Marcos 11

Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yẹ́sụ̃ pi ní cazú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be Bẽtẽfágẽ gá, ãzini Bẽtẽníyã gá, kụ̃rụ́ ꞌdĩꞌbée ĩnyiŋá Írã Õlívẽ vé rĩ jẽlé gá. Kộpi kâ mụụ́ caá ĩnyiŋá kụ̃rụ́ Yẹ̃rụ́sãlémã vé rĩ gé ꞌdãá, Yẹ́sụ̃ ní ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá ị̃rị̃ ni pi pẽzú mụzú drị̃drị̃.
1 Quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “Ĩmi mụkí gụ́rụ́ ĩmi ẹndrẹtị gé ꞌdãri gé, ĩmi kádõ fií caá gụ́rụ́ rĩ agá ꞌdãá, ĩmi dõngí mbaápi úꞌdí rú ꞌbá ãzi ní drĩ únjúzú ãní kuyé ni ị́sụ́ ꞌyĩkí kú ꞌdãáꞌdã, ĩmi ọyụkí dõngí rĩ íjị́ má vú nõó.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que aí está diante de vós e, logo ao entrar, achareis preso um jumentinho, o qual ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 ꞌBá ãzi zị dõ ĩmi, ‘Ngá ĩmi ní rií ꞌoó ꞌdíni rĩ ãꞌdi?’ Ĩmi újákí ĩri ní ꞌdíni, ‘Úpí lẽ dõngí rĩ nĩ, ĩ dõngí rĩ újá gõ ĩmi ní vúlé rá.’ ”
3 Se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? Respondei: O Senhor precisa dele e logo o mandará de volta para aqui.
4 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩꞌbá ị̃rị̃ ꞌdĩꞌbée ní ꞌdezú mụzú, kộpi ní cazú dõngí mbaápi úꞌdí rú ni ị́sụ́zú ꞌyĩkí ĩri ĩnyiŋá kẹ̃ẹ́tịlé ãngũ ndreépi mụzú lẹ́tị ĩ ní fizú mụzú kụ̃rụ́ rĩ gé ꞌdãlé rĩ gé, kộpi ní dõngí rĩ ọyụzú.
4 Então, foram e acharam o jumentinho preso, junto ao portão, do lado de fora, na rua, e o desprenderam.
5 ꞌBá ụrụkọ pá tuꞌbá ꞌdãlé rĩ pi ní kộpi zịzú kínĩ, “Ĩmi ri dõngí rĩ ọyụ ãlé?”
5 Alguns dos que ali estavam reclamaram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Kộpi ní tã rĩ újázú ꞌbá pá tuꞌbá rĩ pi ní sụ̃ Yẹ́sụ̃ ní ꞌyoó ĩ ní rĩ tị́nị, ꞌbá pá tuꞌbá rĩ pi ní ãꞌyĩzú kínĩ, ꞌbá Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ã jịkí dõngí rĩ mụzú ĩyí.
6 Eles, porém, responderam conforme as instruções de Jesus; então, os deixaram ir.
7 Kộpi ní dõngí rĩ jịzú mụzú Yẹ́sụ̃ vúgá ꞌdãlé, kộpi ní ĩvé bõngó akoó rụ̃kụ̃ rĩ pi ꞌbezú dõngí rĩ ã úgóró gá, Yẹ́sụ̃ ní tụzú úrízú drị̃ ni gé.
7 Levaram o jumentinho, sobre o qual puseram as suas vestes, e Jesus o montou.
8 ꞌBá kárákará ajakí ĩvé bõngó akoó rụ̃kụ̃ rĩ pi mụzú lẹ́tị rĩ drị̃gé sĩ, ụrụkọꞌbée vãkí ị̃bị́bị́ ọ́mvụ́ agá rĩ pi ũꞌbãá mụzú lẹ́tị rĩ drị̃gé sĩ.
8 E muitos estendiam as suas vestes no caminho, e outros, ramos que haviam cortado dos campos.
9 ꞌBá ꞌdeꞌbá Yẹ́sụ̃ ẹndrẹtị gé drị̃drị̃ rĩ pi, ꞌdeꞌbá ĩri ã vụ́drị̃ gé rĩ pi be, rikí gbĩlílí gaá mụzú kínĩ,
9 Tanto os que iam adiante dele como os que vinham depois clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 “Múngú ã ꞌbã tãkíri mãlũngã úyú Dãwụ́dị̃ vé rĩ ní ímụ́ rụụ́ rĩ drị̃gé!”
10 Bendito o reino que vem, o reino de Davi, nosso pai! Hosana, nas maiores alturas!
11 Kúru Yẹ́sụ̃ ní cazú kụ̃rụ́ Yẹ̃rụ́sãlémã vé rĩ gé ꞌdãá, ĩri ní fizú Jó Múngú vé rĩ agá ꞌdãá, ĩri ní ꞌdezú rizú ngá rĩ pi úndrézú ánázú kụ́rụ̃. ꞌBo ụ̃tụ́ rĩ ní ꞌdeé gí rĩ sĩ, Yẹ́sụ̃ pi ní ꞌdezú mụzú ívé ꞌbá áyúãyũ mụdrị́ drị̃ ni ị̃rị̃ rĩ pi be gụ́rụ́ Bẽtẽníyã vé rĩ gé.
11 E, quando entrou em Jerusalém, no templo, tendo observado tudo, como fosse já tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Kã mụụ́ adrií drụ̃ ꞌdíni, Yẹ́sụ̃ pi ní fũzú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be gụ́rụ́ Bẽtẽníyã vé rĩ agásĩ ãmvé, ẹ̃bị́rị́ fụ Yẹ́sụ̃ ri káyĩ.
12 No dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Ĩri ní pẹtị ĩ ní zịị́ fị́gị̃ rĩ ndrezú rárá rú, bị́ ni amu kú kụ̃mvụ̃, ĩri ní ꞌdezú mụzú pẹtị rĩ ã gãrã gá ĩnyiŋáŋá ꞌdãá, lẽ ndreé dõ pẹtị rĩ ꞌa rá. Kã mụụ́ caá pẹtị rĩ ã gãrã gá ꞌdãá, ị́sụ́ pẹtị rĩ ꞌa kuyé, ꞌyéŋá bị́ ni amu kú nĩ, ãꞌdiãtãsĩyã lókí ꞌdãri adri pẹtị ní ꞌazú ni kuyé.
13 E, vendo de longe uma figueira com folhas, foi ver se nela, porventura, acharia alguma coisa. Aproximando-se dela, nada achou, senão folhas; porque não era tempo de figos.
14 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú pẹtị rĩ ní kĩnĩ, “Lẽ ꞌbá ãzi ã gõ mívé ũꞌa nyaá dị̃ị́ ãluŋáni ku.” ꞌBá Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi yịkí tã ĩri ní ꞌyoó ꞌdĩri rá.
14 Então, lhe disse Jesus: Nunca jamais coma alguém fruto de ti! E seus discípulos ouviram isto.
15 Yẹ́sụ̃ pi kâ caá ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be Yẹ̃rụ́sãlémã gá ꞌdãá, ĩri ní fizú mụzú Jó Múngú vé rĩ ã bóró gá ꞌdãá, ĩri ní íꞌdózú ꞌbá riꞌbá ngá jeꞌbá, ãzini riꞌbá ngá ụzịꞌbá rĩ pi údrózú. Ĩri ní ꞌbá riꞌbá mũfẽngã ufuꞌbá rĩ pi vé mísá uzezú uꞌdezú ụ̃lị̃ rú, ãzini ꞌbá ãmámũ ụzịꞌbá rĩ pi vé kị́trị̃ uzezú uꞌdezú ụ̃lị̃ rú.
15 E foram para Jerusalém. Entrando ele no templo, passou a expulsar os que ali vendiam e compravam; derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Yẹ́sụ̃ ãꞌyĩ ꞌbá ãzi ní ngá jịzú ụzịzú Jó Múngú vé rĩ ã bóró gá ꞌdãá ku.
16 Não permitia que alguém conduzisse qualquer utensílio pelo templo;
17 Yẹ́sụ̃ ní kộpi ímbázú, ĩri ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “Sĩkí nyo Búkũ Múngú vé rĩ agá ꞌyozú kínĩ,
17 também os ensinava e dizia: Não está escrito:
18 Atala atala rĩ pi drị̃gé rĩ pi, ꞌbá tãị́mbị́ Mósẽ vé rĩ ímbáꞌbá rĩ pi be, kộpi kâ tã Yẹ́sụ̃ ní ꞌoó ꞌdĩri yịị́, kộpi íꞌdókí lẹ́tị ndãá lẽzú Yẹ́sụ̃ ri ꞌdịzú drãzú rá. ꞌBo kộpi ꞌokí ĩri sĩ ụ̃rị̃ sĩ, ãꞌdiãtãsĩyã ꞌbá kárákará ãyãkí tã ĩri ní ímbá rĩ sĩ rá.
18 E os principais sacerdotes e escribas ouviam estas coisas e procuravam um modo de lhe tirar a vida; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava de sua doutrina.
19 Kã mụụ́ adrií ũndréŋá rĩ sĩ, Yẹ́sụ̃ pi ní fũzú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be kụ̃rụ́ rĩ agásĩ ãmvé.
19 Em vindo a tarde, saíram da cidade.
20 Kã mụụ́ adrií drụ̃ ꞌdíni, kộpi kâ rií ẹlịị́ mụzú pẹtị ĩ ní zịị́ fị́gị̃ rĩ ã gãrã gá sĩ, Yẹ́sụ̃ vé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní pẹtị Yẹ́sụ̃ ní trií ꞌdãri ndrezú, pẹtị rĩ íꞌdó ꞌwií úlá ni gélésĩla.
20 E, passando eles pela manhã, viram que a figueira secara desde a raiz.
21 Pétẽró ní tã ándúrú Yẹ́sụ̃ ní pẹtị rĩ trizú ꞌdãri ã tã ígázú. Pétẽró ní ꞌyozú Yẹ́sụ̃ ní kĩnĩ, “Ímbápi, ꞌí ndre drĩ ká! Pẹtị mí ní trií ꞌdãri ꞌwi gí.”
21 Então, Pedro, lembrando-se, falou: Mestre, eis que a figueira que amaldiçoaste secou.
22 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní kĩnĩ, “Lẽ ĩmi ẹ̃ꞌyị̃kí Múngú ri.
22 Ao que Jesus lhes disse: Tende fé em Deus;
23 Ádarú á ꞌyo ĩmi ní, ꞌbá rĩ ẹ̃ꞌyị̃ dõ Múngú ri rá, yị̃kị̂ ni awa dõ ꞌi ị̃rị̃ kuyé, ĩri ícó ꞌyo írã ꞌdĩri ní ã njị̃ ꞌi ꞌdeé yị̃ị́ bãlãlã rĩ agá ꞌdãá, írã rĩ ícó ꞌi njị̃ ꞌde yị̃ị́ bãlãlã rĩ agá ꞌdãá rá.
23 porque em verdade vos afirmo que, se alguém disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar no seu coração, mas crer que se fará o que diz, assim será com ele.
24 ꞌÍ ꞌbã dõ ẹ́sị́ rizú ngá zịzú Múngú vúgá, ngá mí ní zịị́ rĩ, Múngú ri sẽ mí ní rá.
24 Por isso, vos digo que tudo quanto em oração pedirdes, crede que recebestes, e será assim convosco.
25 ꞌBo mi dõ ri Múngú ri zị, ꞌí ꞌbã dõ ꞌbá ãzi ã tã kú mí ẹ́sị́ agá, lẽ mî trũ ĩri rá, mí Ẹ́tẹ́pị ꞌbụ̃ gé rĩ ã trũ rí mi mívé ũnjĩkãnyã agásĩ bẽnĩ.
25 E, quando estiverdes orando, se tendes alguma coisa contra alguém, perdoai, para que vosso Pai celestial vos perdoe as vossas ofensas.
26 ꞌBo ꞌí trũ dõ mí ọ́gụ́pị ri ívé ũnjĩkãnyã agásĩ ku, mí Ẹ́tẹ́pị ꞌbụ̃ gé rĩ ícó mi trũú mívé ũnjĩkãnyã agásĩ ku.”
26 [Mas, se não perdoardes, também vosso Pai celestial não vos perdoará as vossas ofensas.]
27 Yẹ́sụ̃ pi ní gõzú cazú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be Yẹ̃rụ́sãlémã gá ꞌdãá dị̃ị́. Yẹ́sụ̃ kã rií ẹ́cị́ Jó Múngú vé rĩ ã bóró agásĩ, atala atala rĩ pi drị̃gé rĩ pi, ꞌbá tãị́mbị́ Mósẽ vé rĩ ímbáꞌbá rĩ pi be, ꞌbá ambugu ụrụkọꞌbée be, kộpi ní ímụ́zú Yẹ́sụ̃ vúgá nõó.
27 Então, regressaram para Jerusalém. E, andando ele pelo templo, vieram ao seu encontro os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos
28 Kộpi ní Yẹ́sụ̃ ri zịzú kínĩ, “Ũkpõ mí ní ꞌbá ngá ụzịꞌbá ꞌdĩꞌbée údrózú Jó Múngú vé rĩ ã bóró agásĩ ꞌdĩri, mí ị́sụ́ íngũgá? Ãꞌdi sẽ mí ní ũkpõ ꞌdĩri nĩ?”
28 e lhe perguntaram: Com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para as fazeres?
29 Yẹ́sụ̃ ní újázú kộpi ní kĩnĩ, “Ma drĩ ĩmi zị, ĩmi újákí dõ tã má ní ĩmi zịzú ꞌdĩri rá, ma kúru ũkpõ má ní tã ꞌozú rĩ vé tã ũlũ ĩmi ní rá.”
29 Jesus lhes respondeu: Eu vos farei uma pergunta; respondei-me, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Kúru ĩri ní kộpi zịzú kĩnĩ, “Ãꞌdi sẽ Yũwánĩ ní ũkpõ bãtízĩmũ sẽzú ꞌdĩri nĩ? Yũwánĩ vé bãtízĩmũ sẽé ꞌdĩri íbí íngá ꞌbụ̃ gélésĩla yã, dõku íbí íngá ꞌbá áda vúgálésĩ? Ĩmi újákí má ní!”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei!
31 Kộpi ní rizú átázú ĩ ãsámvú gé sĩ kínĩ, “ꞌBá ꞌyokí dõ, ‘Ũkpõ Yũwánĩ ní bãtízĩmũ sẽzú ꞌdĩri íbí íngá ꞌbụ̃ gélésĩla,’ ĩri gõ ꞌbâ zị, ‘Ĩmi ẹ̃ꞌyị̃kí Yũwánĩ ri kuyé ãsĩ?’
31 E eles discorriam entre si: Se dissermos: Do céu, dirá: Então, por que não acreditastes nele?
32 ꞌBo ꞌbá rĩ pi ní ꞌyoó Yũwánĩ ri nẹ́bị̃ rĩ sĩ, ꞌbá ícókí ꞌyoó, bãtízĩmũ Yũwánĩ ní sẽé ꞌdĩri, ꞌbá áda sẽ ĩri ní ũkpõ ni nĩ ꞌdíni ku.”
32 Se, porém, dissermos: dos homens, é de temer o povo. Porque todos consideravam a João como profeta.
33 Kộpi ní újázú Yẹ́sụ̃ ní kínĩ, “ꞌBá nị̃kí kuyé.”
33 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E Jesus, por sua vez, lhes disse: Nem eu tampouco vos digo com que autoridade faço estas coisas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.