Romanos 10
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Jesucrístbeyeca cats̈átanga, ats̈e nÿets ainánaca së́ntsebos̈e y Bëngbe Bëtsá së́ntseimpadana, cha Israeloca ents̈anga cháuatsebacama.
1 Irmãos, o desejo de meu coração e minha oração a Deus é que o povo de Israel seja salvo.
2 Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo y sëntsobena chëngbiama jayanama, chënga puerte mondbos̈e Bëngbe Bëtsá jasérviama, pero nts̈amo chënga yojtsësertancá, nts̈amo Bëngbe Bëtsá jasérviama yojtsamnamna, ndoñe quenátsmëna nts̈amo ndegombre yomncá.
2 Sei da dedicação deles por Deus, mas é entusiasmo sem entendimento.
3 Chënga ndoñe tonjanësertá nts̈amo Bëngbe Bëtsá inétsama ents̈anga chabe bominÿiñe ts̈ábenga chamotsemnama, y cachënga tmojánguango nts̈amo jamëse jobenayama Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈ábenga jtsemnama; pero ndoñe chca tmonjanobená, chë ents̈anga chabe bominÿiñe ts̈ábenga chamotsemnama nts̈amo Bëngbe Bëtsá inetsamcá ainánaca ntjoyëngacñëcá.
3 Pois, não entendendo a maneira como Deus declara as pessoas justas diante dele, apegam-se a seu próprio modo de se tornar justos tentando seguir a lei, e recusam a maneira de Deus.
4 Er Cristo tojama ents̈anga ndoñe chamondë́tsama nts̈amo leyiñe iuayancá, Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈ábenga jtsemnama, chca, chënga chamobenama chabe bominÿiñe ts̈ábenga jtsemnama, Crístbeñe jtsos̈buáchiyëse.
4 Pois Cristo é o propósito para o qual a lei foi dada. Como resultado, todo o que nele crê é declarado justo.
5 Chë Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈ábenga jtsemnama bos̈ëngbiama, nts̈amo leyiñe iuayancá jtsamëse, Moisés mënts̈á tojánayana, chëngbiama tojanábema ora: “Nda tojtsama nÿetsca mandënga nts̈amo leyënguiñe endayancá, ts̈abe vida echántsebomna, nÿets tempo chë leyë́ngaca mandaná ca.”
5 Moisés escreve que o modo pelo qual a lei torna alguém justo exige obediência a todos os seus mandamentos.
6 Mënts̈á endmëna nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe iuayana, ents̈anga chabe bominÿiñe ts̈ábenga chamotsemnama nts̈amo cha inétsamama, Jesucrístbeñe jtsos̈buáchiyëse: “Ndoñe cattsetjanaye: ‘¿Nda celoye yochjátsjua ca?’ (chca endmëna ndayá Cristo quem luaroye chaotsmama);
6 Mas o modo pelo qual a fé torna alguém justo diz: “Não diga em seu coração: ‘Quem subirá ao céu?’ (para trazer Cristo para a terra).
7 o, ‘¿Chë obanënga imomna luaroye yochjátsma ca?’ (chca endmëna ndayá Cristo chë obanënga imomna luarents̈ana chaotsjuama).”
7 E não diga: ‘Quem descerá ao lugar dos mortos?’ (para trazer Cristo de volta à vida)”.
8 Nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe iuayancá mënts̈á endmëna: “Ts̈ëngaftanga paselo s̈montsobena nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojabuayenacá jouenama, ts̈ëngaftanga ya chama palabrë́ngaca s̈mojoyebuambá y ts̈ëngaftangbe ainaniñe chama s̈mojtsejuabná.” Chë buayenánana endmëna ndayá bënga ftsabuayiynacá, y chiñe endayana Jesucrístbeñe jtsos̈buáchiyama s̈ojtsamna ca.
8 Na verdade, diz: “A mensagem está bem perto; está em seus lábios e em seu coração”. E essa mensagem é a mesma que anunciamos a respeito da fé:
9 Chë buayenana soyënguiñe endayana, Jesús ndegombre Bëngbe Utabná yomna ca aca tcojayanëse, y Jesucristo cháuatayenama Bëngbe Bëtsá tojanmama, nÿets ainánaca tcojtsos̈buáchese, Bëngbe Bëtsá cmochjatsbocá ca.
9 se você declarar com sua boca que Jesus é Senhor e crer em seu coração que Deus o ressuscitou dos mortos, será salvo.
10 Er ainanoca bënga Jesucrístbeñe jtsos̈buáchiyana y Bëngbe Bëtsá jamana cachabe bominÿiñe ts̈ábenga chamotsemnama; palabrë́ngaca bënga jinÿanÿiyana ndegombre Jesucrístbeñe imojtsos̈buáchema, y Bëngbe Bëtsá bënga játsebacana.
10 Pois é crendo de coração que você é declarado justo, e é declarando com a boca que você é salvo.
11 Er Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe mënts̈á endayana: “Nda Bëngbe Bëtsábeñe tojtsos̈buaché, ndocna te nÿe bonamente queochátobatmana ca.”
11 Como dizem as Escrituras: “Quem confiar nele jamais será envergonhado”.
12 Judiënga y ndoñe judiënga atsebácanënga mondmëna cach sóyeca, er canÿe Utabná nÿetscangbe Utabná endmëna, y cha tmojtsots̈ëmbuanëngbiama, cha bëtscá jtsamana.
12 Nesse sentido, não há diferença entre judeus e gentios, uma vez que ambos têm o mesmo Senhor, que abençoa generosamente todos que o invocam.
13 Er Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe mënts̈á endayana: “Ndánaca Bëngbe Utabná tbojtsots̈ëmbuanábioye, cha bochanjatsbocá ca.”
13 Pois “todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo”.
14 Pero, ¿nts̈amo cha mochjóts̈ëmbona, chábeñe ndoñe tmontsos̈buáchese? ¿Y nts̈amo chábeñe mochtsos̈buáchiye, chabiama jóyebuambayama ndoñe tmonjouenëse? ¿Y nts̈amo chabiama mochjouena, chabe buayenana soyënga chënga jáuyanama ndocná tontsemnëse?
14 Mas como poderão invocá-lo se não crerem nele? E como crerão nele se jamais tiverem ouvido a seu respeito? E como ouvirão a seu respeito se ninguém lhes falar?
15 ¿Y nts̈amo chabe buayenánana mochtsabuátambaye, chë́ngbioye jíchamuama ndocná tontsemnëse? Nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá: “¡Ts̈a ts̈abá chë buayenánana abuátambayënga tmojáshjajna ora ca!”
15 E como alguém falará se não for enviado? Por isso as Escrituras dizem: “Como são belos os pés dos mensageiros que trazem boas-novas!”.
16 Pero nÿetscanga chë ts̈abe noticiënga ndoñe ntjoyeunayana. Cach Isaías mënts̈á tojánayana: “Utabná, ¿nda chë mondabuayiyná soyënguiñe yojtsos̈buaché ca?”
16 Nem todos, porém, aceitam as boas-novas, pois o profeta Isaías disse: “Senhor, quem creu em nossa mensagem?”.
17 Chcasna, chë ts̈abe noticiënga jouenëse, ents̈anga jobenayana Jesucrístbeñe jtsos̈buáchiyana; y nda Cristbiama tojtsabuayiynase, ents̈anga chabe buayenánana jouenana.
17 Portanto, a fé vem por ouvir, isto é, por ouvir as boas-novas a respeito de Cristo.
18 Pero ats̈e s̈cotjá: ¿ndegombre nandmëna judiënga chë buayenánana ndoñe tmonjanuena ca? ¡Aíñe, chënga aíñe tmonjanuena! Nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá, chë Bëngbe Bëtsabe buayenana soyëngama oyebuambnayëngbiama:
18 Mas eu pergunto: o povo de Israel ouviu, de fato, a mensagem? Sim, eles ouviram: “Sua mensagem chegou a toda a terra, e suas palavras alcançaram os confins do mundo”.
19 Pero cachiñe s̈cotjá: ¿Israeloca ents̈anga chë buayenánana ndoñe tonjanësertá ca? Natsana, Moisés mënts̈á tojánayana, chë ndoñe judiënga Jesucrístbeñe tmojtsos̈buaché ora, nts̈amo chë judiënga mochtsanjuabnayama tojanoyebuambá ora:
19 Volto a perguntar: será que o povo de Israel entendeu? Sim, eles entenderam, pois, já no tempo de Moisés, Deus disse: “Provocarei seu ciúme por meio de um povo que nem sequer é nação. Provocarei sua ira por meio de gentios insensatos”.
20 Isaíasnaca, Bëngbe Bëtsabiama tojanoyebuambá ora, puerte añémoca tojánayana:
20 E, mais tarde, Isaías se pronunciou com ousadia: “Fui encontrado por aqueles que não me procuravam. Revelei-me àqueles que não perguntavam por mim”.
21 Pero Israeloca ents̈angbiama mënts̈á tojánayana:
21 A respeito de Israel, porém, diz: “O dia todo abri meus braços para eles, mas foram desobedientes e rebeldes”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.