Mateus 22
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ACF
1 Chents̈ana Jesús tojanonts̈é cachiñe cuentë́ngaca chënga jabuátambana. Mënts̈á tojánayana:
1 Então Jesus, tomando a palavra, tornou a falar-lhes em parábolas, dizendo:
2 “Cbochanjáuyana nts̈amo Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana yomnana. Endmëna mo nts̈amo canÿe réyeftaca tojanopasacá. Chë rey yojamánda canÿe bëts fiesta jamama, chabe uaquiñabe casamentama.
2 O reino dos céus é semelhante a um certo rei que celebrou as bodas de seu filho;
3 Chora chë rey chabe oservénënga yojichamuá chë ófjanënga jobiats̈ama, pero chë ófjanëngna ndoñe imonjouena jama.
3 E enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.
4 As chë rey inÿe oservénënga yojichamuá y mënts̈á yojámëndaye: ‘Chë ófjanënga s̈mochjáuyana, ya saná stseboprontana ca. Sënjamandá, ats̈be uacnënga y uamna bayënga minÿicánënga jobáyama y lempe entseprontana; y chamuabo chë casamento fiestama ca.’
4 Depois, enviou outros servos, dizendo: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado, os meus bois e cevados já mortos, e tudo já pronto; vinde às bodas.
5 “Pero chë ófjanënga ndoñe imonjouena. Canÿa, cachabe fshantse inabomnoye yojtsoñe; ínÿana chabe obuámnayiñe trabajuama yojtsoñe;
5 Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;
6 y ínÿengna, chë reybe oservénënga imojishëche, jabuache imojtsatsets̈enaye y imojtsëbaye.
6 E os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.
7 Y chë rey chë soyama yojouena ora, corente ibojtsetna. As chabe soldadënga yojichamuá chë oservénënga obánayënga chamuetsëbáyama y chëngbe bëts pueblo jetsángbotjuama.
7 E o rei, tendo notícia disto, encolerizou-se e, enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.
8 Chora chabe oservénënga yojáuyana: ‘Lempe entseprontana chë casamento fiestama, pero chë ófjanënga ndoñe quenjatëmerecena moye jabama.
8 Então diz aos servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.
9 Motsajna tsashenangoye y ndëmuanÿéngnaca chas̈mojánÿenënga, chë casamento fiestama s̈mochjúbuaja ca.’
9 Ide, pois, às saídas dos caminhos, e convidai para as bodas a todos os que encontrardes.
10 As chë oservénënga tsashenangoye imojábocana y nÿetscanga imojánÿenënga imojáchembo, cánÿiñe ts̈abe y bacna ents̈anga, y chca, chë tsbocnanoica jútjena yojtsemna ents̈ángaca.
10 E os servos, saindo pelos caminhos, ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e a festa nupcial foi cheia de convidados.
11 “Chë ófjanënga jánÿama chë rey yojámashëngo ora, chents̈e cánÿabioye ibojinÿe y chana ndoñe yontsemna nts̈amo canÿe casamento fiestama endbetsemncá uichëtjoná.
11 E o rei, entrando para ver os convidados, viu ali um homem que não estava trajado com veste de núpcias.
12 As chë rey ibojauyana: ‘Sobreno, nts̈amo canÿe casamento fiestama endbetsemncá ndoñe quecatichë́tjona. ¿Nts̈amo chca moye tcojamáshëngo ca?’ Pero chë boyabásana nÿe iytëca yojtsemna.
12 E disse-lhe: Amigo, como entraste aqui, não tendo veste nupcial? E ele emudeceu.
13 As chë rey chë fiestents̈e ujuats̈nayënga yojámëndaye: ‘Shecuats̈e y cucuats̈e motsebatsëca y chë ndëbinÿna luaroye, infiernoye motsábocna. Chents̈e puerte echanjenóbos̈achna y chë tsets̈anama juatsas̈ënga echantsenoftë́s̈jojnaye ca’ —cha yojayana.”
13 Disse, então, o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, levai-o, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá pranto e ranger de dentes.
14 Jesús chca jacuéntama tojanpochocá ora, mënts̈á tojánayana: “Chë fiestama ófjanënga banga montsemna, pero chë bocacánënga choca jtsemnama nÿe báseftanga. Er Bëngbe Bëtsá banga jáchembuana chabe amë́ndayoye jamashënguama, pero nÿe báseftanga choca mochántsemna ca.”
14 Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
15 Chents̈ana chë fariseunga tmojtsatanoñe y tmojanenoyeuná nts̈amo Jesús tojayaniñe cha jisháchichiyana, as chca, mandadë́ngbeñe cha mal jaquédama.
15 Então, retirando-se os fariseus, consultaram entre si como o surpreenderiam nalguma palavra;
16 Chama chënga tmojanichamó básefta cachëngbe usetonënga y ínÿengna Heródesbe ústonënga, Jesús jauyanama: —Buatëmbayá, bënga fsëndë́tats̈ëmbo aca ndegombre soyënga cnetsabuátambama y contsabuatambá ndegombre ts̈abe vida jtsebomnama, nts̈amo Bëngbe Bëtsá yomandacá, y ndoñe jatuenanana nÿe nts̈amo ents̈anga tmojatichamcá, er acbiama tondaye quenatámana nda más uamaná o nduamaná tomnana.
16 E enviaram-lhe os seus discípulos, com os herodianos, dizendo: Mestre, bem sabemos que és verdadeiro, e ensinas o caminho de Deus segundo a verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.
17 Chcasna, ¿nts̈amo catjájuaboye? ¿Ts̈abá tayojtsemna, César, chë Romoca bëts mandadbiama, bënga impuesto jtsatsquë́cjnayana o ndoñe ca?
17 Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar o tributo a César, ou não?
18 Jesús yojtsetáts̈ëmbo chëngbe bacna juabnëngama; chíyeca tojanë́yana: —Bacna ents̈anga, nts̈amo ndegombre s̈mojuabnacá ndinÿinÿnayënga. ¿Ndáyeca ts̈ëngaftanga s̈mojtsebos̈e chë sóyeca ats̈e jisháchichiyama?
18 Jesus, porém, conhecendo a sua malícia, disse: Por que me experimentais, hipócritas?
19 Chë s̈matsquëcjná crocénana s̈minÿinÿé ca.
19 Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um dinheiro.
20 Jesús tojanatjá: —¿Ndabe jubiá quem crocenániñe yojtsemna, y nts̈amo muents̈e entsabemancá nda chca iuabaina ca?
20 E ele diz-lhes: De quem é esta efígie e esta inscrição?
21 Y chënga tmojanjuá: —Césarbe jubiá; cha chca enduabaina ca.
21 Dizem-lhe eles: De César. Então ele lhes disse: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.
22 Chënga chca tmojanuena ora, ojnanánënga imojtsemna. As chënga cachcá Jesús tmojanonÿá y tmojtsatanoñe.
22 E eles, ouvindo isto, maravilharam-se, e, deixando-o, se retiraram.
23 Báseftanga judiëngbe amë́ndayënga, saduceos ca uabáinënga, imojanjuabná chë obanënga ndocna te ntayenana ca. Cach te, chë impuestama Jesús tojanoyebuambá te, básefta saduceunga tmojána y mënts̈á tmojantjá:
23 No mesmo dia chegaram junto dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram,
24 —Buatëmbayá, Moisés tojánayana nderado canÿe boyá tojóbana básenga ntjëftsabashejuancá, ana chabe uabentsá jtsemnana chë shémaftaca jtobouamayana, chca, chabe uabochená obanabiama básenga jtsabamnama ca.
24 Dizendo: Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, casará o seu irmão com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.
25 Chcase, canÿe bë́ngbents̈e canÿsëfta cats̈átanga monjamna. Chë natsaná tonjanobouamá y tontsanóbana. Básenga ndoñe quenjátabamna, chíyeca chë shemna chë uabentsáftaca tontanobouamá.
25 Ora, houve entre nós sete irmãos; e o primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão.
26 Y cháftaca cachcá tonjanopasá, chë inÿe uabentsáftaca cachcá, y cachcá chë ínÿengaftaca y chë ústonoca uabentsáftacnaca.
26 Da mesma sorte o segundo, e o terceiro, até ao sétimo;
27 Y chents̈ana chë shembásanaca tontsanóbana.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Y morna, chë obanënga chamojtayena ora, ¿ndabe chë canÿsëfta cats̈atanguents̈abe shema chë shembása yochtsemna, nÿetscanga cháftaca tmojanobouamase ca? —chënga tmojantjá.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será a mulher, visto que todos a possuíram?
29 As Jesús tojanë́jua: —Nts̈amo ts̈ëngaftanga s̈monjayancá ndmëncá s̈montsoyebuambná, Bëngbe Bëtsabe uabemana palabra, ni chabe obenanama ndoñe quecmátësertana causa.
29 Jesus, porém, respondendo, disse-lhes: Errais, não conhecendo as Escrituras, nem o poder de Deus.
30 Chë obanënga chamojtayena ora, ni boyabásenga, ni shembásenga quemochatóbouamnaye, y chca, chënga mochántsemna mo celoca angelotemëngcá.
30 Porque na ressurreição nem casam nem são dados em casamento; mas serão como os anjos de Deus no céu.
31 Y chë obanënga jtayenamna, ¿ndoñe s̈mëndualía nts̈amo cach Bëngbe Bëtsá chabe uabemana palabrënguiñe tojánayanama? Cha tonjánayana:
31 E, acerca da ressurreição dos mortos, não tendes lido o que Deus vos declarou, dizendo:
32 “Ats̈e sëndmëna Abraham, Isaac y Jacobëbe Bëtsá ca.” Bëngbe Bëtsá chca jayanëse entsichamo cha ndoñe yondmëna obanëngbe Bëtsá, sinó aina ents̈angbe Bëtsá ca, er masque chënga tmojanóbana, chënga cabá Bëngbe Bëtsáftaca mondoyena ca —Jesús tojánayana.
32 Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos.
33 Chë ents̈anga chca tmojanuena ora, ojnanánënga imojtsemna nts̈amo Jesús yojtsabuátambama.
33 E, as turbas, ouvindo isto, ficaram maravilhadas da sua doutrina.
34 Jesús chë saduceúngbioye iytëca tojánabiamama fariseunga tmojántats̈ëmbona ora, chënga tmojánenefjna,
34 E os fariseus, ouvindo que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se no mesmo lugar.
35 y canÿa chënguents̈á, ley abuatambayá, Jesúsbioye jisháchichiyama tbojantjá:
35 E um deles, doutor da lei, interrogou-o para o experimentar, dizendo:
36 —Buatëmbayá, ¿Moisesbe leyiñe ndayá chë más bëts uámana mando yomna ca?
36 Mestre, qual é o grande mandamento na lei?
37 As Jesús tbojanjuá: —“Utabná Bëngbe Bëtsá cochtsebobonshana nÿets acbe ainánaca, nÿets espíritoca y nÿets juábnaca.”
37 E Jesus disse-lhe: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu pensamento.
38 Chë soye endmëna chë más bëts uámana mando y nÿetsca mandëngama chë natsanoca entsemna.
38 Este é o primeiro e grande mandamento.
39 Y quem inÿe soye, chë natsana mandcá endenoparecena. Endayana: “Ndëmua ents̈ánaca cochtsebobonshana, nts̈amo cach aca cuenobobonshancá ca.”
39 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo.
40 Chë uta mandents̈ana endóbocana lempe nts̈amo Moisesbe leyiñe endayancá y nts̈amo chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga mondbetsabuatambacá ca —Jesús tbojaniyana.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.
41 Chë fariseunga cabá cachents̈e imojtsemnëntscuana,
41 E, estando reunidos os fariseus, interrogou-os Jesus,
42 Jesús tojanatjá: —¿Nts̈amo s̈mojtsejuabná chë Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayanabiama, chë Cristo? ¿Ndábents̈ana cha iuabó ca?
42 Dizendo: Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Eles disseram-lhe: De Davi.
43 As Jesús tojanë́yana: —¿Nts̈amo chca nántsemna, cach David, chë Uámana Espíritbe mándoca, Crístbioye Utabná ca tbojtsabobuátmëse? David mënts̈á tojánayana:
43 Disse-lhes ele: Como é então que Davi, em espírito, lhe chama Senhor, dizendo:
44 Bëngbe Bëtsá, ats̈be Utabná Crístbioye tbojaniyana:
44 Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés?
45 ¿Nts̈ámose Cristo, Davídbents̈ana Ents̈á nántsemna, cach David “Utabná ca” chábioye tbojtsabobuátmëse ca? —Jesús tojanatjá.
45 Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é seu filho?
46 Chora ndocná tonjanobená ni mo canÿe palabra jojuana. Y chë tescana ndocná yonjenñémua Jesús más jatstjanayama.
46 E ninguém podia responder-lhe uma palavra; nem desde aquele dia ousou mais alguém interrogá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.