Hebreus 9

Camsá NT (KBH_WBT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Y morna, ndayá Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachenama y tojanmandá soyama, mandënga yojamna nts̈amo cha jtsadoránama, y nÿa chabiama pormana yebnents̈e quem luarents̈e.
1 A primeira aliança tinha leis sobre a adoração e tinha também um santuário construído por seres humanos, onde se adorava a Deus.
2 Chíyeca, Bëngbe Bëtsá tojanmandá chaotsemna canÿe jatsjacama opodena yebna chábioye jadórama, mënts̈á: Chë natsana tsañe quem Bëngbe Bëtsabiama yebnents̈e inauabaina “chë uámana luare ca”; chents̈e inamna chë canÿsëfta quinÿenëfjuangá castellano candelerës̈iñe, y canÿe mesë́sha ndayiñe yojacjana chë luarents̈e Bëngbe Bëtsá bétsemnama inÿinÿnaye tandës̈ënga.
2 Foi armada uma Tenda , dividida em duas partes. Na parte da frente, chamada Lugar Santo , ficavam o candelabro e a mesa com os pães oferecidos a Deus.
3 Inÿe ujonÿana ents̈ë́jua chents̈ana, inÿe luare inamna; inauabaina “chë más uámana luare ca”.
3 Atrás da segunda cortina ficava a parte que era chamada de Lugar Santíssimo .
4 Chents̈e inamna chë castellano altar, incienso jajuinÿiyama, y chë cajontema nÿetsiñe castellánoca pormánëtema. Quem cajontema yojaninÿanÿná nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachenacá, chë Israeloca ents̈anga chabe uámana ents̈anga yochjánabiamama, y inauabaina “Bëngbe Bëtsabe s̈buachenana soye inÿinÿnaye cajontema ca”; y chë tsoye quem soyënga inabomna: canÿe castellano jarrëtema, maná ca uabaina tandë́s̈eca, chë Bëngbe Bëtsá tojanma celocana chabe ents̈angbiama chaótsats̈ama saná; Aaronbe varëfja, chë tojanants̈éfjonëfja; y chë ndëts̈bé tablëbenga ndayiñe Bëngbe Bëtsá tojanábema chë bnë́tsana uámana mandënga.
4 Ali estava colocado o altar de ouro onde era queimado o incenso, e também estava colocada a arca da aliança , toda coberta de ouro. Dentro da arca estavam a vasilha de ouro com o maná , o bastão de Arão, do qual tinham saído brotos, e as duas placas de pedra com os mandamentos escritos nelas.
5 Chë cajontema juatsboca imnamna chë juatëngmiásha uabomnënga, mo angelëngcá, “querubinënga ca” uabáinënga, y chënga imojaninÿanÿná chë Bëngbe Bëtsabe buashinÿinÿanana chénts̈naca bétsemnama. Chënga, chë juatëngmiáshangaca chë cajontéments̈a nÿets ústonëtema imojanë́tsbotsana; chë ústonëtema inauabaina “ents̈anga bacna soyënga tmojamama Bëngbe Bëtsá perdonaye luare ca”, er chents̈e, chë cajontema juatsboca chë bachnangbe más uámana amëndayá jtsamanana buiñe jabués̈cjana, chë Bëngbe Bëtsábioye cha ibnaimpadana te, ents̈anga cháuaperdonama. Pero mora ndoñe quenátsiyta chë soyëngama lempe jatóyebuambnayama.
5 Em cima da arca, representando a Presença Divina, estavam os querubins , com as suas asas abertas sobre o lugar onde os pecados eram perdoados. Mas agora não é o momento de explicar os detalhes dessas coisas.
6 Lempe chca tmojanprontants̈ana, chë bachnanga sempre chë natsana luaroye imojánamashjuana, jamama nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanamëndacá, chábioye jadórama.
6 Depois de tudo isso ter sido preparado, os sacerdotes entram todos os dias na parte da frente da Tenda, que é o Lugar Santo, para cumprir os seus deveres religiosos.
7 Pero nÿe chë bachnangbe más uámana amëndayá yojobena chë inÿe luaroye jamashënguana, y nÿe canÿe cada uata. Choye jamashënguama orna, cha ibojamna bayëngbe buiñe juabuyambana, Bëngbe Bëtsábioye juats̈ëmbonama, chca, chë bachnangbe más uámana amëndayá tojanma bacna soyënga Bëngbe Bëtsá chaboperdonama, y chë ntsetats̈ëmbcá ents̈anga tmojanma bacna soyë́ngnaca.
7 Mas somente o Grande Sacerdote entra na parte de trás, que é o Lugar Santíssimo, e isso apenas uma vez por ano. Ele oferece a Deus o sangue de animais, em favor de si mesmo e também pelos pecados que o povo cometeu sem saber que estava pecando.
8 Chca, chë Uámana Espíritu jamana bënga chas̈ósertama, chë natsana luare cabá tojtsemnëntscuana y chë bachnanga cabá chë soyënga chents̈e tmojtsamëntscuana, nÿetscanga cabá ndoñe tmonjanobená chë inÿe luaroye jamashjnama, chë “más uámana luaroye”.
8 Por meio disso tudo, o Espírito Santo nos ensina, de modo bem claro, que a entrada para o Lugar Santíssimo ainda não foi aberta enquanto a parte da frente, que é o Lugar Santo, continuar sendo usada.
9 Chë soyë́ngaca jtsopodénana bë́ngbioye jinÿanÿiyana, chë tempo, chë Bëngbe Bëtsábioye jadórama yebnents̈e ents̈anga uta luare imojábomna ora, ndoñe yonjopodena Bëngbe Bëtsabe delante nÿetscanga jatsmënana, mo chë bachnangbe más uámana amëndayacá. Y chë soyë́ngnaca jtsayanana, chë Bëngbe Bëtsabiama uáts̈ëmbona soyë́ngaca y bachnanga tmojanóba bayë́ngaca, ndoñe tonjanopodé jamana canÿa Bëngbe Bëtsábioye adorayá, Bëngbe Bëtsáftaca tempcá ts̈abá chaotsatsmënama y Bëngbe Bëtsá chabe bacna soyëngama tbojaperdonama ainaniñe corente chaotsetats̈ëmbuama.
9 Isso é um símbolo para hoje. Quer dizer que as ofertas e os sacrifícios de animais oferecidos a Deus não tornam perfeito o coração das pessoas que o adoram.
10 Chënga, chë uáts̈ëmbona soyë́ngaca y tmojanóba bayë́ngaca tmojanma nÿe nts̈amo Moisesbe leyiñe yojanayancá, ndayá chiñe yojanlesenciancá, ndayá jasama o jofs̈iyama, y chë cuerpo jabebiana mo ts̈abe ents̈angcá Bëngbe Bëtsabe delante jtsatsmënama; nÿetsca mandënga nÿe cuerpama, pero ainanama tondaye ntjamana. Pero chë ents̈anga chca yojánamna jtsamana, nÿe Bëngbe Bëtsá inÿe soyënga, más ts̈abe soyënga jamama tojamandantscuana, chë tsëm trato tojábema ora.
10 Essas ofertas e sacrifícios têm a ver somente com comida, com bebida e com várias cerimônias de purificação . São regras externas que têm valor somente até que Deus renove todas as coisas.
11 Pero Cristo ya tojánabo, y cha yomna chë Bëngbe Bëtsabe delante bëngbiama impadaná mo chë bëngbe bachnangbe más uámana amëndayacá, chca, bëngbiama chaotsemnama chë ts̈abe soyënga nts̈amo mochjoyëngacñëcá. Chë luare celoca ndayents̈e cha Bëngbe Bëtsabe delante mo bachnëcá yotrabája, puerte ts̈abe luare yomna, y chents̈e cha, ndoñe chë quem luarents̈e bachnanga imomnëngcá, cha yobena jamana lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá ents̈angbiama jamama inajuabnaycá. Chë luare ndoñe ents̈angbe cucuáts̈eca yondëpormana, y chca jtsayanana, quem luarents̈a soye ndoñe yondmëna ca.
11 Mas Cristo veio como o Grande Sacerdote das coisas boas que já estão aqui. A Tenda em que ele serve é melhor e mais perfeita e não foi construída por seres humanos, isto é, não é deste mundo.
12 Cha, canÿe y nÿetsca tescama chë luaroye Bëngbe Bëtsabe delante tojánamashëngo ora, cha ndoñe chivo o ternerbe buiñe tonjanabuyamba, nts̈amo chë inÿe bachnanga imojuamancá; ndayá jóbanëse, chabe buiñe juabuáshanëse, cha tojanma ents̈anga atsebácanënga jtsemnama chamotsobenama; y chca tojanmëse, cha tojanobená chë luaroye Bëngbe Bëtsabe delante jamashënguama. Y Cristo chca choye tojanamashënguëse, tojanma bënga chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama chamotsobenama.
12 Quando Cristo veio e entrou, uma vez por todas, no Lugar Santíssimo , ele não levou consigo sangue de bodes ou de bezerros para oferecer como sacrifício. Pelo contrário, ele ofereceu o seu próprio sangue e conseguiu para nós a salvação eterna.
13 Ndëmuanÿenga ndayámnaca chë leyama tmojanoquedá mo chë Bëngbe Bëtsabe delante ndoñe ts̈abengcá, chë bachnanga imojuamana chë́ngbioye toronga y chivëngbe buiñe jabués̈cacjana, y chë altaroca tcojajuinÿé ternerabe jatinÿá chë́ngbioye jatbótotana, chca, chënga jábiamama Bëngbe Bëtsabe delante mo ts̈abengcá. Chca tmojaments̈ana, chë bachnanga tmojánayana chënga imojtsobena chë ínÿengaftaca jabama, Bëngbe Bëtsá jadórama, y cachiñe mo ts̈abengcá Bëngbe Bëtsabe delante imojtsatsmëna ca.
13 O sangue de bodes e de touros e as cinzas da bezerra queimada são espalhados sobre as pessoas impuras , e elas ficam purificadas por fora.
14 Ndayá bachnanga tmojanmcá yojanámana ents̈anga cachiñe mo ts̈abengcá Bëngbe Bëtsabe delante imojtsatsmëna ca jayanama; y chca, chë ínÿengaftaca Bëngbe Bëtsábioye jadórama tmojanobenase, ¡ntsachets̈á más yojtsámana Cristbe buiñe, ndë́muanÿeye tojanábuashana bëngbiama cha tojanóbana ora! Chë nÿets tempo vida bomná Espíritbe obenánaca, Cristo, chabe derecho vida jtsobomñama cachcá tojanonÿá y bëngbiama tojanóbana. Cha, chë ndocna bacna soye ndbomná, tojanóbana ora yojamna mo canÿe bayá tondaye ndbemaná chë bachnanga cuafjobacá juats̈ëmbonama, ents̈angbe bacna soyëngama; cachcá Cristo, chë ndocna bacna soye ndbomná, bëngbe bacna soyëngama jáperdonama tojanóbana. Bëngbiama tojanóbanayeca, Cristo yobena jamama bënga ainaniñe corente ts̈abá chamotsetáts̈ëmbo, bacna soyënga bënga tmojamama, chë ndoñe vida jtsebomnama bënga junatsana soyënga, chama bënga perdonánënga imojtsemnama, y chca, bënga montsobena jtsiyenana, Bëngbe Bëtsá, chë ndegombre ainá yomná, jtseservénëse.
14 Se isso é assim, imaginem então quanto maior ainda é o poder do sangue de Cristo! Por meio do Espírito eterno ele se ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício sem defeito. E o seu sangue nos purifica por dentro, tirando as nossas culpas; assim podemos servir ao Deus vivo, pois já não praticamos cerimônias que não valem nada.
15 Chíyeca, Cristo jóbanëse tojama ents̈anga Bëngbe Bëtsáftaca cánÿiñe mo canÿacá chamotsemnama, nts̈amo Bëngbe Bëtsabe tsëm trato yomncá; y chca cha tojama, Bëngbe Bëtsá chabe ents̈anga chamotsemnama tojáchembënga perdonánënga chamotsemnama, chë Bëngbe Bëtsabe tempsca tratents̈a ley jtsocumplínama inamna ora imojoyenëntscuana bacna soyënga tmojanmama; y chë́ngnaca chamotsobenama chë nÿetsca tescama mochtsebomna soyënga jóyëngacñama, nts̈amo Bëngbe Bëtsá chabe ents̈anga tojanas̈ebuachenacá.
15 Portanto, é Cristo quem consegue fazer uma nova aliança , para que os que foram chamados por Deus possam receber as bênçãos eternas que o próprio Deus prometeu. Isso pode ser feito porque houve uma morte que livrou as pessoas dos pecados que praticaram enquanto a primeira aliança estava em vigor.
16 Nts̈amo canÿe testamentiñe tojtsayancá chaopasamna, jtseytana chaotsótats̈ëmbo chë chca jamama tojas̈buachená cha tojóbanama.
16 Onde há um testamento , é necessário provar que a pessoa que o fez já morreu.
17 Canÿe testamento tondaye ntsámanana, chë chca jamama tojas̈buachená cha cabá ainá totsomñëntscuana; nÿa cha tojóbana orna aíñe.
17 Pois o testamento não vale nada enquanto estiver vivo quem o fez; só depois da morte dessa pessoa é que o testamento tem valor.
18 Chíyeca chë Bëngbe Bëtsabe natsana trato, ents̈ángbeñe tojanobojats̈é, chora tmojanóba bayëngbe buiñe jabués̈cjëse.
18 É por isso que a primeira aliança entrou em vigor somente com o uso do sangue de animais.
19 Moisés chë leyents̈a nÿetsca mandënga nÿetsca ents̈anga tojánabuayenants̈ana, tojanca buángana boboshëshe y hisopo betiyents̈a buacuafja, chë ternerënga y chivëngbe buiñe búyesheca enajuabnëyiñe tojanfchecuacuá, y chora chë leyënga librë́s̈añe tojanbués̈cacja, y nÿetsca ents̈ángbeñnaca.
19 Em primeiro lugar, Moisés anunciou ao povo todos os mandamentos conforme estavam na lei . Depois pegou o sangue dos bezerros e dos bodes, misturou com água e borrifou o livro da lei e todo o povo, usando lã tingida de vermelho e hissopo .
20 Y mënts̈á tojánayana: “Quem buiñe entsinÿinÿná, nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojamandacá ndegombre yochtsemnama, y ts̈ëngaftangbiama puerte yochtsámanama ca.”
20 Então disse: “Este é o sangue que sela a aliança, que Deus mandou vocês obedecerem.”
21 Moisésnaca buiñe tojanbués̈cacja chë jatsjacama opodena yebniñe, y lempe chents̈a soyënguiñe, chë ndaye soyënga Bëngbe Bëtsábioye jadórama yojanoservena.
21 Da mesma forma Moisés também borrifou sangue sobre a Tenda e sobre todos os objetos usados na adoração.
22 Er nts̈amo leyiñe iuayancá, yojtsemna nÿa mo nÿetsca soyënguiñe buiñe jabués̈cacjana, Bëngbe Bëtsábioye jadórama ts̈abá chaoservema; y buiñe ndoñe tonjuábuashanësna, ndoñe ntsopodénana ents̈anga bacna soyëngama perdonánënga chamotsemnama.
22 De fato, de acordo com a lei, quase tudo é purificado com sangue. E, não havendo derramamento de sangue, não há perdão de pecados.
23 Chíyeca jtseytana chë Bëngbe Bëtsábioye quem luarents̈e jadórama soyënga, chë bachnanga chamoma, Bëngbe Bëtsábioye jadórama ts̈abá chaoservema, chë Bëngbe Bëtsábioye jëtschuayama tmojóba bayëngbe buíñeca. Chë soyënga bats̈atema jtsinÿanÿnayana nts̈amo chë celoca luare yomnana Bëngbe Bëtsabe delante, ndayents̈e Jesús yoservena. Lempe nts̈amo chë Bëngbe Bëtsábioye jadórama luarents̈e yomncá, chabe delante celoca, Jesucristo tojanma, chábioye jadórama ts̈abá chaoservema; pero chca tojanma más uámana soyënga jamëse, chë tmojóba bayë́ngaca bachnanga quem luarents̈e imnétsama soyëngama.
23 Essas coisas, que eram cópias das realidades celestiais, deviam ser purificadas desse modo; mas as próprias coisas celestiais exigem sacrifícios bem melhores.
24 Er Cristo ndoñe tonjánamashëngo canÿe luarents̈e Bëngbe Bëtsá jadórama nÿe ents̈angbe pormánents̈e, ndaye luare nÿe bats̈atema jtsinÿanÿnayana nts̈amo chë celoca luare Bëngbe Bëtsabe delante chábioye jadórama yomnana; ndayá cach celoye tojánamashëngo, Bëngbe Bëtsabe delante luaroye, bëngbiama jtseimpadánama.
24 Cristo não entrou num Lugar Santo feito por seres humanos, que é a cópia do verdadeiro Lugar. Ele entrou no próprio céu, onde agora aparece na presença de Deus para pedir em nosso favor.
25 Chë bachnangbe más uámana amë́ndayana chë “más uámana luaroye” jamashënguana canÿe cada uata, bayëngbe buíñeca, ndoñe cachabe buíñeca, chca, ndayánaca jamama ents̈anga bacna soyënga tmojamama perdonánënga chamotsemnama. Pero Cristo chë luaroye celoca ndoñe tonjánamashëngo, chents̈ana jtésebocnama, y chabe buiñe juabuáshanëse cachiñe jatóbanama, y ba soye cachcá chauétsemnama.
25 O Grande Sacerdote entra, todos os anos, no Lugar Santíssimo , levando consigo sangue de um animal. Porém Cristo não entrou para se oferecer muitas vezes.
26 Chca tojtsemnëse, Cristbiama manjanmëna jasúfriana y jóbanana ba soye, chë Bëngbe Bëtsá quem luare tojanma orscana. Pero nts̈amo tojopasacá entsemna, mora chë quem luare jopochócama tempo yojtsobeco ora, Cristo canÿe y nÿetsca tescama tojenonÿinÿé quem luarents̈a ents̈anga bacna soyënga jabuajuánama, chëngbiama jóbanëse, mo ents̈angbe bacna soyëngama canÿe tmojóba bayá, Bëngbe Bëtsábioye uats̈ëmbonacá.
26 Se fosse assim, ele teria de sofrer muitas vezes desde a criação do mundo. Pelo contrário, uma vez por todas ele apareceu agora, quando os tempos estão chegando ao fim, para tirar os pecados por meio do sacrifício de si mesmo.
27 Cachcá, nts̈amo nÿetsca ents̈anga jtsamnana nÿe canÿe jóbanama, y chents̈ana Bëngbe Bëtsá chëngbiama jayanana chë imojëftsiyenëntscuana nts̈amo tmojanmcá ts̈abá o ndoñe ts̈abá bétsemnama, y chë́ngaftaca jamana nts̈amo chora tojajuabocá,
27 Cada pessoa tem de morrer uma vez só e depois ser julgada por Deus.
28 cachcá, Crístnaca, nÿe canÿe chabe derecho vida jtsobomñama cachcá tojanonÿá, chabe buiñe juabuáshanëse jóbanama, ba ents̈anga bacna soyëngama jáperdonama; y chents̈ana cachiñe yochjésabo, ndoñe bacna soyëngama ents̈anga jabáperdonama, ndayá chë cha cháuesabama ts̈a tmobátmanënga jabátsebacama.
28 Assim também Cristo foi oferecido uma só vez em sacrifício, para tirar os pecados de muitas pessoas. Depois ele aparecerá pela segunda vez, não para tirar pecados, mas para salvar as pessoas que estão esperando por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.