Romanos 1
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Ats̈e Pablo, Jesucristbe oservená, quem tsbuanácha sëntsabiamná. Bëngbe Bëtsá s̈onjanchembo Jesucristbe ichmoná jtsemnama, y s̈onjanbocacá chabe ts̈abe noticiëngama ents̈anga chayábuayenama.
1 Eu, Paulo, escravo de Cristo Jesus, chamado para ser apóstolo e enviado para anunciar as boas-novas de Deus, escrevo esta carta.
2 Ya bayté entsemna, Bëngbe Bëtsá chabe juabna oyebuambnayë́ngaftaca chë ts̈abe noticiënga ents̈anga tojanas̈ebuachená, y chënga chca tmojëftsanábema Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe.
2 Deus prometeu as boas-novas muito tempo atrás nas Escrituras Sagradas, por meio de seus profetas.
3 — ausente —
3 Elas se referem a seu Filho, que, como homem, nasceu da linhagem do rei Davi,
4 — ausente —
4 e, quando o poder do Espírito Santo o ressuscitou dos mortos, foi demonstrado que ele era o Filho de Deus. Ele é Jesus Cristo, nosso Senhor.
5 Chábeyeca, Bëngbe Bëtsá ats̈e canÿe bëts soyama s̈ojanábuayana, Jesucristbe ichmoná jtsemnama, chabe soyëngama ents̈anga jábuayenama, y nÿets luarënguenache Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga chamotsemnama, y chca, nts̈amo cha yomandacá chënga chamotseyeunanama.
5 Por meio dele recebemos a graça e a autoridade, como apóstolos, de chamar os gentios em toda parte a crer nele e lhe obedecer, em honra de seu nome.
6 — ausente —
6 E vocês estão entre esses gentios chamados para pertencer a Jesus Cristo.
7 — ausente —
7 Escrevo a todos vocês que estão em Roma, amados por Deus e chamados para ser seu povo santo. Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
8 Jabojáts̈amna, Bëngbe Bëtsá, Jesucristbiajana s̈cuatschuá, cada ona ts̈ëngaftanguents̈abiama, er nÿets quem luariñe ents̈anga ts̈a monjesoyebuambná ts̈ëngaftanga Jesucrístbeñe bëtscá s̈mojtsos̈buáchema.
8 Antes de tudo, quero dizer que, por meio de Jesus Cristo, agradeço a meu Deus por todos vocês, pois sua fé nele é comentada em todo o mundo.
9 Bëngbe Bëtsá, nda nÿets ainánaca sëndëservena, ts̈abe noticiënga chabe Uaquiñabiama abuayiynayiñe, endë́tats̈ëmbo ats̈e nÿets tempo Bëngbe Bëtsáftaca stsencuénta ora, ts̈ëngaftangbiama sëndétseimpadanama;
9 O Deus a quem sirvo em meu espírito, anunciando as boas-novas a respeito de seu Filho, sabe como nunca deixo de me lembrar de vocês
10 y mora Bëngbe Bëtsá së́ntseimpadana, nÿa mora y cha tojtsebos̈ëse, chas̈olesenciá jama ts̈ëngaftanga jautsëtsayama.
10 em minhas orações, sempre pedindo, se for da vontade de Deus, uma oportunidade de ir vê-los.
11 Er ats̈e ts̈a sënjésebos̈e ts̈ëngaftanga jánÿama, chca, ats̈e chayobená jamama chë Uámana Espíritbents̈ana yóbocana ts̈abe soyënga ts̈ëngaftanga chas̈motsebomnama; y chca, ts̈ëngaftanga ainaniñe bëts añemo chas̈motsebomnama, y Jesucrístbeñe corente chas̈motsos̈buáchema;
11 Desejo muito visitá-los, a fim de compartilhar com vocês alguma dádiva espiritual que os ajude a se fortalecerem.
12 o más ts̈abá jayanamna, ts̈ëngaftanga y áts̈eftaca mochjenájabuache ainaniñe bëts añemo jtsebomnama, ts̈ëngaftanga y áts̈naca Jesucrístbeñe ts̈a imos̈buachéyeca.
12 Quando nos encontrarmos, quero encorajá-los na fé, e também quero ser encorajado por sua fé.
13 Y morna, Jesucrístbeyeca cats̈átanga, së́ntsebos̈e ts̈ëngaftanga chas̈motsetáts̈ëmbo ats̈e ba soye jama tijájuaboma, ts̈ëngaftanga jautsëtsayama, pero më́ntscoñama ndoñe tsjobenaye. Ats̈e së́ntsebos̈e ndayá chayobená jamana ínÿenga ts̈ëngaftangbioca Jesucrístbeñe chamotsos̈buáchema, nts̈amo ínÿengbeñe ndoñe judië́ngbeñe tonjopasacá.
13 Quero que saibam, irmãos, que muitas vezes planejei visitá-los, mas até agora fui impedido. Meu desejo é trabalhar entre vocês e ver frutos espirituais como tenho visto entre outros gentios,
14 Ats̈e Jesucristbiama canÿe oservená sëndmëna, y chíyeca nÿetscángaftaca obligaciónaca së́ntsemna, chë pueblënguiñe oyenë́ngaftaca y bën tjoye oyenë́ngaftaca, chë uatsjinÿenë́ngaftaca y ndoñe chcangaftácnaca.
14 pois sinto grande obrigação tanto para com os gregos como os bárbaros, tanto para com os instruídos como os não instruídos.
15 Chíyeca ats̈e ts̈a së́ntsebos̈e ts̈ëngaftanga chë Romoca s̈moyenë́ngnaca chë ts̈abe noticiënga jábuayenama.
15 Por isso, aguardo com expectativa para visitá-los, a fim de anunciar as boas-novas também a vocês, em Roma.
16 Ats̈e ndoñe quetsátëuatja chë ts̈abe noticiënga jtsabuayiynayama, er chë noticiënga jtsinÿanÿnayana Bëngbe Bëtsabe obenana; y chë obenánaca, nÿetscanga Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga jtsobenana atsebácanënga jtsemnama, natsana chë judiënga chca os̈buáchiyënga, pero chë ndoñe judië́ngnaca.
16 Pois não me envergonho das boas-novas a respeito de Cristo, que são o poder de Deus em ação para salvar todos os que creem, primeiro os judeus, e também os gentios.
17 Er chë ts̈abe noticiënga jtsinÿanÿnayana nts̈amo Bëngbe Bëtsá inétsama ents̈anga chabe bominÿiñe ts̈ábenga chamotsemnama. Y ents̈anga chabe bominÿiñe ts̈ábenga jábiamana, chënga Jesucrístbeñe tmojtsos̈buáchema. Nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá: “Nÿe ndabiama Bëngbe Bëtsá tojama chabe bominÿiñe ts̈abia chaotsemnama, cha Bëngbe Bëtsábeñe betsos̈buáchema, cha ndegombre chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echántsebomna ca.”
17 As boas-novas revelam como Deus nos declara justos diante dele, o que, do começo ao fim, é algo que se dá pela fé. Como dizem as Escrituras: “O justo viverá pela fé”.
18 Bëngbe Bëtsá celocana tojinÿanÿé, chë uabouana castigo, ts̈a tbojetnama ents̈angbiama chaotsemnama, ainaniñe bacna juabnënga bomnëngbiama y chë bacna soyënga amëngbiama y ndëmuanÿengbiama, masque Bëngbe Bëtsabe ndegombre soyënga jtsotats̈ëmbñana, ts̈a bacna soyënga tmojtsama causa, ndoñe ntjalesénciana cachënga jtsiyenama nts̈amo ndegombre yomncá.
18 Assim, Deus mostra do céu sua ira contra todos que são pecadores e perversos, que por sua maldade impedem que a verdade seja conhecida.
19 Bëngbe Bëtsá echanjácastigaye, er nts̈amo ents̈anga imobencá Bëngbe Bëtsabiama jtsetats̈ëmbuama soye, chë́ngaftaca sempre endétsemna. Y chca endmëna, Bëngbe Bëtsá chë soye tojinÿanÿéyeca.
19 Sabem a verdade a respeito de Deus, pois ele a tornou evidente.
20 Bëngbe Bëtsá quem luare tojanma orscana, ents̈anga mondetsobena botamana josértana, Bëngbe Bëtsabe obenana ndocna te yochjëftsopochócama y cha ndegombre Bëngbe Bëtsá yomnama. Chë soyënga Bëngbe Bëtsabiama ents̈anga quemuátobena jinÿana; nÿe jtsetats̈ëmbuamna aíñe. Ents̈anga mondobena chë soyënga Bëngbe Bëtsabiama jtsetats̈ëmbuana, cachá tojanma soyë́ngaca. Chcasna, chënga ndoñe quemátobena jayanana bacna soye tmojama, cha nduabuatma causa ca.
20 Por meio de tudo que ele fez desde a criação do mundo, podem perceber claramente seus atributos invisíveis: seu poder eterno e sua natureza divina. Portanto, não têm desculpa alguma.
21 Chënga Bëngbe Bëtsabiama mondë́tats̈ëmbo, pero ndoñe ntsebos̈ana chábioye jadórana, “aca ndegombre Bëngbe Bëtsá condmëna ca” jtsichámëse, ni cha ntsatschuanayana. Pero, nts̈amo chënga tmojtsejuabnacá tondaye ntsámanana; ndoservena juabnë́ngaca y bacna juabnë́ngaca montsiyena, y chca, chënga montsiyena, jtsamëse nts̈amo cachëngbe juabnënga yomncá, mo ibetiñe cuaftsajncá.
21 Sim, eles conheciam algo sobre Deus, mas não o adoraram nem lhe agradeceram. Em vez disso, começaram a inventar ideias tolas e, com isso, sua mente ficou obscurecida e confusa.
22 Chënga jtsichámuana corente osertánënga imomna ca, pero ndegombrna juabna ndbomnënga mondmëna.
22 Dizendo-se sábios, tornaram-se tolos.
23 Chënga ndoñe ntsadoránana Bëngbe Bëtsá, chë ndocna te yochjëftsobaná; chë cuenta, soyënga tmojobopormá mo ents̈angcá, y chëngna aíñe jóbanana; o soyënga shlofts̈ëngcá o bayëngcá, o osjojnayëngcá, y chënga diosënga imomna ca jtsejuabnayëse jtsadoránana.
23 Trocaram a grandeza do Deus imortal por imagens de seres humanos mortais, bem como de aves, animais e répteis.
24 Chíyeca, Bëngbe Bëtsá cachcá tojónÿa, cachëngbe ainaniñe puerte bacna juabnë́ngaca mandánënga chamotsiyenama, y chca, bacna soyë́ngnaca ínÿengaftaca imojtsama; chë soyëngamna jtsëuatjana chënga entsamna.
24 Por isso, Deus os entregou aos desejos pecaminosos de seu coração. Como resultado, praticaram entre si coisas desprezíveis e degradantes com o próprio corpo.
25 Chënga chca jtsemnana, er ndoñe tmonjábos̈ena Bëngbe Bëtsabe ndegombre soyënguiñe jtsos̈buáchiyana, pero chë ndoñe ndegombre soyënguiñe cocayé jtsos̈buáchiyana; chënga jtsadoránana y jtseservénana, Bëngbe Bëtsá quem luarents̈e tojama soyënga; pero ndoñe ntsadoránana, ni ntseservénana cach Bëngbe Bëtsá, chë nÿetsca chë soyënga tojanmá. Ents̈anga nÿets tempo cha chamotsatschuaná. Chca chaotsemna.
25 Trocaram a verdade sobre Deus pela mentira. Desse modo, adoraram e serviram coisas que Deus criou, em lugar do Criador, que é digno de louvor eterno! Amém.
26 Ents̈anga chca ndoñe ts̈abá tmonjámayeca, Bëngbe Bëtsá cachcá tojónÿa, chënga ínÿengaftaca bacna soyënga jtsamama chamotsebos̈ama; chë soyëngamna jtsëuatjana chënga entsamna. Y chca, chë shembásengnaca tmojtsajbaná boyabásengaftaca jtsamana nts̈amo ts̈abá yomncá, inÿe shembásengaftaca bacna soyënga jtsamama.
26 Por isso, Deus os entregou a desejos vergonhosos. Até as mulheres trocaram sua forma natural de ter relações sexuais por práticas não naturais.
27 Cachcá, boyabásenga tmojtsajbaná shembásengaftaca jtsamana nts̈amo ts̈abá yomncá; y ts̈a imojtsebos̈e inÿe boyabásengaftaca bacna soyënga jtsamama. Chënga chë inÿe boyabásengaftaca bacna soyënga imojtsama causa, entsamna jtsëuatjana, y chë soyëngama castigánënga mochántsemna, cachëngbe cuerpënguiñe jasúfriase, nts̈amo chëngbe bacna soyëngama yojtsëmerecencá.
27 E os homens, em vez de ter relações sexuais normais com mulheres, arderam de desejo uns pelos outros. Homens praticaram atos indecentes com outros homens e, em decorrência desse pecado, sofreram em si mesmos o castigo que mereciam.
28 Chënga ndoñe tmonjábos̈ena jtsiyenana jtsejuabnayëse, nts̈amo ents̈anga Bëngbe Bëtsabiama imotats̈ëmbcá ndegombre bétsemnama. Chíyeca Bëngbe Bëtsá cachcá tojónÿa, cachëngbe ndbémana juábnaca chamotsiyenama; y chca, chënga ba soyënga jtsamana, jamama ndoñe yontsamncá.
28 Uma vez que consideraram que conhecer a Deus era algo inútil, o próprio Deus os entregou a um inútil modo de pensar, deixando que fizessem coisas que jamais deveriam ser feitas.
29 Chënga nÿetscna bacna soye jtsamana: ainaniñe nÿetscna bacna juabna jtsebomnana, nÿe cachëngbiama bëtscá soyënga jtsebomnama ts̈a jésebos̈ana, y ínÿengbioye nts̈ámnaca jáborlama jtsebos̈ana; chënga nÿe játsbos̈ana inÿa tojtsebomna soyënga jtsebomnama, ínÿenga jtsëbánayana. Mondmëna penzentserënga, ínÿenga áingñayënga, puerte bacna soyënga ínÿengbiama bos̈ënga, y uayátsenayënga.
29 A vida deles se encheu de toda espécie de perversidade, pecado, ganância, ódio, inveja, homicídio, discórdia, engano, malícia e fofocas.
30 Chënga ínÿengbiama podesca jtsóyebuambnayana, Bëngbe Bëtsá jtsáyayana, ínÿenga jtsóyanguayana, nÿe cachëngbe soyënga más iuámana ca jésejuabnayana, ts̈a jtsenábotamnayana, jésejuabnayana nts̈amo muanjobenaye más bacna soyënga jamana; chëngbe bëtsë́tsangbioye ndoñe ntsayaunanana.
30 Espalham calúnias, odeiam a Deus, são insolentes, orgulhosos e arrogantes. Inventam novas maneiras de pecar e desobedecem a seus pais.
31 Chënga ndoñe ntsebos̈ana chë ts̈abe soyëngama chaósertama, tondayama palabra ndbomnënga, ndocnábioye ntsebobonshánana y ndocnabiama ntjóngmiana.
31 Não têm entendimento, quebram suas promessas, não mostram afeição nem misericórdia.
32 Y chënga corente mondë́tats̈ëmbo chca soyënga amëngbiama, Bëngbe Bëtsá chabe leyiñe tojayana jóbanama yojtsëmerecena ca; pero masque chca, chënga nÿets tempo chca jtsamana, y oyejuayënga jtsë́nÿayana ínÿenga cachcá tmojtsama ora.
32 Sabem que, de acordo com a justiça de Deus, quem pratica essas coisas merece morrer, mas ainda assim continuam a praticá-las. E, o que é pior, incentivam outros a também fazê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.