Lucas 7
Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs NAA
1 Yẹ́sụ̃ kã tã ꞌdĩꞌbée átá dẹẹ́ ꞌbá rĩ pi ní gí, ĩri ní ꞌdezú mụzú Kãpãrãnãụ́mã gá.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Kụ̃rụ́ rĩ agá ꞌdãá, ũgalaku ãngáráwá rĩ pi vé rĩ vé ãtíꞌbá ĩri ní lẽé ambamba rĩ, drã rụ ĩri ũnjí ũnjí, lẽ drãádrã.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Ũgalaku rĩ kã Yẹ́sụ̃ vé tã yịị́, ĩri ní ꞌbá ambugu Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé rĩ pi ã ụrụkọ pẽzú mụzú Yẹ́sụ̃ ri zịzú, ẽ ímụ́ rí ívé ãtíꞌbágú rĩ ídrí.
3 Quando o centurião ouviu falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Kộpi kâ caá Yẹ́sụ̃ vúgá ꞌdãá, kộpi ní Yẹ́sụ̃ ri mãzú kínĩ, “Ãngáráwá ãmbúgú rĩ, ĩri ꞌbá múké, lẽ mî ímụ́ ĩrivé ãtíꞌbá drã ní rụụ́ rĩ ídrí,
4 Estes, aproximando-se de Jesus, lhe pediram com insistência: — Ele merece a sua ajuda,
5 ãꞌdiãtãsĩyã ãngáráwá rĩ lẽ ꞌbávé ꞌbá rĩ pi ambamba, sị ꞌbá ní Jó Múngú ri Zịzú ni.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo construiu a nossa sinagoga.
6 Kúru Yẹ́sụ̃ ní ꞌdezú mụzú kộpi be trụ́.
6 Então Jesus foi com eles. Quando Jesus já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe alguns amigos, dizendo: — Senhor, não se incomode, porque não sou digno de recebê-lo em minha casa.
7 Á mụ mí vúgá ꞌdĩlé kuyé, ãꞌdiãtãsĩyã ꞌí ndẽ ma ãmbũgũ sĩ rá. Lẽ mî átá átángá rĩ, mávé ãtíꞌbá rĩ ícó ídrí rá.
7 Por isso, não me julguei digno de ir falar pessoalmente com o senhor; porém diga uma palavra, e o meu servo será curado.
8 Ãngáráwá ụrụkọꞌbée anigé má drị̃lé gá, kộpi má ní tãị́mbị́ sẽ nĩ, ãngáráwá ụrụkọꞌbée anigé mâ pálé gá, ma kộpi ní tãị́mbị́ sẽ nĩ. Ma ícó ꞌyo ãlu ni ní, ‘ꞌÍ mụ,’ ĩri mụ rá. Ma ícó ꞌyo ãzi ni ní, ‘Mí ímụ́,’ ĩri ímụ́ rá. Ma ícó ꞌyo mávé ãtíꞌbá rĩ ní, ‘ꞌÍ ꞌo ꞌdíni,’ ĩri tã rĩ ꞌo rá.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, tenho soldados às minhas ordens e digo a este: “Vá”, e ele vai; e a outro: “Venha”, e ele vem; e ao meu servo: “Faça isto”, e ele o faz.
9 Yẹ́sụ̃ kã tã ĩ ní ũlũú ꞌí ní ꞌdĩri yịị́, sẽ ĩri ní ãyãngárá, ĩri ní ꞌi újázú ꞌbá bị́trị́ká mụꞌbá ꞌî vụ́drị̃ gé sĩ rĩ pi vúgálé, ĩri ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “Ĩsẽrélẽ agá nõgó, má ị́sụ́ drĩ ꞌbá ãzi ẹ̃ꞌyị̃ngárá be ũkpó ũkpó sụ̃ ágó ꞌdĩri vé rĩ tị́nị kuyé!”
9 Ao ouvir estas palavras, Jesus ficou admirado com aquele homem e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse:
10 Ãgõ ĩ ní pẽé ꞌdãꞌbée kâ ĩ újá gõó ꞌbẹ̃tị́ ꞌdãá, kộpi cakí ị́sụ́ ãngáráwá rĩ vé ãtíꞌbá rĩ ídrí gí.
10 E, quando os que tinham sido enviados voltaram para casa, encontraram o servo curado.
11 Tã ꞌdĩri ã vụ́drị̃ gé, koro Yẹ́sụ̃ ní ꞌdezú mụzú kụ̃rụ́ Nãínĩ vé rĩ gé, ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ꞌbá bị́trị́ká rĩ pi be ꞌdekí mụzú ĩri ã vụ́drị̃ gé sĩ ĩndĩ.
11 Pouco depois, Jesus foi para uma cidade chamada Naim, e os seus discípulos e numerosa multidão iam com ele.
12 Kộpi kâ caá ĩnyiŋá kụ̃rụ́ rĩ vé kẹ̃ẹ́tịlé gá ꞌdãá, kộpi ndrekí ꞌbá rĩ pi ri ọ̃wụ́zị́gọ́ rĩ vé mvá ãlukúta drãápi gí rĩ vé ãvũ ꞌdụ mụzú. ꞌBá bị́trị́ká ꞌdekí mụzú ũkú rĩ vúgá sĩ ĩndĩ.
12 Ao aproximar-se do portão da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Úpí Yẹ́sụ̃ kã ọ̃wụ́zị́gọ́ rĩ ndreé, ĩzãngã fi ẹ́sị́ ni agá, ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, “ꞌÍ ngo ku.”
13 Ao vê-la, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse:
14 Yẹ́sụ̃ ní áꞌya ãvũ rĩ ꞌdụzú rĩ úlózú, ꞌbá ãvũ ꞌdụꞌbá rĩ pi ní pá tuzú. Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú kĩnĩ, “Kẹ̃rị́mvá ꞌdĩri, ꞌí nga ụrụ.”
14 Chegando-se, tocou no caixão e os que o estavam carregando pararam. Então Jesus disse:
15 Ãvũ rĩ ní íngázú úrízú ụrụ sĩ, ĩri ní íꞌdózú átázú, Yẹ́sụ̃ ní ĩri sẽzú gõzú ẹ́ndrẹ́pị vúgá ꞌdãá.
15 O que estava morto sentou-se e passou a falar; e Jesus o restituiu à sua mãe.
16 ꞌBá rĩ pi ãrẽvú céré rukí tã Yẹ́sụ̃ ní ꞌoó ꞌdĩri rá, sẽ kộpi íngúkí Múngú ri rá. Kộpi kínĩ, “Nẹ́bị̃ ãmbúgú ĩfũ ꞌbá ãsámvú gé gí. Múngú ímụ́ ívé ꞌbá rĩ pi ẽ ĩzã kongárá gá.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: — Grande profeta se levantou entre nós. Deus visitou o seu povo.
17 Tã Yẹ́sụ̃ ní ꞌoó ꞌdĩri ayi mụzú ãngũ Yụ̃dáyã vé rĩ agásĩ, ãzini ãngũ jẽlé gá sĩ rĩ pi agásĩ céré.
17 Esta notícia a respeito de Jesus se espalhou por toda a Judeia e por toda aquela região.
18 Yũwánĩ Bãtízĩmũ sẽépi rĩ vé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní tã Yẹ́sụ̃ ní ꞌoó rĩ pi ũlũzú Yũwánĩ ní céré. Kúru Yũwánĩ ní ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi zịzú ị̃rị̃,
18 Todas estas coisas foram relatadas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 ĩri ní kộpi pẽzú mụzú Úpí ri zịzú kĩnĩ, “Mi ꞌbá ĩ ní ꞌyoó kínĩ, ĩri ímụ́ ꞌdĩíꞌdĩ rĩ ꞌi, dõku ꞌbá ꞌbá ní rií ũtẽé rĩ ĩri túngú?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: — Você é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
20 Yũwánĩ vé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá ị̃rị̃ ꞌdĩꞌbée kâ caá Yẹ́sụ̃ vúgá ꞌdãá, kộpi ní ꞌyozú Yẹ́sụ̃ ní kínĩ, “Yũwánĩ Bãtízĩmũ sẽépi rĩ ĩpẽ ꞌbâ ímụ́ mi zịị́, ‘Mi ꞌbá ĩ ní ꞌyoó kínĩ, ĩri ímụ́ ꞌdĩíꞌdĩ rĩ ꞌi, dõku ꞌbá ꞌbá ní rií ũtẽé rĩ ĩri túngú?’ ”
20 Quando os homens chegaram a Jesus, disseram: — João Batista nos enviou para perguntar: O senhor é aquele que estava para vir ou devemos esperar outro?
21 Sâ ꞌdãri gé, Yẹ́sụ̃ ídrí ꞌbá drã be ãndíãndí ni pi, ꞌbá índrí ũnjí be ni pi kárákará, zị̃ ꞌbá kárákará mị be ẹ̃sị̃ꞌbá gí ni pi ẽ mị ãngũ ndreé rá.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de doenças, de sofrimentos e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Kúru Yẹ́sụ̃ ní újázú ꞌbá Yũwánĩ vé áyúãyũ rĩ pi ní kĩnĩ, “Ĩmi mvikí gõó Yũwánĩ vúgá ꞌdãá, ĩmi ũlũkí ĩri ní tã ĩmi ní ndreé ĩmî mị sĩ, ãzini ĩmi ní yịị́ ĩmî bị́ sĩ rĩ. ꞌBá mị ãkó rĩ pi nóni ãngũ ndre rá, ꞌbá bãtrá rú rĩ pi ngakí ẹ̃cị̃ tuú rá, ꞌbá ũfú ní nyaá rĩ pi ã rụ́ꞌbá ícákí céré ule rá, ꞌbá bị́ be ẹ̃sị̃ꞌbá gí rĩ pi ẽ bị́ zị̃ ꞌi tã yịị́ rá, ꞌbá ũdrãꞌbá gí rĩ pi íngákí gõó ídri rú rá, ãzini ĩ nóni ri ụ́ꞌdụ́kọ́ múké Múngú vé rĩ ũlũ ꞌbá ngá ãkó rĩ pi ní.
22 Então Jesus lhes respondeu:
23 Ĩmi lũkí Yũwánĩ ní ꞌyozú kínĩ, tã má ní ꞌoó, ãzini tã má ní ꞌyoó rĩ, ꞌbá rĩ gã dõ ma kuyé, Múngú ri ĩri ní tãkíri sẽ rá.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Yũwánĩ vé ꞌbá áyúãyũ rĩ pi kâ ꞌdeé mụụ́ gí, Yẹ́sụ̃ ní íꞌdózú Yũwánĩ vé tã átázú ꞌbá bị́trị́ká rĩ pi ní kĩnĩ, “Ngá ĩmi ní mụụ́ ndreé ãngũ ãꞌwí cínyáfã rú rĩ agá ꞌdãá rĩ ãꞌdi? Ĩmi mụkí ꞌbá ũkpõ ãkó sụ̃ ĩzíríkõ ũlí ní rií úvị́ rĩ tị́nị ni ndreé?
24 Quando os mensageiros de João se retiraram, Jesus começou a dizer ao povo a respeito de João:
25 Dõ ꞌdíni kuyé, ngá ĩmi ní mụụ́ ndreé rĩ ãꞌdi? Ĩmi mụkí ágó bõngó suúpi ũnyĩ be ni ndreé? ꞌBá bõngó ãjẽ be ni pi suꞌbá rĩ pi, kộpi ãꞌbú be ambamba, kộpi ri adri vũrã ꞌbãgú ní rizú adrizú rĩ gé.
25 O que vocês foram ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo moram nos palácios reais.
26 ꞌBo ngá ĩmi ní mụụ́ ndreé ãngũ ãꞌwí cínyáfã rú rĩ agá ꞌdãá rĩ ãꞌdi? Ĩmi mụkí nẹ́bị̃ ndreé? Ẽ, á lẽ ꞌyoó ĩmi ní ꞌdíni, ꞌbá ĩmi ní mụụ́ ndreé ꞌdãri ndẽ nẹ́bị̃ rĩ pi rá.
26 Sim, o que foram ver? Um profeta? Sim, eu lhes digo, e muito mais do que um profeta.
27 ꞌBá ꞌdĩri Yũwánĩ ꞌi, sĩkí ĩrivé tã Búkũ Múngú vé rĩ agá kínĩ:
27 Este é aquele de quem está escrito: “Eis que envio adiante de você o meu mensageiro, o qual preparará o caminho diante de você.”
28 Á lẽ lũú ĩmi ní kínĩ, ꞌbá ũkú ní tịị́ rĩ pi ãsámvú gé, ꞌbá ãzi Yũwánĩ ri ndẽépi ãmbũgũ sĩ ni ãluŋáni ꞌdãáyo. ꞌBo ꞌbá mãlũngã Múngú vé rĩ agá ꞌdãá ụ̃dụ̃mbị́tã rú rĩ, ndẽ Yũwánĩ ri ãmbũgũ sĩ rá.”
28 — E eu lhes digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 ꞌBá rĩ pi ãrẽvú céré, ꞌbá mũfẽngã umbe jezú rĩ uꞌdụꞌbá rĩ pi be, kộpi kâ tã Yẹ́sụ̃ ní átá ꞌdĩri yịị́, kộpi ẹ̃ꞌyị̃kí rá ꞌyozú kínĩ, tã Múngú vé ꞌoó rĩ, ĩri pịrị, ãꞌdiãtãsĩyã Yũwánĩ sẽ ĩ ní bãtízĩmũ nĩ.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 ꞌBo Fãrụ́sị̃ rĩ pi, ꞌbá ĩ ní ímbá tãị́mbị́ Mósẽ vé rĩ nị̃ꞌbá múké múké rĩ pi be, gãkí tã Múngú ní lẽé kộpi ã ꞌokí rĩ sĩ, ãꞌdiãtãsĩyã kộpi lẽkí Yũwánĩ ã sẽ ĩ ní bãtízĩmũ ku.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o plano de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Yẹ́sụ̃ ní gõzú ꞌyozú kĩnĩ, “Mâ ụ̃ꞌbị̃ rí úyú lókí nõri vé rĩ pi ngá íngóni ni sĩ? Kộpi adrikí sụ̃ ngá íngóni ni tị́nị?
31 E Jesus continuou:
32 Kộpi adrikí sụ̃ anjiŋá ĩ úmúꞌbá áví ávíꞌbée jọ̃kọ́nị̃ agá rĩ pi tị́nị, kộpi ri ꞌyo,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Ãꞌdiãtãsĩyã Yũwánĩ Bãtízĩmũ sẽépi rĩ ímụ́, nya pánga kuyé, ãzini mvụ vị́nyọ̃ kuyé, ꞌbo ĩmi kínĩ, ‘Índrí ũnjí fi drị̃ ni gé gí.’
33 — Pois veio João Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e vocês dizem: “Ele tem demônio!”
34 Ma ꞌBá Mvá ꞌi, má ímụ́, á nya ngá rá, ãzini á mvụ ngá rá, ĩmi kínĩ, ‘Ma ri ngá nya ambamba, ãzini ma ri ĩmẽrẽ ambamba, ma ũndĩ ꞌbá mũfẽngã umbe jezú rĩ uꞌdụꞌbá rĩ pi vé ni, ãzini ꞌbá ũnjĩkãnyã ꞌoꞌbá rĩ pi vé ni.’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e vocês dizem: “Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!”
35 Tã ꞌbá úmĩ be rĩ ní ngaá rĩ ĩri lũ ꞌyozú kínĩ tã ĩri ní ꞌoó rĩ pịrị.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Fãrụ́sị̃gú ãzi zị Yẹ́sụ̃ ri mụụ́ ínyá nyaá ívé ãngá, kúru Yẹ́sụ̃ ní ꞌdezú mụzú ágó rĩ vé ãngá ꞌdãá, kộpi ní úrízú vũgá ínyá rĩ ã nyangárá gá.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Ũkú ãzi ũnjĩkãnyã be ni kụ̃rụ́ ꞌdãri agá, ũkú rĩ kã yịị́ kínĩ, Yẹ́sụ̃ ri ínyá nya Fãrụ́sị̃gú rĩ vé ãngá ꞌdãáꞌdã, ĩri ní ũdu ãjẽ be ãmbúgú ni íjị́zú mãlãngĩ agá,
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava jantando na casa do fariseu, foi até lá com um frasco feito de alabastro cheio de perfume.
38 ĩri ní ímụ́zú pá tuzú Yẹ́sụ̃ ã úgóró gá, ĩri ní kũmũcí ũtị̃zú Yẹ́sụ̃ ã pá gálésĩ, ĩri ní rizú ngozú, ĩrivé mị̃ị́ndrẹ ri uꞌdeé Yẹ́sụ̃ ã pá gá. Kúru ĩri ní mị̃ị́ndrẹ rĩ ị́nị́zú ꞌî drị̃ꞌbí sĩ, ĩri ní Yẹ́sụ̃ ã pá undruzú, ĩri ní ũdu ngụ̃ụ́pi ndrị̃ndrị̃ ni dãzú Yẹ́sụ̃ ã pá gá.
38 E, estando por detrás, aos pés de Jesus, chorando, molhava-os com as suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos. Ela beijava os pés de Jesus e os ungia com o perfume.
39 Fãrụ́sị̃gú Yẹ́sụ̃ ri zịị́pi rĩ kã tã ꞌdĩri ndreé, ri ụ̃sụ̃ụ́ ꞌí ẹ́sị́ agá ꞌdãlé kĩnĩ, “Ágó ꞌdĩri dõ nẹ́bị̃, ícó té nị̃ị́ ámá ꞌyozú kínĩ, ũkú riípi drị́ ꞌbãápi ꞌî rụ́ꞌbá gá ꞌdĩri, ĩri ꞌbá ũnjĩkãnyã be ni ku?”
39 Ao ver isto, o fariseu que o havia convidado disse consigo mesmo: — Se este fosse profeta, bem saberia quem e que tipo de mulher é esta que está tocando nele, porque é uma pecadora.
40 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú Fãrụ́sị̃gú rĩ ní kĩnĩ, “Sị̃mọ́nã, á lẽ mí ní tã ãzi lũú ꞌdĩ.”
40 Jesus se dirigiu ao fariseu e lhe disse: Ele respondeu: — Diga, Mestre.
41 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú ĩri ní kĩnĩ, “Ágó ãzi sẽ mũfẽngã ꞌbá ị̃rị̃ pi ní mẹ̃rị́ rú. Sẽ ágó ãzi rĩ ní mũfẽngã fífí ẹ̃njị̃ị́pi ẹ̃njị̃ẹ̃njị̃ mụ̃dụ̃rụ̃lụ̃ tọ̃wụ́, sẽ ãzi rĩ ní mũfẽngã fífí ẹ̃njị̃ị́pi ẹ̃njị̃ẹ̃njị̃ pụ̃kụ́ tọ̃wụ́.
41 Jesus continuou:
42 Ãgõ ị̃rị̃ ꞌdĩꞌbée ndãkí ũꞌdũ tí mẹ̃rị́ ꞌdĩꞌbée ũfẽzú. Mẹ̃rị́ ꞌdị́pa kã ndreé ꞌdíni, gõ mũfẽngã rĩ vé tã ọyụụ́ ꞌí ẹ́sị́ agásĩ rá. ꞌBá ị̃rị̃ ꞌdĩꞌbée pi ãsámvú gé, ꞌbá mẹ̃rị́ ꞌdị́pa rĩ lẽépi agaápi rá rĩ íngõri?”
42 E, como eles não tinham com que pagar, o credor perdoou a dívida de ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Sị̃mọ́nã ní újázú kĩnĩ, “Má ígá ꞌbá mẹ̃rị́ ꞌdụụ́pi ãmbúgú rĩ ꞌi.”
43 Simão respondeu: — Penso que é aquele a quem mais perdoou. Jesus disse:
44 Kúru Yẹ́sụ̃ ní ꞌi újázú ũkú rĩ ndrezú, ĩri ní ꞌyozú Sị̃mọ́nã ní kĩnĩ, “ꞌÍ ndre drĩ ũkú ꞌdĩri ká, má ní ícázú mívé ãngá nõgó rĩ gé, ꞌí sẽ má ní yị̃ị́ pá ũjĩzú ni kuyé, ꞌbo ũkú nõri ũjĩ mâ pá mị̃ị́ndrẹ ꞌí mị gé rĩ sĩ, ị́nị́ mâ pá ꞌî drị̃ꞌbí sĩ.
44 E, voltando-se para a mulher, Jesus disse a Simão:
45 Mí uꞌde ma ẹzịị́ bẹ̃drị̃ sĩ kuyé, ꞌbo sâ má ní ífízú nõgó rĩ gé, ũkú rĩ ri mâ pá ndruú, ku ndrungárá ni kuyé.
45 Você não me recebeu com um beijo na face; ela, porém, desde que entrei, não deixou de me beijar os pés.
46 ꞌÍ dã ũdu má drị̃gé kuyé, ꞌbo ũkú rĩ ũdã ũdu ngụ̃ụ́pi ndrị̃ndrị̃ rĩ má pá gá nĩ.
46 Você não ungiu a minha cabeça com óleo, mas esta, com perfume, ungiu os meus pés.
47 Kúru á lẽ ꞌyoó mí ní ꞌdíni, ũnjĩkãnyã ũkú rĩ ní ꞌoó kárákará ꞌdĩꞌbée, á trũ ĩri gí, ãꞌdiãtãsĩyã lẽ ma ambamba. ꞌBo ꞌbá ĩ ní ĩrivé ũnjĩkãnyã trũú céré kuyé rĩ, ĩrivé lẽngárá mãdãŋá.”
47 Por isso, afirmo a você que os muitos pecados dela foram perdoados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Kúru Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú ũkú rĩ ní kĩnĩ, “Á trũ mi mívé ũnjĩkãnyã agásĩ gí.”
48 Então Jesus disse à mulher:
49 Ụ̃mụ́ rĩ pi ní rizú átázú ĩ ãsámvú gé sĩ kínĩ, “ꞌBá ꞌdĩri ụ̃sụ̃ ꞌi ãꞌdi ꞌi ícópi ũnjĩkãnyã trũúpi rá ni?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: — Quem é este que até perdoa pecados?
50 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú ũkú rĩ ní kĩnĩ, “Mívé ẹ̃ꞌyị̃ngárá ídrí mi gí, ꞌí mụ, tãkíri ã adri mí be.”
50 Mas Jesus disse à mulher:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.