Cânticos 4
Anumzamofo Ruotage Avontafere (KBQ) vs ARC
1 Navesima negantoa mofamoka, kagi kagonamo'a arava ohe hentofazaga mani'nanke'na kema hugamizankura amuho hue. Kavufima refite'nana tavravemofo amefira, kavurgararemokea maho namagna hu'na'e. Hanki kazokamo'ma evuramiazamo'a Giliati agonafinti sipisipi afu'mo'za takaure takaure hu'za evuramizankna nehie.
1 Eis que és formosa, amiga minha, eis que és formosa; os teus olhos são como os das pombas entre as tuas tranças, o teu cabelo é como o rebanho de cabras que pastam no monte de Gileade.
2 Kave'mo'a sipsipi afu anenta meni azoka harenteza ti frentageno efeke nehiankna huno efeke hu'ne. Magore huno kavemo'a hagro osu'neanki fenkamine anagami kavemo'a mago tragave hu'ne.
2 Os teus dentes são como o rebanho das ovelhas tosquiadas, que sobem do lavadouro, e das quais todas produzem gêmeos, e nenhuma há estéril entre elas.
3 Kagi'morenamo'a korankre nofikna hu'ne. Kagimo'a vahe'mo'ma kesane hu'are knare'zantfa hune. Kavugosama refite'nana tavravefina kameragemo'a korankre huno pomigreneti zafa rgagna hu'ne.
3 Os teus lábios são como um fio de escarlata, e o teu falar é doce; a tua fronte é qual pedaço de romã entre as tuas tranças.
4 Hagi knankemo'a Deviti zaza nonkna huno hentofaza nehigeno, Deviti nonte'ma hankave sondia vahe'mo'zama tauseni'a hankozmima eme hantinte'za enevazankna hu'ne.
4 O teu pescoço é como a torre de Davi, edificada para pendurar armas; mil escudos pendem dela, todos broquéis de valorosos.
5 Tare aminka'araremokea kugaveza dia anenta afumoke lili trazampi traza neneke vano ha'ankna huna'e.
5 Os teus dois peitos são como dois filhos gêmeos da gazela, que se apascentam entre os lírios.
6 Nanterama zasima osuno masama osu'nesige'na, ame hu'na mnanentake'za merene frenkinsensima me'nea agonafina marerigahue.
6 Antes que refresque o dia e caiam as sombras, irei ao monte da mirra e ao outeiro do incenso.
7 Navesima negantoa mofamoka kagrira kagi kagonamo arava ohe hentofa zaga mani'nankeno, maka kavufgamo'a afuhe afahera osuno hentofaza hu'ne.
7 Tu és toda formosa, amiga minha, e em ti não há mancha.
8 Lebanonitira zahufa a'nimoka, nagrane egeta va'mneno. Amanae nehaza agonafintira eramio. Laionimo'ene lepatimo'enema noma kikema nemania agona Senirine Hemoni agonararemofo morusapintira eramio.
8 Vem comigo do Líbano, minha esposa, vem comigo do Líbano; olha desde o cume de Amana, desde o cume de Senir e de Hermom, desde as moradas dos leões, desde os montes dos leopardos.
9 Zahufa a'nimoka kagra marerisa zagani'a mani'nanankinka tumonire avako nehane. Kesgama hunka kavuma nenaganke'nama knankempima pasesuma hu'nana zama negogeno'a, tumoni'amo'a fakifaki hu'ne.
9 Tiraste-me o coração, minha irmã, minha esposa; tiraste-me o coração com um dos teus olhos, com um colar do teu pescoço.
10 Zahufa a'nimoka kavesi'nenantana zamo'a hentofaza hu'ne. Kavesima nenantana zamo'a waini timofo haga'a agatere'ne. Hagi kavufgare'ma fre'nana masavemofo mnamo'a, mika haganentake zana agatere'ne.
10 Que belos são os teus amores, irmã minha! Ó esposa minha! Quanto melhores são os teus amores do que o vinho! E o aroma dos teus bálsamos do que o de todas as especiarias!
11 Zahufa a'nimoka kagiteti'ma pakepakema nehia zamo'a tume rimo'ma nehiaza huno haganentake nehigeno, kagefu'namofo henka kaziga amirine tumerine me'ne. Ana nehigeno kukena ka'afinti mnamo'a Lebanoni sida zafafintima neviankna mna nevie.
11 Favos de mel manam dos teus lábios, minha esposa! Mel e leite estão debaixo da tua língua, e o cheiro das tuas vestes é como o cheiro do Líbano.
12 Zahufa a'nimoka kagra nagrike hoza mani'nenka, mareri fenozani'a mani'nane. Refite'nea ti kampui kagra mani'nenka, oku'a ti kampui tini'a mani'nane.
12 Jardim fechado és tu, irmã minha, esposa minha, manancial fechado, fonte selada.
13 Kagri hozafina pomigreneti zafa'moza metru hutere hune'za, knare'nare raga renentaze. Hagi mnanentake zantmima henama nadima,
13 Os teus renovos são um pomar de romãs, com frutos excelentes: o cipreste e o nardo,
14 zafronima, kalamusine sinamoninema, ana maka frenkinsensima, merema, aloe trazane, maka knare'ma huno mananentakema nehia zantaminena ana hozafina me'ne.
14 o nardo e o açafrão, o cálamo e a canela, com toda a sorte de árvores de incenso, a mirra e aloés, com todas as principais especiarias.
15 Hozafi me'nea ti kampui kna nehunka, knare tirukna hu'nane. Lebanoni agonafinti'ma eneramia tinkna hunka mani'nane.
15 És a fonte dos jardins, poço das águas vivas, que correm do Líbano!
16 Noti kazigatira zahora erinka ne-egeno, sauti kazigati'enena zahora erino ne-ena huta, hozaniafinti mna'a erita vuta eta hi'o. Navesima negantomoka hozaka'afina enka hentofa zafa raga eme taginka nenka ko.
16 Levanta-te, vento norte, e vem tu, vento sul; assopra no meu jardim, para que se derramem os seus aromas. Ah! Se viesse o meu amado para o seu jardim, e comesse os seus frutos excelentes!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Cânticos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.