Apocalipse 10
Ụ́ꞌdụ́kọ́ Múké Múngú vé rị (KBO) vs ARA
1 Má ní gõzú mãlãyíkã ãzi ũkpõ be ni ndrezú, ĩri ri ísị́ ímụ́zú ꞌbụ̃ gé ꞌdãásĩ vũgá nõlé, ị́rị́bị́tị ọ̃zụ̃ rụ́ꞌbá ni kụ́rụ̃, gẹ́rị́ ãsõ kú drị̃ ni gé, ẹndrẹtị ni ọ́gụ́ pọ̃wụ̃pọ̃wụ̃ sụ̃ ụ̃tụ́ tị́nị, pá ni pi índrékí sụ̃ ãcí sị́ dị̃ị́pi lẽlẽ rĩ tị́nị.
1 Vi outro anjo forte descendo do céu, envolto em nuvem, com o arco-íris por cima de sua cabeça; o rosto era como o sol, e as pernas, como colunas de fogo;
2 Mãlãyíkã rĩ rụ búkũ traátra mãdãŋáŋá ĩ ní ọyụụ́ gí rĩ kú ꞌí drị́gé, ꞌbã ꞌî pá ẹ̃ndẹ́pị rĩ yị̃ị́ tafu rĩ drị̃gé, pá ị̃jị́ rĩ nyọ̃ọ́kụ́ drị̃gé.
2 e tinha na mão um livrinho aberto. Pôs o pé direito sobre o mar e o esquerdo, sobre a terra,
3 Ĩri ní trezú ụ́ꞌdụ́kọ́ be ụrụ ꞌdãá sụ̃ kẹ̃mị̃rọ́ ní lĩí rĩ tị́nị, kã treé ꞌdíni, ũvi ní lĩzú mgbị̃rị̃, mgbị̃rị̃, vú be ẹ́zị̂rị̃.
3 e bradou em grande voz, como ruge um leão, e, quando bradou, desferiram os sete trovões as suas próprias vozes.
4 Ũvi rĩ kã lĩí caá vú be ẹ́zị̂rị̃, á lẽ kõdô ũvi rĩ vé lĩngárá ẹ́zị̂rị̃ ꞌdĩri ã tã sĩí vũgá, koro má ní ụ́ꞌdụ́kọ́ yịzú íngá ꞌbụ̃ gélésĩla kĩnĩ, “Mî sĩ tã mí ní yịị́ ꞌdĩri ku, ãzini mî lũ kpá ꞌbá ãzi ní ku.”
4 Logo que falaram os sete trovões, eu ia escrever, mas ouvi uma voz do céu, dizendo: Guarda em segredo as coisas que os sete trovões falaram e não as escrevas.
5 Kúru mãlãyíkã má ní ndreé pá ꞌbãápi yị̃ị́ tafu rĩ drị̃gé ãzini nyọ̃ọ́kụ́ drị̃gé rĩ ní ꞌî drị́ ẹ̃ndẹ́pị rĩ ingazú suzú ꞌbụ̃ gé ꞌdãá.
5 Então, o anjo que vi em pé sobre o mar e sobre a terra levantou a mão direita para o céu
6 Ĩri ní ũyõ sõzú Múngú adriípi lẽmgbẽrẽ rú ꞌbụ̃ pi gbiípi vũ be, yị̃ị́ tafu rĩ be, ngá ãrẽvú céré ídri rú rĩ pi be rĩ ã rụ́ sĩ kĩnĩ, “Tã Múngú ní ụ̃tị̃ị́ gí rĩ pi, ícó tẽé ku, kộpi koro ĩ nganga.
6 e jurou por aquele que vive pelos séculos dos séculos, o mesmo que criou o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles existe: Já não haverá demora,
7 Mãlãyíkã ẹ́zị̂rị̃ rĩ kãdõ ívé jẽlẽgú vuú, tã Múngú vé ụ̃tị̃ị́ kuú ị́nọ́gọ́sị́ mũdũmũdũ rú rĩ, ĩri koro ꞌi nga sụ̃ ĩri ní ọ́tụ́ lũú ívé ãtíꞌbá nẹ́bị̃ rĩ pi ní rĩ tị́nị.”
7 mas, nos dias da voz do sétimo anjo, quando ele estiver para tocar a trombeta, cumprir-se-á, então, o mistério de Deus, segundo ele anunciou aos seus servos, os profetas.
8 Kúru ụ́ꞌdụ́kọ́ té má ní yịị́ íngápi ꞌbụ̃ gélésĩla rĩ ní gõzú átázú má be dị̃ị́ kĩnĩ, “ꞌÍ mụ búkũ traátra mãdãŋáŋá ĩ ní ọyụụ́ gí mãlãyíkã pá tuúpi yị̃ị́ tafu rĩ drị̃gé, ãzini nyọ̃ọ́kụ́ drị̃gé rĩ ní rụụ́ kuú ꞌí drị́gé rĩ íꞌdụ́.”
8 A voz que ouvi, vinda do céu, estava de novo falando comigo e dizendo: Vai e toma o livro que se acha aberto na mão do anjo em pé sobre o mar e sobre a terra.
9 Má ní mụzú mãlãyíkã rĩ vúgá ꞌdãá, má ní ĩri zịzú, ã sẽ má ní búkũ traátra mãdãŋáŋá ĩ ní ọyụụ́ gí ꞌdĩri, ĩri ní ꞌyozú má ní kĩnĩ, “ꞌÍ ꞌdụ búkũ rĩ, ꞌí nya. Mí kãdõ ĩri nyaá, ĩri íní mí tị gé ꞌdãá sụ̃ ọ̃nyụ́ tị́nị, ꞌbo mí agá ꞌdãá, ĩri dra ụ̃kẹ́ngẹlị.”
9 Fui, pois, ao anjo, dizendo-lhe que me desse o livrinho. Ele, então, me falou: Toma-o e devora-o; certamente, ele será amargo ao teu estômago, mas, na tua boca, doce como mel.
10 Kúru má ní búkũ traátra mãdãŋáŋá ĩ ní ọyụụ́ gí ꞌdĩri ẹ́ꞌyị́zú mãlãyíkã rĩ drị́gé sĩ, má ní nyazú. Tã ni ꞌa ni gé rĩ pi íníkí má tị gé ꞌdãá ínínĩ, ꞌbo tã ni ꞌa ni gé rĩ pi gõkí ĩ újá adrií ụ̃kẹ́ngẹlị má ꞌa gá ꞌdãá.
10 Tomei o livrinho da mão do anjo e o devorei, e, na minha boca, era doce como mel; quando, porém, o comi, o meu estômago ficou amargo.
11 Kúru ụ́ꞌdụ́kọ́ rĩ gõ kpá átá má ní dị̃ị́ kĩnĩ, “Mí áyú tã ímụ́pi ꞌi ngaápi drị̃drị̃ ꞌdĩlé rĩ pi mụzú ꞌbá rĩ pi ní, ãngũ rĩ pi agásĩ, tị rĩ pi vú sĩ, ãzini ꞌbãgú rĩ pi ní.”
11 Então, me disseram: É necessário que ainda profetizes a respeito de muitos povos, nações, línguas e reis.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.