João 9

Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Yẹ́sụ̃ kã rií ꞌdeé mụzú, ĩri ní ágó ãzi ĩ ní tịị́ mị be ẹ̃sị̃ị́pi gí ni ndrezú.
1 Enquanto Jesus caminhava, viu um homem cego de nascença.
2 ꞌBá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní ĩri zịzú kínĩ, “Ímbápi, ágó ꞌdĩri tịkí mị ãkó ũnjĩkãnyã ãꞌdi vé rĩ sĩ? Mị ni ẹ̃sị̃ ũnjĩkãnyã ĩri ní ꞌoó rĩ sĩ yã, dõku ũnjĩkãnyã ẹ́tẹ́pị pi ní ꞌoó ẹ́ndrẹ́pị be rĩ sĩ?”
2 E os seus discípulos perguntaram: — Mestre, quem pecou para que este homem nascesse cego? Ele ou os pais dele?
3 Yẹ́sụ̃ ní újázú kộpi ní kĩnĩ, “Adri ꞌyozú kínĩ tịkí ĩri ĩfũú mị ãkó ũnjĩkãnyã ĩri ní ꞌoó rĩ sĩ kuyé, dõku ũnjĩkãnyã ẹ́tẹ́pị pi ní ꞌoó ẹ́ndrẹ́pị be rĩ sĩ kuyé. Tịkí ĩri ĩfũú mị ãkó ꞌdíni, ã ndrekí rí ũkpõ Múngú vé ãngũ ídrízú rĩ rụ́ꞌbá ni gé bẽnĩ.
3 Jesus respondeu:
4 Lẽ ꞌbâ ngakí ẹ̃zị́ ꞌbá ma ĩpẽépi rĩ vé rĩ, ị́sụ́zú ãngũ rĩ ní drĩ adrizú ụ̃tụ́ŋá rú nõ. Ị́nị́ŋá ri ímụ́ ꞌdĩíꞌdĩ, ꞌbá ãzi ícó tã ãzi ꞌoó ãní ku.
4 É necessário que façamos as obras daquele que me enviou enquanto é dia; a noite vem, quando ninguém pode trabalhar.
5 Lókí má ní drĩ adrizú vũ drị̃gé nõgó rĩ gé, á ri ãngũ ĩmgbẽrẽé ụ̃tụ́ŋá rú vũ drị̃gé nõgó.”
5 Enquanto estou no mundo, sou a luz do mundo.
6 Yẹ́sụ̃ kã tã rĩ ꞌyoó ꞌdíni, ĩri ní tụ̃sụ́ wezú nyọ̃ọ́kụ́ gé ꞌdãá, ĩri ní ũtrẽtrẽ usazú tụ̃sụ́ rĩ sĩ, bẽzú ágó rĩ mị gé ꞌdãá.
6 Depois de dizer isso, Jesus cuspiu na terra, fez lama com a saliva e com a lama untou os olhos do cego.
7 Ĩri ní ꞌyozú ágó rĩ ní kĩnĩ, “ꞌÍ mụ mî mị ũjĩí kídí ĩ ní zịị́ Sĩlómũ rĩ gé ꞌdãá.” Rụ́ Sĩlómũ ꞌdĩri vé ífífí ĩri “Pẽngárá.” Kúru ágó rĩ ní mụzú ꞌî mị ũjĩzú kídí rĩ gé ꞌdãá, ágó rĩ kã rií ĩgõó ímụ́zú ívé ãngá nõlé, mị ni ri ãngũ ndre rá.
7 Então disse ao cego: Siloé quer dizer “Enviado”. O cego foi, lavou-se e voltou vendo.
8 ꞌBá ꞌbẹ̃tị́ be ĩnyiŋá ĩri ã gãrã gá rĩ pi, ãzini ꞌbá ándúrú ĩri ndreꞌbá lókí ĩri ní adrizú mị ãkó rizú ngá mãzú rĩ gé rĩ pi ní zịzú kínĩ, “Ágó ꞌdĩri adri nyo ándúrú mị ãkó riípi ngá mãápi ꞌbá rĩ pi vúgá rĩ ꞌi kuyé?”
8 Então os vizinhos e os que antes o conheciam de vista, como mendigo, perguntavam: — Não é este o que ficava sentado pedindo esmolas?
9 ꞌBá ụrụkọꞌbée kínĩ, “ꞌBá rĩ ĩri ꞌi.”
9 Uns diziam: — É ele. Outros: — Não, mas se parece com ele. O homem dizia: — Sou eu.
10 ꞌBá rĩ pi ní ágó rĩ zịzú kínĩ, “Mî mị zị̃ ꞌi ãngũ ndreé ngóni ngóni?”
10 Então lhe perguntaram: — Como foram abertos os seus olhos?
11 Ágó rĩ ní újázú kộpi ní kĩnĩ, “Ágó ꞌbá rĩ pi ní zịị́ Yẹ́sụ̃ ꞌdĩri usa ũtrẽtrẽ, ĩri ní bẽzú má mị gé, ĩri ní ꞌyozú má ní kĩnĩ, mâ mụ mâ mị ũjĩí kídí ĩ ní zịị́ Sĩlómũ rĩ gé ꞌdãá. Má ní kúru ꞌdezú mụzú mâ mị ũjĩzú kídí rĩ gé ꞌdãá, sẽzú nóni mâ mị ní ãngũ ndrezú nõ.”
11 Ele respondeu: — O homem chamado Jesus fez lama, passou nos meus olhos e disse: “Vá ao tanque de Siloé e lave-se.” Então fui, lavei-me e estou vendo.
12 Kộpi ní ágó mị ãkó rĩ zịzú kínĩ, “Ágó rĩ íngãá?”
12 Eles perguntaram: — Onde está ele? Respondeu: — Não sei.
13 Kúru kộpi ní ágó ándúrú mị ãkó rĩ jịzú mụzú Fãrụ́sị̃ rĩ pi vúgá ꞌdãlé.
13 Levaram aos fariseus aquele que antes era cego.
14 Ụ́ꞌdụ́ Yẹ́sụ̃ ní ũtrẽtrẽ usazú, ágó rĩ ẽ mị zị̃zú ãngũ ndrezú ꞌdãri, ĩri ụ́ꞌdụ́ Sãbátã vé rĩ.
14 E era sábado o dia em que Jesus fez a lama e lhe abriu os olhos.
15 Fãrụ́sị̃ rĩ pi ní ágó rĩ zịzú kínĩ, “Mî mị zị̃ ꞌi ãngũ ndreé ngóni ngóni?”
15 Então os fariseus lhe perguntaram outra vez como podia ver. Ele respondeu: — Ele pôs lama sobre os meus olhos, lavei-me e estou vendo.
16 Fãrụ́sị̃ rĩ pi acokí ĩ ãsámvú ị̃rị̃, ụrụkọꞌbée kínĩ, “Ágó tã ꞌoópi ꞌdĩri íbí ímụ́ Múngú vúgálésĩ kuyé, ãꞌdiãtãsĩyã ĩri ri ẹ̃zị́ nga ụ́ꞌdụ́ Sãbátã vé rĩ gé.”
16 Por isso, alguns dos fariseus diziam: — Esse homem não é de Deus, porque não guarda o sábado. Mas outros diziam: — Como pode um homem pecador fazer sinais como estes? E houve divisão entre eles.
17 Kộpi gõkí ĩ újá ágó ándúrú mị ãkó rĩ zịị́ kínĩ, “Mí kĩnĩ, ágó rĩ zị̃ mî mị nĩ pírí, mi átá ĩrivé tã sĩ íngóni?”
17 De novo perguntaram ao cego: — O que você diz a respeito dele, uma vez que lhe abriu os olhos? Ele respondeu: — É um profeta.
18 Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé drị̃koma ẹ̃ꞌyị̃kí ãluŋáni ꞌyozú kínĩ, ágó rĩ ándúrú mị ãkó, nóni ãngũ ndreépi ꞌdĩ ꞌdíni kuyé. Kộpi ní ágó rĩ vé ẹ́tẹ́pị pi zịzú ímụ́zú ẹ́ndrẹ́pị be ĩ vúgá nõlé.
18 Os judeus não acreditaram que ele tinha sido cego e que agora podia ver, enquanto não chamaram os pais dele
19 Kộpi ní ágó rĩ vé ẹ́tẹ́pị pi zịzú ẹ́ndrẹ́pị be kínĩ, “Mvá nõri nyo ĩmivé ni? Ĩmi tịkí nyo ĩri kú mị ãkó nóni? Dõ mvá rĩ ĩ ní ándúrú tịị́ mị ãkó rĩ, mị ni nóni ri ãngũ ndre ndre ngóni ngóni?”
19 e lhes perguntaram: — É este o filho de vocês, que vocês dizem que nasceu cego? Como é que agora ele está vendo?
20 Ágó rĩ vé ẹ́tẹ́pị pi ẹ́ndrẹ́pị be, kộpi ní újázú kínĩ, “Mvá rĩ ꞌbávé ni, ꞌbá tịkí ĩri kú mị ãkó ꞌdíni.
20 Então os pais responderam: — Sabemos que este é o nosso filho e que nasceu cego,
21 ꞌBo mị ni zị̃ dõ ꞌi ãngũ ndreé ngóni yã, ꞌbá nị̃kí kuyé, ãꞌdi zị̃ dõ ĩri ẽ mị ãngũ ndrezú nĩ yã, ꞌbá nị̃kí kuyé. ꞌBo ĩri ꞌbá mbaápi ãmbúgú gí ni, ĩri ícó ívé tã átá ꞌî tị sĩ nĩ, lẽ ĩmi uzịkí tã rĩ tị ni gé.”
21 mas não sabemos como agora está vendo. E também não sabemos quem lhe abriu os olhos. Perguntem a ele, pois já tem idade e poderá falar por si mesmo.
22 Ẹ́tẹ́pị pi ẹ́ndrẹ́pị be ꞌyokí tã rĩ ꞌdíni, ãꞌdiãtãsĩyã kộpi rikí drị̃koma Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé rĩ pi ruú, ã ꞌokí rí ĩ ũnjí ku, ãꞌdiãtãsĩyã drị̃koma Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé rĩ pi drõkí tị kínĩ, ꞌbá ꞌyoópi Yẹ́sụ̃ ri Kúrísítõ rĩ, ĩ ĩri dro fũ Jó Múngú ri Zịzú rĩ agásĩ ãmvé.
22 Os pais dele disseram isso porque estavam com medo dos judeus, pois estes já tinham combinado que, se alguém confessasse que Jesus era o Cristo, seria expulso da sinagoga.
23 Tã ꞌdĩri sẽ ẹ́tẹ́pị pi ẹ́ndrẹ́pị be kộpi ní tã rĩ ꞌyozú ãní kínĩ, “Ágó rĩ ꞌbá mbaápi ãmbúgú gí ni, ĩri ícó ívé tã átá ꞌî tị sĩ nĩ.”
23 Foi por isso que os pais dele disseram: “Ele já tem idade e poderá falar por si mesmo.”
24 Kộpi ní ágó ándúrú adriípi mị ãkó rĩ zịzú ĩgõzú ĩ vúgá nõó dị̃ị́, kộpi ní ĩri zịzú kínĩ, “Mí átá tã áda rĩ áyu Múngú ẹndrẹtị gé, ꞌbá nị̃kí rá ágó ꞌdĩri ꞌbá ũnjĩkãnyã be ni.”
24 Então chamaram, pela segunda vez, o homem que tinha sido cego e lhe disseram: — Diga a verdade diante de Deus; nós sabemos que esse homem é pecador.
25 Ágó ándúrú mị ãkó rĩ ní újázú kĩnĩ, “Ĩri dõ ũnjĩkãnyã be yã, dõ ĩri ũnjĩkãnyã ãkó yã, á nị̃ mâ kuyé. Ngá má ní nị̃ị́ rá rĩ, ándúrú ma mị ãkó, á ndre ãngũ ku, ꞌbo nóni ma ãngũ ndre rá.”
25 Ele respondeu: — Se é pecador, não sei. Uma coisa sei: eu era cego e agora vejo.
26 Kộpi ní ágó ándúrú mị ãkó rĩ zịzú kínĩ, “Ágó rĩ ꞌo ãꞌdi mî mị ní ꞌi zị̃zú ãngũ ndrezú ãní?”
26 Perguntaram-lhe outra vez: — O que ele fez a você? Como lhe abriu os olhos?
27 Ágó rĩ ní újázú kĩnĩ, “Á lũ té ĩmi ní tã rĩ rá, ĩmi lẽkí tã má ní ꞌyoó rĩ yịị́ ku, ngá ĩmi ní lẽzú tã rĩ yịzú dị̃ị́ rĩ ãꞌdi? Ĩmi lẽkí kpá ufuú adrií ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi rú?”
27 Ele respondeu: — Já lhes disse, mas vocês não ouviram. Por que querem ouvir outra vez? Por acaso vocês também querem se tornar discípulos dele?
28 Kúru kộpi ní ágó ándúrú mị ãkó rĩ ẽ drị̃ ínjázú kínĩ, “ꞌBá beni riípi ĩri ã pámvú ũbĩípi rĩ mi ꞌi, ꞌbo ꞌbâ ꞌbávé rĩ Mósẽ ã pámvú ũbĩ.
28 Então o insultaram e lhe disseram: — Discípulo dele é você! Nós somos discípulos de Moisés.
29 ꞌBá nị̃kí rá Múngú átá Mósẽ be rá, ꞌbo ágó ĩ ní zịị́ Yẹ́sụ̃ ꞌdĩri íbí dõ ímụ́ ngõósĩla yã, ꞌbá nị̃kí kuyé.”
29 Sabemos que Deus falou a Moisés, mas este nem sabemos de onde é.
30 Ágó ándúrú mị ãkó rĩ ní újázú kĩnĩ, “Ágó ꞌdĩri zị̃ mâ mị nĩ, ꞌbo ĩmi kínĩ ágó ꞌdĩri íbí dõ ímụ́ ngõósĩla yã, ĩmi nị̃kí kuyé, tã ꞌdĩri íngóni íngóni!
30 O homem respondeu: — É estranho que vocês não saibam de onde ele é, mas ele me abriu os olhos.
31 ꞌBá nị̃kí rá Múngú yị ꞌbá ũnjĩkãnyã be rĩ pi vé tã ku, ĩri ꞌbá ꞌi ị̃njị̃ꞌbá, ãzini ívé tã ꞌdụꞌbá ngaꞌbá rĩ pi vé tã yị áyú.
31 Sabemos que Deus não atende a pecadores. Pelo contrário, se alguém teme a Deus e pratica a sua vontade, a este atende.
32 Íꞌdózú ĩ ní vũ rĩ gbingárá gá ꞌdãá, ꞌbá ãzi yị drĩ ꞌyozú kínĩ, ꞌbá ãzi zị̃ ꞌbá ĩ ní tịị́ mị ãkó ni ẽ mị ãluŋáni kuyé.
32 Desde que o mundo existe, jamais se ouviu que alguém tenha aberto os olhos a um cego de nascença.
33 Ágó ꞌdĩri ẽ ímụ́ dõ Múngú vúgálésĩ kuyé, ícó té tã ꞌdĩri ꞌoó ku.”
33 Se este homem não fosse de Deus, não poderia ter feito nada.
34 Kộpi ní újázú ĩri ní kínĩ, “Mi ꞌbá ĩ ní tịị́ ũnjĩkãnyã be ꞌdĩri, mi ꞌbâ ímbá ngóni ngóni?” Kộpi ní ĩri drozú fũzú Jó Múngú ri Zịzú rĩ agásĩ ãmvé.
34 Mas eles disseram: — Você nasceu cheio de pecado e quer nos ensinar? E o expulsaram.
35 Yẹ́sụ̃ kã yịị́ kínĩ, drokí ágó ándúrú mị ãkó rĩ fũú Jó Múngú ri Zịzú rĩ agásĩ ãmvé gí, ĩri ní ágó rĩ ndãzú ị́sụ́zú, ĩri ní ágó rĩ zịzú kĩnĩ, “Mí ẹ̃ꞌyị̃ nyo ꞌBá Mvá ri rá?”
35 Jesus ouviu que eles tinham expulsado o homem. Ao encontrá-lo, perguntou:
36 Ágó rĩ ní újázú Yẹ́sụ̃ ní kĩnĩ, “Ãmbúgú mávé rĩ, ꞌbá mí ní ꞌyoó ꞌBá Mvá rĩ ãꞌdi ꞌi? ꞌÍ lũ má ní, mâ ẹ̃ꞌyị̃ rí ĩri.”
36 Ele respondeu: — Quem é, Senhor, para que eu creia nele?
37 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú ĩri ní kĩnĩ, “Ágó rĩ, ĩri mí ní ndreé, riípi átápi mí be nõ.”
37 E Jesus lhe disse:
38 Ágó rĩ ní ꞌyozú kĩnĩ, “Mávé Úpí, má ẹ̃ꞌyị̃ gí.” Kúru ágó rĩ ní ꞌdezú ĩri ị̃njị̃zú.
38 Então ele afirmou: — Eu creio, Senhor! E o adorou.
39 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú kĩnĩ, “Má ímụ́ vũ drị̃gé nõgó ꞌbá rĩ pi vé tã lịị́, ꞌbá adriꞌbá mị ãkó rĩ pi ã ndrekí rí ãngũ, ãzini ꞌbá mị be ãngũ ndreꞌbá ndre ndre rĩ pi ã adrikí rí mị ãkó.”
39 Jesus continuou: —
40 Fãrụ́sị̃ pá tuꞌbá ꞌdãlé rĩ pi ã ụrụkọ ní Yẹ́sụ̃ ri zịzú kínĩ, “Mí ụ̃sụ̃, mí kĩnĩ, ꞌbâ kpá mị ãkó?”
40 Alguns dos fariseus que estavam perto dele perguntaram-lhe: — Por acaso também nós somos cegos?
41 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú kộpi ní kĩnĩ, “Ádarú té dõ ĩmi mị ãkó, ícókí té tã lịị́ ĩmi drị̃gé ũnjĩkãnyã ĩmi ní ꞌoó rĩ sĩ ku, ꞌbo ĩmi kínĩ, ĩmi ri ãngũ ndre ndre, sẽ ĩmi áwíkí adrií kuú ĩmivé ũnjĩkãnyã be ũgõgõ.”
41 Jesus respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.