Lucas 12

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chëntscuana, ba uaranga ents̈anga chents̈e tmojanójoto; ts̈a ents̈anga causa, nÿetscanga imojtsenatsë́nts̈enaye. Chora Jesús tojanonts̈é jóyebuambayama, y natsana chabe uatsjéndayëngbioye tojanë́yana: “Chë fariseungbe buatëmbana soyëngama cuedado s̈mochtsebomna, chënga mondmëna bacna ents̈anga, nts̈amo ndegombre tmojuabnacá ndinÿinÿnayënga. Nts̈amo chë levadura jamana nÿetsana chauábochema, cachcá chëngbe buatëmbana soyë́ngaca, chë fariseunga montsobena jamana bëtscá ents̈anga nts̈amo ndoñe ts̈abá tontsemncá chamotsamama.
1 Enquanto isso, os homens se tinham reunido aos milhares em torno de Jesus, de modo que se atropelavam uns aos outros. Jesus começou a dizer a seus discípulos: Guardai-vos do fermento dos fariseus, que é a hipocrisia.
2 Er ndocna yoiytë́mena soye, ntjinÿcá queochaisoquéda; y chë ndótats̈ëmbo soye, ntsotats̈ëmbcá queochaisoquéda.
2 Porque não há nada oculto que não venha a descobrir-se, e nada há escondido que não venha a ser conhecido.
3 Chíyeca, chë mora nÿe ts̈ëngaftangbiama s̈mojtsichamo soyënga, chë ents̈angbiama mo ibetiñcá cuaftsemna soyënga, ents̈anga chama botamana mochanjátats̈ëmbona. Y chë iytëcana s̈mojtsichamo soyënga, nÿetsca ents̈ángbioye mochántsabuayiynaye, mo nda canÿe yebnents̈a tsbanánocana noticiënga tojtsayebuachcá ca” —cha tojanë́yana.
3 Pois o que dissestes às escuras será dito à luz; e o que falastes ao ouvido, nos quartos, será publicado de cima dos telhados.
4 “Ts̈ëngaftanga, ats̈be amiguënga, cbochjáuyana: Ndoñe matauatjëngana nÿe chë ts̈ëngaftangbe cuerpo japochócama imobenëngbiama, pero chents̈ana más jamana ndoñe ntsobenana.
4 Digo-vos a vós, meus amigos: não tenhais medo daqueles que matam o corpo e depois disto nada mais podem fazer.
5 Cbochanjabuayená ndábioye cmojtsamna jtsebiauatjana: s̈mochtsebiauatja chë nda vida jtsabuajuánama y chents̈ana infiernoye jtsichámuama obenana endbomnábioye; chábioye cocayé s̈mochtsebiauatja ca.
5 Mostrar-vos-ei a quem deveis temer: temei àquele que, depois de matar, tem poder de lançar no inferno; sim, eu vo-lo digo: temei a este.
6 “¿Shachna jaja shlofts̈etémënga ndoñe nÿe uta denario crocenánama mondbétsena? Pero masque chca, Bëngbe Bëtsá chëngbiama sempre jesenójuabnayana.
6 Não se vendem cinco pardais por dois asses? E, entretanto, nem um só deles passa despercebido diante de Deus.
7 Y ts̈ëngaftangbiama Bëngbe Bëtsá lempe endë́tats̈ëmbo, y bueta stjënëjënga ts̈ëngaftangbe bests̈as̈iñe yomnámnaca. As ndoñe matauatjëngana; ts̈ëngaftanga ba jaja shlofts̈ëngbiama corente más s̈monduámana ca” —Jesús tojánayana.
7 Até os cabelos da vossa cabeça estão todos contados. Não temais, pois. Mais valor tendes vós do que numerosos pardais.
8 “Ats̈e cbë́yana, nda ats̈be ents̈á yomna ca ents̈angbe delante tojayanabiama, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemánaca, Bëngbe Bëtsabe angelëngbe delante echanjayana chë ents̈á chabia yomna ca;
8 Digo-vos: todo o que me reconhecer diante dos homens, também o Filho do Homem o reconhecerá diante dos anjos de Deus;
9 pero nda ents̈angbe delante, ats̈be ents̈á ndoñe yondmëna ca tojayanabiama, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, Bëngbe Bëtsabe angelëngbe delante echanjayana, cha chabe ents̈á ndoñe yondmëna ca.
9 mas quem me negar diante dos homens será negado diante dos anjos de Deus.
10 “Bëngbe Bëtsá bochanjaperdóna, nda chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemabiama ndoñe ts̈abá tontsichamuábioye, pero chë Uámana Espíritbiama ndoñe ts̈abá tontsichamuábioyna ndoñe.
10 Todo aquele que tiver falado contra o Filho do Homem obterá perdão, mas aquele que tiver blasfemado contra o Espírito Santo não alcançará perdão.
11 “Ts̈ëngaftanga chë judiëngbe enefjuana yebnëngoye, nts̈amo ents̈anga bétsamama ichámëngbioye y mandadë́ngbioye chacmojunatse ora, ndoñe s̈mattsenócochinÿena nts̈amo o ndáyeca s̈mochjenë́uyanama, o ndayá s̈mochjayanama;
11 Quando, porém, vos levarem às sinagogas, perante os magistrados e as autoridades, não vos preocupeis com o que haveis de falar em vossa defesa,
12 er chë Uámana Espíritu cmochanjabuayená nts̈amo jayanama tojtsemncá, jóyebuambayama chacmojtsamna ora ca” —Jesús tojánayana.
12 porque o Espírito Santo vos inspirará naquela hora o que deveis dizer.
13 Chents̈ana, canÿa ents̈anguents̈á Jesúsbioye tbojaniyana: —Buatëmbayá, ats̈be cats̈ata momandá chë áts̈bioye otocana soyënga chas̈uatoyé ca.
13 Disse-lhe então alguém do meio do povo: Mestre, dize a meu irmão que reparta comigo a herança.
14 Y Jesús tbojaniyana: —Bacó, ¿nda ats̈e s̈ojábema tsëndatbe ujatanayá ca?
14 Jesus respondeu-lhe: Meu amigo, quem me constituiu juiz ou árbitro entre vós?
15 Y ents̈ángbioye tojanë́yana: —S̈mochjinÿe y cuedado s̈mochtsebomna chë nÿe yapa soyënga jtsebomnama bos̈ama; er masque bëtscá soyënga chas̈motsóbomñe, chca ndoñe ques̈mochátstats̈ëmbo aíñe ts̈abe vida tais̈mochjónÿenama ca.
15 E disse então ao povo: Guardai-vos escrupulosamente de toda a avareza, porque a vida de um homem, ainda que ele esteja na abundância, não depende de suas riquezas.
16 Y chora mënts̈á tojanacuntá: “Inamna canÿe bomna ents̈á, y chabe fshantsënguiñe ts̈a jaja saná yojtsopodena.
16 E propôs-lhe esta parábola: Havia um homem rico cujos campos produziam muito.
17 Chë bomná chora mënts̈á yojtsejuabnaye, ‘¿Y morna, nts̈amo chjama? er ndoñe quetsátsbomna ndayents̈e ats̈be jaja saná jtsobocjayama ca.’
17 E ele refletia consigo: Que farei? Porque não tenho onde recolher a minha colheita.
18 Y mënts̈á yojeniyana: ‘Chë grano uaquëcjnaye yebnënga chantsendbiama, y inÿe más bëts yebnënga chanjëtsjebo, y chiñe nÿetsca ats̈be jaja saná chantsóbocjaye y nÿetsca ats̈be soyë́ngnaca.
18 Disse então ele: Farei o seguinte: derrubarei os meus celeiros e construirei maiores; neles recolherei toda a minha colheita e os meus bens.
19 Y chora ats̈e chjeniyana: Bacó, bëtscá soyënga contsebocjana, ba uatama cmochanjuáshjache. Morna, cochjóchna, cochjase, cochjatëmo, cochjóboyejuaye ca.’
19 E direi à minha alma: ó minha alma, tens muitos bens em depósito para muitíssimos anos; descansa, come, bebe e regala-te.
20 Pero Bëngbe Bëtsá chábioye ibojauyana: ‘Obëjema, cach quem ibeta cochanjóbana; y asna, chë contsebocjana soye, ¿ndabiama yochtsemna ca?’ ”
20 Deus, porém, lhe disse: Insensato! Nesta noite ainda exigirão de ti a tua alma. E as coisas, que ajuntaste, de quem serão?
21 Y Jesús chora tojánayana: “Chca endbopása chë nÿe chabiama bomnana tojtsejuabá y bëtscá Bëngbe Bëtsabe soyënga ndoñe tonjëftsashjacháftaca ca.”
21 Assim acontece ao homem que entesoura para si mesmo e não é rico para Deus.
22 Chents̈ana, Jesús chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: “Quem soye cbë́yana: Ndoñe s̈mattsenócochinÿena ndayá s̈mochjase o s̈mochjofs̈iye vida jtsebomnama, ni ndaye ents̈ayá s̈mochjuíchëtjuama cach ndoñe.
22 Jesus voltou-se então para seus discípulos: Portanto vos digo: não andeis preocupados com a vossa vida, pelo que haveis de comer; nem com o vosso corpo, pelo que haveis de vestir.
23 Ndegombre, vida chë sanama más enduámana y cuerpo chë ents̈ayama más.
23 A vida vale mais do que o sustento e o corpo mais do que as vestes.
24 Chë ftsenga shlofts̈ënga s̈mochjanÿe: tondaye ntjájena, ni jaja saná ntjátbanana, ni grano uaquëcjnaye yebnënga ntsebomnana; pero Bëngbe Bëtsá chënga saná jtsats̈atnayana. ¡Y ts̈ëngaftanga chë ftsenga shlofts̈ëngbiama puerte más s̈monduámana!
24 Considerai os corvos: eles não semeiam, nem ceifam, nem têm despensa, nem celeiro; entretanto, Deus os sustenta. Quanto mais valeis vós do que eles?
25 Masque chca endmëna, masque canÿa ts̈a tojesenócochinÿena, ¿nts̈amo nanjobenaye jamana, chë ntsachets̈á vida yochtsebomnents̈ana canÿe hora vida más jabotiyana?
25 Mas qual de vós, por mais que se preocupe, pode acrescentar um só côvado à duração de sua vida?
26 Chcasna, nÿe chë base soye jamama ndoñe s̈montsobenëse, ¿ndayama chë inÿe soyëngama s̈mochjatenócochinÿena?
26 Se vós, pois, não podeis fazer nem as mínimas coisas, por que estais preocupados com as outras?
27 “S̈mochjuinÿe chë lirio uants̈efjushangá jtsajuajnana: ndoñe ntsetrabájayana, ni ntseshabiamnayana. Pero ats̈e cbë́yana, ndegombre ni mo rey Salomón, nÿetsca chabe bomnánaca, chë lirio uants̈efjushangacá nÿets̈á botamana quenjatspormana.
27 Considerai os lírios, como crescem; não fiam, nem tecem. Contudo, digo-vos: nem Salomão em toda a sua glória jamais se vestiu como um deles.
28 Bëngbe Bëtsá ts̈a botamana shácuana tojuama, y chë shácuana mënté jajoca jtsamnana y yëfsana iñoca. Cha chë shácuanaca chca tojamëse, ndegombre ts̈ëngaftangbiámnaca Bëngbe Bëtsá echanjama ents̈ayá chas̈motsábomnama, ¡ents̈anga Bëngbe Bëtsábeñe nÿe bats̈á os̈buáchiyënga!
28 Se Deus, portanto, veste assim a erva que hoje está no campo e amanhã se lança ao fogo, quanto mais a vós, homens de fé pequenina!
29 Chíyeca, ndoñe s̈mattsenócochinÿena ndayá jasama o jofs̈iyama onguayiñe;
29 Não vos inquieteis com o que haveis de comer ou beber; e não andeis com vãs preocupações.
30 er chë soyëngama quem luarents̈a ents̈anga mondbétsenocochinÿena, pero ts̈ëngaftanga ndoñe. Ts̈ëngaftangna canÿe Taitá s̈mondbomna, y cha endë́tats̈ëmbo ndayá cmëjabótama.
30 Porque os homens do mundo é que se preocupam com todas estas coisas. Mas vosso Pai bem sabe que precisais de tudo isso.
31 Más ts̈abana, ts̈ëngaftanga s̈mochtsebos̈e Bëngbe Bëtsá ts̈ëngaftangbe ainaniñe chaotsemándama, y chë cmojtsëjaboto soyënga nÿe s̈mochanjóyëngacñe ca” —Jesús tojánayana.
31 Buscai antes o Reino de Deus e a sua justiça e todas estas coisas vos serão dadas por acréscimo.
32 “Ndoñe matauatjëngana ats̈be ústonënga, ats̈be básefta oveshënga, er Bëngbe Bëtsá ts̈abá tbonjuínÿnana chabe amë́ndayana ts̈ëngaftanga jats̈atayama.
32 Não temais, pequeno rebanho, porque foi do agrado de vosso Pai dar-vos o Reino.
33 Lempe nts̈amo s̈mobomncá s̈mochtsatobuiye y chë ujabotë́ngbioye s̈mochtsats̈ataye. Mo ndotanguánaye shecnajiñe crocénana cuafjacjacá, celoca ts̈abe soyënga s̈mochjobuajo. Choca ndocna te queochaisopochóca, atbëbanënga choye ndoñe quemochátamashjna jatbëbama, y mejojón ndoñe queochatspochóca;
33 Vendei o que possuís e dai esmolas; fazei para vós bolsas que não se gastam, um tesouro inesgotável nos céus, aonde não chega o ladrão e a traça não o destrói.
34 er chë ndayents̈e ts̈ëngaftangbe bomnana tojtsemnents̈a soyëngama, ainánaca ts̈ëngaftanga s̈mochántsejuabnaye ca” —Jesús tojánayana.
34 Pois onde estiver o vosso tesouro, ali estará também o vosso coração.
35 “Mo chë oservénënga, chë ents̈ayá uichë́tjonënga y uajuinÿananë́shangaca chëngbe nduiño yochtashjanguama cuaftsobatmancá, ts̈ëngaftanga s̈mochtseprontana Bëngbe Utabná yochjésabama.
35 Estejam cingidos os vossos rins e acesas as vossas lâmpadas.
36 Chca, ts̈ëngaftanga s̈mochántsemna mo chë oservénënga, ts̈abe ents̈ayaca bopormánënga y uajuinÿananë́shangaca chëngbe amëndayá casamentocana yochtashjanguama cuaftsobatmancá; y chca, chë nduiño tojabochembo ora, cachora chë oservénënga jtebiatëfjuama.
36 Sede semelhantes a homens que esperam o seu senhor, ao voltar de uma festa, para que, quando vier e bater à porta, logo lha abram.
37 Puerte oyejuayënga chë oservénënga, chë nduiño tojtashjango ora tmojtsefs̈nënga. Ndegombre cbë́yana, chora chë mandayá sëndorëche echantásnaye, mesë́shents̈e chë oservénënga echanjátbiama, y saná echanjujuats̈iye.
37 Bem-aventurados os servos a quem o senhor achar vigiando, quando vier! Em verdade vos digo: cingir-se-á, fá-los-á sentar à mesa e servi-los-á.
38 Puerte oyejuayënga chënga, chë tmojtsefs̈nënga cha tojtashjango ora, masque tsë́ntseto ora o bínÿanoye.
38 Se vier na segunda ou se vier na terceira vigília e os achar vigilantes, felizes daqueles servos!
39 Quem soye ts̈abá chacmësertá: chë yebnents̈a nduiño, ntseco ora atbëbaná yochjabama tojtsetats̈ëmbëse, cha ndoñe nanjaleséncia ndocná jushañe chaondbemama, chë yebnoye jtsamashënguama y jtsatbëbama.
39 Sabei, porém, isto: se o senhor soubesse a que hora viria o ladrão, vigiaria sem dúvida e não deixaria forçar a sua casa.
40 Ts̈ëngaftángnaca s̈mochtseprontana, er chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá echanjésabo, ents̈anga chama tondaye tmontsejuabná ora ca” —Jesús tojánayana.
40 Estai, pois, preparados, porque, à hora em que não pensais, virá o Filho do Homem.
41 Pedro, Jesúsbioye tbojaniyana: —Utabná, ¿chë tconjayana cuento nÿe bëngbiama o nÿetscangbiama yochtsemna ca?
41 Disse-lhe Pedro: Senhor, propões esta parábola só a nós ou também a todos?
42 Y Bëngbe Utabná tbojanjuá: —¿Nda yomna chë oservená, nts̈amo chë nduiño tojtsebos̈cá amá y nÿets juábnaca amá? Cha jtsemnana nda chë nduiño bochjë́ftseboshjona chë yebnents̈ënga chaotsanÿenama, y jasama tojtsemna ora chaújuats̈ema.
42 O Senhor replicou: Qual é o administrador sábio e fiel que o senhor estabelecerá sobre os seus operários para lhes dar a seu tempo a sua medida de trigo?
43 Puerte oyejuayá chë oservená, chë nduiño tojtashjango ora, cha tbojínÿena jtsamëse nts̈amo tbojtsemncá.
43 Feliz daquele servo que o senhor achar procedendo assim, quando vier!
44 Ndegombre cbë́yana, chë nduiño chábioye bochanjaimpáda nÿetsca chabe soyënga chabotsinÿeñama.
44 Em verdade vos digo: confiar-lhe-á todos os seus bens.
45 Pero chë oservená, chabe nduiño betsco ndoñe yochantabo ca tojtsejuabná, y tojonts̈é chë inÿe oservénënga, boyabásenga y shembásenga jtsajants̈etayana, becá jtsesana, jofs̈iyana y jtsótmenana,
45 Mas, se o tal administrador imaginar consigo: Meu senhor tardará a vir, e começar a espancar os servos e as servas, a comer, a beber e a embriagar-se,
46 cha ndoñe tontsejuabná te y tontsetáts̈ëmbo ora, chabe nduiño echántashjango y puerte jabuache bochantsecastíga, y echanjama cha jasúfriama chabotsemnama, mo chë Bëngbe Bëtsábeñe ndos̈buáchiyënga mochanjasufriacá.
46 o senhor daquele servo virá no dia em que não o esperar e na hora em que ele não pensar, e o despedirá e o mandará ao destino dos infiéis.
47 “Chë oservená, nda tojtsetáts̈ëmbo ndayá chë nduiño tojtsebos̈ama, pero ndoñe tontseprontana y ndoñe tontsobedecena, cha ba soye mochántsetjanja.
47 O servo que, apesar de conhecer a vontade de seu senhor, nada preparou e lhe desobedeceu será açoitado com numerosos golpes.
48 Y chë oservená, ntsetats̈ëmbcá nts̈ámnaca tojabuachjuanguá, y chë causa chamotsetjanjama tbojtsemnësna, chana más bats̈á mochántsetjanja. Nda bëtscá soyënga tmojats̈tábioye jauyanana, bëtscá soyënga chaoma ca; y nda bëts trabajo tmojabonÿébioyna jauyanana, más bëts trabajo chaoma ca.”
48 Mas aquele que, ignorando a vontade de seu senhor, fizer coisas repreensíveis será açoitado com poucos golpes. Porque, a quem muito se deu, muito se exigirá. Quanto mais se confiar a alguém, dele mais se há de exigir.
49 “Ats̈e sënjabo quem luariñe jabojuinÿiyama, y ¡ts̈a së́ntsebos̈e malaye ya ctsangbototjuana!
49 Eu vim lançar fogo à terra, e que tenho eu a desejar se ele já está aceso?
50 Ats̈e s̈ontsemna puerte jasúfriana, y ¡puerte ngménaca sëntsobátmana chca chaotsemnama!
50 Mas devo ser batizado num batismo; e quanto anseio até que ele se cumpra!
51 ¿Ts̈ëngaftanga s̈mojtsejuabná ats̈e tijabo quem luarents̈e ents̈anga natjë́mbana chamotsiyenama? Ndegombre ndoñe chca queochátsmëna; ats̈e sënjabo causa, ents̈anga más mochántsentsjanaye.
51 Julgais que vim trazer paz à terra? Não, digo-vos, mas separação.
52 Er mëntescana, canÿe yebnents̈e, shachnënga ndoñe quemochátenëyeunana, únganga útatbe contra y útata úngangbe contra mochántsemna.
52 Pois de ora em diante haverá numa mesma casa cinco pessoas divididas, três contra duas, e duas contra três;
53 Taitá uaquiñabe contra echántsemna, y uaquiñá taitabe contra; bebmá, bembëbe contra, y bembe bebmabe contra; uambén mamá, bebincuabe contra, y bebincuá uambén mamabe contra ca” —cha tojánayana.
53 estarão divididos: o pai contra o filho, e o filho contra o pai; a mãe contra a filha, e a filha contra a mãe; a sogra contra a nora, e a nora contra a sogra.
54 Mënts̈ánaca Jesús ents̈anga tojanë́yana: “Ts̈ëngaftanga, chë jants̈etëshënga shinÿe uenatjë́mbambanoicana tojóbocnama s̈mojinÿe ora s̈mondbétsichamo ‘echanjuafté ca’, y ndegombre chca jopásana.
54 Dizia ainda ao povo: Quando vedes levantar-se uma nuvem no poente, logo dizeis: Aí vem chuva. E assim sucede.
55 Y tsmanoicana tojtsebínÿia orna, ts̈ëngaftanga s̈mondbétsichamo ‘echanjojënÿana ca’, y ndegombre chca jopásana.
55 Quando vedes soprar o vento do sul, dizeis: Haverá calor. E assim acontece.
56 ¡Bacna ents̈anga, chë nts̈amo ndegombre s̈mojuabnacá ndinÿinÿnayënga! Nts̈amo quem luarents̈e yochtsemnama, ndayá celoca s̈mojinÿama ts̈a ts̈abá s̈mojtsetats̈ëmbëse, ¿ndáyeca ndoñe s̈montsobena jtsetats̈ëmbuana ndaye bëts soye quem tempo Bëngbe Bëtsá cmojtsinÿanÿnama ca?” —Jesús tojánayana.
56 Hipócritas! Sabeis distinguir os aspectos do céu e da terra; como, pois, não sabeis reconhecer o tempo presente?
57 “¿Ndáyeca cach ts̈ëngaftanga ndoñe s̈mondbáyana ndayá ts̈abá bétsemnana?
57 Por que também não julgais por vós mesmos o que é justo?
58 Nderado nda tcmojtsedemandá y cabildoye jotsánama cmojtsemna, cabá choye ndáshjango ora, betsco cháftaca cochtenoyántsia. Chca ndóñese, chë demandayá mandádbioye cmochanjúshjango, chë mandadna josticiëngbe cucuats̈iñe cmochanjáboshjona, y chënga cárceloye cmochanjutame.
58 Ora, quando fores com o teu adversário ao magistrado, faze o possível para entrar em acordo com ele pelo caminho, a fim de que ele te não arraste ao juiz, e o juiz te entregue ao executor, e o executor te ponha na prisão.
59 Ndegombre cbë́yana, chents̈ana ndoñe quecochtë́tsbocna, nÿets ndebénana candesopagantscuana ca” —Jesús tojánayana.
59 Digo-te: não sairás dali, até pagares o último centavo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.