Marcos 10

Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Yẹ́sụ̃ nga fũú mụzú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be Kãpãrãnãụ́mã agásĩ, mụụ́ ãngũ Yụ̃dáyã vé rĩ gé. Ĩri ní yị̃ị́ ãmbúgú dịị́pi dịdị Yárídénĩ vé rĩ zozú mụzú álé ꞌdãá. ꞌBá bị́trị́ká rĩ pi gõkí ímụ́ vú ni gé nõó dị̃ị́, ĩri ní kộpi ímbázú, sụ̃ ĩri ní rií kộpi ímbá njị̃ị́ rĩ tị́nị.
1 Jesus saiu daquele lugar e foi para a região da Judeia que fica no lado leste do rio Jordão. Uma grande multidão se ajuntou outra vez em volta dele, e ele ensinava todos, como era o seu costume.
2 Fãrụ́sị̃ ụrụkọꞌbée ímụ́kí Yẹ́sụ̃ ri zịị́ ĩri ụ̃ꞌbị̃zú ãní kínĩ, “Tãị́mbị́ Mósẽ vé rĩ ãꞌyĩ nyo ágó ni ívé ũkú ayizú rá?”
2 Alguns fariseus , querendo conseguir uma prova contra ele, perguntaram: — De acordo com a nossa
3 Yẹ́sụ̃ ní újázú kộpi ní kĩnĩ, “Tãị́mbị́ Mósẽ vé rĩ átá tã ꞌdĩri drị̃gé íngóni?”
3 Jesus respondeu com esta pergunta:
4 Kộpi ní újázú Yẹ́sụ̃ ní kínĩ, “Mósẽ ãꞌyĩ rá kĩnĩ, ‘Ágó ri kọ̃kọ̃bị́ sĩ sẽ ũkú ni ní, ĩri ayizú ãní rá.’ ”
4 Eles responderam: — Moisés permitiu ao homem dar à sua esposa um documento de divórcio e mandá-la embora.
5 Yẹ́sụ̃ ní újázú kộpi ní kĩnĩ, “Mósẽ sĩ tãị́mbị́ ꞌdĩri ĩmi ní, ãꞌdiãtãsĩyã ĩmivé ẹ́sị́ ní teéte rĩ sĩ.
5 Então Jesus disse:
6 Múngú ní íꞌdózú ꞌbụ̃ pi gbizú vũ be rĩ gé, ‘Múngú gbi ágó pi ũkú be’
6 Mas no começo, quando foram criadas todas as coisas, foi dito: “Deus os fez homem e mulher.
7 ‘Tã ꞌdĩri sĩ, ꞌbá ágó ri ívé ẹ́tẹ́pị ku, ĩri ívé ẹ́ndrẹ́pị ku, kộpi ĩ úmú ũkú ni be.
7 Por isso o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir com a sua mulher,
8 ꞌBá ị̃rị̃ ꞌdĩꞌbée ĩ úmú adri rụ́ꞌbá ãlu.’
8 e os dois se tornam uma só pessoa.” Assim, já não são duas pessoas, mas uma só.
9 Ãjẽ Múngú ní úmú gí rĩ, lẽ ꞌbá ãzi ã ayi ãjẽ rĩ ku.”
9 Portanto, que ninguém separe o que Deus uniu.
10 Yẹ́sụ̃ pi kâ ímví ĩgõó ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be ꞌbẹ̃tị́ nõó, kộpi gõkí Yẹ́sụ̃ ri zịị́ ágó pi vé ayingárá ũkú be rĩ vé tã sĩ dị̃ị́.
10 Quando já estavam em casa, os discípulos tornaram a fazer perguntas sobre esse assunto.
11 Yẹ́sụ̃ ní újázú kộpi ní kĩnĩ, “Ágó ívé ũkú ayiípi, gõópi ũkú ãzi jeépi rĩ, fi ꞌdĩri tã ọ̃wụ̃ vé ni ꞌoó.
11 E Jesus respondeu:
12 Ũkú ívé ágó gãápi sĩ, gõópi ágó ãzi jeépi rĩ, fi ꞌdĩri tã ọ̃wụ̃ vé ni ꞌoó.”
12 E, se a mulher mandar o seu marido embora e casar com outro homem, ela também estará cometendo adultério.
13 ꞌBá ụrụkọꞌbée íjị́kí ĩvé anjiŋá nyíríŋá rĩ pi Yẹ́sụ̃ vúgá, ã tị̃ rí drị́ kộpi drị̃gé, ã sẽ rí kộpi ní tãkíri. ꞌBo ꞌbá Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní trezú ꞌbá ĩvé anjiŋá íjị́ꞌbá Yẹ́sụ̃ vúgá ꞌdĩꞌbée drị̃gé.
13 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos repreenderam aquelas pessoas.
14 Yẹ́sụ̃ kã tã kộpi ní ꞌoó ꞌdĩri ndreé, Yẹ́sụ̃ ẽ ẹ́sị́ ve kộpi ní rá, ĩri ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “Ĩmi kukí anjiŋá nyíríŋá rĩ pi ẽ ímụ́kí má vúgá nõó! Ĩmi ugakí kộpi ku. ꞌBá adriꞌbá sụ̃ anjiŋá nyíríŋá ꞌdĩꞌbée tị́nị rĩ pi, kộpi mãlũngã Múngú vé rĩ ị́sụ́ nĩ.”
14 Quando viu isso, Jesus não gostou e disse:
15 Ádarú á lẽ ꞌyoó ĩmi ní ꞌdíni, ꞌbá rĩ ãꞌyĩ dõ mãlũngã Múngú vé rĩ sụ̃ anjiŋá nyíríŋá rĩ pi ní ãꞌyĩí rĩ tị́nị ku, ícó fií mãlũngã Múngú vé rĩ agá ku.
15 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
16 Kúru Yẹ́sụ̃ ní anjiŋá rĩ pi íꞌdụ́zú ꞌí drị́gé, ĩri ní drị́ tị̃zú mụzú kộpi drị̃gé sĩ ãlu ãlu, ãzini ĩri ní tãkíri sẽzú kộpi ní. Yẹ́sụ̃ ꞌbã tãkíri anjiŋá nyíríŋá rĩ pi drị̃gé|src="DN00413b.tif" size="span" loc="10:13-16" copy="Dunham" ref="10:13-16"
16 Então Jesus abraçou as crianças e as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Yẹ́sụ̃ kã ívé ẹ̃cị̃ íꞌdó, ágó ãzi ní njuzú mụzú Yẹ́sụ̃ vúgá ꞌdãá, kã caá Yẹ́sụ̃ vúgá ꞌdãá, ĩri ní kũmũcí ũtị̃zú Yẹ́sụ̃ ẹndrẹtị gé, ĩri ní Yẹ́sụ̃ rĩ zịzú kĩnĩ, “Ímbápi, mi ꞌbá múké, mâ ꞌo ãꞌdi mâ ị́sụ́ rí ídri ꞌdániꞌdáni rĩ ãní?”
17 Quando Jesus estava saindo de viagem, um homem veio correndo, ajoelhou-se na frente dele e perguntou: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
18 Yẹ́sụ̃ ní ágó rĩ zịzú kĩnĩ, “Ngá mí ní ma zịzú ꞌbá múké ãꞌdi? ꞌBá ãzi múké ni ꞌdãáyo, ꞌyéŋá Múngú ri múké nĩ.
18 Jesus respondeu:
19 Mí nị̃ tãị́mbị́ rĩ rá kĩnĩ, ‘Lẽ mî ꞌdị ꞌbá ku, lẽ mî ꞌbã ọ̃wụ̃ ku, lẽ mî ụ̃gụ̃ ꞌbá ãzi ã ngá ku, lẽ mî úlị́ ũnjõ ꞌbá ãzi drị̃gé ku, lẽ mî ũꞌbã ꞌbá ãzi ẽ mị ĩrivé ngá ꞌdụzú ku, lẽ mî ị̃njị̃ mí ẹ́tẹ́pị pi mí ẹ́ndrẹ́pị be ị̃njị̃njị̃.’ ”
19 Você conhece os mandamentos: “Não mate, não cometa adultério, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, não tire nada dos outros, respeite o seu pai e a sua mãe.”
20 Ágó rĩ ní újázú Yẹ́sụ̃ ní kĩnĩ, “Ímbápi, á ꞌdụ tãị́mbị́ ꞌdĩꞌbée vé tã ngaá céré rá, íꞌdózú má ní adrizú mváŋá rú rĩ gé ꞌdãá.”
20 — Mestre, desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos! — respondeu o homem.
21 Yẹ́sụ̃ ní ãngũ ndrezú ágó rĩ vúgá ꞌdãá, lẽ ágó rĩ lẽlẽ, ĩri ní ꞌyozú ágó rĩ ní kĩnĩ, “Tã mí ní ꞌoó kuyé rĩ ꞌyéŋá ãlu, ꞌí mụ, mí ụzị ngá mívé rĩ pi ãrẽvú céré, mí awa mũfẽngã ni ꞌbá ngá ãkó rĩ pi ní, úmvúlésĩ mi mụ ãꞌbú ị́sụ́ ꞌbụ̃ gé ꞌdãlé ambamba, mí ímụ́ mâ pámvú ũbĩí.”
21 Jesus olhou para ele com amor e disse:
22 Ágó rĩ kã tã Yẹ́sụ̃ ní ꞌyoó ꞌdĩri yịị́, mịlẹ́tị ni ísị́ kuú ãní kị̃njị̃, ĩri ní ꞌdezú mụzú, ẹ́sị́ ni ị́sụ́ ĩzãngã, ãꞌdiãtãsĩyã ágó rĩ ãꞌbú be ambamba.
22 Quando o homem ouviu isso, fechou a cara; e, porque era muito rico, foi embora triste.
23 Yẹ́sụ̃ ní ãngũ úndrézú ꞌî gãrã gá sĩ kụ́rụ̃, ĩri ní ꞌyozú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní kĩnĩ, “ꞌBá ãꞌbú be rĩ vé fingárá mãlũngã Múngú vé rĩ agá ꞌdãlé rĩ, tã ni mbamba!”
23 Jesus então olhou para os seus discípulos, que estavam em volta dele, e disse:
24 Tã Yẹ́sụ̃ ní ꞌyoó ꞌdĩri sẽ ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní ãyãngárá. ꞌBo Yẹ́sụ̃ gõ tã rĩ ẹndịị́ ꞌyoó kộpi ní dị̃ị́ kĩnĩ, “Mâ anji rĩ, ꞌBá ãꞌbú be rĩ vé fingárá mãlũngã Múngú vé rĩ agá ꞌdãlé rĩ, tã ni ũkpó ũkpó!
24 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantados, mas Jesus continuou:
25 Kámĩlõ vé fingárá sĩndánĩ ã úlẽ gá sĩ rĩ mbamba, ꞌbo ꞌbá ãꞌbú be rĩ vé fingárá mãlũngã Múngú vé rĩ agá rĩ mba ndẽé rá.”
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ãyãkí tã ꞌdĩri sĩ ambamba, kộpi rikí átá ĩ ãsámvú gé sĩ kínĩ, “ꞌBá ĩ ní ícó paá ũnjĩkãnyã agásĩ ꞌbá ãsámvú gé nõgó rĩ, ĩri adri ãꞌdi ꞌi?”
26 Quando ouviram isso, os discípulos ficaram espantadíssimos e perguntavam uns aos outros: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Yẹ́sụ̃ ndre ãngũ kộpi vũgá ꞌdãá gõgõ, ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, “ꞌBá áda ícó tã ꞌdĩri ꞌdụụ́ ngaá ku, ꞌbo Múngú ri ꞌdụ nga rá, ãꞌdiãtãsĩyã Múngú ri ícó tã rĩ pi ãrẽvú ꞌdụ nga céré.”
27 Jesus olhou para eles e disse:
28 Pétẽró ní ꞌyozú ĩri ní kĩnĩ, “ꞌÍ ndre drĩ ká, ꞌbá kukí ꞌbávé ngá ãrẽvú céré, ꞌbâ ri mî pámvú ũbĩ!”
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos tudo e seguimos o senhor.
29 Yẹ́sụ̃ ní újázú kĩnĩ, “Ádarú á ꞌyo ĩmi ní ꞌdíni, ꞌbá ívé ꞌbẹ̃tị́ kuúpi, ívé ẹ́drị́pị kuúpi, ívé ọ́mvụ́pị kuúpi, ívé ẹ́tẹ́pị kuúpi, ívé ẹ́ndrẹ́pị kuúpi, ívé anjiŋá kuúpi, ívé ọ́mvụ́ kuúpi mâ tã sĩ, ãzini ụ́ꞌdụ́kọ́ múké mávé rĩ ã tã sĩ rĩ,
29 Jesus respondeu:
30 ĩri jó ị́sụ́, ẹ́drị́pị ị́sụ́, ọ́mvụ́pị ị́sụ́, ẹ́ndrẹ́pị ị́sụ́, anjiŋá ị́sụ́, ãꞌbú ị́sụ́ ca mụ̃dụ̃rụ̃lụ̃ kárákará vũ drị̃gé nõgó. Ã nya dõ ĩzãngã drãáãsĩyã, ụ́ꞌdụ́ ụ̃dụ̃ vé ímụ́pi ꞌdãri gé, ĩri ímụ́ ídri ꞌdániꞌdáni rĩ ị́sụ́ rá.
30 receberá muito mais, ainda nesta vida. Receberá cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos, terras e também perseguições. E no futuro receberá a vida eterna.
31 ꞌBá kárákará ꞌyoꞌbá kínĩ, ĩ drị̃drị̃ rĩ pi, kộpi ímụ́ adri ụ̃dụ̃mbị́tã. ꞌBá adriꞌbá ụ̃dụ̃mbị́tã rĩ pi, kộpi ímụ́ adri drị̃drị̃.”
31 Muitos que agora são os primeiros serão os últimos, e muitos que agora são os últimos serão os primeiros.
32 Yẹ́sụ̃ pi ní ꞌdezú mụzú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be Yẹ̃rụ́sãlémã gálé rú, Yẹ́sụ̃ ko kộpi ẽ drị̃ mụzú nĩ. ꞌBá Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ẽ drị̃ ábákí céré céré, ãzini ꞌbá mụꞌbá vú ni gé sĩ rĩ pi, ụ̃rị̃ ị́mvụ́ kộpi rá. Yẹ́sụ̃ ní ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá mụdrị́ drị̃ ni ị̃rị̃ ꞌdĩꞌbée jịzú gãrã gá, ĩri ní tã lẽépi ímụ́pi ꞌi ngaápi ꞌî rụ́ꞌbá gá rĩ ũlũzú kộpi ní.
32 Jesus e os discípulos iam pela estrada, subindo para Jerusalém. Ele caminhava na frente, e os discípulos, espantados, iam atrás dele; as outras pessoas que iam com eles estavam com medo. Então Jesus chamou outra vez os discípulos para um lado e começou a falar sobre o que ia acontecer com ele. Jesus disse:
33 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “ꞌBá kãdõ mụụ́ caá Yẹ̃rụ́sãlémã gá ꞌdãá, ma ꞌBá Mvá ꞌi, ĩ ímụ́ mâ ũli ꞌbe rá, ĩ ma jị pá tu atala atala rĩ pi drị̃gé rĩ pi ẹndrẹtị gé, ãzini ꞌbá tãị́mbị́ Mósẽ vé rĩ ímbáꞌbá rĩ pi ẹndrẹtị gé. Kộpi ímụ́ mávé tã lị, ma ꞌdịzú ãní rá, kộpi ma jị pá tu ꞌbá adriꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku rĩ pi ẹndrẹtị gé.
33 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
34 Kộpi ímụ́ mâ drị̃ ínjá, kộpi tụ̃sụ́ úwé mâ rụ́ꞌbá gá, kộpi ma ũgbã, kộpi ma ꞌdị drã rá, ꞌbo ụ́ꞌdụ́ na ã vụ́drị̃ gé, ma gõ íngá ídri rú.”
34 Estes vão zombar dele, cuspir nele, bater nele e matá-lo; mas três dias depois ele ressuscitará.
35 Kúru Zẽbẽdáyõ ẹnjịpị́ị Yõkóbũ pi Yũwánĩ be, kộpi ní ímụ́zú Yẹ́sụ̃ vúgá nõó, kộpi ní ꞌyozú Yẹ́sụ̃ ní kínĩ, “Ímbápi, tã ãzi anigé ꞌbá lẽkí zịị́ mí tị gé, mî ꞌo ꞌbá ní.”
35 Depois Tiago e João, filhos de Zebedeu, chegaram perto de Jesus e disseram: — Mestre, queremos lhe pedir um favor.
36 Yẹ́sụ̃ ní kộpi zịzú kĩnĩ, “Ngá ĩmi ní lẽé mâ ꞌo ĩmi ní rĩ ãꞌdi?”
36 — O que vocês querem que eu faça para vocês? — perguntou Jesus.
37 Kộpi ní újázú kínĩ, “Mí kãdõ úrí mívé lúpá mãlũngã vé ꞌbá rĩ pi ní mi íngúzú íngúngũ rĩ drị̃gé, lẽ mî ãꞌyĩ ꞌbá ãlu ã úrí mî drị́ ẹ̃ndẹ́pị gé, ãzi rĩ ã úrí mî drị́ ị̃jị́ gé.”
37 Eles responderam: — Quando o senhor sentar-se no trono do seu
38 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “Ĩmi nị̃kí ngá zị be ku. Ĩmi nyo ícó ngá kópõ agá draápi dradra má ní ímụ́ mvụụ́ ꞌdĩri mvụ rá? Dõku bãtízĩmũ ĩ ní sẽé má ní ĩzãngã nyazú ꞌdĩri, ĩmi nyo ícó ãꞌyĩ ã sẽkí ĩmi ní, sụ̃ ĩ ní sẽé má ní rĩ tị́nị rá?”
38 Jesus respondeu:
39 Kộpi ní ꞌyozú kínĩ, “ꞌBâ ícó rá.” Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “Ĩmi ícó ngá kópõ agá draápi dradra má ní mvụụ́ rĩ mvụ rá, ãzini bãtízĩmũ ĩ ní sẽé má ní ĩzãngã nyazú ꞌdĩri, ĩmi ícó ãꞌyĩ, ĩ sẽ ĩmi ní rá,
39 Eles disseram: — Podemos. Então Jesus disse:
40 ꞌbo úríngárá mâ drị́ ẹ̃ndẹ́pị gé, ãzini mâ drị́ ị̃jị́ gé rĩ, má ícó tã ni ãꞌyĩí ĩmi ní nĩ ku. Vũrã ꞌdĩꞌbée Múngú údé îngá ꞌbá ꞌí ní ũpẽé gí rĩ pi ní.”
40 Mas eu não tenho o direito de escolher quem vai sentar à minha direita e à minha esquerda. Pois foi Deus quem preparou esses lugares e ele os dará a quem quiser.
41 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ã ụrụkọ mụdrị́ rĩ pi kâ tã Yõkóbũ pi ní ꞌyoó Yũwánĩ be ꞌdĩri yịị́, kộpi ẽ ẹ́sị́ ve ꞌbá ị̃rị̃ ꞌdĩꞌbée ní rá.
41 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, começaram a ficar zangados com Tiago e João.
42 Kúru Yẹ́sụ̃ ní kộpi zịzú ímụ́zú vũrã ãlu gé, ĩri ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “ꞌBá adriꞌbá Yãhụ́dị̃ rú ku ĩ ní ꞌbãá ꞌbá rĩ pi drị̃gé ꞌbãgú rú ꞌdĩꞌbée, kộpi ri ũkpõ áyú ĩvé ꞌbá rĩ pi drị̃gé, ĩvé ũgalaku ambugu rĩ pi ri ũkpõ áyú ꞌbá ĩ ní rụụ́ rĩ pi drị̃gé.
42 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
43 Ĩmi ãsámvú gé ꞌdĩgé, lẽ tã rĩ ã adri sụ̃ ꞌdĩri tị́nị ku. Ĩmi ãsámvú gé ꞌdĩgé, ꞌbá rĩ lẽ dõ adrií ꞌbá ãmbúgú rú, lẽ ã ꞌbã ꞌi adrií ãtíꞌbá ĩmivé ni,
43 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
44 ãzini ꞌbá rĩ lẽ dõ ꞌî adri ãmbúgú ꞌbá rĩ pi drị̃gé céré, lẽ ã ꞌbã ꞌi adrií tụ́gẹ̃rị̃ rú rií ẹ̃zị́ ngaá ꞌbá rĩ pi ní céré.
44 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de todos.
45 Ma ꞌBá Mvá ꞌi, má ímụ́ ꞌyozú kínĩ, ꞌbá rĩ pi ã ngakí má ní ẹ̃zị́ ꞌdíni kuyé, má ímụ́ ẹ̃zị́ ngaá ꞌbá rĩ pi ní, ãzini má ímụ́ ma sẽé ꞌdịị́ drãá ꞌbá kárákará pi ẽ drị̃ jezú.”
45 Porque até o
46 Kúru Yẹ́sụ̃ pi ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be, kộpi ní cazú kụ̃rụ́ Yẹ́rị̃kọ̃ vé rĩ gé. Kộpi kâ lẽé fũú mụzú kụ̃rụ́ rĩ agásĩ, ꞌbá bị́trị́ká rĩ pi ꞌdekí mụụ́ kộpi ã vụ́drị̃ gé sĩ. Ágó ãzi mị be ẹ̃sị̃ị́pi gí ni rụ́ ni Bãrĩtĩmáyõ ꞌi, ĩri Tĩmáyõ ã mvá, ĩri ri úrí lẹ́tị ã jẽlé gá, ri ngá mã ꞌbá rĩ pi vúgá.
46 Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Jericó. Quando ele estava saindo da cidade, com os discípulos e uma grande multidão, encontrou um cego chamado Bartimeu, filho de Timeu. O cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
47 Bãrĩtĩmáyõ kã yịị́ kínĩ, ꞌbá rĩ Yẹ́sụ̃ Nãzẽrétãgú rĩ ri ẹlị mụzú nĩ, ĩri ní trezú ụ́ꞌdụ́kọ́ be ụrụ ꞌdãá kĩnĩ, “Yẹ́sụ̃ Dãwụ́dị̃ ã Mvá rĩ, ꞌí ndre ĩzãngã mávé nõri fô!”
47 Quando ouviu alguém dizer que era Jesus de Nazaré que estava passando, o cego começou a gritar: — Jesus,
48 ꞌBá ụrụkọꞌbée trekí ágó rĩ drị̃gé kínĩ, ã újí kíri. ꞌBo ágó rĩ gõ treé mụzú drị̃gélé kĩnĩ, “Dãwụ́dị̃ ã Mvá rĩ, ꞌí ndre ĩzãngã mávé nõri fô!”
48 Muitas pessoas o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca, mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
49 Yẹ́sụ̃ ní pá tuzú, ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, “Ĩmi zịkí ĩri.” Kộpi ní ágó mị be ẹ̃sị̃ị́pi gí rĩ zịzú kínĩ, “Mí adri ụ̃rị̃ sĩ ku, ꞌí nga ụrụ, Yẹ́sụ̃ ri mi zị.”
49 Então Jesus parou e disse: Eles chamaram e lhe disseram: — Coragem! Levante-se porque ele está chamando você!
50 Bãrĩtĩmáyõ ní ívé bõngó akoó rụ̃kụ̃ rĩ njezú ꞌbezú vũgá, ĩri ní wazú ụrụ, ĩri ní mụzú Yẹ́sụ̃ vúgá ꞌdãá.
50 Então Bartimeu jogou a sua capa para um lado, levantou-se depressa e foi até o lugar onde Jesus estava.
51 Yẹ́sụ̃ ní ĩri zịzú kĩnĩ, “Ngá mí ní lẽé mâ ꞌo mí ní rĩ ãꞌdi?”
51 — O que é que você quer que eu faça? — perguntou Jesus. — Mestre, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
52 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú ĩri ní kĩnĩ, “ꞌÍ ꞌde mụụ́ ĩyí, mí ní ma ẹ̃ꞌyị̃ị́ gí rĩ sĩ, mí ídrí gí.” Koro ágó rĩ ẽ mị ní ꞌi zị̃zú ãngũ ndrezú, ĩri ní ꞌdezú mụzú Yẹ́sụ̃ pi ã vụ́drị̃ gé sĩ.
52 — Vá; você está curado porque teve fé! — afirmou Jesus. No mesmo instante, Bartimeu começou a ver de novo e foi seguindo Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.