João 2
Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs NAA
1 Kã mụụ́ caá ụ́ꞌdụ́ na ni gé, ꞌbãkí ụ̃mụ̃ ọ̃mụ́rụ́gọ́ muzú ni Kánã gá, ãngũ Gãlĩláyã vé rĩ agá. Ụ̃mụ̃ rĩ gé ꞌdãlé, Yẹ́sụ̃ ẹ́ndrẹ́pị ri anigé.
1 Três dias depois, houve um casamento em Caná da Galileia, e a mãe de Jesus estava ali.
2 Zịkí Yẹ́sụ̃ pi mụzú ívé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be ụ̃mụ̃ rĩ gé ꞌdãlé ĩndĩ.
2 Jesus também foi convidado, com os seus discípulos, para o casamento.
3 Vị́nyọ̃ rĩ kã dẹẹ́ gí, Yẹ́sụ̃ ẹ́ndrẹ́pị ní ꞌyozú Yẹ́sụ̃ ní kĩnĩ, “Vị́nyọ̃ rĩ dẹ gí.”
3 Tendo acabado o vinho, a mãe de Jesus lhe disse: — Eles não têm mais vinho.
4 Yẹ́sụ̃ ní újázú ẹ́ndrẹ́pị ní kĩnĩ, “Mí ícó má ní tã ꞌdĩri lũúlũ ku, lókí mávé tã ꞌdụzú ngazú rĩ ícó drĩ kuyé.”
4 Mas Jesus respondeu:
5 Yẹ́sụ̃ ẹ́ndrẹ́pị ní ꞌyozú ãtíꞌbá rĩ pi ní kĩnĩ, “Yẹ́sụ̃ lũ dõ ĩmi ní tã, ĩmi ꞌdụkí ngaánga.”
5 Então ela falou aos serventes: — Façam tudo o que ele disser.
6 Ũꞌbãkí ũdrí ázíyá kuú kộpi ã gãrã gá, ũdrí ꞌdĩꞌbée, Yãhụ́dị̃ rĩ pi ri áyú ĩ pá ũjĩzú ãní, ãzini ĩ drị́ ũjĩzú ãní, sụ̃ ĩvé mẽrẽ ní lẽé rĩ tị́nị. Ũdrí ãlu rĩ, ĩ ícó yị̃ị́ dã ca ꞌa ni gé jọ̃lọ́nị̃ ã ꞌa pụ̃kụ́ ị̃rị̃, dõku pụ̃kụ́ na rá.
6 Estavam ali seis potes de pedra, que os judeus usavam para as purificações, e em cada um cabiam cerca de cem litros.
7 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú ãtíꞌbá rĩ pi ní kĩnĩ, “Ĩmi ukokí yị̃ị́ ũdãá ũdrí rĩ pi agásĩ tré tré.” Kúru kộpi ní yị̃ị́ rĩ ukozú ũdãzú ũdrí rĩ pi agásĩ tré tré.
7 Jesus lhes disse: E eles os encheram totalmente.
8 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú ãtíꞌbá rĩ pi ní kĩnĩ, “Ĩmi ĩbẽkí yị̃ị́ ũdrí agá rĩ jịị́ mụụ́ sẽé mvụụ́ ꞌbá ãmbúgú riípi ụ̃mụ̃ rĩ vé tã ndreépi rĩ ní.”
8 Então lhes disse: Eles o fizeram.
9 Ãmbúgú riípi ụ̃mụ̃ rĩ vé tã ndreépi ꞌdãri ní yị̃ị́ ĩ ní újá ufuú vị́nyọ̃ rú ꞌdĩri ẹ̃jị́ ꞌbị̃zú. Ãmbúgú rĩ nị̃ ámá ꞌyozú kínĩ, vị́nyọ̃ rĩ ĩbẽkí íngázú ngũgá yã ꞌdíni kuyé, ꞌbo ãtíꞌbá rĩ pi nị̃kí ĩngá ámá nĩ. Ãmbúgú rĩ ní ọ̃mụ́rụ́gọ́ rĩ vé kẹ̃rẹ́gú rĩ zịzú gãrã gá,
9 Quando o responsável pela festa provou a água transformada em vinho — ele não sabia de onde tinha vindo, por mais que os serventes que haviam tirado a água soubessem —, chamou o noivo
10 ĩri ní ꞌyozú kẹ̃rẹ́gú rĩ ní kĩnĩ, “Vị́nyọ̃ draápi dradra rĩ, ĩ té kõdô sẽ mvụ ụ̃mụ́ rĩ pi ní drị̃drị̃, kộpi mvụkí dõ gí, ĩ té íbí draápi mãdã rĩ awa ndõ. ꞌBo ĩmi ꞌbãkí vị́nyọ̃ múké rĩ tẽé kuú ꞌdãlé, ĩmi ímụ́kí sẽé mvụụ́ ꞌbá rĩ pi ní vúlé vúlé rú, ị́sụ́ ãkũdẽ ụ̃mụ́ rĩ pi mvụkí ĩ ẹ́pị́ gí, ĩmi awakí vị́nyọ̃ draápi mãdã rĩ drị̃drị̃, ĩmi gõkí múké rĩ awaá vúlé rú!” Yẹ́sụ̃ újá yị̃ị́ ufuú vị́nyọ̃ rú|src="CN01667B.TIF" size="span" loc="2:6-10" copy="Cook" ref="2:6-10"
10 e lhe disse: — Todos costumam servir primeiro o vinho bom e, quando já beberam muito, servem o vinho inferior; você, porém, guardou o melhor vinho até agora!
11 Tã ãyãzú ãyãyã Yẹ́sụ̃ ní íꞌdó ꞌoó drị̃drị̃ rĩ, ĩri adriípi ꞌdĩ, Yẹ́sụ̃ ꞌo tã rĩ Kánã gá, ãngũ Gãlĩláyã vé rĩ agá. Tã ꞌdĩri ĩ ní ĩri íngúzú ãní rĩ, sẽ ĩrivé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ẹ̃ꞌyị̃kí ĩri ãní rá.
11 Assim, em Caná da Galileia, Jesus deu início a seus sinais. Ele manifestou a sua glória, e os seus discípulos creram nele.
12 Ụ̃mụ̃ ọ̃mụ́rụ́gọ́ muzú ꞌdãri ã vụ́drị̃ gé, Yẹ́sụ̃ pi ẹ́ndrẹ́pị be, ẹ́drị́pị́ị be, ĩrivé ꞌbá ꞌî pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi be, ꞌdekí mụụ́ adrií kụ̃rụ́ Kãpãrãnãụ́mã gá ụ́ꞌdụ́ be mãdã.
12 Depois disso, ele foi a Cafarnaum, com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos; e ficaram ali não muitos dias.
13 Kã mụụ́ caá ĩnyiŋáŋá Ụ́ꞌdụ́ Múngú ní Ẹlịzú Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé jó tị gé sĩ rĩ gé, Yẹ́sụ̃ ní ꞌdezú mụzú Yẹ̃rụ́sãlémã gá ꞌdãá.
13 Estando próxima a Páscoa dos judeus, Jesus foi para Jerusalém.
14 Yẹ́sụ̃ kã mụụ́ caá Jó Múngú vé rĩ ã bóró gá ꞌdãá, ị́sụ́ ꞌbá rĩ pi ri tị́ ụzị, kãbĩlõ pi be, ãmámũ pi be, ꞌbá ụrụkọ úríkí kuú ĩvé mísá gãrã gá sĩ, kộpi ri mũfẽngã ufu.
14 E encontrou no templo os que vendiam bois, ovelhas e pombas e também os cambistas assentados.
15 Yẹ́sụ̃ ní zãá ã lãꞌbú íꞌdụ́zú údézú kẹ̃lị́ŋá rú, údró ꞌbá adriꞌbá Jó Múngú vé rĩ ã bóró gá rĩ pi, ĩvé tị́ pi be, kãbĩlõ pi be, íré ꞌbá riꞌbá mũfẽngã ufuꞌbá rĩ pi vé mũfẽngã kpélékpélé, uze kộpivé mísá uꞌdeé ụ̃lị̃ rú.
15 Tendo feito um chicote de cordas, expulsou todos do templo, com as ovelhas e os bois. Derramou o dinheiro dos cambistas pelo chão, virou as mesas
16 Yẹ́sụ̃ ní ꞌyozú ꞌbá ãmámũ ụzịꞌbá rĩ pi ní kĩnĩ, “Ĩmi ꞌdụkí ĩmivé ãmámũ ꞌdĩꞌbée ꞌdĩísĩ ãmvé! Ĩmi kukí ĩmivé tã rizú má Ẹ́tẹ́pị vé Jó újázú vũrã ngá ụzịzú ni rú ꞌdĩri ãní!”
16 e disse aos que vendiam as pombas:
17 Yẹ́sụ̃ kã ꞌbá rĩ pi údró fũú ãmvé gí, kúru ĩrivé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní tã ĩ ní sĩí kuú Búkũ Múngú vé rĩ agá ꞌyoópi kínĩ, “Jó Múngú vé rĩ ã tã adri kú má ẹ́sị́ agá ãmbúgú rĩ ígázú.”
17 Os seus discípulos se lembraram que está escrito: “O zelo da tua casa me consumirá.”
18 Yãhụ́dị̃ rĩ pi vé ꞌbá drị̃koma rú rĩ pi ní Yẹ́sụ̃ ri zịzú kínĩ, “Tã ãyãzú ãyãyã mí ní ícó ꞌoó lũúpi kínĩ mi ũkpõ be ícózú tã ꞌdĩri ꞌozú rĩ ãꞌdi?”
18 Então os judeus lhe perguntaram: — Que sinal você nos mostra para fazer essas coisas?
19 Yẹ́sụ̃ ní újázú kộpi ní kĩnĩ, “Ĩmi ĩŋãnyãkí Jó Múngú vé ꞌdĩri, ma ícó ĩri sị gõ dị̃ị́ ụ́ꞌdụ́ na agá.”
19 Jesus lhes respondeu:
20 ꞌBá drị̃koma rú ꞌdãꞌbée ní újázú ĩri ní kínĩ, “Jó Múngú vé ꞌdĩri vé sịngárá ꞌdụ ílí pụ̃kụ́ sụ drị̃ ni ázíyá, mí kĩnĩ mi ícó jó rĩ sị ꞌyéŋá ụ́ꞌdụ́ na agá?”
20 Os judeus responderam: — Este santuário foi edificado em quarenta e seis anos, e você quer levantá-lo em três dias?
21 Jó Múngú vé Yẹ́sụ̃ ní tã ni ꞌyoó rĩ, Yẹ́sụ̃ ri ívé rụ́ꞌbá ã tã ꞌyo.
21 Ele, porém, se referia ao santuário do seu corpo.
22 Yẹ́sụ̃ kã gõó íngá ídri rú, ĩrivé ꞌbá ĩri ã pámvú ũbĩꞌbá rĩ pi ní tã Yẹ́sụ̃ ní ꞌyoó ꞌdãri ígázú. Kúru kộpi ní tã ĩ ní sĩí kuú Búkũ Múngú vé rĩ agá rĩ ẹ̃ꞌyị̃zú, ãzini kộpi ní tã Yẹ́sụ̃ ní ꞌyoó ꞌdãri ẹ̃ꞌyị̃zú.
22 Quando, pois, Jesus ressuscitou dentre os mortos, os discípulos dele se lembraram que ele tinha dito isso e creram na Escritura e na palavra de Jesus.
23 Yẹ́sụ̃ kã rií adrií ụ̃mụ̃ Ụ́ꞌdụ́ Múngú ní Ẹlịzú Jó rĩ pi tị gé sĩ rĩ vé rĩ gé Yẹ̃rụ́sãlémã gá ꞌdãá, ꞌbá kárákará ndrekí tã ãyãzú ãyãyã Yẹ́sụ̃ ní ꞌoó rĩ pi, kộpi ẹ̃ꞌyị̃kí ĩri ãní rá.
23 Estando Jesus em Jerusalém, durante a Festa da Páscoa, muitos creram no seu nome quando viram os sinais que ele fazia.
24 Yẹ́sụ̃ ꞌbã ẹ́sị́ ꞌbá ꞌdĩꞌbée drị̃gé kuyé, ãꞌdiãtãsĩyã nị̃ tã kộpi ní rií ụ̃sụ̃ụ́ rĩ céré gí.
24 Mas o próprio Jesus não confiava neles, porque conhecia a todos.
25 Lẽ ꞌbá ãzi ã lũ ꞌí ní tã ꞌbá ãzi ní rií ụ̃sụ̃ụ́ ꞌí ẹ́sị́ agá ꞌdãlé rĩ ku, ãꞌdiãtãsĩyã nị̃ tã ꞌbá rĩ pi ẽ ẹ́sị́ agá ꞌdãlé rĩ pi céré gí.
25 E não precisava que alguém lhe desse testemunho a respeito das pessoas, porque ele mesmo sabia o que era a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.