Lucas 11

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Canÿe, Jesús Bëngbe Bëtsáftaca ibojtsencuéntaye canÿe luarents̈e. Tojanpochocá orna, canÿa chabe uatsjendayënguents̈á tbojaniyana: —Bëngbe Utabná, Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama s̈mabuatambá, nts̈amo Juan chabe uatsjéndayëngaftaca tojanmcá ca.
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Y Jesús tojanë́yana: —Bëngbe Bëtsáftaca chas̈mojtsencuénta ora, s̈mochjayana:
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 Mënté s̈miyats̈atá, cada te s̈netsëjaboto tandës̈e.
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Bacna soyënga fsënjama: s̈motsaperdónaye;
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 Jesús mënts̈ánaca tojanë́yana: “Nderado aca acbe bacóbioye tsë́ntseto ora tcojá y tcojauyana: ‘Bacó, Diosmanda unga tandës̈e s̈motsemná,
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 er canÿe ats̈be amigo yebnoca tonjáshjango y tondaye quetsátsbomna cha jonánjama ca.’
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 Ndegombre, cha tsocana tcmojojuá: ‘Ndoñe s̈matébeyabomana. Bës̈ás̈a ya entsatámena y ats̈e y ats̈be básenga ya fsëntsocjá; ndoñe quetsátobena mora jotsbanana y chë tandës̈e jámnana ca.’
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 Ndegombre, chë bacó ndoñe tonjotsbaná chë tandës̈e jámnama, cháftaca s̈uenatsëtsnámase, cha pronto jotsbanana chca uébëyabomana ndoñe tconjajbaná causa, y lempe nts̈amo cmojtsajabotcá cha cmochanjoyiye.
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 Chcasna, ats̈e cbë́yana: S̈mochjotjañe y Bëngbe Bëtsá cmochanjáts̈ataye; s̈mochjánguango y s̈mochanjínÿena; s̈mochjachembo y cmochanjébëtafjo.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Er ndánaca ndayá tojtsotjanañá, jóyëngacñana; y tojtsenguá cha, jónÿenana; y nda tojtsechembuanábioye jebiatëfjuana ca.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 “¿Nda ts̈ëngaftanguents̈ana nantsobena, taitá tojtsemnëse, cachabe uaquiñábioye canÿe mëts̈cuaye jats̈tayana, beona tbojtsotjanañe ora;
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 o canÿe alacránashe joyiyana, shëmnëbé tbojtsotjanañe ora?
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Y chca, ts̈ëngaftanga, bacna soyënga amënga, ts̈ëngaftangbe basetemë́ngbioye ts̈abe soyënga jats̈atayama s̈mojtsamanëse, ¡más chë celoca Taitá, chë Uámana Espíritu echanjáts̈ataye, chca tmojtsotjanañë́ngbioye ca!” —Jesús tojánayana.
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Jesús canÿe ents̈ábents̈ana canÿe bacna bayëja tbojtanábocna. Chë bayëja ndëbiá chë ents̈ábioye tbojánbema, y chábents̈ana tojésanbocna ora, chë ndëbiá tojtanonts̈é oyebuambnayana. Y chë ents̈anga chama imojenjnaná;
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 pero báseftanga imojtsichamo: “Beelzebú, cach Satanás, chë bacna bayëjëngbe amëndayá, quem boyabásabioye obenana tbojats̈etá chë bayëjënga chauatëbuacnama ca.”
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Y ínÿenga, Jesús jisháchichiyamna tmojanimpadá canÿe bëts soye chaoma, jinÿanÿiyama cha celoca obenana inabomna o ndoñe.
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Pero Jesús yojtsetáts̈ëmbo nts̈amo chëngbe juabna bétsemnana. As tojanë́yana: “Canÿe amëndayábents̈e ents̈anga tmojtsenojatá y tmojtsenáyase, cachënga jtsenpochócana; y canÿe yebnents̈e oyenënga tmojtsenojatá y tmojtsenáyase, chë pamíllanga ts̈abá nÿets tempo ndoñe quemochátsmëna.
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 Cachcá, Satanás tojtsenojatá y cachabe contra tojtsemnëse, ¿nts̈amo nantsobena chabe mándayana quem luarents̈e jëftsebomnana? Chca së́ntsichamo, er ts̈ëngaftanga s̈montsichamo Beelzebube obenánaca chë bayëjënga stsatëbuacana ca;
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 pero chca ndegombre tojtsemnëse, ¿ndábeyeca ts̈ëngaftangbe usetonënga obenana imojtsebomna chë bacna bayëjënga jtëbuacnama? Chíyecna, cachënga montsinÿinÿná nts̈amo ndegombre yomnana, y ts̈ëngaftanga ndoñe ndegombre soye s̈montsichámuama.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Y ats̈na, Bëngbe Bëtsabe obenánaca ents̈ángbents̈ana chë bayëjënga sëndëtëbuacana; y chë soye entsinÿinÿná, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana ts̈ëngaftangbioye tojóshjanguama.
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 “Canÿe corente añemo bomna ents̈á, bëtscá ármangaca chabe yebna tojtsinÿenëse, chë tsoca tomna soyënga ndoñe ntjots̈ana.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 Pero inÿa chabiama más añemo bomná tojabo y tbojabetseyënjaná, chë cha yojanas̈buaché armangá jtsabocana y chë tobomna sóynaca; y nts̈amo chë inÿa tojtsebos̈cá chë soyë́ngaca jamana.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 “Nda ndoñe áts̈eftaca tontsemná, ats̈be uayayá jtsemnana. Y nda áts̈eftaca ndoñe tontsetrabája, chana ats̈be contra jtsetrabájayana ca” —Jesús tojánayana.
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Canÿe bacna bayëja canÿe ents̈ábents̈ana tojésebocna ora, bojojo luarënguenache chë bayëja jtsanana, ndayents̈e jóchnama onguayiñe. Ndoñe tonjínÿena ora, jenójuaboyana: ‘Ats̈be oyenoye, chë ndayents̈ana sënjëftsebocnoye chanjesshë́cona ca.’
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Y choye tojtashjango ora, jinÿenana lempe ts̈abá cha jtesamashënguama, mo tsjajniñe y prontániñe cuaftsemncá.
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Chora chë bayëja jana y inÿe canÿsëfta bayëjënga, chabiama más opëjënga jobiats̈ana, nÿetscanga choye jamashjnama, chë boyabásabeñe joyénanama. Y chca, chë boyabása tempscama más bacna ents̈á jtoquédana, chora chë natsanama más bayëjënga abamna causa ca” —Jesús tojánayana.
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 Jesús chë soyënga yojtsichamëntscuana, ents̈anguents̈e canÿe shembása yojuayebuáchena: —¡Puerte oyejuayá chë quem luaroye tcmojúshjango y tcmojëftseboché shembása ca!
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 As Jesús tbojaniyana: —Más oyejuayana bomnëngna, chë Bëngbe Bëtsabe palabra tmojouena y chca tmojtsamënga ca.
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Ents̈anga más imojtsójotoye Jesús yojtsemnents̈e, y Jesús tojanonts̈é jáuyanana: “Morsca ents̈anga puerte bacna ents̈anga; chënga montsotjanañe ats̈e canÿe bëts soye chaima ats̈be obenana jinÿama, pero ndoñe chca quemochátinÿe, sinó nÿe chë ndayá yomna mo chë Jonásoftaca tojanopasá soycá.
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Er chca, nts̈amo Jonás Nínive puebloca ents̈anga canÿe bëts soye tojaninÿanÿé Bëngbe Bëtsá obená yomnama chamotsetats̈ëmbuama, chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemánaca entsinÿanÿná morsca ents̈ángbioye, Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana tojóshjanguama.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 Bëngbe Bëtsá nts̈amo morsca ents̈anga tmojanmama yochjayana te, chë Sur luaroca reiná echanjotsaye y morsca ents̈angbiama echanjayana ndoñe ts̈abá tmonjama ca; er chana chë quem luare iuajbana luarëngocana tojánabo Salomonbe osertanánaca palabrënga jouenama, y chë mora muents̈e entsemnana, Salomonbiama más uamaná endmëna.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Chë ents̈anga ts̈abá o ndoñe ts̈abá tmonjamama jayanama te, chë Nínive bëts puebloca ents̈ángnaca mochanjotsaye y mochanjayana morsca ents̈anga ndoñe ts̈abá tmonjama ca; er chënga, Jonás yojtsabuayiynaye ora, tmojanoyeuná y chë ts̈abe benache tmojtanishache, y chë mora muents̈e entsemnana, Jonasbiama más uamaná endmëna ca” —Jesús tojánayana.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 “Ndocná canÿe uajuinÿanë́sha juajuínÿenana, canÿe iytë́mena luaroye juajájuama, ni canÿe cajonëshe tajsoye, sinó canÿe tsbanana luaroca juajájuama, chca, chë luaroye amashjuanëngbiama chaotsebínÿnama.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Acbe bominÿe ts̈abá totsomñëse, acbe cuerpama mo canÿe uajuinÿanëshacá jtsemnana; chíyeca aca jtsobenana, nts̈amo tcojtsamcá chë bomínÿeca jtsonÿayana. Chë bominÿe ndoñe ts̈abá tontsemnësna, chë bominÿe tondaye ntsobenana jamana, nts̈amo tcojtsamcá chacobená jinÿama. Cachcá, acbe ainaniñe ts̈abe juabnënga tcojtsebomnëse, lempe nts̈amo chacojtsamcá ts̈abá echántsemna. Y acbe ainaniñe ndocna ts̈abe juabnënga tcontsebomnësna, lempe nts̈amo chacojtsamcá ndoñe ts̈abá queochátsmëna.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Cuedado s̈mochtsebomna, ts̈ëngaftangbe ainaniñe nÿe ts̈abe juabnënga chaotsemnama, chca, lempe nts̈amo chas̈mojtsamcá ts̈abá chaotsemnama, y bacna juabnënga ndoñe chaondë́tsemnama.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Chcasna, lempe nts̈amo s̈mojtsamcá ts̈abá tojtsemnëse y ndocna bacna sóyesna, ts̈ëngaftanga bëtscá ts̈abe soyënga s̈mochántsama; y chca, ts̈ëngaftanga s̈mochántsemna mo canÿe uajuinÿanë́sha puerte ts̈abá tojtsebinÿnacá ca” —Jesús tojánayana.
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Jesús chca jayanama tojanpochocá ora, chábioye canÿe fariseo tbojanofja chabe yebnoye jauasama. As Jesús tojánamashëngo y mesë́shents̈e tojanótbema.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Chë fariseo tojanëuatjaná, Jesús ntsacuents̈abiacá jasama yojonts̈é causa, ndoñe nts̈amo chë judiënga imojanamancá, Bëngbe Bëtsabe delante ts̈ábenga jtsatsmënama.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Pero Bëngbe Utabná tbojaniyana: “Ts̈ëngaftanga fariseunga s̈mondmëna mo ents̈angcá ndëmuanÿenga chë tazës̈ënga y s̈cnenënga shjoicajana jtsóbojabiana, pero tsoyna nÿe cachcá jonÿayana. Ts̈ëngaftanga becá jtsamana ents̈angbiama mo ts̈abengcá jtsinÿnama; pero ts̈ëngaftangbe ainanents̈e jútjena entsemna nÿe jtsatbëbanama y bacna soyënga jtsamama juabnë́ngaca.
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 ¡Juabna ndbomnënga! Ts̈ëngaftanga ndoñe s̈mondë́tats̈ëmbo, chë ts̈ëngaftangbents̈ana ents̈anga ndayá jinÿama imobencá tojamá, chë ts̈ëngaftangbe tsoye yomna soyë́ngnaca tojamama; y chíyeca, chabiama cachcá enduámana ndayá ts̈ëngaftangbe ainanoye yomna soyënga, y chë ents̈angbe delante s̈mojama soyënga.
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Ts̈ëngaftanga cmontsamna, chë soyënguiñe ndayá ainaniñe yomnents̈ana ínÿengbioye jats̈atayana, y chca, lempe nts̈amo chas̈mojtsamcá Bëngbe Bëtsabe delante ts̈abá echántsemna ca.
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 “¡Ts̈a lastema ts̈ëngaftangbiama fariseunga! Ts̈ëngaftanga Bëngbe Bëtsabiama jtsequëcjnayana chë jajañents̈a sananga bnë́tsanents̈ana canÿe soye nÿets̈á, y chë binche matatémënguents̈ana menta, ruda y nÿetsca binche matatemënguents̈ánënaca; pero nÿe bats̈á jtsamana chë nÿetscanga cachca derechënga chamotsebomnama y cha jtsebobonshánama. Quem soyënga cocayé cmontsamna jtsamana, chë inÿe ts̈abe soyënga ntjajbanacá ca.
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 “¡Ts̈a lastema ts̈ëngaftangbiama fariseunga! Ts̈ëngaftanga ts̈a jtsebos̈ana chë judiëngbe enefjuana yebnënguenache chë más uámana luarënga jtsebomnama, y benachiñe nÿa puerte respétoca ents̈anga chacmotsacheuanayama ca.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 “¡Ts̈a lastema ts̈ëngaftangbiama! S̈mondmëna mo obanënga uatbontsaniñcá, ndoñe ntsinÿnana, y ents̈anga ntsetats̈ëmbcá chiñe jtsebotájayana. Chca s̈mondmëna, er ts̈ëngaftangbe ainana entsemna jútjena bacna juabnë́ngaca, pero ents̈angbiama ndoñe chca ques̈mátinÿna ca.”
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Jesús chca tojánayana ora, canÿe ley abuatambayá tbojaniyana: —Buatëmbayá, chca palabrënga contsoyebuambná ora, bëngbiámnaca ndoñe ts̈abá quecátichamo ca.
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Pero Jesús tojánayana: —¡Ts̈a lastema ts̈ëngaftangbiámnaca, chë ley abuátambayënga! Mo canÿe ents̈á, couáybioye canÿe uauta uasmanë́sha tbojuasmá, y chësha ndoñe yapa chaondëtsautama tondaye tontsamcá, ts̈ëngaftanga ents̈ángbioye jtsamë́ndayana bëtscá mandënga chamotsocumplínama, pero cach ts̈ëngaftanga ni mo bats̈atémnaca jtsamana chë mandënga jtsocumplínama ca.
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 “¡Ts̈a lastema ts̈ëngaftangbiama! Ts̈ëngaftanga jtsamana chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga tempsquënga bëtsëtsa ents̈anga chamotsemnama, chëngbe cuevëshënga jtsatspórmayëse; pero chë mo chëngcá, canÿe buayenana sóyeca tmojabë́ngbioye ndoñe ntsayaunanana. Y chë tempsquënga chca oyebuambnayë́ngbioye ts̈ëngaftangbe bëts taitanga tmojtsanëbaye.
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Chca jtsamëse, ts̈ëngaftanga s̈montsinÿanÿná, nts̈amo chë bëts taitanga tmojanmcá ts̈abá yomna ca ts̈ëngaftanga s̈mojtsejuabnama, er chënga chë oyebuambnayë́ngbioye tmojtsanëbaye y ts̈ëngaftangna chëngbe cuevëshënga jtsatspórmayana.
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 “Chíyeca, Bëngbe Bëtsá chabe bëts osertanánaca tojánayana: ‘Ats̈e chë́ngbioye chanjichamuá ats̈be juabna oyebuambnayënga y ats̈biama abuayiynayënga, y báseftangbioye mochantsëbaye y ínÿengbioyna mochantsë́camiye ca.’
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Y chca, nÿets castigo morsca ents̈ángbeñe echántsemna, nÿetsca Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga tmojóbanama, Bëngbe Bëtsá quem luare tojanma orscana;
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Abélbioye tbojanóba orscana, Zacarías tmojanóbantscoñe. Zacaríasna Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e tmojanóba, altar y chë ents̈anga Bëngbe Bëtsábioye imojánadorana luariñe. Chcasna, Bëngbe Bëtsá echanjama chë oyebuambnayënga tmojanóbanama, morsca ents̈ángbeñe nÿets castigo chaotsemnama ca.
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 “¡Ts̈a lastema ts̈ëngaftangbiama, chë ley abuátambayënga! Ts̈ëngaftanga jtsamana, Bëngbe Bëtsabe soyëngama jtsetats̈ëmbuama ents̈angbiama yapa totcá chaotsemnama. Cach ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mátobena chë soyëngama ts̈abá jtsetats̈ëmbuana, y chama jtsetats̈ëmbuama tmojtsebos̈ë́ngbioyna ndoñe ques̈matalesénciaye ca” —Jesús tojánayana.
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 Jesús chë soyënga tojánayanama, chë ley abuátambayënga y fariseunga puerte tojánetëna, y cha chents̈ana yojtsaisebocana ora, tmojanonts̈é chábioye becá tjanayana, y imojtsama ba soyëngama chaóyebuambama,
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 chca, jisháchichiyama jtsebos̈ëse, cachá nts̈amo tojayana sóyeca chënga jtsebomnama ndáyeca chábioye mal jaquédana.
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.