɛ wɛɛzɛ́ɛ wúro Farawʊ́na, ɩcáŋ ɩkálɩɩ.
10 Então, Jacó abençoou o faraó e retirou-se.
11 Ísifu sɩ ɩsɩ́ɩ ɩjaa na igoobíya nɛ́, Mɩ́sɩra ɖɩdáarɛ kífeńɖe-daá gɛ waazɩ́ɩ wɛ; Ramɩsɛ́ɛsɩ fáráńdɩ́-daá gɛ waalɩzɩ́ ɩfa wɛ ńŋɩnáa wenbí wúro Farawʊ́na wɔɔdɔ́ nɛ́;
11 José instalou seu pai e seus irmãos e deu-lhes propriedade na melhor parte das terras do Egito, na região de Ramessés, conforme a ordem do faraó.
12 ɩfa ɩjaa na igoobíya na bɛdɛ́ɛ zamɔ́ɔ kíɖíím wenbí bɩ́nɖɔɔ́ báa awéní-dɛ́ɛ zamɔ́ɔ nɛ́.
12 Providenciou também sustento para seu pai, para seus irmãos e para toda a sua família, de acordo com o número de filhos de cada um.
13 Bɩɩgɔ́nɩ bʊwɛ nɛ́, ngɛ nyɔɔ́sɩ waabá sɩcáárɩ páá, hálɩ nabʊ́rʊ igúti bɩvɛ́yɩ́ sɩ beɖi; Mɩ́sɩra na Kanáanɩ tɛ́ɛ́dɩ rɩ́ŋa-daá nyɔɔ́sɩ ɩbá sɩ́nwɔ́m.
13 Não havia mantimento em toda a região, pois a fome era rigorosa; tanto o Egito como Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Ngɛ Ísifu woodúúzi liideé Mɩ́sɩra ńba na Kanáanɩ ńba waamʊná yɛ kíɖíídi nɛ́; woodúúzi yɛ bɩtɛ́ nɛ́, ngɛ wɔɔgbɔ́ɔ yɛ iboná wúro Farawʊ́na-jɔ́.
14 José recolheu toda a prata que circulava no Egito e em Canaã, dada como pagamento do trigo que o povo comprava, e levou-a ao palácio do faraó.
15 Liideé wɛɛdɛ́ Mɩ́sɩra na Kanáanɩ nɛ́, ngɛ Mɩ́sɩra ńba rɩ́ŋa wɔɔgɔ́nɩ befééri Ísifu sɩsɩ: «Báfá ɖáa kíɖíídi. We-rɔ gɛ mɩ́bɛɛ́na ɖáa ɖánzɩ́m nyɔɔ́sɩ, ngʊ́ ɖɛ́vɛ́yɩ́na liideé.»
15 Quando toda a prata do Egito e de Canaã se esgotou, todos os egípcios foram suplicar a José: "Dá-nos comida! Não nos deixes morrer só porque a nossa prata acabou".
16 Ngɛ Ísifu woobúsi wɛ sɩsɩ: «A mɩ́dɛfɛ́yɩ́na liideé, ɩgɔná ma mɩ́vʊ́ńdɩ kpɩná na mɔ́ɔ́ mejéle mɩ́ɩ kíɖíídi.»
16 E José lhes disse: "Tragam então os seus rebanhos, e em troca lhes darei trigo, uma vez que a prata de vocês acabou".
17 Ngɛ boobó bɔkɔ́gɔ́ná yɩ bavʊ́ńdɩ kpɩná, bɩka ɩlɛ́ icéle wɛ kíɖíídi ɩkɛɛná awéńja, fééni, namɩ́nɩ, náánɩ, na kpangbásɩ. Bɩbɩ́nɩ ɩmʊ́ ɩdaá nɛ́, bɛdɛ́ɛ fʊ́ńdɩ kpɩná gɛ wɛɛgɛɛ ná wɛ kíɖíídi.
17 E trouxeram a José os rebanhos, e ele deu-lhes trigo em troca de cavalos, ovelhas, bois e jumentos. Durante aquele ano inteiro ele os sustentou em troca de todos os seus rebanhos.
18 Bɩ́nɩ ɩmʊ́ wɛɛdɛ́ nɛ́, ngɛ baadákabɩsɩ Ísifu-jɔ́ bɔtɔ́ yɩ sɩsɩ: «Kʊ́bɔnɩ́, ɖádanbá ɖɩmʊ́sɩ nya, ɖɛ́vɛ́yɩ́na liideé nɖɔ́! Ngɛ ɖɛ́dɛ́ɛ fʊ́ńdɩ kpɩná rɩ́ŋa kpátáá wɛ́ńgɛɖɛɛ nyɔ́jɔ́ cé. Lɛlɛɛɖɔ́, ɖóógúti ɖáábá ɖɛ́vɛ́yɩ́na nabʊ́rʊ ɖʊɖɔ, asée ɖádɩtɩŋa na ɖɛ́dɛ́ɛ laadásɩ ɖábáásí.
18 O ano passou, e no ano seguinte voltaram a José, dizendo: "Não temos como esconder de ti, meu senhor, que uma vez que a nossa prata acabou e os nossos rebanhos lhe pertencem, nada mais nos resta para oferecer, a não ser os nossos próprios corpos e as nossas terras.
19 Mɩ́nbɛɛŋ́ ɖáa na mɩ́ɩ́zá ɖɔ́ hálɩ ɖɩsɩ́? Ɩbaná ɖána ɖɛ́dɛ́ɛ laadásɩ mʊ́ʊ bɩka ɩfa ɖáa kíɖíím. A mɩ́ɩ́mʊ́ ɖáa bɩlɛ́, náńta ɖána ɖɛ́dɛ́ɛ laadásɩ ɖɔ́nvɔɔzɩ́ mɩ́ɩ bɩka ɖɩtɔlɩ́ nɛ́. Íkeyéle ɖɛ́dɛ́ɛ laadásɩ ɩwalɩ́ bɩwɩ́lɩ faala; ɩva ɖáa tɔsʊʊ́ ɖuɖúu.»
19 Não deixes que morramos e que as nossas terras pereçam diante dos teus olhos! Compra-nos, juntamente com as terras, em troca de trigo, e nós, com as nossas terras, seremos escravos do faraó. Dá-nos sementes para que sobrevivamos e não morramos de fome, a fim de que a terra não fique desolada".
20 Nyɔɔ́sɩ waabá sɩcáárɩ hálɩ biiyéle báa awéní ɩkpɔ́ɔ ɩvásɩ ɩyá. Ngɛ Ísifu waamʊ Mɩ́sɩra laadásɩ rɩ́ŋa na Farawʊ́na yɩ́ɖɛ-daá. Bɩlɛ́ gɛ bɩɩlá Farawʊ́na iɖi Mɩ́sɩra tɛ́ɛ́dɩ rɩ́ŋa.
20 Assim, José comprou todas as terras do Egito para o faraó. Todos os egípcios tiveram que vender os seus campos, pois a fome os obrigou a isso. A terra tornou-se propriedade do faraó.
21 Ngɛ Ísifu wɔɔgbɔ́ɔ Mɩ́sɩra báa lé-dɛ́ɛ ɩráa ɩbɩsɩná yomáa.
21 Quanto ao povo, José o reduziu à servidão, de uma à outra extremidade do Egito.
22 Bɩɩga laadásɩ wensí siriké Ísifu tamʊ nɛ́ gɛ sarásɩ lanɖáa-dɛ́ɛ ńzɩ; káma, wɛ́ɖɛ neɖére wɛ bána Farawʊ́na bɔlɔwʊtáá sɩsɩ wánváa kʊ wɛ kíɖíídi. Bɩlɛ́ bʊrɔɔzɩ́ gɛ badayá bɛlɛ́ balaadásɩ.
22 Somente as terras dos sacerdotes não foram compradas, porque, por lei, esses recebiam sustento regular do faraó, e disso viviam. Por isso não tiveram que vender as suas terras.
23 Ngɛ Ísifu wɔɔdɔ́ Mɩ́sɩra ńba sɩsɩ: «Ńŋɩnáa máámʊ́ mɩ́ɩ mɩ́na mɩ́láádásɩ maɖʊ Farawʊ́na ndɛ́ nɛ́, bɛɛ tɔsʊʊ́ nɖɔ́, mɩ́nbɩɩzɩ́ iɖúu fásɩ-daá.
23 Então José disse ao povo: "Ouçam! Hoje comprei vocês e suas terras para o faraó; aqui estão as sementes para que cultivem a terra.
24 A bɩgɛ́ɛ mɩ́ɩ́gɔ́nɩ ɩlɩzɩ́ kíɖíídi, mɩ́ndarɩ́ɩ bɩ nabʊ́nʊ́wá; Farawʊ́na-dɛ́ɛ, kʊ́ɖʊńbɩ, bɩka nabʊ́náázá bɩɩga nɛ́, bɩdaá gɛ mɩ́na míbíya na mɩ́dɛ́ɛ zamɔ́ɔ mínɖíi, bɩka ɩtɔ́sɩ.»
24 Mas vocês darão a quinta parte das suas colheitas ao faraó. Os outros quatro quintos ficarão para vocês como sementes para os campos e como alimento para vocês, seus filhos e os que vivem em suas casas".
25 Ísifu wɔɔdɔ́ wɛ bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ boobúsi yɩ sɩsɩ: «Aayɩ́, nyɛ́ɛ́lɛ́ɛ ɖáa gɛ kʊ́bɔnɩ́. Báa nyééwíi ɖɔ́rɔ́ɔ́zɩ́ ɖɔ́ nɛ́, ɖéédísi sɩsɩ ɖánbɩsɩ́ Farawʊ́na-dɛ́ɛ yomáa.»
25 Eles disseram: "Meu senhor, tu nos salvaste a vida. Visto que nos favoreceste, seremos escravos do faraó".
26 Bɩdɛ́ɛ tɔ́m tɩḿ gɛ Ísifu waajáŋ ɩkpɔ́ɔ ɩbɩsɩná mará; bɩcáŋ bɩcɔ́ɔ bɩlɛ́ hálɩ na sinje. Mɩ́sɩra tɛ́ɛ́dɩ-daá, báa weení gɛ waalɩzɩ́ kíɖíídi, asée ɩtára bɩ nabʊ́nʊ́wá gɛ, ɩkpɔ́ɔ kʊ́ɖʊńbɩ iboná Farawʊ́na. Sarásɩ lanɖáa riké-dɛ́ɛ fásɩ-rɔɔzɩ́ gɛ Farawʊ́na fɛ́yɩ́na yíko.
26 Assim, quanto à terra, José estabeleceu o seguinte decreto no Egito, que permanece até hoje: Um quinto da produção pertence ao faraó. Somente as terras dos sacerdotes não se tornaram propriedade do faraó.
27 Israyɛ́ɛlɩ ńba waadála Mɩ́sɩra nɛ́, Goséníi fáráńdɩ́ gɛ boozúu, bɩka bakpa laadásɩ. Bɔwɛ ńna nɛ́, baabá balʊ́rʊ ɖabata boyóózi bɔɖɔ́ɔ.
27 Os israelitas se estabeleceram no Egito, na região de Gósen. Lá adquiriram propriedades, foram prolíferos e multiplicaram-se muito.
28 Bɩ́ɩ́zɩ ákɩzaalʊʊ́ na nasɩ́lɛ gɛ Yaakúbu wɔɔjɔ́ɔ Mɩ́sɩra. Wɔɔjɔ́ɔ ɖúúlínya-daá nɛ́, bɩ́ɩ́zɩ nɩɩ́nʊ́wá na nɛɛ́lɛ na lʊbɛ (147) gɛ waalá.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, e os anos da sua vida chegaram a cento e quarenta e sete.
29 Sáátɩ wenkí waadɩlɩ́ sɩsɩ ɩdɛ́ɛ sɩ́m waajʊ́ʊ nɛ́, ngɛ weedíri bakáyáa ibiyaalʊ́ Ísifu ɩkɔ́nɩ. Ngɛ weevééri yɩ sɩsɩ: «A nyányɩ sɩsɩ nyáábá nyénwií mɔ́rɔ́, nkalɩ́ɩ mɔ́wɔ́rɔ́; mʊná nɖʊ nyánʊ́ʊ́nɩ móyúúre-dɛ sɩsɩ ńdénbiḿ ma Mɩ́sɩra laadɔ́ɔ-daá cé.
29 Aproximando-se a hora da sua morte, Israel chamou seu filho José e lhe disse: "Se quer agradar-me, ponha a mão debaixo da minha coxa e prometa que será bondoso e fiel comigo: Não me sepulte no Egito.
30 A máázɩ́, lɩɩná ma Mɩ́sɩra tɛ́ɛ́dɩ, nboná ma ngébi majaájaanáa-dɛ́ɛ bɔɔláánɩ-daá.» Waaŋmátɩ bɩlɛ́ nɛ́ ngɛ Ísifu woobúsi yɩ sɩsɩ: «Máánɩ́ɩ, mónvúu malá wenbí ńŋɩnáa nyéévééri ma nɛ́.»
30 Quando eu descansar com meus pais, leve-me daqui do Egito e sepulte-me junto a eles". José respondeu: "Farei como o senhor me pede".
31 Ńna gɛ Yaakúbu sɩsɩ: «Mʊná.» Ngɛ Ísifu waamʊná. Ngɛ Yaakúbu woozóm ɩdɛ́ɛ gáɖó kʊjʊʊ́-jɔ́ ikúu Ɩsɔ́ɔ tɛ́ɛ́dɩ.
31 Mas Jacó insistiu: "Jure-me". E José lhe jurou, e Israel curvou-se apoiado em seu bordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.