Lucas 13

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Cach ora, báseftanga tmojána Jesús jinÿama, y tmojancuentá ndayá chë mandado Pilato tojanmama; chana básefta Galileoca boyabásenga tojtsanëbaye, y chëngbe buiñe yojenajuabó chë Bëngbe Bëtsábioye jëtschuayama tmojanóba bayëngbe buíñeca.
1 Por essa época, Jesus foi informado de que Pilatos havia assassinado algumas pessoas da Galileia enquanto ofereciam sacrifícios.
2 Y Jesús chënga tojanë́yana: “¿Ts̈ëngaftanga s̈mojtsejuabná, chë Galileoca ents̈anga chca tmojapasá, chë luarents̈a inÿe boyabásengbiama chënga más bacna soye amënga imojamna causa ca?
2 “Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros da Galileia?”, perguntou Jesus. “Foi por isso que sofreram?
3 Ndegombre cbë́yana, ndoñe. Y cach ts̈ëngaftanga, bacna soyënga amama ndoñe s̈montsajbaná y Bëngbe Bëtsabe benache ndoñe s̈montishachëse, ts̈ëngaftángnaca s̈mochanjóbana.
3 De maneira alguma! Mas, se não se arrependerem, vocês também morrerão.
4 O, ¿ts̈ëngaftanga s̈mnétsejuabnaye, chë Jerusalenents̈a bnë́tsana posufta ents̈anga tmojanóbanënga, chë Jerusalenoca binche uafjajónaye Siloé béconana tsbanana jebna soye tojtsanáshajaye ora, chënga imojamna chë ínÿenga Jerusalenents̈e oyenëngbiama más bacna soyënga amënga ca?
4 E quanto aos dezoito que morreram quando a torre de Siloé caiu sobre eles? Eram mais pecadores que os demais de Jerusalém?
5 Ndegombre cbë́yana, ndoñe. Y cach ts̈ëngaftanga, bacna soyënga amama ndoñe s̈montsajbaná y Bëngbe Bëtsabe benache ndoñe s̈montishachëse, ts̈ëngaftángnaca s̈mochanjóbana ca” —Jesús tojanë́yana.
5 Não! E eu volto a lhes dizer: a menos que se arrependam, todos vocês também morrerão.”
6 Jesús mënts̈á tojanacuntá jabuátambama: “Canÿe ents̈á jajoca canÿe higo betiye inabomna, y yojá nderado nantseshájonama, pero tondaye yonjínÿena.
6 Então Jesus contou a seguinte parábola: “Um homem tinha uma figueira em seu vinhedo e foi várias vezes procurar frutos nela, sem sucesso.
7 Chcasna, chë jajañe bojanÿábioye cha ibojauyana: ‘Mouena, ya unga uata tsabó quem higo betiyoye jaborrepárama, nderado nantseshájonama, pero ndocna te tondaye chiyátinÿena; chíyeca, motsetëts̈e. ¿Ndayama quem jajañe yochjátsjena ca?’
7 Por fim, disse ao jardineiro: ‘Esperei três anos e não encontrei um figo sequer. Corte a figueira, pois só está ocupando espaço no pomar’.
8 Pero chë jajañe inÿená ibojauyana: ‘Bacó, inÿe uata cachcá monÿá, fshantse chanjáboplojua y uanguanëshe chanjabotboto.
8 “O jardineiro respondeu: ‘Senhor, deixe-a mais um ano, e eu cuidarei dela e a adubarei.
9 Nderado chca jamëse, nanjashájona; y ndóñesna, chora cocayé cuantsetëts̈e ca.’ ”
9 Se der figos no próximo ano, ótimo; se não, mande cortá-la’”.
10 Canÿe, canÿe ochnayté Jesús yojonts̈é ents̈anga jabuátambana, chë judiëngbe enefjuana yebnents̈e,
10 Certo sábado, quando Jesus ensinava numa sinagoga,
11 y chents̈e yojtsemna canÿe shembása; cha ya bnë́tsana posufta uata yojtses̈oca. Canÿe bacna bayëja chábeñe tojánamashëngo y chca tses̈tjoná tbojtsanbema, y tondayama yontsobena jtondiríchana.
11 apareceu uma mulher enferma por causa de um espírito impuro. Andava encurvada havia dezoito anos e não conseguia se endireitar.
12 Jesús chábioye tbojáninÿe ora, tbojanchembo y mënts̈á tbojaniyana: “Batá, mora ya ndoñe s̈ocá quecátsmëna ca.”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou para perto e disse: “Mulher, você está curada de sua doença!”.
13 Chora Jesús chabe cucuats̈ënga chábeñe tojanjajó, y cachora chë shembása yojtondirícha, y tojanonts̈é Bëngbe Bëtsábioye jëtschuayama.
13 Então ele a tocou e, no mesmo instante, ela conseguiu se endireitar e começou a louvar a Deus.
14 Pero chë enefjuana yebnents̈a mándayana tbojánetna, Jesús chë shembása ochnayté tbojanshnama, y ents̈anga tojanë́yana: —Chnë́nguana te comna jatrabájama; chora s̈mochjabo jenóshnama; ochnaytese ndoñe ca.
14 O chefe da sinagoga ficou indignado porque Jesus a tinha curado no sábado. “Há seis dias na semana para trabalhar”, disse ele à multidão. “Venham nesses dias para serem curados, e não no sábado.”
15 Y Bëngbe Utabná tbojanjuá: —¡Bacna ents̈anga, nts̈amo ndegombre s̈mojuabnacá ndinÿinÿnayënga! ¿Ts̈ëngaftanguents̈á ndocná chë ochnayté chabe uacná o chabe burrotema buanjuajafjoná, juanatsama béjaye chaofs̈ema?
15 O Senhor, porém, respondeu: “Hipócritas! Todos vocês trabalham no sábado! Acaso não desamarram no sábado o boi ou o jumento do estábulo e o levam dali para lhe dar água?
16 Chcasna, quem shembása, canÿa Abrahámbents̈ana ents̈á, y Satanasbe causa bnë́tsana posufta uata s̈ocá yojtsemna, ¿ndoñe ts̈abá yondmëna canÿe ochnayté chë bayëja jtsebojuánana ca?
16 Esta mulher, uma filha de Abraão, foi mantida presa por Satanás durante dezoito anos. Não deveria ela ser liberta, mesmo que seja no sábado?”.
17 Jesús chca tojánayana ora, chabe uayayënga imojtsëuatja, y nÿetsca ents̈anga imojtsóyejuaye Jesús ts̈a bëts soyënga yojtsamama.
17 As palavras de Jesus envergonharam seus adversários, mas todo o povo se alegrava com as coisas maravilhosas que ele fazia.
18 Jesús mënts̈ánaca tojánayana: “¿Ndayacá Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana yomna, o ndaye sóyeca nanjopódia chama jábuayenana ca?
18 Então Jesus disse: “Com que se parece o reino de Deus? Com o que posso compará-lo?
19 Endmëna mo canÿe mostaza jénaye, canÿe ents̈á jajañe tojajecá; chiyna jójuana y canÿe bëts betiye jóbemana; ts̈a bë́tsashe jóbemana, chíyeca chë jaja shlofts̈ënga chë buacuashënguiñe uajajonëtemëngá jauábopormana ca.”
19 É como a semente de mostarda que alguém plantou na horta. Ela cresce e se torna uma árvore, e os pássaros fazem ninhos em seus galhos”.
20 Mënts̈ánaca Jesús tojánayana: “¿Ndaye sóyeca chjobenaye Bëngbe Bëtsabe amë́ndayama jábuayenama ca?
20 Disse também: “Com que mais se parece o reino de Deus?
21 Endmëna mo levadurcá; canÿe shembása chana jenájuabana unga medida arninÿañe, nÿetsana chauabochama ca.”
21 É como o fermento que uma mulher usa para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
22 Jerusalenoye benache, Jesús ents̈anga yojtsabuátambaye bëts pueblënguiñe y base pueblotémënguiñe.
22 Jesus foi pelas cidades e povoados ensinando ao longo do caminho, em direção a Jerusalém.
23 Canÿa chábioye tbojantjá: —Bëngbe Utabná, ¿nÿe báseftanga imomna chë atsebácanënga mochtsemnënga ca?
23 Alguém lhe perguntou: “Senhor, só alguns poucos serão salvos?”. Ele respondeu:
24 —Puerte s̈mochtsents̈ena chë base utënts̈á bës̈ás̈ajana jamashjnama; er ndegombre cbë́yana, banga mochántsebos̈e chëjana jamashjnama, pero ndoñe quemochatobenaye.
24 “Esforcem-se para entrar pela porta estreita, pois muitos tentarão entrar, mas não conseguirão.
25 Chë yebnents̈a nduiño chaojotsbaná y chë bës̈ás̈a chaojtatáments̈ana, ts̈ëngaftanga chë shjoca chas̈mojtsemnënga, s̈mochántsechembuana, mënts̈á jtsichámëse: “Utabná, s̈mebëtafjo ca.” Pero cha cmochanjáuyana, “Ats̈e ndoñe quetsátstats̈ëmbo ndëmoquënga ts̈ëngaftanga s̈momnama ca.”
25 Quando o dono da casa tiver trancado a porta, será tarde demais. Vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abra a porta para nós!’. Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são’.
26 Chora ts̈ëngaftanga s̈mochanjonts̈é ichámuana: “Acaftaca cánÿiñe fsënjase y fsënjofs̈é, y aca bëngbe tsáshenañe tconjabuatambá ca.”
26 Então vocês dirão: ‘Nós comemos e bebemos com o senhor, e o senhor ensinou em nossas ruas’.
27 Pero cha cmochanjójuaye: “Ya tcbonjáuyana, ndëmoquënga s̈momnama ndoñe tstáts̈ëmbo ca. ¡Ats̈bents̈ana mojuánanga, bacna soyënga amënga ca!
27 E ele responderá: ‘Não os conheço nem sei de onde são. Afastem-se de mim, todos vocês que praticam o mal!’.
28 “Chora chents̈e puerte s̈mochanjenóbos̈achna y tsets̈anama juatsas̈ënga s̈mochantsenoftë́s̈jojnaye, Abraham, Isaac, Jacob y nÿetscanga Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoca imojtsemnama chas̈mojinÿe ora, y ts̈ëngaftanga chents̈ana cmochtëbuacanama.
28 “Haverá choro e ranger de dentes, pois verão Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas no reino de Deus, mas vocês serão lançados fora.
29 Y shinÿe bocanoicana y uenatjë́mbambanoicana, tsmanoicana y tsjuanoicana ents̈anga mochanjabo y juasama mochanjotbiama Bëngbe Bëtsabe amë́ndayents̈e.
29 E virão pessoas de toda parte, do leste e do oeste, do norte e do sul, para ocupar seus lugares à mesa no reino de Deus.
30 Y banga mora nduámanënga imomnënga, chora uámanënga mochántsemna; y banga mora uámanënga imomnënga, chora nduámanënga mochántsemna ca” —Jesús tojánayana.
30 E prestem atenção: alguns últimos serão os primeiros, e alguns primeiros serão os últimos”.
31 Jesús chë soyënga tojanë́yana ora, básefta fariseunga tmojánashjajna y tmojaniyana: —Muents̈ana motsatoñe; Herodes entsebos̈e aca jtsóbama ca.
31 Naquele momento, alguns fariseus lhe disseram: “Vá embora daqui, pois Herodes Antipas quer matá-lo!”.
32 Y Jesús tojanë́jua: —Motsajna y s̈mochjauyana chë corente studio bomná, mo tjañe mesetcá: “Minÿe, mënté y yëfse ents̈ángbents̈ana bacna bayëjënga sëndëtëbuacana y s̈oquënga sëndáshnaye, y baseftaytesna chanjapochóca ca.”
32 Jesus respondeu: “Vão dizer àquela raposa que continuarei a expulsar demônios e a curar hoje e amanhã; e, no terceiro dia, realizarei meu propósito.
33 Pero ats̈e s̈ontsemna mënté y yëfse jtsayana, y baseftaytesna Jerusalenoye jana, er ndoñe ts̈abá ntsemnana canÿa Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Jerusalenents̈a chábuañe chaóbana ca.
33 Sim, hoje, amanhã e depois de amanhã, devo seguir meu caminho. Pois nenhum profeta de Deus deve ser morto fora de Jerusalém!
34 “¡Jerusalenents̈a ents̈anga, Jerusalenents̈a ents̈anga, ts̈ëngaftanga chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga jtsëbáyana, y chë Bëngbe Bëtsabe ichmónëngbioye ndëts̈béngaca jtsatëchë́nganjana jtsëbáyama! ¡Bueta soye ats̈e sënjábos̈ena ts̈ëngaftanga áts̈bioye júbuajama, mo canÿe tuamba chabe bolletotémënga juatëngmiásha tajsoye cuaftajayecá, pero ts̈ëngaftanga ndoñe ches̈mátsbos̈ena!
34 “Jerusalém, Jerusalém, cidade que mata profetas e apedreja os mensageiros de Deus! Quantas vezes eu quis juntar seus filhos como a galinha protege os pintinhos sob as asas, mas você não deixou.
35 Y s̈mochjinÿe, mora ats̈e cachcá cbochanjesë́nÿaye, y chca, ats̈na enánanga cbochanjésabashejuana, mo canÿe yebna cachcá tcojesonÿá y énañe tcojeseboshjoncá. Y ndegombre, ts̈ëngaftanga morscana ndoñe más ats̈e ques̈mochátinÿe; y ats̈e s̈mochántinÿe, chë: ‘¡Corente bendición bomná, Bëngbe Utabnabe obenánaca tojabá ca!’ chas̈mojtsichamo ora ca” —Jesús tojánayana.
35 E, agora, sua casa foi abandonada, e você nunca mais me verá, até que diga: ‘Bendito é o que vem em nome do Senhor!’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.