Romanos 11
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Y as mora s̈cotjá: ¿Bëngbe Bëtsá chabe ents̈anga tojtsanëbaté? ¡Ndoñe, ndegombre ndoñe! Cach ats̈e canÿe Israelocá sëndmëna, Abrahámbents̈ana ents̈á y Benjaminbe bëts pamillents̈ana ents̈á.
1 Então pergunto: Deus rejeitou seu povo, a nação de Israel? Claro que não! Eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão e membro da tribo de Benjamim.
2 Bëngbe Bëtsá chabe ents̈anga ndoñe tonjubaté, chë tempscana tojánabacacanga. Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá, Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Elías, Israeloca ents̈angbe contra Bëngbe Bëtsábioye cha ibojanatsëtsná ora:
2 Não, Deus não rejeitou seu povo, que conheceu de antemão. Vocês sabem o que as Escrituras dizem a esse respeito? O profeta Elias se queixou a Deus sobre o povo de Israel, dizendo:
3 “Bëngbe Utabná, acbe juabna oyebuambnayënga tmojtsëbaye y acbiama pormana altarënga tmojtsepochocá; nÿe ats̈e vídaca tijoquedá, y chënga montsebos̈e áts̈naca jóbama ca.”
3 “Senhor, eles mataram teus profetas e derrubaram teus altares. Sou o único que restou, e agora também procuram me matar”.
4 Y mënts̈á Bëngbe Bëtsá tbojanjuá: “Ats̈e canÿsëfta uaranga boyabásenga ats̈biama sënjacuedá, Baal ndoñe tmonjadoranga, ndayá ents̈anga tmojobopormá y imojtsejuabná canÿe dios yomna ca.”
4 E vocês se lembram da resposta de Deus? Ele disse: “Ainda tenho outros sete mil que jamais se prostraram diante de Baal”.
5 Mórnaca cachcá entsemna, judiënguents̈e báseftanga monduájamna Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga, ndëmuanÿenga Bëngbe Bëtsá tojabacacá, cha chëngbiama ts̈abe juabna bómnayeca.
5 O mesmo acontece hoje, pois uns poucos do povo de Israel permaneceram fiéis, escolhidos pela graça de Deus.
6 Bëngbe Bëtsá ents̈anga jabacacayana chëngbiama ts̈abe juabna bómnayeca; y ndoñe chca ntjamana ndayá ents̈anga tmojamama. Er ndayá tmojamama Bëngbe Bëtsá ents̈anga tojábacacase, cha nanjínÿanÿiye cha chca inétsama, ndoñe nÿe chëngbiama ts̈abe juabna bómnayeca.
6 E, se a escolha se dá pela graça de Deus, então não se baseia nas obras deles, pois nesse caso a graça deixaria de ser o que verdadeiramente é, ou seja, gratuita e imerecida.
7 ¿Y asna? Israeloca ents̈anga ndoñe chemátaninÿena nts̈amo Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈ábenga jtsemnana, pero chënguents̈ënga básefta bocacánëngna aíñe tmojanobená. Bëngbe Bëtsá tojanalesenciá chë ínÿenga Israeloquënguents̈ana chabe buayenana soyënga ainaniñe ndoñe chamondóyëngacñama;
7 Portanto, a situação é esta: a maioria do povo de Israel não encontrou o que tanto buscava, mas uns poucos, aqueles que Deus havia escolhido, o encontraram, enquanto o coração dos demais foi endurecido.
8 nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá: “Bëngbe Bëtsá tojama chënga chabe soyëngama jósertama ndoñe chamondëtsobenama, y më́ntscoñama chënga ndoñe quemátobena chabe soyëngama ni jinÿana ni josértana, mo nduabínÿnënga o nduauenanënga cuaftsemnëngcá ca.”
8 Como dizem as Escrituras: “Deus os fez cair em sono profundo. Até hoje, fechou-lhes os olhos para que não vejam, e tapou-lhes os ouvidos para que não ouçam”.
9 Davídnaca chëngbiama mënts̈á tojánayana:
9 Da mesma forma, Davi disse: “Que sua mesa farta se transforme em laço, em armadilha que os faça pensar que tudo vai bem. Que seus privilégios os façam tropeçar, e que recebam o que merecem.
10 Bëngbe Bëtsá chaoma nts̈amo mochjapásama chënga ndoñe chamondobená jtsetats̈ëmbuana,
10 Que seus olhos se escureçam para que não vejam, e que suas costas fiquem encurvadas para sempre”.
11 As mora s̈cotjá: ¿Israeloca ents̈anga Bëngbe Bëtsá ndoñe tmonjanoyeuná ora, cha tojánayana chënga nÿetsca tescama castigánënga jtsemnana yojtsamna ca, ndocna inÿe soye chëngbiama ntsemncá? ¿Chëngbiama yojamna mo chë ndëts̈beñe jojéstjiana y jtëtsbanama ndoñe más ntjobenayancá? ¡Ndoñe, ndegombre ndoñe! Chca ndoñe quenátsmëna. Chënga Bëngbe Bëtsá ndoñe chematanoyeuná causa, ndoñe judiënga tmonjántats̈ëmbona ndayá bétsemnana Bëngbe Bëtsábeyeca atsbocaná jtsemnana; y chë causa, mora, judiënga, ndayá chë ndoñe judiënga Bëngbe Bëtsábents̈ana tmojoshachiñcá montsíyents̈buas̈e.
11 Acaso o povo de Deus tropeçou e caiu sem possibilidade de se levantar? Claro que não! Foram desobedientes e, por isso, Deus tornou a salvação acessível aos gentios, para que seu próprio povo sentisse ciúme.
12 Judiënga bacna soyënga tmojanma causa, inÿe ents̈anga quem luarents̈e tmojobená ba ts̈abe soyënga jtsebomnama. Chë judiënga tmonjanorrebajá causa, chë ndoñe judiënga ba ts̈abe bendicionënga Bëngbe Bëtsábents̈ana tmojosháchiñe. Y chca, chë bëtscá judiënga Bëngbe Bëtsá játsebacama, chënga atsebácanënga chamojtsemna ora, más bëtscá ts̈abe bendicionënga Bëngbe Bëtsábents̈ana nÿetsca ents̈angbiama echántsemna.
12 Se os gentios foram enriquecidos porque os israelitas fracassaram ao rejeitar a salvação que Deus lhes oferece, imaginem como será maior a bênção para o mundo quando Israel for plenamente restaurado!
13 Nts̈amo mora chanjayancá, ts̈ëngaftanga ndoñe judiëngbiama entsemna. Bëngbe Bëtsá s̈ojichmó chabe soyëngama chë ndoñe judiënga jábuayenama; ats̈e sëntsejuabná puerte uámana trabajo stsebomna ca.
13 Dirijo-me especialmente a vocês, gentios. E, uma vez que fui designado apóstolo aos gentios, enfatizo isso
14 Ats̈e sëntsobátmana, quem trabájoca ats̈e jobenayana jamama chë cach ats̈cá buiñe bomna ents̈anguents̈ënga, ndayá chë ndoñe judiënga Bëngbe Bëtsábents̈ana tmojoshachiñcá chamotsíyents̈buas̈e, y chca, ndayá tijamama, Bëngbe Bëtsá chënguents̈ana báseftanga cháuatsebacama.
14 porque desejo que, de algum modo, o povo de Israel sinta ciúme e assim eu possa levar alguns deles à salvação.
15 Er chë judiënga Bëngbe Bëtsá tojtsanëbaté ora, cha tojanma inÿe ents̈anga quem luarents̈e cháftaca tempcá ts̈abá chamotsatsmënama; y chënga cha chamojoyeuná ora, corente ts̈abá echántsemna, nÿa chënga mo obanënga cuabmëncá y cuaftsatayanëngcá.
15 Pois, se a rejeição deles possibilitou que o resto do mundo se reconciliasse com Deus, a aceitação será ainda mais maravilhosa. Será vida para os que estavam mortos!
16 Nda canÿe arninÿents̈ana chë natsana tandës̈e Bëngbe Bëtsabiama josérviama yojtsemna ca tojayanëse, jtsemnana mo nÿetsana chabiama cuaftsemncá. Canÿe betiyents̈a tbëtëjënga Bëngbe Bëtsabiama yojtsemna ca canÿa tojayanëse, nÿetsca chë betiyents̈a buacuafjë́ngnaca Bëngbe Bëtsabiama jtsemnana.
16 Se a parte da massa entregue como oferta é santa, então toda ela é santa. E, se as raízes da árvore são santas, os ramos também o serão.
17 Chë judiënguents̈e báseftanga Jesucrístbeñe ndoñe montsanos̈buaché ora, ts̈ëngaftanga chë ndoñe judiënga s̈monjanobená chábeñe jtsos̈buáchiyana. Y chca, judiënga monjamna mo canÿe jena olivo betiyents̈ana ents̈anga tmojatëts̈e buacuafjëngcá, y ts̈ëngaftangna mo tjoca olivo betiyents̈a buacuafjënga, chë jena olivo betiyeshiñe jenëfjëngcá. Mora ts̈ëngaftanga Bëngbe Bëtsábents̈ana cachca ts̈abe soyënga chë judië́ngaftaca s̈montsebomna, mo chë jena buacuafjënga y cachents̈a buacuafjënga cach tbëtëjents̈ana lempe cuaftsoyëngacañcá.
17 Mas alguns desses ramos, alguns do povo de Israel, foram cortados. E vocês, gentios, que eram ramos de uma oliveira brava, foram enxertados na árvore. Agora, portanto, participam do alimento nutritivo que vem da raiz da oliveira especial de Deus.
18 Ndoñe s̈mattsenábotamnaye, ts̈ëngaftanga Bëngbe Bëtsabe ts̈abe soyënga s̈mojtsebomnama, chë Jesucrístbeñe ndoñe montsanos̈buaché judiëngbiama yojamna soyënga. S̈mochtsejuabnaye, buacuafjëngna chë tbëtëjë́ngayeca vida jtsebomnana, y ndoñe tbëtëjënga chë buacuafjë́ngayeca; cachcá, ts̈ëngaftanga nÿe Bëngbe Bëtsábeyeca chë ts̈abe soyënga s̈mojtsebomna.
18 No entanto, não devem se orgulhar de terem sido enxertados no lugar dos ramos que foram cortados, pois é a raiz que sustenta o ramo, e não o contrário.
19 Pero ts̈ëngaftanga s̈muatjayana: “Aíñe, pero Bëngbe Bëtsá básefta judiënga tojanëbaté, Jesucrístbeñe ndoñe montsanos̈buaché causa; chíyeca bënga fsënjanobená mo buacuafjënga betiyiñe jenëfjëngcá chca ts̈abe bendicionënga Bëngbe Bëtsábents̈ana jóyëngacñana ca.”
19 Talvez digam: “Esses ramos foram cortados para abrir espaço para nós”.
20 Ndegombre, chënga Jesucrístbeñe ndoñe montsanos̈buaché causa, mo buacuetëts̈enëfjëngcá tmonjanoquedá, pero Jesucrístbeñe s̈mojtsos̈buáchema, ts̈ëngaftanga s̈mojoquedá Bëngbe Bëtsábents̈ana ts̈abe bendicionënga jtsoyëngacañcá. Chcasna, chama ndoñe s̈mattsenábotamnaye; más ts̈abana cuedado jtsebomnana.
20 É verdade, mas lembrem-se de que esses ramos foram cortados porque não creram e que vocês estão ali porque creem. Portanto, não se orgulhem, mas temam o que poderia acontecer.
21 Er Bëngbe Bëtsá, chë Jesucrístbeñe ndoñe montsanos̈buaché judiënga, ndoñe tonjanaperdoná, y chënga chabe ents̈anga bétsemnamna, monjamna mo cach betiyents̈a buacuafjëngcá; ts̈ëngaftanga, chë mo betiyiñe jena buacuafjëngcá s̈momnënga, cha cach ndoñe quecmochátaperdonaye, chábeñe os̈buáchiyana s̈mojtsajbanase.
21 Pois, se Deus não poupou os ramos naturais, também não poupará vocês.
22 Bëtscá s̈mochtsejuabnaye Bëngbe Bëtsá puerte ts̈abia yomnama, pero cha ts̈atjayá yomnámnaca s̈mochtsejuabnaye; ts̈atjayá endmëna chë bacna soyënga tmojtsamë́ngaftaca, pero ts̈ëngaftangaftacna puerte ts̈abia. Cha ts̈ëngaftangaftaca chca echántsemna, ts̈ëngaftanga chca chas̈mojtsomerecénëntscuana; pero ndóñesna, Bëngbe Bëtsá echanjama ts̈ëngaftángnaca mo buacuetëts̈enëfjëngcá chas̈moquedama, chë ts̈abe bendicionënga Bëngbe Bëtsábents̈ana ntsoyëngacañcá.
22 Observem como Deus é, ao mesmo tempo, bondoso e severo. É severo com os que lhe desobedecem, mas é bondoso com vocês, desde que continuem a confiar em sua bondade. Mas, se deixarem de confiar, também serão cortados.
23 Y nts̈amo mora imojtsejuabnacá chë judiënga tmojatrocá y tmojonts̈é Jesucrístbeñe jtsos̈buáchiyana, chë́ngnaca cachiñe chë ts̈abe bendicionënga Bëngbe Bëtsábents̈ana mochanjóyëngacñe, y mochántsemna mo betiyiñe jena buacuafjëngcá, er Bëngbe Bëtsá becá obenana endbomna jamama nts̈amo chë judiënga tempo imojanbomncá cachiñe chamotsatsbomnama.
23 E, se o povo de Israel abandonar sua incredulidade, será enxertado novamente, pois Deus tem poder para enxertá-los de volta na árvore.
24 Chcasna, más paselo jtsemnana canÿe jena olivo betiyents̈a buacuatë́ts̈enëfja cach betiyiñe jë́tsjena, y ndoñe, chë tjoca olivos betiyents̈a buacuafja canÿe jena olivos betiyiñe chaójuama jájena. Cachcá, más paselo jtsemnana chë Jesucrístbeñe ndoñe montsos̈buaché judiëngbiama, jónts̈ana jtos̈buáchiyana y ts̈abe bendicionënga Bëngbe Bëtsábents̈ana jóyëngacñana, ts̈ëngaftanga ndoñe judiënga chë tempo Bëngbe Bëtsá ndoñe s̈monjanábuatmëngbiama.
24 Vocês eram, por natureza, o ramo cortado de uma oliveira brava. Portanto, se Deus se mostrou disposto a fazer algo contrário à natureza ao enxertá-los em sua árvore cultivada, estará ainda mais disposto a enxertar os ramos naturais de volta na árvore da qual eles fazem parte.
25 Jesucrístbeyeca cats̈átanga, ats̈e së́ntsebos̈e ts̈ëngaftanga chas̈motsetáts̈ëmbo chë tempo Bëngbe Bëtsá ents̈anga ndoñe tonjaninÿanÿé soyëngama. Ats̈e së́ntsebos̈e ts̈ëngaftanga quem soyëngama chas̈motsetáts̈ëmbo, chca, ts̈ëngaftanga ndoñe judiënga chë judiëngbiama más uámanënga s̈momna ca ndoñe chas̈mondë́tsejuabnama. Ndayá Bëngbe Bëtsá tempo ents̈anga ndoñe tonjaninÿanÿecá, quem soye endmëna: Bëngbe Bëtsá tojalesenciá, nÿe baseftatescama banga Israeloquënga Bëngbe Bëtsabe soyënga ainaniñe ndoñe chamondóyëngacñama; pero chca echántsemna, chë ndoñe judiënguents̈e atsebácanënga jtsamnama imomnënga, atsebácanënga chamojtsemnëntscuana.
25 Irmãos, quero que vocês entendam este mistério para que não se orgulhem de si mesmos. Alguns do povo de Israel têm o coração endurecido, mas isso durará apenas até que o tempo dos gentios se complete.
26 Chca chaojopasá ora, nÿetsca Israelents̈a ents̈anga atsebácanënga mochántsemna; nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá:
26 E assim todo o Israel será salvo. Como dizem as Escrituras: “O libertador virá de Sião e afastará Israel
27 Y mënts̈á endmëna nts̈amo chëngbiama chjas̈ebuachená:
27 E esta é minha aliança com eles: eu removerei seus pecados”.
28 Chë ts̈abe noticiënga tmojtsanaboté causa, judiënga Bëngbe Bëtsabe uayayënga mondmëna, chca, ts̈ëngaftangbe ts̈abiama chaotsemnama. Pero Bëngbe Bëtsá tojánabacacayeca, chë́ngnaca Bëngbe Bëtsabe bonshánënga mondmëna, er Bëngbe Bëtsá chëngbe tempsca uámana bëts taitanga chca tojanas̈ebuachená.
28 Muitos do povo de Israel agora são inimigos das boas-novas, e isso beneficia vocês, gentios. No entanto, porque ele escolheu seus patriarcas, eles ainda são o povo que Deus ama.
29 Chca endmëna, er Bëngbe Bëtsá ndocna te juabna ntjatrócana; nÿetscanga chabe ents̈anga chamotsemnama tojáchembënga, nÿets tempo cha echántsababuanÿeshana, y echanjama chë́ngbeñe ts̈abe bendicionënga chaotsemnama.
29 Pois as bênçãos de Deus e o seu chamado jamais podem ser anulados.
30 Ts̈ëngaftanga ndoñe judiënga tempo ndoñe s̈monjánama nts̈amo Bëngbe Bëtsá inabos̈cá; y mora, Bëngbe Bëtsá tcmojalastemá, judiënga Bëngbe Bëtsá ndoñe tmonjoyeuná causa.
30 Em outros tempos, vocês, gentios, foram rebeldes contra Deus, mas agora, por causa da desobediência deles, vocês receberam misericórdia.
31 Cachcá, Bëngbe Bëtsá ts̈ëngaftanga tcmojálastemama, judiënga montsemna chë Bëngbe Bëtsá ndoñe montsobedecénënga, chca, Bëngbe Bëtsá chë́ngnaca cháualastemama.
31 Agora eles são os rebeldes, e Deus foi misericordioso com vocês, para que eles também participem da misericórdia dele.
32 Er Bëngbe Bëtsá tojinÿanÿé, cha ndoñe ntjoyeunayama juabnë́ngaca nÿetscanga mandánënga imomnama, chca, nÿetscanga jálastemama cha jobenayama.
32 Pois Deus colocou a todos debaixo da desobediência para que de todos tivesse misericórdia.
33 ¡Ndegombre, Bëngbe Bëtsá nÿetscangbiama puerte ts̈abia endmëna, puerte osertaná y puerte obiashjachá! Ndocná quenátobena ínÿenga jábuayenama ndayá Bëngbe Bëtsá jamama inetsejuabnaycá, y ndocná quenátobena corente josértana nts̈amo cha inetsamcá.
33 Como são grandes as riquezas, a sabedoria e o conhecimento de Deus! É impossível entendermos suas decisões e seus caminhos!
34 Nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá:
34 “Pois quem conhece os pensamentos do Senhor? Quem sabe o suficiente para aconselhá-lo?”
35 Ndocná quenátobena ndayánaca cha natsana jshats̈etayana, chë tbojats̈etabiama ndebená cha jatsmënama,
35 “Quem lhe deu primeiro alguma coisa, para que ele precise depois retribuir?”
36 Er lempe cha tojama, lempe cha iútabna, y lempe chabiama yomna. ¡Nÿetscanga nÿetsca tescama cha chamotsatschuaná! Chca chaotsemna.
36 Pois todas as coisas vêm dele, existem por meio dele e são para ele. A ele seja toda a glória para sempre! Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.