João 4
Iwal NT (KBM_TBL) vs ARIB
1 Givin sawa etok eisir Parisai iute inei yaun ti dang eteik inei; “Yisu giro amolmol anongge vukir be meihlang ve ane singamolomb-gen, be ges bui sanggu gipil amolmol anongge molge gitlek Jon.”
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Bemem Yisu ei ate bage ges bui sanggu gipil amolmol ite ma, ei ane singamolomb-gen ge es bui sanggu gipil amolmol.
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Yisu giute ebe eisir Parisai iute yaun avo dangetok ok, beti gimdil gikwai Juda as taku be gilumul gile Galilaia vukuri.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Yisu ta gitung ve nitau nile luev ebe givang gitangi Samaria as taku ane ok nile.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Ei givang love gibielk ve Samaria as nam dabe ti ital inei Saika. Nam dabe nok giengk gibloblo nalk walo ti ebe warik Jakob geb gitangi natu Josep ok.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Be bui dedemk ti ebe warik Jakob gitav ok ete giengk taku etok. Yisu givang love ande as mate luvwe be gikwes anongge, beti gile gibweg gibloblo bui dedemk nok.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Be Samaria avie ti gile ve nirkwev bui nangge bui dedemk nok be Yisu ginei ve avie nok be ginei; “Uvwat bui unme be muanum subu kob ve ayeu bui ges-au.”
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Yisu ane singamolomb gen ande imungg ile ihlang ebe nam ok ve ivgo as ben.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Samaria avie nok giwel Yisu avo be ginei; “Mie Juda, be ayeu avie Samaria ane be nam nambed be mie gutani ayeu ve bui luvus ane?” Eisir Juda tis Samaria en be inum gen gisov dongke ite ma.
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Yisu giwel avie nok avo be ginei; “Ginei mie nutpweng gen vevies bambamo ebe Pomate geb sin sin-ge be nutpweng tis Amol ete giutani mie ve bui luvus ane nik are, atob mie nutani ei be nemb bui matawas ane nitangi mie.”
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Be avie nok ginei; “Amol Bamo, nalk avo ebe bui dedemk etenik meng gihlang nangge ok gile gulunge molge be mie ul ma ebe ve nutu nisov nile be nukating bui ok, be wali atob mie nuvwat bui ebe tis dabe ok nangge inend?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Eitit tumbund Jakob bamo gipasang bui dedemk etenik be geb gitangi amei, be warik ei ate tis natu-nggen be ane bwelk bulimakao tis sipsip inum bui nangge bui dedemk dongke etenik ge. Be mie wat gulgum ve nulgum im-ate weik ebe amol bamo ti ok nutlek ei me?”
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Beti Yisu giwel avie nok avo be ginei; “Amol ti ginei ninum bui etenik, atob bui nes ei vukuri.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Bemem ginei amol ti ninum bui ete ayeu ve namb nitangi ei ok, atob bui nes ei vukuri ite. Ve bui ete ayeu ve namb nitangi avie me amol etok ok, atob menihlang weik ebe bui dedemk ok nangge amol me avie etok aplo.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Be Samaria avie nok tis ta gisgil ate ge, be ginei; “Amol Bamo, omb bui etok inme ayeu anum ma, veik bui es-au be nanumul nanme etenik ve narkwev bui vukuri bwaya.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Be Yisu ginei gitangi ei; “Ule utal arwem be gabu undumul unme etenik bekob.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Be avie nok ginei; “Ayeu gab amol ite.” Be Yisu ginei gitangi ei; “Mie gunei mie gob amol ite, etok mie gunei gile gitangi roro-ngge.
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Ve warik mie guvang guvin amol bage tavlu, be amol ete galkik mie guvang guvin nik etok miam amol roro ite ma. Be mie gunei gile gitangi ve mie amol ma.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Beti avie nok ginei gitangi ei be ginei; “Amol Bamo, ande ayeu gatpweng mie are, mie Pomate ane amol (profet) kulkul ane ti.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Amei tumbungg amei gen iro is ate sut ile matendubi etok ve inei uiye be es miengk gitangi Ei nangge etok. Bemem yem amolmol Juda ane unei taku ebe ve tanei uiye be tanes miengk nitangi Pomate ok, giengk Jerusalem dongke ge.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Yisu giwel avie nok avo be ginei; “Avie, aplom nivin awangg yaun ge! Asonge as mate ti atob yem unes miengk nitangi Tamangg nangge matendubi etenik me nangge Jerusalem ite weik etok ge.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Yem Samaria ane os miengk gitangi amol ebe utpweng ei are vevie ite, be amei Juda amei as miengk gitangi amol ebe atpweng ei are ok. Ve kulkul ebe Pomate gilgum ve nemb amolmol ru ok, kulkul etok meng gihlang nangge amei Juda ulu.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Bemem ginei sawa etok menihlang, be ande meng gihlang gikwai, be atob ammolmol ebe aplos givin Pomate ok atob inei uiye be ines miengk nitangi Pomate ve Ngalau Yamar tis yaun ano ge. Ve Tamangg ta givin amolmol dang dang etok ge inei uiye be ines miengk nitangi ei.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Pomate ei Ngalau, dang etok be ginei amolmol veve inei uiye be ines miengk nitangi ei, ok ti inei uiye be ines miengk tis Ngalau be tis yaun ano ror ge nitangi ei.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Be Samaria avie nok ginei; “Galkik ande ayeu gatpweng are ganei asonge Amol ebe ve nemb amolmol dabin ok, ebe ital giengk Grik avos ge inei Kilisi ok ginei ninme, atob ei ninei gen walang ok binge nitangi amei.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Be Yisu ginei gitangi ei be ginei; “Amol ebe ve nemb amolmol dabin ok ete Ayeu nok ete kakie gavin mie nik.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Be givin sawa etok ge eisir singamolomb imbielk be ikuri vunungge ve ili ebe Yisu kakie givin avie etok ok. Ve eisir Juda as luev ti giengk dang etok ginei amolmol ebe inei mateu gitangi amolmol ok, atob kakie invin avie gaptol nangge luev sawa ite ma. Bemem eisir singamolomb nok as amol ti giutani avie nok me giutani Yisu ve ebe kakie givin avie etok ve ret ane ok ite ma.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Bekob avie nok gitak ane bui tis ul giengk be ginumul gile nam ok, gile ginei gitangi amolmol be ginei;
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Unme tale be undi amol eteik okob, ei ginei awangg gen bambamo ebe warik galgum be gavuaivun ge ok binge gitangi ayeu ate vukuri. Be wat ei amol (Kilisi) ebe ve nemb amolmol dabin ok me?”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Beti amolmol tepwengge imdil be itangi Yisu ile.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Be eisir singamolomb inei ve Yisu be inei; “Gidung, mie on ben kob ma!”
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Bemem Yisu giwel eisir avos be ginei; “Awangg ben ete giengk nik, yem utpweng awangg ben etok are ite ma.”
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Beti eisir singamolomb inei ve is ate be inei; “Amol ti ande wat giwat ben ve ei ginme me?”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Beti Yisu ginei gitangi ane singamolomb-gen be ginei; “Awangg ben ebe ve nan ok ete dang eteik: Ayeu nasov Amol ebe gihlin ayeu be ganme ok ane yaun ane lu ge be nalgum kulkul ebe ei geb gitangi ayeu ok love nas vunu kob.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 As mate subu yem unei dang eteik unei; ‘Aiweng aivat ge giengk ebe ve tanro ben ano sut nisov nam ben ano ane nile ok.’ Dang etok be ayeu nanei nitangi yem, ta-unemb nangg aim itin be unatlo um walang ok vevie be undi kob, ve ben ande gipasang ate gikwai.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Amol ebe geb kulkul ve giro ben matawas ane sut ok, atob ninggas ane kulkul etok ane ano. Veik sulu amol ebe givro ben ok atob tas vevias invin is ate.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Beti yaun ebe amei anei ve amol ti atob nivro ben nimungg nimungg be amol ti atob ninggas ben etok ane ano nitau nile ok, yaun etok ande ano gile.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Ayeu gahlin yem ve unde be unro ben ano sut nangge um ebe amolmol subu ilgum kulkul ve ivro ok. Be um nok yem ulgum ane kulkul ite ma.”
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Amolmol Samaria ane anongge nangge nam dabe etok iute ebe avie etok ginei Yisu ginei ei ane gen bambamo ebe gilgum gilgum ok binge gitangi ei ate vukuri ok, beti eisir aplos givin Yisu.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Be ile inei gitangi Yisu ve nimbweg nivin eisir siti bekob. Beti Yisu gibweg etok givin eisir gitangi as mate ailu.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Amolmol anongge molge iute yaun ebe Yisu ei ate ginei gisov avo ok, be aplos givin Yisu, be ile inei gitangi avie galkok be inei; “Amei aplongg amei givin Yisu ve gisov yaun ete mie gunei gitangi amei ok ane ge ite ma.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Bemem amei ate aute yaun ebe ei ginei ginei ok beti atpweng are anei Amol etenik ebe ve nemb amolmol nalk ane dabin ok bingano ge.
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 As mate ailu etok gile gikwai kob Yisu gimdil nangge nam etok be gile Galilaia.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Yisu ei ate avo ukwas ti ebe ginei ok dang eteik; “Pomate ane amolmol (profet) kulkul ane ti ginei nile nimbielk ve ane bambamo gen nangge ei ate ane nam, atob ane bambamo gen tas vevias be avos nivwat ei are ite ma.” Beti Yisu ta gitung ve nile Galilaia, ve ei gitpweng are gikwai ginei amolmol Galilaia ane atob tas vevias be avos nivwat ei are.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Yisu gibielk Galilaia be amolmol ili ei be tas vevias anongge, ve gisov eisir itpweng ei are gikwai givin ebe ireu ile Jerusalem ve Juda as Sonda Pasova ane, be ili gen bambamo ebe ei gilgum ok gikwai.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Bekob Yisu gimdil nangge etok vukuri be ginumul gile Kana-an ebe warik giro bui vukir be meng gihlang weik wain ok vukuri. Be nangge Kapenaum amol bamo (king) ti ane amol ebe geb amolmol dabin ok natu gigas gimat be giengk.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Amol nok giute ebe ande Yisu gikwai Judaia as taku be ginme gibweg Galilaia ok binge, beti ei givang gitangi Yisu gile be ginei gitangi ei ve nisov nile Kapanaum be nilgum ei natu be utle vie kob. Ve amol nok natu gigas gimat love kasop ge be nimat vunu.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Yisu ginei gitangi amol nok be ginei; “Yem ulgum ve unei undi gen bwal bwale ebe ayeu galgum ok veik aplongg aim nivin ayeu. Be bwaingg aim ve ret unaute awangg yaun ge be aplongg aim nivin ayeu.”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Bemem amol nok giwel Yisu avo be ginei; “Amol Bamo, unme be tale seukie-ngge velob amol natu nimat vunu.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Beti Yisu ginei gitangi ei be ginei; “Ule! Ve natum atob nimbweg matawe.” Amol nok giute Yisu ane yaun ge be ginumul gile.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Be givin tistumi amol nok givang luev ge nangge be ei ate ane amolmol kulkul ane ile vunge ve ei nangge luev be inei; “Natum ande utle vie.”
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Beti amol nok giutani eisir ve as matano ret be amol natu ane gimat gituvi. Be eisir inei gitangi ei be inei; “Ei ane gimat gituvi givin nolik as mate luvwe.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Beti amol natu nok tame gitpweng are ve nolik as mate luvwe dang etok be Yisu ginei gitangi ei be ginei; “Mie natum atob nimbweg matawe.” Beti amol nok tis arwe-nggen be natu-nggen be ane bambamo-nggen tepwengge aplos givin Yisu.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Yisu gimdil gikwai Juda as taku be gile Galilaia ok, okob ete gilgum gen bwal bwale bamo etok.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.