Tiago 4
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 ¿Ndayents̈ana chë ts̈ëngaftanga jtsentsjanayama y jtsenpenzéntsiayama yóbocana? Endóbocana chë ts̈ëngaftangbe bacna juabnënguents̈ana, nÿe cach ts̈ëngaftanga ts̈abá jtsomñama; y chë soyënga ts̈ëngaftangbe ainaniñe sempre chë ts̈abe juabnëngama contra jésemnana.
1 De onde vêm as discussões e brigas em seu meio? Acaso não procedem dos prazeres que guerreiam dentro de vocês?
2 Ts̈ëngaftanga ndayánaca jtsebomnama s̈mojtsebos̈e, pero chca jtsebomnama ndoñe s̈montsobena, as jtseprontánana ínÿengbioye jtsëbáyama. Inÿa nts̈amo tobomncá ts̈ëngaftanga ts̈a jtsánts̈abos̈ana, y chë soye jashjáchama ndoñe s̈montsobena ora, ínÿengaftaca jentjáyanangana y jtsenpenzéntsiayana. Nts̈amo s̈mojtsebos̈cá ndoñe ntjobenayana jtsebomnama, Bëngbe Bëtsá chama ndoñe s̈mondbotjañe causa;
2 Querem o que não têm, e até matam para consegui-lo. Invejam o que outros possuem, lutam e fazem guerra para tomar deles. E, no entanto, não têm o que desejam porque não pedem.
3 y chë soye s̈mojotjañe ora, ts̈ëngaftanga ndoñe ntjóyëngacñana, ndoñe botamana chë soye s̈mondbotjañe causa, er ts̈ëngaftanga chë soye jtsebos̈ana nÿe chaoservema oyejuayënga bacna soyënguiñe jtsomñama.
3 E, quando pedem, não recebem, pois seus motivos são errados; pedem apenas o que lhes dará prazer.
4 ¡Ts̈ëngaftanga, Bëngbe Bëtsá bobonshánana s̈mojtsajbananga! ¿Ndoñe s̈mondë́tats̈ëmbo, chë jtsebos̈ana nÿe quem luarama enójuabnayëngbe amigo jtsemnama y nÿe quem luarents̈a soyënga jtsebomnama, chca, canÿe ents̈á Bëngbe Bëtsabe uayayá jtsemnana? Ndánaca tojajuabó nÿe quem luarama enójuabnayëngbe amigo jtsemnama, chca, canÿe Bëngbe Bëtsábioye uayayá jóbemana.
4 Adúlteros! Não percebem que a amizade com o mundo os torna inimigos de Deus? Repito: se desejam ser amigos do mundo, tornam-se inimigos de Deus.
5 Ndoñe nÿe bonamente Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe mënts̈á endayana: “Chë Bëngbe Bëtsá tbojanichmó bëngbe ainaniñe chaotsiyenama Uámana Espíritu, puerte entsebos̈e nÿe Bëngbe Bëtsá canÿa bëngbe amëndayá chaotsemnama ca.”
5 O que vocês acham que as Escrituras querem dizer quando afirmam que o espírito colocado por Deus em nós tem ciúmes?
6 Pero Bëngbe Bëtsá, bëngbe ts̈abiama jtsejuabnayëse bënga jtsëjabuáchanana, chíyeca Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe mënts̈á endayana:
6 Contudo, ele generosamente nos concede graça. Como dizem as Escrituras: “Deus se opõe aos orgulhosos, mas concede graça aos humildes”.
7 Asna, ts̈ëngaftanga s̈mochtseprontana nÿe Bëngbe Bëtsá chacmotsamë́ndama; nts̈amo Satanás tcmojtsamëndacá ndoñe s̈mattsama, y cha cachora ts̈ëngaftangbents̈ana echantsachá.
7 Portanto, submetam-se a Deus. Resistam ao diabo, e ele fugirá de vocês.
8 Bëngbe Bëtsábioye s̈mochtobeconá, y cha echanjama ts̈ëngaftanga nts̈amo cha yomnama chacmotsësertánama. Ts̈ëngaftanga bacna soye amënga, cach ts̈ëngaftangbe cucuats̈ë́ngaca ts̈abe soyënga s̈mochtsama, bacna soyënga ndoñe. Ts̈ëngaftanga chë inÿe ora jtsejuabnayana Bëngbe Bëtsá jtsebobonshánama, y inÿe orna, nÿe quem luarents̈a soyënga jtsebomnama, s̈mochtsajbaná bacna soyënga jamama bos̈ana, chca, nÿe ts̈abe juabnënga ts̈ëngaftangbe ainaniñe chas̈motsebomnama.
8 Aproximem-se de Deus, e ele se aproximará de vocês. Lavem as mãos, pecadores; purifiquem o coração, vocês que têm a mente dividida.
9 Ts̈ëngaftangbe bacna soyëngama ngménaca s̈mochtsemna, s̈mochjenóbos̈achna y cochtsets̈enánënga s̈mochjóyebuambaye. Jatenbiajuayamna, s̈mochjenóbos̈achna; y joyejuayëngamna, ngménaca s̈mochtsemna.
9 Que haja lágrimas, lamentação e profundo pesar. Que haja choro em vez de riso, e tristeza em vez de alegria.
10 Bëngbe Bëtsabe delante bëtsë́tsanga ndoñe s̈mattsenobiamnaye, y cha más uámanënga cmochanjábiama.
10 Humilhem-se diante do Senhor, e ele os exaltará.
11 Jesucrístbeyeca cats̈átanga, ínÿengbiama bacna soyënga ndoñe s̈mattsóyebuambnaye. Nda cachabe cats̈atbiama bacna soye tojtsichamo o tojayana nts̈amo cha tojamcá ndoñe ts̈abá yontsemna ca, cha chora chë leyents̈a mandënga ndoñe ntsocumplínana y jtsichámuana chë leyents̈a mandënga tondayama yontsoservena ca. Y chë leyama chca tcojtsichámëse, cach ley jocúmplia cuenta, contsobiamná canÿe ichamuá chë ley aíñe o ndoñe yondoservénama, y chca ndoñe quecmátsmëna jtsamana.
11 Irmãos, não falem mal uns dos outros. Se criticam e julgam uns aos outros, criticam e julgam a lei. Cabe-lhes, porém, praticar a lei, e não julgá-la.
12 Chë ley tojuapormá cha nÿe canÿa endmëna, Bëngbe Bëtsá, y cachá endmëna nts̈amo ents̈anga tmojamcá aíñe o ndoñe ts̈abá bétsemnama ichamuá, y cachánaca entsobena ents̈anga játsebacama o nÿetsca tescama jácastigama. Y acna, ¿ndase cmëna ndëmua ents̈abiámnaca jobenayama jatichámuama nts̈amo tojamcá aíñe o ndoñe ts̈abá bétsemnama?
12 Somente aquele que deu a lei é Juiz, e somente ele tem poder de salvar ou destruir. Portanto, que direito vocês têm de julgar o próximo?
13 Y mora quem soye s̈mochjouena, ts̈ëngaftanga chë s̈mondbétsichamo: “Mënté o yëfse quemoye o chë inÿe bëts puebloye fchanjanga, y chents̈e canÿe uata fchanjë́ftsemna ba soyënguiñe trabájayiñe, y ndegombre becá fchanjónÿena ca.”
13 Prestem atenção, vocês que dizem: “Hoje ou amanhã iremos a determinada cidade e ficaremos lá um ano. Negociaremos ali e teremos lucro”.
14 ¡Pero ni mo ndayá yëfse ts̈ëngaftangaftaca yochjochnënguama ndoñe ques̈mátstats̈ëmbo! Ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mátstats̈ëmbo ndayëntscuana vida s̈mochjë́ftsebomna, y chca, ts̈ëngaftanga s̈mondmëna mo canÿe jants̈etëshcá, chëshe mora jónÿnana y nÿe ndeolpe jatenatjëmbana. Ts̈ëngaftangaftaca cachcá echanjopása.
14 Como sabem o que será de sua vida amanhã? A vida é como a névoa ao amanhecer: aparece por um pouco e logo se dissipa.
15 Ts̈ëngaftanga mënts̈á cmontsamna jayanama: “Bëngbe Bëtsá ques̈ojalesenciase, ainënga fchántsemna y quem soye o chë soye fchanjama ca.”
15 O que devem dizer é: “Se o Senhor quiser, viveremos e faremos isso ou aquilo”.
16 Pero chë cuenta, ts̈ëngaftanga bëts soyënga s̈mochjamama sempre jtsenábotamnayana, ndayá ts̈ëngaftanga chas̈momama Bëngbe Bëtsá yochjalesenciacá ntsetats̈ëmbcá; y chca jtsamana ndoñe ts̈abá quenátsmëna.
16 Caso contrário, estarão se orgulhando de seus planos pretensiosos, e toda presunção como essa é maligna.
17 Nda tojtsobena nts̈amo ts̈abá yomncá jamama, pero ndoñe chca tonjama, cha canÿe bacna soye jtsamana.
17 Lembrem-se de que é pecado saber o que devem fazer e não fazê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tiago 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.