Marcos 2
Camsá NT (KBH_WBT) vs ARIB
1 Chents̈ana, Jesús Capernaumoye tojtanashjango; y ents̈anga imojátats̈ëmbona, Jesús yebnents̈e yojtsatsmënama.
1 Alguns dias depois entrou Jesus outra vez em Cafarnaum, e soube-se que ele estava em casa.
2 Mallajta ents̈anga chents̈e tmojanójoto; chë causa chë yebnents̈e ya tondaye más luare ents̈angbiama yontsemna, ni mo chë amashjuanents̈e, y Jesús Bëngbe Bëtsabe soyëngama yojtsabuayiynaye.
2 Ajuntaram-se, pois, muitos, a ponta de não caberem nem mesmo diante da porta; e ele lhes anunciava a palavra.
3 Chora tojanopasá, canta boyabásenga tmojánashjango, canÿe ents̈á jama ndobená imojtsaismana.
3 Nisso vieram alguns a trazer-lhe um paralítico, carregado por quatro;
4 Pero ndoñe tmonjanobená Jesús yojtsemnoye cha juambana, ts̈a ents̈anga causa. Chcasna, chë canta boyabásenga yebna tsbanánoca, Jesusbe tatsëtsoca bats̈á tmojánatëfjo y chëjana chë jama ndobená tjuashiñe tmojanë́stjango.
4 e não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Jesús tojáninÿe chënga ts̈a imojtsos̈buaché chë s̈ocá jáshnama cha yojanobenama; as chë jama ndobenábioye tbojaniyana: “Sobreno, mouena; acbe bacna soyënga tcbontseboperdoná ca.”
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados são os teus pecados.
6 Chents̈e báseftanga judiëngbe ley abuátambayënga imnatbemana; chënga chora mënts̈á imojtsejuabnaye:
6 Ora, estavam ali sentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seus corações, dizendo:
7 “¿Nts̈ámoyeca quem boyabása chca yojtsichamo? Jesús ndoñe ts̈abá Bëngbe Bëtsabiama quenátichamo; mo chábioye cuafjoyenguangcá entsemna. Ndocna ents̈á quenátobena ínÿabioye bacna soyëngama japerdónana; nÿe Bëngbe Bëtsana aíñe ca.”
7 Por que fala assim este homem? Ele blasfema. Quem pode perdoar pecados senão um só, que é Deus?
8 Pero Jesús cachora lempe yojtsetáts̈ëmbo nts̈amo chënga ainanoca imojtsejuabnacá; as tojanë́yana: “¿Ndáyeca chca ts̈ëngaftanga ainaniñe s̈mojtsejuabná?
8 Mas Jesus logo percebeu em seu espírito que eles assim arrazoavam dentro de si, e perguntou-lhes: Por que arrazoais desse modo em vossos corações?
9 ¿Ts̈ëngaftangbiama ndayá más paselo nántsemna ts̈ëngaftangbe delante chë jama ndobenábioye ats̈e jauyanana: ‘Acbe bacna soyënga tcbontseboperdoná’, o ‘Matëtsbaná, acbe tjuashe mesocñe y motsa ca’?
9 Qual é mais fácil? dizer ao paralítico: Perdoados são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito, e anda?
10 Y chca, mora ats̈e cbochanjínÿanÿiye Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá quem luariñe obenana yobomnama, ents̈anga bacna soyëngama jáperdonama ca” —Jesús tojánayana. Y chë jama ndobenábioye tbojaniyana:
10 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados { disse ao paralítico },
11 “Ats̈e cbëyana, matëtsbaná, acbe tjuashe mesocñe y acbe yebnoye motsatoñe ca.”
11 a ti te digo, levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 Cachora chë jama ndobená tojtantsbaná, chabe tjuashe yojesocñe, y ents̈angbiajana chents̈ana yojésebocna. Chama nÿetsca ents̈anga imojenjnaná y Bëngbe Bëtsábioye imojtsatschuanaye, y mënts̈á imojtsichamo: “Nÿa ndocna te ts̈a bëts soye chemuáisinÿe ca.”
12 Então ele se levantou e, tomando logo o leito, saiu à vista de todos; de modo que todos pasmavam e glorificavam a Deus, dizendo: Nunca vimos coisa semelhante.
13 Chents̈ana, Jesús cachiñe chë uafjajónaye tsachoye tojesaná; ba ents̈anga chábioye imojobeconá, y Jesús yojtsabuátambaye.
13 Outra vez saiu Jesus para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Chents̈ana yojtsataye orna, Jesús tbojáninÿe Levíbioye, Alfeobe uaquiñá, yojtsanotbemañe, ents̈anga impuesto atjanayacá inétsotrabajañe. Chora Jesús tbojaniyana: “S̈masto ca.” Y Leví tojantsbaná y tbojanasto.
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
15 Tojanopasá, Jesús Levibe yebnents̈e yojtsesaye, y banga Romocama ents̈anga impuesto atjanayënga y inÿe bacna ents̈anga, mesë́shents̈e cánÿiñe imojtsetbiámana, Jesús y chabe uatsjéndayëngaftaca; er ba ents̈anga cha imojústona.
15 Ora, estando Jesus à mesa em casa de Levi, estavam também ali reclinados com ele e seus discípulos muitos publicanos e pecadores; pois eram em grande número e o seguiam.
16 Chë fariseunga y chë ley abuátambayënga, chë ents̈ángaftaca Jesús yojtsesama tmojáninÿe ora, chabe uatsjéndayëngbioye tmojanatjá: —¿Ndáyeca ts̈ëngaftangbe buatëmbayá, ents̈anga impuesto atjanayë́ngaftaca y bacna soye amë́ngaftaca yojtsesá ca?
16 Vendo os escribas dos fariseus que comia com os publicanos e pecadores, perguntavam aos discípulos: Por que é que ele como com os publicanos e pecadores?
17 Jesús chca tojanuena; as mënts̈á tojanë́jua: —Chë salud tmotsobomñënga, ashnayá ndoñe ntsëjabótana, pero chë s̈oquëngna aíñe. Y ats̈e ndoñe chiyátabo chë Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈abá amënga jabáchembuama, ndayá chë bacna soye amënga imomna ca juabnayënga áts̈bioye jabáchembuama ca.
17 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos; eu não vim chamar justos, mas pecadores.
18 Canÿe, Juan chë Ubayanabe ústonënga y chë fariseungbe usetonënga, Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama tondaye ntjascá imojtsemna ora, básefta ents̈anga Jesúsbioye tmojanobeconá y mënts̈á tmojaniyana: —Juanbe ústonënga y chë fariseungbe usetonënga monduamana tondaye ntjascá jtsemnana Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama. ¿Ndáyeca acbe uatsjéndayënga ndoñe chca ca?
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando; e foram perguntar-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 As Jesús tojanë́jua: —Chë casamento fiestents̈e, chë ófjanënga saná ndoñe ntsabuáshebenana. ¿Nts̈amo chca ndoñe nántsemna? Chë tojobouamá ents̈á chë́ngaftaca tojtsemnëntscuana, chë ófjanënga bëtscá jasana y cháftaca oyejuayënga jtsemnana.
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados às núpcias, enquanto está com eles o noivo? Enquanto têm consigo o noivo não podem jejuar;
20 Pero ora echanjobuache y chë boyabása chë́ngbents̈ana mochantsánatseñe; chora cocayé chë ófjanënga echántsamna tondaye ntjascá jtsemnana. Nts̈amo chë tojobouamá boyabása y chë ofjanë́ngaftaca endmëncá, cachcá endmëna ats̈e y ats̈be uatsjendayë́ngaftacnaca.
20 dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo; nesses dias, sim hão de jejuar.
21 “Ndocná, canÿe tanguá ents̈ayá, base tsëm ents̈ë́juaca jtarméndana; chca tcojamëse, chë tsëm ents̈ë́jua jtsabéconana y chë tanguá ents̈ayá más jtsatanë́canana, y chca, chë uátanëcniñe más bëtsiñe jtsabemana.
21 Ninguém cose remendo de pano novo em vestido velho; do contrário o remendo novo tira parte do velho, e torna-se maior a rotura.
22 Y cach ndoñe, chë tojtseshayana vínoye tanguá jasabenguiñe ntjataftsuámayana; er chë jasabenga jtseshébëfjuana y chë vínoye jtsabuáshanana, y chë vínoye y chë jasabenga tondayama ntjatoservénana. Chíyeca comna, chë tojtseshayana vínoyna tsëm jasabenguiñe juaftsuámana; chca, chë jasabenga y chë vínoye josérviana ca” —Jesús tojánayana.
22 E ninguém deita vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo romperá os odres, e perder-se-á o vinho e também os odres; mas deita-se vinho novo em odres novos.
23 Canÿe ochnayté, Jesús canÿe jajajana yojtsaye; y chabe uatsjéndayënga chëjana imojtsachnëjuana ora, tmojanonts̈é trigo juatabebiana.
23 E sucedeu passar ele num dia de sábado pelas searas; e os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 Chë fariseunga chca imojinÿe ora, Jesúsbioye tmojaniyana: —Minÿe. ¿Nts̈amo acbe uatsjéndayënga montsamcá, ndoñe quenátslesenciana ochnayté jtsamama ca?
24 E os fariseus lhe perguntaram: Olha, por que estão fazendo no sábado o que não é lícito?
25 Pero cha tojanë́jua: —¿Ndoñe s̈mëndualía y s̈mondë́tats̈ëmbo nts̈amo Rey David y chabe enutënga tmojanmama shë́ntseca imojtsemna ora y jasama yojtsëjaboto ora?
25 Respondeu-lhes ele: Acaso nunca lestes o que fez Davi quando se viu em necessidade e teve fome, ele e seus companheiros?
26 Chca ora, Abiatar chë judiëngbe bachnangbe más uámana amëndayá inamna ora, David Bëngbe Bëtsabe yebnoye yojámashëngo, y chë luarents̈e Bëngbe Bëtsá yojamnama inÿinÿnaye tandës̈ënga yojase; y chë cháftaca imojánajna ents̈ángnaca yojáts̈ataye. Y chë tandës̈na nÿe bachnangbiama belesenciana jasama. Masque David chca tojanma, Bëngbe Bëtsá ndoñe tonjánayana David canÿe bacna soye tojanma ca.
26 Como entrou na casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu dos pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos companheiros?
27 Y Jesús más tojánayana: —Bëngbe Bëtsá ochnayté ents̈abiama tojama y ents̈á ndoñe tbonjánbema nÿe chë ochnayté ndoñe chaondëtrabajama.
27 E prosseguiu: O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Chíyeca, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, ndayá ents̈á ochnayté tojtsama sóynaca jtsemándayana ca.
28 Pelo que o Filho do homem até do sábado é Senhor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.