Mateus 12

Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sâ ꞌdãri gé, Yẹ́sụ̃ pi ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be rikí ẹlịị́ mụzú ọ́mvụ́ ãnyá vé ni agásĩ ụ́ꞌdụ́ Sãbátã vé rĩ gé, ẹ̃bị́rị́ fụ ĩrivé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi káyĩ, kộpi ní ãnyá rĩ pi ẽ drị̃ ucezú anyizú cizú.
1 Atravessava Jesus os campos de trigo num dia de sábado. Seus discípulos, tendo fome, começaram a arrancar as espigas para comê-las.
2 Fãrụ́sị̃ rĩ pi kâ tã ꞌdĩri ndreé, kộpi ní ꞌyozú Yẹ́sụ̃ ní kínĩ, “Mívé ꞌbá mî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ícókí té ãnyá rĩ pi ẽ drị̃ uceé ụ́ꞌdụ́ Sãbátã vé rĩ gé ku, ãꞌdiãtãsĩyã tãị́mbị́ Mósẽ vé rĩ ãꞌyĩ ku ĩ ní ẹ̃zị́ ngazú ụ́ꞌdụ́ Sãbátã vé rĩ gé.”
2 Vendo isto, os fariseus disseram-lhe: Eis que teus discípulos fazem o que é proibido no dia de sábado.
3 Yẹ́sụ̃ ní újázú kộpi ní kĩnĩ, “Ĩmi lãkí tã Dãwụ́dị̃ pi ní ꞌoó ívé ꞌbá rĩ pi be sâ ẹ̃bị́rị́ ní kộpi fụzú rĩ gé ꞌdãri kuyé?
3 Jesus respondeu-lhes: Não lestes o que fez Davi num dia em que teve fome, ele e seus companheiros,
4 Dãwụ́dị̃ fi Jó Múngú vé rĩ agá ꞌdãá, kộpi nyakí pánga ĩ ní ꞌbãá kuú Múngú vé jó agá rĩ ívé ꞌbá rĩ pi be, pánga ꞌdãri ꞌbãkí ꞌyéŋá kuú atala rĩ pi ní, kộpi ícókí kõdô nyaá ku.
4 como entrou na casa de Deus e comeu os pães da proposição? Ora, nem a ele nem àqueles que o acompanhavam era permitido comer esses pães reservados só aos sacerdotes.
5 Ĩmi lãkí tãị́mbị́ Mósẽ vé rĩ agá ꞌyozú kínĩ, atala rĩ pi ri ẹ̃zị́ nga Jó Múngú vé rĩ aga ụ́ꞌdụ́ Sãbátã vé rĩ gé ĩndĩ, kộpi tã ãkó ꞌdíni kuyé?
5 Não lestes na lei que, nos dias de sábado, os sacerdotes transgridem no templo o descanso do sábado e não se tornam culpados?
6 Á lẽ lũú ĩmi ní ꞌdíni, ꞌbá Jó Múngú vé rĩ ndẽépi rá rĩ nõgó anigé.
6 Ora, eu vos declaro que aqui está quem é maior que o templo.
7 Ĩmi nị̃kí té dõ tã ĩ ní sĩí Búkũ Múngú vé rĩ agá ĩ ní ꞌyoó kínĩ, ‘Á lẽ ĩmî ẹ́sị́ ã adri ĩdríkídri, adri ꞌyozú kínĩ á lẽ ĩmi zãkí má ní rọ̃bọ̃ŋọ̃ yã ꞌdíni kuyé,’ ꞌdĩri vé ífífí rá, ĩmi ícókí té tã lịị́ ꞌbá tã ãkó rĩ pi drị̃gé ũnjí ku.
7 Se compreendêsseis o sentido destas palavras: Quero a misericórdia e não o sacrifício... não condenaríeis os inocentes.
8 Ma ꞌBá Mvá ꞌi, ma Úpí ụ́ꞌdụ́ Sãbátã vé rĩ drị̃gé ãmbúgú nĩ.”
8 Porque o Filho do Homem é senhor também do sábado.
9 Kúru Yẹ́sụ̃ ní ngazú fũzú vũrã ꞌdãri agásĩ, ĩri ní mụzú fizú Jó Múngú ri Zịzú rĩ agá,
9 Partindo dali, Jesus entrou na sinagoga.
10 ị́sụ́ ágó ãzi ꞌdãá, drị́ ni ábá kuú ꞌbẽléꞌbéle. Fãrụ́sị̃ rĩ pi ní Yẹ́sụ̃ ri zịzú kínĩ, “Tãị́mbị́ ãꞌyĩ nyo ĩ ícó ꞌbá ídrí ụ́ꞌdụ́ Sãbátã vé rĩ gé rá?” Kộpi zịkí ĩri ꞌdíni, ĩ ị́sụ́kí rí tã ũnjí vú ni gé, ĩ tõkí rí ĩri ãní.
10 Encontrava-se lá um homem que tinha a mão seca. Alguém perguntou a Jesus: É permitido curar no dia de sábado? Isto para poder acusá-lo.
11 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “Ĩmi ãsámvú gé ꞌdĩgé, ꞌbá rĩ vé kãbĩlõ ꞌde dõ ꞌbụ́ agá ụ́ꞌdụ́ Sãbátã vé rĩ gé, ícó kãbĩlõ rĩ ísé ꞌbụ́ agá ꞌdãásĩ ãmvé ku?”
11 Jesus respondeu-lhe: Há alguém entre vós que, tendo uma única ovelha e se esta cair num poço no dia de sábado, não a irá procurar e retirar?
12 ꞌBo ꞌbá ndẽ kãbĩlõ ri tã sĩ rá! Tãị́mbị́ ãꞌyĩ rá, ĩ ícó tã múké ꞌo ụ́ꞌdụ́ Sãbátã vé rĩ gé rá.
12 Não vale o homem muito mais que uma ovelha? É permitido, pois, fazer o bem no dia de sábado.
13 Kúru Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú ágó rĩ ní kĩnĩ, “Mí ũjũ mî drị́.” Ágó rĩ ní ꞌî drị́ ũjũzú, drị́ ni gõ ícá múké sụ̃ ĩrivé drị́ ãzi rĩ tị́nị.
13 Disse, então, àquele homem: Estende a mão. Ele a estendeu e ela tornou-se sã como a outra.
14 ꞌBo Fãrụ́sị̃ rĩ pi ní fũzú mụzú ãmvé ꞌdãá, kộpi rikí lẹ́tị ĩ ní lẽzú Yẹ́sụ̃ ri ꞌdịzú drãzú rĩ ndãá.
14 Os fariseus saíram dali e deliberaram sobre os meios de o matar.
15 ꞌBo Yẹ́sụ̃ nị̃ tã kộpi ní lẽé ꞌoó rĩ rá, ĩri ní fũzú vũrã ꞌdãri agásĩ rá. ꞌBá kárákará ꞌdekí mụụ́ vụ́drị̃ ni gé sĩ, ídrí ꞌbá drã be rĩ pi céré,
15 Jesus soube disso e afastou-se daquele lugar. Uma grande multidão o seguiu, e ele curou todos os seus doentes.
16 ꞌbo ímbá kộpi kĩnĩ, lẽ kộpi ã lũkí ívé tã ꞌbá ãzi ní ku.
16 Proibia-lhes formalmente falar disso,
17 Tã ọ́tụ́ Múngú ní ẹzịị́, nẹ́bị̃ Ĩsáyã ní ꞌyoó rĩ nga ꞌi fũú tị ni gé gí kĩnĩ,
17 para que se cumprisse o anunciado pelo profeta Isaías:
18 “Ĩri ãtíꞌbá mávé ni, má ĩpẽ ĩri nĩ,
18 Eis o meu servo a quem escolhi, meu bem-amado em quem minha alma pôs toda sua a afeição. Farei repousar sobre ele o meu Espírito e ele anunciará a justiça aos pagãos.
19 Ícó ãwãá ꞌbá ãzi ní ku, dõku ícó útré ꞌbá ãzi drị̃gé ku,
19 Ele não disputará, não elevará sua voz; ninguém ouvirá sua voz nas praças públicas.
20 Ícó ꞌbá ẹ́sị́ be ŋõꞌbá gí rĩ pi ꞌoó ũnjí ku,
20 Não quebrará o caniço rachado, nem apagará a mecha que ainda fumega, até que faça triunfar a justiça.
21 Sụ́rụ́ ãngũ rĩ pi agásĩ rĩ pi céré ímụ́ ẹ́sị́ ꞌbã drị̃ ni gé.”
21 Em seu nome as nações pagãs porão sua esperança {Is 42,1-4}.
22 Kúru ꞌbá rĩ pi ní ágó ãzi mị be ẹ̃sị̃ị́pi gí, átápi ku ni íjị́zú Yẹ́sụ̃ vúgá nõó, ágó rĩ índrí ũnjí be, Yẹ́sụ̃ ídrí ágó rĩ rá, ágó rĩ ẽ mị gõ ãngũ ndreé rá, gõ kpá átá rá.
22 Apresentaram-lhe, depois, um possesso cego e mudo. Jesus o curou de tal modo, que este falava e via.
23 ꞌBá rĩ pi ãrẽvú céré ngakí ãyãá tã ꞌdĩri sĩ ãyãyã, kộpi ní ꞌyozú kínĩ, “Ágó ꞌdĩri adri nyo Dãwụ́dị̃ Mvọ́pị ꞌi kuyé?”
23 A multidão, admirada, dizia: Não será este o filho de Davi?
24 Fãrụ́sị̃ rĩ pi kâ tã ꞌdĩri yịị́, kộpi kínĩ, “Ágó ꞌdĩri ri índrí ũnjí rĩ pi údró ũkpõ Bẽlẽzẽbúlã vé rĩ sĩ, Bẽlẽzẽbúlã ri ãmbúgú índrí ũnjí rĩ pi vé rĩ.”
24 Mas, ouvindo isto, os fariseus responderam: É por Beelzebul, chefe dos demônios, que ele os expulsa.
25 Yẹ́sụ̃ nị̃ tã kộpi ní rií ụ̃sụ̃ụ́ rĩ rá, ĩri ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “ꞌBá mãlũngã rụꞌbá rĩ pi rikí dõ ĩ fụụ́ ĩ drị̃kã sĩ, ĩri sẽ kộpivé mãlũngã ri ábá rá. ꞌBá kụ̃rụ́ agá rĩ pi, dõku ꞌbá ꞌbẹ̃tị́ ãsámvú gé rĩ pi rikí dõ ĩ fụụ́ ĩ drị̃kã sĩ, ĩri sẽ kụ̃rụ́ ꞌdĩri, dõku ꞌbẹ̃tị́ ꞌdĩri ábá rá.
25 Jesus, porém, penetrando nos seus pensamentos, disse: Todo reino dividido contra si mesmo será destruído. Toda cidade, toda casa dividida contra si mesma não pode subsistir.
26 Sãtánã dro dõ ꞌí ọ̃gụ̃pị́ị índrí ũnjí rĩ pi, kộpi ri ĩ fụ ĩ drị̃kã sĩ, ĩrivé mãlũngã ri ícó pá tu íngóni?
26 Se Satanás expele Satanás, está dividido contra si mesmo. Como, pois, subsistirá o seu reino?
27 Ma dõ ri índrí ũnjí rĩ pi dro ũkpõ Bẽlẽzẽbúlã vé rĩ sĩ pírí, kúru ꞌbá ĩmivé rĩ pi ri índrí ũnjí rĩ pi dro ãꞌdi vé ũkpõ sĩ? ꞌBá ĩmivé rĩ pi ímụ́ ĩmivé tã lị, kộpi ꞌyo tã ĩmi ni ꞌyoó rĩ adri pịrị ku.
27 E se eu expulso os demônios por Beelzebul, por quem é que vossos filhos os expulsam? Por isso, eles mesmos serão vossos juízes.
28 ꞌBo ma dõ ri índrí ũnjí rĩ pi dro Múngú vé Índrí Uletere rĩ vé ũkpõ sĩ, ĩri lũ ꞌyozú kínĩ mãlũngã Múngú vé rĩ ícá ĩmi ãsámvú gé gí.
28 Mas, se é pelo Espírito de Deus que expulso os demônios, então chegou para vós o Reino de Deus.
29 “Dõku ꞌbá ri ícó fi ꞌbá ũkpõ be ni vé jó agá mụ ĩrivé ngá ali íngóni íngóni? Drị̃drị̃ ni, ĩri drĩ ꞌbá ũkpõ be ꞌdĩri rụ úmbé, ĩri kúru íbí mụ ngá ĩrivé jó agá rĩ pi ali ndõ.
29 Como pode alguém penetrar na casa de um homem forte e roubar-lhe os bens, sem ter primeiro amarrado este homem forte? Só então pode roubar sua casa.
30 “ꞌBá rĩ adri dõ má be trụ́ ku, ꞌbá ꞌdĩri mávé ãríꞌbá, ꞌbá rĩ úmú dõ kãbĩlõ rĩ pi adrií má be trụ́ ku, ꞌbá ꞌdĩri kãbĩlõ rĩ pi írérẽ.
30 Quem não está comigo está contra mim; e quem não ajunta comigo, espalha.
31 Á lẽ ꞌyoó ĩmi ní ꞌdíni, ꞌbá rĩ ꞌo dõ ũnjĩkãnyã, ãzini ide dõ ꞌbá ãzi, ĩ ícó ĩri trũ rá, ꞌbo ꞌbá rĩ ide dõ Índrí Uletere rĩ vé tã, ícókí ĩri trũú ãluŋáni ku.
31 Por isso, eu vos digo: todo pecado e toda blasfêmia serão perdoados aos homens, mas a blasfêmia contra o Espírito não lhes será perdoada.
32 Ma ꞌBá Mvá ꞌi, ꞌbá rĩ átá dõ mávé tã ũnjí, ĩ ícó ĩri trũ rá, ꞌbo ꞌbá rĩ átá dõ Índrí Uletere rĩ vé tã ũnjí, ícókí ĩri trũú ku, íꞌdózú ãndrũ, dõku lókí ímụ́pi drị̃drị̃ ꞌdĩí rĩ gé.
32 Todo o que tiver falado contra o Filho do Homem será perdoado. Se, porém, falar contra o Espírito Santo, não alcançará perdão nem neste século nem no século vindouro.
33 “Pẹtị rĩ dõ múké, ĩrivé ũꞌa ri adri múké, pẹtị rĩ dõ ũnjí, ĩrivé ũꞌa ri adri ũnjí, ãꞌdiãtãsĩyã ĩ pẹtị rĩ nị̃ ámá ĩrivé ũꞌa sĩ.
33 Ou dizeis que a árvore é boa e seu fruto bom, ou dizeis que é má e seu fruto, mau; porque é pelo fruto que se conhece a árvore.
34 Ĩmi adriꞌbée sụ̃ ị̃nị̃ tị́nị riꞌbá ũnjĩkãnyã ꞌoꞌbá ꞌdĩꞌbée, ĩmi ícó tã múké átá íngóni? Tã ĩmi ní rií átá rĩ, ĩri íbí íngá ĩmî ẹ́sị́ agá.
34 Raça de víboras, maus como sois, como podeis dizer coisas boas? Porque a boca fala do que lhe transborda do coração.
35 ꞌBá adriípi múké rĩ, tã ĩri ní rií átá ĩfũú ꞌí ẹ́sị́ agásĩ rĩ pi céré múké, ꞌbá adriípi ũnjí rĩ, tã ĩri ní rií átá ĩfũú ꞌí ẹ́sị́ agásĩ rĩ pi céré ũnjí.
35 O homem de bem tira boas coisas de seu bom tesouro. O mau, porém, tira coisas más de seu mau tesouro.
36 ꞌBo á lẽ ꞌyoó ĩmi ní ꞌdíni, ꞌbá riípi átángá átápi, tã ni ụ̃sụ̃ụ́pi drị̃drị̃ ku rĩ, ụ́ꞌdụ́ ĩ ní tã lịzú rĩ gé, ĩri ímụ́ tã ꞌí ní átá rĩ ũlũ ꞌî tị sĩ.
36 Eu vos digo: no dia do juízo os homens prestarão contas de toda palavra vã que tiverem proferido.
37 Átángá ĩfũúpi mí tị gé sĩ múké rĩ, ĩri sẽ ĩ mi trũ ãní rá, ꞌbo átángá ĩfũúpi mí tị gé sĩ ũnjí rĩ, ĩri sẽ ĩ tã lị ãní mí drị̃gé.”
37 É por tuas palavras que serás justificado ou condenado.
38 Kúru Fãrụ́sị̃ ụrụkọꞌbée, ãzini ꞌbá tãị́mbị́ Mósẽ vé rĩ ímbáꞌbá rĩ pi ã ụrụkọꞌbée be, kộpi ní ꞌyozú ĩri ní kínĩ, “Ímbápi, ꞌbá lẽkí mî ꞌo ꞌbá ní tã ãyãzú ãyãyã ni.”
38 Então alguns escribas e fariseus tomaram a palavra: Mestre, quiséramos ver-te fazer um milagre.
39 ꞌBo Yẹ́sụ̃ ní újázú kộpi ní kĩnĩ, “Úyú ũnjĩkãnyã be riꞌbá ọ̃wụ̃ ꞌbãꞌbée rĩ pi kínĩ mâ ꞌo ĩ ní tã ãyãzú ãyãyã ni! ꞌBo tã ãyãzú ãyãyã má ní lẽé ꞌoó kộpi ní rĩ, ĩri tã nẹ́bị̃ Yónã vé rĩ.
39 Respondeu-lhes Jesus: Esta geração adúltera e perversa pede um sinal, mas não lhe será dado outro sinal do que aquele do profeta Jonas:
40 Sụ̃ Yónã ní laá caá ị̃ꞌbị́ ãmbúgú rĩ agá ụ̃tụ́ŋá na ị́nị́ŋá na rĩ tị́nị, kúru ma ꞌBá Mvá ꞌi, ma ímụ́ la ca ꞌbụ́ agá ụ̃tụ́ŋá na ị́nị́ŋá na.
40 do mesmo modo que Jonas esteve três dias e três noites no ventre do peixe, assim o Filho do Homem ficará três dias e três noites no seio da terra.
41 Kúru ꞌbá Nĩnéwẽ vé rĩ pi ní ẹ́sị́ újá gí rĩ sĩ, kộpi ímụ́ úyú ãndrũ nõri tõ nĩ, ãzini kộpi tã lị úyú ãndrũ nõri drị̃gé nĩ, ãꞌdiãtãsĩyã kộpi újákí ẹ́sị́ tị Yónã ní sẽé rĩ sĩ gí, ꞌbo ꞌbá Yónã ri ndẽépi ãmbũgũ sĩ rĩ, ĩri nõgónõ.
41 No dia do juízo, os ninivitas se levantarão com esta raça e a condenarão, porque fizeram penitência à voz de Jonas. Ora, aqui está quem é mais do que Jonas.
42 ꞌBãgú ũkú rú ãngũ ándrélé rú rĩ gé rĩ úmvúlésĩ ímụ́ pá tu tã lị úyú ãndrũ nõri drị̃gé nĩ, ãꞌdiãtãsĩyã íbí ímụ́ ãngũ rárá rú ni gélésĩ, ímụ́ Sõlõmónã vé úmĩ tã ꞌozú rĩ yịị́, ꞌbo ꞌbá ãzi nõgónõ ndẽ Sõlõmónã rĩ ãmbũgũ sĩ rá.
42 No dia do juízo, a rainha do Sul se levantará com esta raça e a condenará, porque veio das extremidades da terra para ouvir a sabedoria de Salomão. Ora, aqui está quem é mais do que Salomão.
43 “Índrí ũnjí ĩfũ dõ ꞌbá ãzi agásĩ gí, ĩri ꞌde mụ ãngũ ãꞌwí cínyáfã rú rĩ gé ꞌdãá, ĩri mụ vũrã uvuzú ni ndã, ꞌbo ị́sụ́ vũrã uvuzú ni ku.
43 Quando o espírito impuro sai de um homem, ei-lo errante por lugares áridos à procura de um repouso que não acha.
44 Ĩri kúru ꞌyo, ‘Á lẽ ma újá gõó mụụ́ adrií jó má ní ĩfũzú rĩ agá.’ Ca dõ mụụ́ jó rĩ ã ꞌa ị́sụ́ kálámgbá rú, ꞌbá ãzi ꞌa ni agá ꞌdãáyo, wekí ꞌa ni kú uletere,
44 Diz ele, então: Voltarei para a casa donde saí. E, voltando, encontra-a vazia, limpa e enfeitada.
45 ĩri mụ ꞌî ọ̃gụ̃pị́ị índrí ũnjí be agaꞌbée rá ẹ́zị̂rị̃ ni pi bĩ, kộpi fi mụ adri jó rĩ agá ꞌdãá. ꞌBá ꞌdĩri vé adringárá ũnjĩkãnyã ni gõ drị̃drị̃ ꞌdãri agá rá. Tã ꞌdĩri ímụ́ ꞌi ngá úyú ũnjĩkãnyã be nõꞌbée rụ́ꞌbá gá.”
45 Vai, então, buscar sete outros espíritos piores que ele, e entram nessa casa e se estabelecem aí; e o último estado daquele homem torna-se pior que o primeiro. Tal será a sorte desta geração perversa.
46 Yẹ́sụ̃ kã rií átá ꞌbá bị́trị́ká rĩ pi ní, ẹ́ndrẹ́pị pi ẹ́drị́pị́ị be tukí pá kuú ãmvé ꞌdãá, kộpi lẽkí átá ĩri be.
46 Jesus falava ainda à multidão, quando veio sua mãe e seus irmãos e esperavam do lado de fora a ocasião de lhe falar.
47 ꞌBá ãzi ní lũzú Yẹ́sụ̃ ní kĩnĩ, “Mí ẹ́ndrẹ́pị pi mí ẹ́drị́pị́ị be tukí pá kuú ãmvé ꞌdãáꞌdã, kộpi lẽkí átá mí be.”
47 Disse-lhe alguém: Tua mãe e teus irmãos estão aí fora, e querem falar-te.
48 Yẹ́sụ̃ ní ágó rĩ zịzú kĩnĩ, “Má ẹ́ndrẹ́pị ri ãꞌdi ꞌi? Má ẹ́drị́pị́ị ãꞌdi pi?”
48 Jesus respondeu-lhe: Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?
49 Yẹ́sụ̃ ní drị́ suzú mụzú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi vú ꞌdãá, ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, “Mávé ẹ́ndrẹ́pị, ãzini mávé ẹ́drị́pị́ị kộpi adriꞌbá nõ.
49 E, apontando com a mão para os seus discípulos, acrescentou: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
50 ꞌBá rĩ ꞌdụ dõ tã má Ẹ́tẹ́pị ꞌbụ̃ gé rĩ ní lẽé rĩ ngaá rá, ꞌbá ꞌdĩri ĩri adri má ẹ́drị́pị, ĩri adri má ọ́mvụ́pị, ĩri adri má ẹ́ndrẹ́pị.”
50 Todo aquele que faz a vontade de meu Pai que está nos céus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.