Marcos 2
Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs NAA
1 Ụ́ꞌdụ́ mãdã ã vú drị̃gé, Yẹ́sụ̃ ní kpá gõzú fizú Kãpãrãnãụ́mã gá ꞌdãá dị̃ị́. ꞌBá rĩ pi yịkí kínĩ, Yẹ́sụ̃ ícá ĩgõó ꞌbẹ̃tị́ gí.
1 Dias depois, Jesus entrou de novo em Cafarnaum, e logo se ouviu dizer que ele estava em casa.
2 ꞌBá rĩ pi ní ĩ úmúzú kárákará, sẽ vũrã rĩ ca ku. ꞌBá rĩ pi gakí jó rĩ agá ꞌdãá tré, cĩmgbá cazú kẹ̃ẹ́tịlé gá ãmvé ꞌdãá, Yẹ́sụ̃ ri ụ́ꞌdụ́kọ́ múké rĩ ũlũú kộpi ní.
2 Muitos se reuniram ali, a ponto de não haver lugar nem mesmo junto à porta. E Jesus anunciava-lhes a palavra.
3 Ãgõ ụrụkọꞌbée sụ íꞌdụ́kí ágó ãzi ọ̃gọ̃rọ̃vụ̃ rú ni íjị́ Yẹ́sụ̃ vú nõó.
3 Trouxeram-lhe, então, um paralítico, carregado por quatro homens.
4 ꞌBá rĩ pi ní adrií bị́trị́ká rĩ sĩ, kộpi ndãkí ũꞌdũ tí, kộpi ní tụzú jó drị̃gé ꞌdãá, kộpi ní jó rĩ ẽ drị̃ ĩŋãnyãzú, kộpi ní ágó pá be ꞌbẽléꞌbéle rĩ ísúzú ímụ́zú ĩrivé pọ́rọ̃sị̃ ĩri ní laá drị̃ ni gé rĩ be vũgá Yẹ́sụ̃ ẹndrẹtị gé nõó.
4 E, não podendo aproximar-se de Jesus, por causa da multidão, removeram o telhado no ponto correspondente ao lugar onde Jesus se encontrava e, pela abertura, desceram o leito em que o paralítico estava deitado.
5 Yẹ́sụ̃ kã nị̃ị́ ámá ꞌyoó kínĩ, ãgõ ꞌdĩꞌbée ẹ̃ꞌyị̃kí ꞌi gí, ĩri ní ꞌyozú ágó ọ̃gọ̃rọ̃vụ̃ rú rĩ ní kĩnĩ, “Mvá ágó ꞌdĩri, á trũ mi mívé ũnjĩkãnyã agásĩ gí.”
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
6 ꞌBá riꞌbá tãị́mbị́ Mósẽ vé rĩ ímbáꞌbá rĩ pi úríkí kuú ꞌdãá, kộpi rikí ụ̃sụ̃ụ́ ẹ́sị́sị́lé sĩ kínĩ,
6 Alguns escribas estavam sentados ali e pensavam em seu coração:
7 “Ngá ágó ꞌdĩri ní rizú átázú ꞌdíni rĩ ãꞌdi? Ágó ꞌdĩri ị̃njị̃ Múngú ri ku! ꞌBá ãzi ãluŋáni ãngũ trũúpi ũnjĩkãnyã agásĩ ni ꞌdãáyo, ꞌyéŋá Múngú ꞌi ọ́ꞌdụ́kụ́lẹgúsĩ.”
7 — Como ele se atreve a falar assim? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
8 Koro Yẹ́sụ̃ nị̃ tã kộpi ní rií ụ̃sụ̃ụ́ ĩ ẹ́sị́ agá ꞌdãlé rĩ ámá bá. Kúru ĩri ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “Ngá ĩmi ní rizú tã ụ̃sụ̃zú ꞌdíni rĩ ãꞌdi?
8 E Jesus, percebendo imediatamente em seu espírito que eles assim pensavam, disse-lhes:
9 Mâ ꞌyo rí tã rĩ íngóni? Mâ ꞌyo rí ágó pá be ꞌbẽléꞌbéle nõri ní, ‘Trũkí mi mívé ũnjĩkãnyã agásĩ gí ꞌdíni,’ dõku mâ ꞌyo, ‘ꞌÍ nga ụrụ, ꞌí ꞌdụ mívé pọ́rọ̃sị̃, ꞌí ꞌde mụụ́’ ꞌdíni?
9 O que é mais fácil? Dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se, tome o seu leito e ande”?
10 ꞌBo á lẽ lũú ĩmi ní ꞌyozú kínĩ, ma ꞌBá Mvá ꞌi, ma ũkpõ be ũnjĩkãnyã trũzú vũ drị̃gé nõgó” Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú ágó pá be ꞌbẽléꞌbéle rĩ ní kĩnĩ,
10 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
11 “Á ꞌyo mí ní, ꞌí nga ụrụ, ꞌí ꞌdụ mívé pọ́rọ̃sị̃, ꞌí mvi ꞌbẹ̃tị́.”
11 — Eu digo a você: Levante-se, pegue o seu leito e vá para casa.
12 Ágó rĩ ní ngazú ụrụ, ĩri ní ívé pọ́rọ̃sị̃ ꞌdụzú, ĩri ní ꞌdezú mụzú, ꞌbá rĩ pi rikí ĩri ndreé mụzú. Tã ꞌdĩri sẽ ꞌbá rĩ pi ní ãyãngárá, ãzini sẽ kộpi rikí Múngú ri íngú kínĩ, “ꞌBá ndrekí tã ãzi ụ̃kụ ni ꞌdĩri tị́nị kuyé.”
12 Ele se levantou e, no mesmo instante, pegando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de todos se admirarem e darem glória a Deus, dizendo: — Jamais vimos coisa assim!
13 Yẹ́sụ̃ gõ ꞌi ẹndịị́ mụụ́ yị̃ị́ bãlãlã Gãlĩláyã tị gé ꞌdãá dị̃ị́. ꞌBá rĩ pi ní ĩ úmúzú kárákará Yẹ́sụ̃ ã gãrã gá, ĩri ní íꞌdózú kộpi ímbázú.
13 De novo, Jesus foi para junto do mar, e toda a multidão vinha ao encontro dele, e ele os ensinava.
14 Yẹ́sụ̃ kã rií ẹ́cị́ yị̃ị́ bãlãlã rĩ ã gãrã gá sĩ, ĩri ní Lẹ́vị̃ Ãlãfáyõ mvọ́pị riípi mũfẽngã umbe jezú rĩ uꞌdụụ́pi rĩ ndrezú, ãkũdẽ úrí kuú ívé jó rizú mũfẽngã umbe jezú rĩ uꞌdụzú rĩ agá ꞌdãá. Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú ĩri ní kĩnĩ, “Mí ímụ́ mâ pámvú ũbĩí.” Koro Lẹ́vị̃ ní ngazú ꞌdezú mụzú ĩri vúgá sĩ.Lẹ́vị̃ ri mũfẽngã uꞌdụ ãmbúgú Rómã vé rĩ ní|src="lb00309c.tif" size="span" loc="2:14" copy="Knowles" ref="2:14"
14 Quando ia passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
15 Lẹ́vị̃ zị Yẹ́sụ̃ pi ĩrivé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be mụụ́ ínyá nyaá ívé ãngá. ꞌBá kárákará mũfẽngã umbe jezú rĩ uꞌdụꞌbá rĩ pi, ꞌbá riꞌbá ũnjĩkãnyã ꞌoꞌbá rĩ pi be, kộpi ínyá rĩ ã nyangárá gá ꞌdãá ĩndĩ.
15 Achando-se Jesus à mesa, na casa de Levi, estavam junto com ele e com os seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram muitos e também o seguiam.
16 ꞌBá tãị́mbị́ ímbáꞌbá adriꞌbá Fãrụ́sị̃ rĩ pi kâ ndreé Yẹ́sụ̃ pi ri ínyá nya ꞌbá ũnjĩkãnyã ꞌoꞌbá rĩ pi be, ãzini ꞌbá mũfẽngã umbe jezú rĩ uꞌdụꞌbá rĩ pi be trụ́, kộpi ní ꞌbá Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi zịzú kínĩ, “Ngá ĩmi ní rizú ínyá nyazú ꞌbá mũfẽngã umbe jezú rĩ uꞌdụꞌbá rĩ pi be, ãzini ꞌbá riꞌbá ũnjĩkãnyã ꞌoꞌbá rĩ pi be trụ́ rĩ ãꞌdi?”
16 Os escribas dos fariseus, vendo Jesus comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: — Por que ele come e bebe com os publicanos e pecadores?
17 Yẹ́sụ̃ kã tã ꞌdĩri yịị́, ĩri ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “ꞌBá drã ãkó rĩ ndã ꞌbá ũjó sẽépi ni ku, ꞌbá drã be rĩ, ĩri ꞌbá ũjó sẽépi ni ndã nĩ. Má ímụ́ ꞌbá tã be pịrị rĩ pi zịị́ kuyé, má ímụ́ ꞌbá ũnjĩkãnyã ꞌoꞌbá rĩ pi zịị́ ẹ́sị́ újá.”
17 Tendo ouvido isto, Jesus lhes respondeu:
18 ꞌBá Yũwánĩ ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi Fãrụ́sị̃ rĩ pi be, kộpi ri ĩ aꞌbi ãnyãngã ã nyangárá sĩ aꞌbiaꞌbi. ꞌBá ụrụkọ ímụ́kí Yẹ́sụ̃ ri zịị́ kínĩ, “ꞌBá Yũwánĩ ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi Fãrụ́sị̃ rĩ pi be, kộpi ri ĩ aꞌbi ãnyãngã nyangárá sĩ aꞌbiaꞌbi, ꞌbo mívé ꞌbá mî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi aꞌbikí ĩ ku ãsĩ?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Algumas pessoas foram perguntar a Jesus: — Por que os discípulos de João e os discípulos dos fariseus jejuam, mas os seus discípulos não jejuam?
19 Yẹ́sụ̃ ní újázú kộpi ní kĩnĩ, “ꞌBá rĩ pi mụkí dõ ũkú jengárá gá, ọ̃mụ́rụ́gọ́ rĩ vé kẹ̃rẹ́gú dõ ãjẽ rĩ gé ꞌdãlé anigé, ĩrivé ũndĩ mụꞌbá vú ni gé sĩ rĩ pi ícókí ĩ aꞌbií ngá nyangárá sĩ ku.”
19 Jesus respondeu:
20 ꞌBo sâ ãzi ri ímụ́ ꞌdĩíꞌdĩ, kádõ ímụ́ ọ̃mụ́rụ́gọ́ rĩ vé kẹ̃rẹ́gú ꞌdụụ́ kộpi ãsámvú gé sĩ, kúru ụ́ꞌdụ́ ꞌdãri gé, kộpi ímụ́ ĩ aꞌbi ngá nyangárá sĩ.
20 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naquele dia, eles vão jejuar.
21 “ꞌBá ãzi ícó bõngó úꞌdí ĩsĩí bõngó dẽépi kú ị́rị́kọ́ rú ni vé úlẽ ící ọ̃zụ̃ụ́ ãní ku, ãꞌdiãtãsĩyã bõngó ꞌi nyaápi kú ị́rị́kọ́ rú gí rĩ, ícíkí dõ úlẽ ni ọ̃zụ̃ụ́ bõngó úꞌdí sĩ, ĩri gõ ãsĩ mụzú drị̃gélé.
21 Ninguém costura um remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo novo tira um pedaço da roupa velha, e o buraco fica ainda maior.
22 ꞌBá ãzi ícó vị́nyọ̃ ĩ ní zoó úꞌdí rú rĩ tõó lãꞌbú ĩ ní ící jũrú rú ụ̃kụ ni agá ku. ꞌBá rĩ tõ dõ vị́nyọ̃ rĩ lãꞌbú ĩ ní ící jũrú rú ụ̃kụ ni agá, vị́nyọ̃ rĩ íngá kọ̃fụ́tọ̃ be, ĩri sẽ jũrú rĩ ãfĩ rá, vị́nyọ̃ rĩ dã vũgá. Lẽ ã tõkí vị́nyọ̃ rĩ jũrú úꞌdí ni agá.”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho romperá os odres e se perdem tanto o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Ụ́ꞌdụ́ ãlu Yẹ́sụ̃ pi rikí ẹlịị́ mụzú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be ọ́mvụ́ ãnyá vé ni agásĩ ụ́ꞌdụ́ Sãbátã vé rĩ gé. Ĩrivé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ã ụrụkọꞌbée ní rizú ãnyá rĩ pi ẽ drị̃ ucezú anyizú cizú.
23 Aconteceu que, num sábado, Jesus atravessava as searas, e os seus discípulos, ao passar, começaram a colher espigas.
24 Fãrụ́sị̃ rĩ pi ní Yẹ́sụ̃ ri zịzú kínĩ, “ꞌBávé tãị́mbị́ kĩnĩ, ã ngakí ẹ̃zị́ ụ́ꞌdụ́ Sãbátã vé rĩ gé ku pírí, ngá ꞌbá mî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní tãị́mbị́ rĩ ŋõzú, ãnyá ẽ drị̃ ucezú ụ́ꞌdụ́ Sãbátã vé rĩ gé rĩ ãꞌdi?”
24 Então os fariseus disseram a Jesus: — Olhe! Por que eles estão fazendo o que não é lícito aos sábados?
25 Yẹ́sụ̃ ní újázú kộpi ní kĩnĩ, “Ĩmi lãkí tã ꞌbãgú Dãwụ́dị̃ ní ꞌoó ívé ꞌbá rĩ pi be lókí ẹ̃bị́rị́ ní kộpi fụzú rĩ gé rĩ kuyé?
25 Ele lhes respondeu:
26 Lókí átálágú ãmbúgú Ãbĩyãtárĩ vé rĩ gé, Dãwụ́dị̃ nga fií Jó Múngú vé rĩ agá ꞌdãá, ꞌdụ pánga ĩ ní ꞌbãá Múngú ẹndrẹtị gé, ĩ ní nyaá bãdãrú ku, ꞌyéŋá atala rĩ pi ní rií nyaá nĩ rĩ nyaá, sẽ kpá ụrụkọ ni nyaá ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní.”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais só aos sacerdotes era lícito comer, e ainda deu esses pães aos seus companheiros?
27 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú Fãrụ́sị̃ rĩ pi ní kĩnĩ, “Múngú údé ụ́ꞌdụ́ Sãbátã vé rĩ ꞌbá rĩ pi ã uvukí rí ãní, ꞌbã ụ́ꞌdụ́ Sãbátã vé rĩ tã ẹ̃njị̃ẹ̃njị̃ rú ꞌbá rĩ pi drị̃gé kuyé.
27 E Jesus acrescentou:
28 Ma ꞌBá Mvá ꞌi, ma Úpí ụ́ꞌdụ́ Sãbátã vé rĩ drị̃gé ãmbúgú nĩ.”
28 Assim, o Filho do Homem é senhor também do sábado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.