Gênesis 30
Tawúratɩ na Injiila dɛ́ɛ fɔɔlɩ́nɩ (KDH) vs ACF
1 Rasɩ́ɩ́la wɔɔgɔ́nɩ ɩna sɩsɩ ɩvɛ́yɩ́na lʊrʊ́ʊ nɛ́, ngɛ waazʊ́ʊ ɩgaa sʊ́ʊ́zɩ lám. Ngɛ wɔɔdɔ́ Yaakúbu sɩsɩ: «Fa ma bíya, a bɩdɛkɛ́ɛ bɩlɛ́, mánzɩ́m.»
1 Vendo Raquel que não dava filhos a Jacó, teve inveja de sua irmã, e disse a Jacó: Dá-me filhos, se não morro.
2 Waaŋmátɩ bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ Yaakúbu wɛɛyɛɛná yɩ baaná sɩsɩ: «Mánáábɩ́lɛ́ Ɩsɔ́ɔ yáá wé, bɩdɛkɛ́ɛ mɔ́jɔ́; Ɩsɔ́ɔ wɔɔdɔ ná nya lʊrʊ́ʊ.»
2 Então se acendeu a ira de Jacó contra Raquel, e disse: Estou eu no lugar de Deus, que te impediu o fruto de teu ventre?
3 Ngɛ Rasɩ́ɩ́la sɩsɩ: «Bɛɛ mɛ́dɛ́ɛ yoḿ Bíla nɖɔ́, bo nyána yɩ ɩfɩ́nɩ ɩlʊ́rʊ na mɔgɔrɩ́ ibíya mɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ meɖi ɩdɛ́ɛ alɩbáráka moyuú bíya.»
3 E ela disse: Eis aqui minha serva Bila; coabita com ela, para que dê à luz sobre meus joelhos, e eu assim receba filhos por ela.
4 Ngɛ wɔɔgbɔ́ɔ Bíla ɩfa Yaakúbu ɩlɛ́ ɩ́na yɩ bafɩ́nɩ.
4 Assim lhe deu a Bila, sua serva, por mulher; e Jacó a possuiu.
5 Ngɛ ɩlɛ́ wɛɛyɛ́ɛ fuwá ɩlʊrʊ ná Yaakúbu bú abaalʊ́.
5 E concebeu Bila, e deu a Jacó um filho.
6 Ngɛ Rasɩ́ɩ́la sɩsɩ: «Ɩsɔ́ɔ weeɖéézi ma. Waanɩ́ɩ mázʊ́lʊ́ńdɩ ɩfa mɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ bú abaalʊ́.» Ngɛ waava bú ɩmʊ́ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Dáanɩ.
6 Então disse Raquel: Julgou-me Deus, e também ouviu a minha voz, e me deu um filho; por isso chamou-lhe Dã.
7 Biigúti bɩjɔɔ́ɔ nɛ́, Bíla waadásɩ ɩyɛ́ɛ fuwá ɩlʊrʊná Yaakúbu bú sɩɩlɛ ńnɩ́ abaalʊ́.
7 E Bila, serva de Raquel, concebeu outra vez, e deu a Jacó o segundo filho.
8 Ngɛ Rasɩ́ɩ́la sɩsɩ: «Mána magaa ɖáálʊ́ Ɩsɔ́ɔ ɩzá-daá, ngɛ máágá yɩ.» Ngɛ waava bú ɩmʊ́ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Nɛfɩtalíi.
8 Então disse Raquel: Com grandes lutas tenho lutado com minha irmã; também venci; e chamou-lhe Naftali.
9 Léya ɩlɛ́ wɔɔgɔ́nɩ ɩna sɩsɩ ɩdɛ́ɛ lʊrʊ́ʊ waazɩ́ŋ nɛ́, ngɛ wɔɔgbɔ́ɔ ɩdɛ́ɛ yoḿ Zílipa ɖʊɖɔ ɩfa ɩwaalʊ́ Yaakúbu.
9 Vendo, pois, Lia que cessava de ter filhos, tomou também a Zilpa, sua serva, e deu-a a Jacó por mulher.
10 Ngɛ Zílipa waalʊrʊná Yaakúbu bú abaalʊ́.
10 E deu Zilpa, serva de Lia, um filho a Jacó.
11 Bɩɩlá bɩlɛ́ nɛ́, ngɛ Léya sɩsɩ: «Alehééri wenkí nɖɔ́.» Ngɛ waava bú ɩmʊ́ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Gaádɩ.
11 Então disse Lia: Afortunada! e chamou-lhe Gade.
12 Bʊwɔ́rɔ́ ɖʊɖɔ nɛ́, ngɛ Zílipa waadásɩ ɩyɛ́ɛ fuwá ɩlʊrʊná Yaakúbu bú abaalʊ́ sɩɩlɛ ńnɩ́.
12 Depois deu Zilpa, serva de Lia, um segundo filho a Jacó.
13 Bɩnáábɩ́lɛ́ Léya sɩsɩ: «Kʊjʊʊ́ niíni wenkí nɖɔ́ ɖʊɖɔ; aléewá rɩ́ŋa sɩ bayáa ma gɛ sɩsɩ kʊjʊʊ́ niíni-dʊ́ʊ.» Ngɛ waava bɩlɛ́ bɩdɛ́ɛ bú yɩ́ɖɛ sɩsɩ Asɛ́ɛrɩ.
13 Então disse Lia: Para minha ventura; porque as filhas me terão por bem-aventurada; e chamou-lhe Aser.
14 Mɩlá naárɛ kʊ́m sáátɩ gɛ Rʊ́bɛ́ɛnɩ waalɩ́ɩ ɩkáná lʊrʊ́ʊ cɔ́kɔ́ɔ́rɛ-bíya bɔjɔɔ́ɔ nyazɩ cʊ́cʊ́ɖɛ-bíya nɛ́ fɔɔ́-daá ɩkájaa ɩkɔ́gɔ́ná ɩgɔɔ Léya. Ngɛ Rasɩ́ɩ́la woobó ɩsʊ́lʊ Léya sɩsɩ: «Ówu, la suúru nva ma nbiyaalʊ́-dɛ́ɛ cʊ́cʊ́ɖɛ-bíya.»
14 E foi Rúben nos dias da ceifa do trigo, e achou mandrágoras no campo. E trouxe-as a Lia sua mãe. Então disse Raquel a Lia: Ora dá-me das mandrágoras de teu filho.
15 Ngɛ ɩlɛ́ woobúsi yɩ sɩsɩ: «Nyɛ́ɛ́lɛ́ɛ mawaalʊ́ nɛ́, bɩdɔɖɔ́ɔ nya; nyɔ́zɔɔlɛ́ɛ ndásɩ nlɛ́ɛ móbú-dɛ́ɛ cʊ́cʊ́ɖɛ-bíya?» Ngɛ Rasɩ́ɩ́la woobúsi yɩ sɩsɩ: «Tɔ́ɔ, ɩ́sʊʊ nyɔ́wɔ́rɔ́ sinje iɖóo ɖɩkɛɛná cʊ́cʊ́ɖɛ-bíya.»
15 E ela lhe disse: É já pouco que hajas tomado o meu marido, tomarás também as mandrágoras do meu filho? Então disse Raquel: Por isso ele se deitará contigo esta noite pelas mandrágoras de teu filho.
16 Ɖaanɩ́ŋa-rɔ Yaakúbu waagálɩɩ fɔɔ́ ɩtála nɛ́, ngɛ Léya waalɩ́ɩ ɩsɩ́ŋ yɩ sɩsɩ: «Mána nya sɩ ɖiɖoo ná sinje. Mɔ́ɔ́gbɔ́ɔ mébiyaalʊ́-dɛ́ɛ cʊ́cʊ́ɖɛ-bíya mɛgɛɛná sɩsɩ na ɖuɖóo.» Ngɛ Yaakúbu waazʊ́ʊ Léya wɔ́rɔ́ ɩ́na yɩ boɖóo nuvoowú kɩḿ.
16 Vindo, pois, Jacó à tarde do campo, saiu-lhe Lia ao encontro, e disse: A mim possuirás, esta noite, porque certamente te aluguei com as mandrágoras do meu filho. E deitou-se com ela aquela noite.
17 Ɩsɔ́ɔ waamʊ Léya-dɛ́ɛ sʊlʊ́ńdɩ, ngɛ wɛɛyɛ́ɛ fuwá ɩlʊrʊná Yaakúbu bú abaalʊ́ nʊʊwa ńnɩ́.
17 E ouviu Deus a Lia, e concebeu, e deu à luz um quinto filho.
18 Ngɛ Léya sɩsɩ: «Mɔ́ɔ́gbɔ́ɔ mɛ́dɛ́ɛ yoḿ mejéle mawaalʊ́ nɛ́, Ɩsɔ́ɔ wɛɛvɛ́rɛ ma kɩvɛrɛwʊ.» Ngɛ waava bú ɩmʊ́ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Isakáarɩ.
18 Então disse Lia: Deus me tem dado o meu galardão, pois tenho dado minha serva ao meu marido. E chamou-lhe Issacar.
19 Waadásɩ ɩyɛ́ɛ fuwá ɖʊɖɔ ɩlʊrʊná Yaakúbu bú abaalʊ́ loɖo ńnɩ́.
19 E Lia concebeu outra vez, e deu a Jacó um sexto filho.
20 Ngɛ sɩsɩ: «Ɩsɔ́ɔ waalá ma kʊjɔɔwʊ kífeńgi; máálʊ́rʊ́ná mawaalʊ́ bíya kʊjʊ́nɩ loɖo nɛ́, lɛlɛɛɖɔ́-dɛ́ɛ nɛ́, wánlaanáa ma.» Ngɛ waava bú ɩmʊ́ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Zabulɔ́ɔnɩ.
20 E disse Lia: Deus me deu uma boa dádiva; desta vez morará o meu marido comigo, porque lhe tenho dado seis filhos. E chamou-lhe Zebulom.
21 Bʊwɔ́rɔ́ nɛ́, ngɛ waalʊ́rʊ bú aléeré ɩfa ɩlɛ́ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Dína.
21 E depois teve uma filha, e chamou-lhe Diná.
22 Bɩjɔɔ́ɔ nɛ́, ngɛ Ɩsɔ́ɔ wɔɔdɔ́ɔ́zɩ Rasɩ́ɩ́la-rɔɔzɩ́ ɩmʊ ɩdɛ́ɛ sʊlʊ́ńdɩ ɩfa yɩ lʊrʊ́ʊ.
22 E lembrou-se Deus de Raquel; e Deus a ouviu, e abriu a sua madre.
23 Ngɛ wɛɛyɛ́ɛ fuwá ɩlʊ́rʊ bú abaalʊ́. Ńna gɛ sɩsɩ: «Ɩsɔ́ɔ waalɩzɩ́ ma fɛɛrɛ́.»
23 E ela concebeu, e deu à luz um filho, e disse: Tirou-me Deus a minha vergonha.
24 Ngɛ waava yɩ yɩ́ɖɛ sɩsɩ Ísifu. Ngɛ waazʊ́lʊ sɩsɩ Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ ɩ́tasɩ ɩfa ɩmʊ́ bú abaalʊ́.
24 E chamou-lhe José, dizendo: O Senhor me acrescente outro filho.
25 Ísifu-dɛ́ɛ lʊrʊ́ʊ wɔ́rɔ́ nɛ́, ngɛ Yaakúbu wɔɔdɔ́ Labáanɩ sɩsɩ: «Cɛ ma megbé máɖaána.
25 E aconteceu que, como Raquel deu à luz a José, disse Jacó a Labão: Deixa-me ir, que me vá ao meu lugar, e à minha terra.
26 Bɩlɛ́ nɛ́, cele ma mɛ́dɛ́ɛ aláa na mébíya máálá tɩmɛ́rɛ bɔrɔ nyɛ́dɛ́ɛ cé nɛ́ bɩka mɛɖɛ́ɛ. Nyádɩtɩŋa nyányɩ nŋɩ́nɩ́ mɔ́ɔ́vɔ́ɔ́zɩ nya nɛ́.»
26 Dá-me as minhas mulheres, e os meus filhos, pelas quais te tenho servido, e ir-me-ei; pois tu sabes o serviço que te tenho feito.
27 Ngɛ Labáanɩ weevééri yɩ sɩsɩ: «Máávɩ́nɩ nya, mɔ́ɔ́bɔ́ɔ́zɩ madɩlɩ́ sɩsɩ nyɔ́rɔ́ɔ́zɩ́, Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ waaɖʊ ma alɩbáráka.
27 Então lhe disse Labão: Se agora tenho achado graça em teus olhos, fica comigo. Tenho experimentado que o Senhor me abençoou por amor de ti.
28 Bɩlɛ́ nɛ́, feeri ma nŋɩ́nɩ́ sɩ mɛvɛ́rɛ nya nɛ́.»
28 E disse mais: Determina-me o teu salário, que to darei.
29 Ngɛ Yaakúbu sɩsɩ: «Nyányɩ bɔwʊtá máálá nya kɩ nɛ́, ngɛ nyányɩ ɖʊɖɔ nŋɩ́nɩ́ mɔ́rɔ́ɔ́zɩ́ nyávʊ́ńdɩ kpɩná waabɩ́sɩ nɛ́.
29 Então lhe disse: Tu sabes como te tenho servido, e como passou o teu gado comigo.
30 Cʊ́kɔ wenkí nyávʊnwɛná kɩ naanɩ́ mɔgɔ́nɩ nɛ́, lɛlɛɛɖɔ́ kɩɩbá kifizí. Ɖoo mɔ́gɔ́nɩ́ nyɛ́dɛ́ɛ cé, Ɖádʊ́ʊ Ɩsɔ́ɔ waabá ɩɖʊ nya alɩbáráka. Bɩɩdála mɔ́ɔ́ ɖʊɖɔ malá tɩmɛ́rɛ mɔvɔ́ɔ́zɩ mɛ́dɛ́ɛ zamɔ́ɔ.»
30 Porque o pouco que tinhas antes de mim tem aumentado em grande número; e o SENHOR te tem abençoado por meu trabalho. Agora, pois, quando hei de trabalhar também por minha casa?
31 Ngɛ Labáanɩ sɩsɩ: «Bɩlɛ́ nɛ́, we gɛ mɛ́vɛrɛ nya ɖɔ́.» Ngɛ Yaakúbu sɩsɩ: «Nkɛfɛ́rɛ ma nabʊ́rʊ, a nyéédísi wentí sɩ mevééri nya tɩ ɖɔ́ nɛ́ mánbaazɩ́ nyɛ́dɛ́ɛ fʊ́ńdɩ kpɩná ketí, bɩka mɛbɛ́ɛ́ŋ tɩrɔɔzɩ́.
31 E disse ele: Que te darei? Então disse Jacó: Nada me darás. Se me fizeres isto, tornarei a apascentar e a guardar o teu rebanho;
32 Sinje tɩtɩŋa, yele mazʊ́ʊ nyávʊ́ńdɩ kpɩná-daá madára yɛ ndɩ‑ndɩ. Mánlɩzɩ́ɩ fééni kɩ́kpádɩ́tɩ fɔɔlʊʊ́, malɩzɩ́ namɩ́nɩ-daá wentí tɩvʊ́ńdɩ wɔɔyɔ́ɔ yáá tɩɩja nɛ́ ɖʊɖɔ fɔɔlʊʊ́. Mɛ́dɛ́ɛ kɩvɛrɛwʊ sɩ nvɛ́rɛ ma kɩ nɛ́ nbɩlɛ́.
32 Passarei hoje por todo o teu rebanho, separando dele todos os salpicados e malhados, e todos os morenos entre os cordeiros, e os malhados e salpicados entre as cabras; e isto será o meu salário.
33 A ceré wɔ́rɔ́ nyádɩtɩŋa nyɔ́ɔ́gɔ́nɩ nna mɛ́dɛ́ɛ kɩvɛrɛwʊ wenbí nɛ́, nyándɩlɩ́ɩ sɩsɩ módomúúli nya. A nyááná namɩ́nɩ wentí tɩrɩ́ŋa tɩvʊ́ńdɩ taca, na fééni tibiráa nɛ́ mɔ́jɔ́, mááŋmɩ́ɩ́lɩ tɩ gɛ.»
33 Assim testificará por mim a minha justiça no dia de amanhã, quando vieres e o meu salário estiver diante de tua face; tudo o que não for salpicado e malhado entre as cabras e moreno entre os cordeiros, ser-me-á por furto.
34 Waaŋmátɩ bɩlɛ́ nɛ́ gɛ Labáanɩ sɩsɩ: «Bɩ́la ńŋɩnáa nyɔ́ɔ́dɔ́ nɛ́.»
34 Então disse Labão: Quem dera seja conforme a tua palavra.
35 Bɩɩjáŋ bɩdɛ́ɛ wɩ́rɛ gɛ Labáanɩ wɔɔdɔ́ɔ́zɩ agbɛzɛyɩ́wá tɩvʊ́ńdɩ waaja bɩca nɛ́, na namɩ́nɩ aláa tɩvʊ́ńdɩ wɔɔyɔ́ɔ bɩyɔ́ɔ nɛ́, na fééni tɩvʊ́ńdɩ waaja bɩca ɖʊɖɔ nɛ́ fɔɔlʊʊ́; ɩkpɔ́ɔ tɩlɛ́ ɩɖʊ ibiyaalɩnáa ndɛ́.
35 E separou naquele mesmo dia os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, todos em que havia brancura, e todos os morenos entre os cordeiros; e deu-os nas mãos dos seus filhos.
36 Ngɛ wɔɔdɔ́ wɛ bakpɩ́ɩ́rɩ bakʊrʊ́ ńna bobó nyazɩ wɛ́ náádoozo boɖé-dɛ́ɛ bolíni ɩtára bána Yaakúbu bɔlɔwʊtáá. Ngɛ Yaakúbu ɩlɛ́ waawalɩ́ wéngetí fʊ́ńdɩ kpɩná aaga nɛ́ Labáanɩ-dɛ́ɛ.
36 E pôs três dias de caminho entre si e Jacó; e Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 Ńna gɛ Yaakúbu wɔɔgbɔ́ɔ tɩ́ɩ́nɩ natúdoozo natɩ́rɩ-dɛ́ɛ wɩlɛnísi lɩ́m ńzɩ ɩkɔná ikéreɖi bɩfʊ́lʊ.
37 Então tomou Jacó varas verdes de álamo e de aveleira e de castanheiro, e descascou nelas riscas brancas, descobrindo a brancura que nas varas havia,
38 Ngɛ wɔɔgbɔ́ɔ wɩlɛnísi weegéreɖi sɩ bɩlɛ́ nɛ́ ɩkɔná ɩsɩ́ɩ nabɔ́ɔ́nɩ-daá fʊ́ńdɩ kpɩná wɔ́nnyɔɔ́ lɩ́m ɖɩdáarɛ tɩɩzá-jɔ́ sɩsɩ a tɩɩgɔ́nɩ sɩ tɩnyɔ́ɔ lɩ́m, tɩ́ngbáa ɖamá tɩbɛɛ́na wɩlɛnísi sɩḿ.
38 E pôs estas varas, que tinha descascado, em frente aos rebanhos, nos canos e nos bebedouros de água, aonde os rebanhos vinham beber, para que concebessem quando vinham beber.
39 Fʊ́ńdɩ kpɩná wɔɔgɔ́nɩ tɩ́ngbáa ɖamá tínlosí wɩlɛnísi nɛ́, tɩɩgɔ́nɩ tɩ́nɖʊ́ʊ bíya nɛ́, natɩ́rɩ fʊ́ńdɩ cáa bɩjáa, natɩ́rɩ ɩyɔ́ɔ na natɩ́rɩ kaarásɩ‑kaarásɩ.
39 E concebiam os rebanhos diante das varas, e as ovelhas davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 Amá, fééni wentí Yaakúbu waalɩzɩ́ tɩ fɔɔlʊʊ́ nɛ́, weeyéle tɩbɛɛ́na Labáanɩ-dɛ́ɛ ńdɩ wentí tɩjɔɔ́ɔ kaarásɩ‑kaarásɩ na tibiráa nɛ́. Waalá bɩlɛ́ ɩlɩzɩ́ fééni natɩ́rɩ fɔɔlʊʊ́ ɩsɩ́ɩ ɩdɩ, idoyooziná tɩ Labáanɩ-dɛ́ɛ ńdɩ.
40 Então separou Jacó os cordeiros, e pôs as faces do rebanho para os listrados, e todo o moreno entre o rebanho de Labão; e pôs o seu rebanho à parte, e não o pôs com o rebanho de Labão.
41 Báa sáa wenkí gɛ fééni tɩvɛɛdɛ́ɛ nɛ́ sɩ tɩkpa ɖamá, asée Yaakúbu wɔɔgɔ́gbɔ́ɔ ɩdɛ́ɛ wɩlɛnísi sɩḿ ɩkɔná ɩsɩ́ɩ tɩɖaanyɔɔɖɛ́ lɩ́m tɩɩzá-jɔ́.
41 E sucedia que cada vez que concebiam as ovelhas fortes, punha Jacó as varas nos canos, diante dos olhos do rebanho, para que concebessem diante das varas.
42 A fééni bɔɔrásɩ sɩ tɩkpa ná ɖamá, ɩ́dɔ́ngɔná wɩlɛnísi sɩḿ ɩsɩ́ɩ tɩ. Ńna nɛ́, ɩmʊ́ ɩdɛ́ɛ ńdɩ gɛ tɩvɛɛdɛ́ɛ nɛ́, bɩka Labáanɩ-dɛ́ɛ ńdɩ gɛ bɔɔrásɩ.
42 Mas, quando era fraco o rebanho, não as punha. Assim as fracas eram de Labão, e as fortes de Jacó.
43 Ngɛ Yaakúbu waabá ɩbɩ́sɩ ɖɔ́ɔ́lɛ-dʊ́ʊ ɩbá iyuú fʊ́ńdɩ kpɩná kúmuwé na kʊ́bɔná; iyuú yomáa aláa na abaaláa, raakúḿwá na kpangbásɩ.
43 E cresceu o homem em grande maneira, e teve muitos rebanhos, e servas, e servos, e camelos e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.