Lucas 19
Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs NAA
1 Yẹ́sụ̃ ní fizú mụzú kụ̃rụ́ Yẹ́rị̃kọ̃ vé rĩ agá ꞌdãá, ẹlị mụzú kụ̃rụ́ rĩ agásĩ.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Ágó ãzi ꞌdãlé, rụ́ ni Zãkáyo ꞌi, ĩri ꞌbá ãmbúgú mũfẽngã umbe jezú rĩ uꞌdụụ́pi ni, ĩri ãꞌbú be ambamba.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Zãkáyo ri úvá be lẽzú Yẹ́sụ̃ ri ndrezú, ꞌbo ĩri ní adrií ẹ̃lị́ŋá rĩ sĩ, ícó Yẹ́sụ̃ ri ndreé ꞌbá bị́trị́ká rĩ pi ãsámvú gé sĩ ku.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Kúru Zãkáyo ní njuzú mụzú drị̃drị̃, ĩri ní tụzú pẹtị ãmbúgú ĩ ní zịị́ sĩkãmórẽ rĩ sị́gé, ꞌî ndre rí Yẹ́sụ̃ ri bẽnĩ, ãꞌdiãtãsĩyã Yẹ́sụ̃ ri ímụ́ lẹ́tị ꞌdãri gé sĩ.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Yẹ́sụ̃ kã caá pẹtị rĩ ã jẽlé gá ꞌdãá, ĩri ní ãngũ ndrezú ụrụ ꞌdãá, Ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, “Zãkáyo, mí ísị́ vũgá nõó mbẽlẽ. Ãndrũ sĩ á lẽ mụụ́ adrií mívé ãngá.”
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Zãkáyo ní koro ísị́zú vũgá nõó, ĩri ní Yẹ́sụ̃ ri ẹ́ꞌyị́zú ãyĩkõ sĩ, ĩri jịzú mụzú ívé ãngá ꞌdãá.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 ꞌBá rĩ pi kâ tã ꞌdĩri ndreé, kộpi rikí unuú kínĩ, “Ágó ꞌdĩri mụ adrií ụ̃mụ́ rú ꞌbá ũnjĩkãnyã ꞌoópi ꞌdĩri vé ãngá.”
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 ꞌBo Zãkáyo ní ngazú ụrụ sĩ, ĩri ní ꞌyozú Úpí ní kĩnĩ, “Úpí, ꞌí ndre drĩ ká! Ma mávé ãꞌbú aco ị̃rị̃, ma ãlu ni sẽ ꞌbá ngá ãkó rĩ pi ní. Á ꞌdụ dõ ꞌbá ãzi vé ngá ũnjõ sĩ, ma ãrígó ní újá sẽ ĩri ní vú be sụ.”
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú Zãkáyo ní kĩnĩ, “Ụ́ꞌdụ́ ãndrũ nõri gé, ꞌbá ꞌbẹ̃tị́ nõri ãsámvú gé rĩ pi ị́sụ́kí pangárá gí, ãꞌdiãtãsĩyã ágó nõri mvá Ãbũrámã vé ni.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Má ꞌBá Mvá ꞌi, má ímụ́ ꞌbá ãvĩꞌbá gí rĩ pi ndãá, ãzini kộpi paá ĩvé ũnjĩkãnyã agásĩ.”
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 ꞌBá rĩ pi kâ rií tã Yẹ́sụ̃ ní átá ꞌdĩri yịị́, Yẹ́sụ̃ ní átázú kộpi ní nãpí sĩ, ãꞌdiãtãsĩyã ca ĩnyiŋá Yẹ̃rụ́sãlémã gá gí, ãzini ꞌbá rĩ pi ụ̃sụ̃kí, mãlũngã Múngú vé rĩ ímụ́ ꞌi iꞌda mbẽlẽŋá.
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 Ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, “Ágó ãzi ãmbúgú ꞌde mụụ́ ãngũ rárá rú ni gé, ã ꞌbãkí rí ꞌi ꞌbãgú rú, ꞌí újá rí kúru ꞌi ĩgõó.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Ágó rĩ ní drĩ ngazú mụzú kuyé rĩ gé, zị ívé ãtíꞌbá mụdrị́ rĩ pi ímụ́ ꞌí vúgá nõó, awa kộpi ní mũfẽngã jũrú mãdãŋá ni sĩ ãlu ãlu, ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, ‘Ĩmi ngakí ẹ̃zị́ ãní cĩmgbá cazú ụ́ꞌdụ́ má ní ĩgõzú rĩ gé, ã tị rí tịtị.’
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 “ꞌBo ꞌbá ĩrivé ãngũ agá rĩ pi lẽkí ĩri ã tã ku, kộpi pẽkí ꞌbá ụrụkọ mụụ́ ĩri ã vụ́drị̃ gé sĩ, kộpi ã mụkí ꞌyoó, ‘ꞌBá lẽkí ágó ꞌdĩri ã adri ꞌbávé ꞌbãgú rú ku.’
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 “ꞌBo ꞌbãkí ágó rĩ ꞌbãgú rú rá, ĩri ní ímvízú ĩgõzú ívé ãngá nõó. Ĩri ní ívé ãtíꞌbá ꞌí ní mũfẽngã awazú kộpi ní rĩ pi zịzú ímụ́zú ꞌí vúgá nõó, lẽ nị̃ị́ dõ mũfẽngã rĩ tị caá ngõpí.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 “Ãtíꞌbá drị̃drị̃ rĩ ní ímụ́zú, ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, ‘Ãmbúgú mávé rĩ, mũfẽngã jũrú mãdãŋá ãlu mí ní sẽé má ní rĩ, á nga ẹ̃zị́ ãní, tị caá mụdrị́.’
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 “ꞌBãgú rĩ ní ꞌyozú ĩri ní kĩnĩ, ‘ꞌÍ ꞌo múké, mi ãtíꞌbá múké! Ãꞌdiãtãsĩyã mũfẽngã mãdãŋá ꞌdĩri sĩ, ꞌí ꞌbã ẹ́sị́ ẹ̃zị́ ngazú ãní rá, ma nóni mi ꞌbã adri gávãnã kụ̃rụ́ mụdrị́ rĩ pi vé ni.’
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 “Ãtíꞌbá ãzi rĩ ní ímụ́zú, ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, ‘Ãmbúgú mávé rĩ, mũfẽngã jũrú mãdãŋá ãlu mí ní sẽé má ní rĩ, á nga ẹ̃zị́ ãní, tị caá tọ̃wụ́.’
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 “ꞌBãgú rĩ ní újázú ĩri ní kĩnĩ, ‘ꞌÍ ꞌo múké! Ma nóni mi ꞌbã adri gávãnã kụ̃rụ́ tọ̃wụ́ rĩ pi vé ni.’
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 “Kúru ãtíꞌbá ãzi rĩ ní ímụ́zú, ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, ‘Ãmbúgú mávé rĩ, mũfẽngã jũrú mãdãŋá ãlu mí ní sẽé má ní rĩ, ĩri nõ, á zụ̃ ĩri múké bõngó agá.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Á ꞌo mí sĩ ụ̃rị̃ sĩ, ãꞌdiãtãsĩyã mívé tã ẽ sị́ mbamba, mi ri ngá mí ní ẹ̃zị́ ni ngaá kuyé rĩ pi uꞌdụ ꞌbá rĩ pi drị́gé sĩ, ãzini mi ri ãnyãngã mí ní saá nĩ kuyé rĩ pi ĩkũnã.’
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 “ꞌBãgú rĩ ní ꞌyozú ĩri ní kĩnĩ, ‘Mi ãtíꞌbá ũnjí, ma tã lị mí drị̃gé tã ĩfũúpi mí tị gé ꞌdĩri sĩ! ꞌÍ nị̃ rá, mâ tã ẽ sị́ mbamba, ma ri ngá má ní ẹ̃zị́ ni ngaá kuyé rĩ pi uꞌdụ ꞌbá rĩ pi drị́gé sĩ, ãzini ma ri ãnyãngã má ní saá nĩ kuyé rĩ pi ĩkũnã.
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 ꞌÍ ꞌbã té mávé mũfẽngã rĩ jó mũfẽngã ꞌbãzú rĩ agá kuyé ãsĩ? Má kãdõ ĩgõó, má té ị́sụ́ tị gí.’
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 “ꞌBãgú rĩ ní ꞌyozú ãtíꞌbá ụrụkọ pá tuꞌbá ĩnyiŋá ꞌdãlé rĩ pi ní kĩnĩ, ‘Ĩmi ꞌdụkí mũfẽngã jũrú mãdãŋá ãlu rĩ drị́ ni gé sĩ rá, ĩmi sẽkí ãtíꞌbá mũfẽngã ẹ́ꞌyị́pi jũrú mãdãŋá mụdrị́ rĩ ní.’
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 “Ãtíꞌbá rĩ pi ní ꞌyozú kínĩ, ‘Ãmbúgú ꞌbávé rĩ, ĩrivé mũfẽngã fífí jũrú mãdãŋá mụdrị́.’
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 “ꞌBãgú rĩ ní ꞌyozú kĩnĩ, ‘Á ꞌyo ĩmi ní ꞌdíni, ꞌbá adriípi ngá be rĩ, ĩ ĩri ní ngá ãzi sẽ ãmbúgú, ꞌbo ꞌbá ngá ãkó rĩ, ngá ĩrivé rĩ, ĩ ꞌdụ drị́ ni gé sĩ rá.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 ꞌBo mávé ariꞌba ꞌyoꞌbá kínĩ mâ adri ĩvé ꞌbãgú rú ku ꞌdĩꞌbée, ĩmi íjị́kí kộpi, ĩmi úꞌdị́kí kộpi má andregá ꞌdĩgé.’ ”
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Yẹ́sụ̃ kã tã rĩ átá dẹẹ́, ĩri ní ꞌdezú mụzú Yẹ̃rụ́sãlémã gálé rú.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Yẹ́sụ̃ pi kâ caá ĩnyiŋá kụ̃rụ́ Bẽtẽfágẽ vé rĩ gé, ãzini kụ̃rụ́ Bẽtẽníyã vé rĩ gé, ánga ĩ ní zịị́ Írã Õlívẽ vé rĩ gé ꞌdãá, ĩri ní ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá ị̃rị̃ ni pi pẽzú, ĩri ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ,
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 “Ĩmi mụkí gụ́rụ́ ĩmi ẹndrẹtị gé ꞌdãri gé, ĩmi kádõ fií caá gụ́rụ́ rĩ agá ꞌdãá, ĩmi dõngí mbaápi úꞌdí rú ni ị́sụ́, ꞌyĩkí kú ꞌdãá, ꞌbá ãzi tụ drĩ úrí drị̃ ni gé kuyé, ĩmi ĩtrũkí ĩri íjị́ má vúgá nõó.
30 dizendo-lhes:
31 ꞌBá ãzi zị dõ ĩmi, ‘Ĩmi ri dõngí rĩ trũ ãlé?’ Ĩmi ꞌyokí ĩri ní, ‘Úpí lẽ dõngí rĩ nĩ.’ ”
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 ꞌBá Yẹ́sụ̃ ní pẽé mụụ́ ꞌdĩꞌbée mụkí dõngí rĩ ị́sụ́, sụ̃ ĩri ní lũú ĩ ní rĩ tị́nị.
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 Kộpi kâ rií dõngí rĩ trũú, dõngí ꞌdị́pa ní kộpi zịzú kĩnĩ, “Ĩmi ri dõngí rĩ trũ ãlé?”
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Kộpi ní újázú kínĩ, “Úpí lẽ dõngí rĩ nĩ.”
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Kộpi ní dõngí rĩ íjị́zú Yẹ́sụ̃ vúgá nõlé, kộpi ní ĩvé bõngó akoó rụ̃kụ̃ rĩ pi ꞌbezú dõngí rĩ ã úgóró gá, Yẹ́sụ̃ ní tụzú úrízú drị̃ ni gé.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Yẹ́sụ̃ kã rií mụụ́, ꞌbá rĩ pi rikí ĩvé bõngó akoó rụ̃kụ̃ rĩ pi ajaá mụzú lẹ́tị rĩ drị̃gé sĩ.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Yẹ́sụ̃ kâ mụụ́ caá vũrã lẹ́tị rĩ ní úlúzú mụzú Írã Õlívẽ vé rĩ gé rĩ gé ꞌdãá, ꞌbá bị́trị́ká ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi íꞌdókí rií Múngú ri íngú ãyĩkõ sĩ ụ́ꞌdụ́kọ́ be ụrụ ꞌdãá tã ãyãzú ãyãyã kộpi ní ndreé rĩ sĩ.
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 “Tãkíri ã adri ꞌbãgú ímụ́pi Úpí ã rụ́ sĩ rĩ drị̃gé!”
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Fãrụ́sị̃ ã ụrụkọ ꞌbá bị́trị́ká rĩ pi ãsámvú gé ꞌdãá, kộpi ní ꞌyozú Yẹ́sụ̃ ní kínĩ, “Ímbápi, ꞌí ꞌyo mívé ꞌbá mî pámvú ũbĩꞌbá ꞌdĩꞌbée ã újíkí kíri!”
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Yẹ́sụ̃ ní újázú kộpi ní kĩnĩ, “Á ꞌyo ĩmi ní ꞌdíni, kộpi újíkí dõ kíri, írã ꞌdĩꞌbée ícó ma íngú ụ́ꞌdụ́kọ́ be ụrụ ꞌdãá rá.”
40 Mas Jesus respondeu:
41 Yẹ́sụ̃ kã mụụ́ caá ĩnyiŋá kụ̃rụ́ Yẹ̃rụ́sãlémã vé rĩ gé ꞌdãá, kã kụ̃rụ́ rĩ ndreé, íꞌdó ngoó kụ̃rụ́ rĩ ã tã sĩ ngongo.
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 Ĩri ní ꞌyozú kĩnĩ, “Mívé ꞌbá rĩ pi nị̃kí ngá tãkíri íjị́pi ĩ ní ụ́ꞌdụ́ ãndrũ nõri gé rĩ kuyé, á lẽ kõdô kộpi ã nị̃kí, ꞌbo ũzụ̃kí kộpi ní tã ni ũzụ̃zụ̃.
42 dizendo:
43 Ụ́ꞌdụ́ ãzi ri ímụ́ ꞌdĩíꞌdĩ, ĩmivé ariꞌba rĩ pi ímụ́ ãbi sị ĩmi gãrã gá sĩ kụ́rụ̃, kộpi ĩmi ce ku ágágá, kộpi lẹ́tị rĩ pi ọ̃zụ̃ céré.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Kộpi ĩmi ꞌdụ aꞌbe vũgá ĩmivé anjiŋá rĩ pi be. Kộpi ícókí írã mváŋá ãzi kuú ọ́gụ́pị drị̃gé ku, ãꞌdiãtãsĩyã ĩmi nị̃kí sâ Múngú ní ímụ́zú ĩmi vúgá nõó rĩ kuyé.”
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 Kúru Yẹ́sụ̃ ní fizú Jó Múngú vé rĩ ã bóró gá ꞌdãá, ĩri ní íꞌdózú ꞌbá ngá ụzịꞌbá rĩ pi údrózú ĩvé vũrã ngá ụzịzú rĩ pi gé sĩ.
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Ĩri ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “Sĩkí Búkũ Múngú vé rĩ agá kínĩ, ‘Jó mávé rĩ, ĩri jó rizú ma zịzú ni,’ ꞌbo ĩmi újákí jó rĩ ícá ‘vũrã ụ̃gụ́ꞌbá rĩ pi ní rizú adrizú ni.’ ” Yẹ́sụ̃ údró ꞌbá ngá sẽꞌbá ụzịꞌbá rĩ pi rá|src="CN01787B.TIF" size="span" loc="19:45-46" copy="Cook" ref="19:45-46"
46 dizendo-lhes:
47 Ụ́ꞌdụ́ céré, Yẹ́sụ̃ ri ꞌbá rĩ pi ímbá Jó Múngú vé rĩ agá ꞌdãá. ꞌBo atala atala rĩ pi drị̃gé rĩ pi, ꞌbá tãị́mbị́ Mósẽ vé rĩ ímbáꞌbá rĩ pi be, ãzini drị̃koma ꞌbá rĩ pi ãsámvú gé ꞌdãlé rĩ pi be, kộpi rikí lẹ́tị ndãá lẽzú Yẹ́sụ̃ ri ꞌdịzú drãzú ꞌdĩísĩ rá.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 ꞌBo kộpi ị́sụ́kí lẹ́tị ĩri ꞌdịzú drãzú kuyé, ãꞌdiãtãsĩyã ꞌbá rĩ pi ꞌbãkí úvá rizú tã ĩri ní átá rĩ yịzú.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.