João 2
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Chents̈ana unga tianoye, canÿe casamento inamna, canÿe pueblents̈e Caná ca uabáinents̈e, Galileoca. Chë oboyejuayoca Jesusbe mamá yojtsemna.
1 Três dias depois, houve uma festa de casamento no povoado de Caná da Galileia. A mãe de Jesus estava ali,
2 Jesús y chabe uatsjéndayëngnaca chë casamentoca ófjanënga imojtsemna.
2 e Jesus e seus discípulos também foram convidados para a celebração.
3 Chë oboyejuayents̈e, vínoye yojtsopochóca y Jesusbe mamá tbojaniyana: —Ya tondaye vínoye quemátsbomna ca.
3 Durante a festa, o vinho acabou, e a mãe de Jesus lhe disse: “Eles não têm mais vinho”.
4 As, Jesús tbojanjuá: —Mama, ¿ndáyeca chca ats̈e s̈cojtsatsá? Ats̈be ora cabá ndoñe ntjoshjanguana ca.
4 “Mulher, isso não me diz respeito”, respondeu Jesus. “Minha hora ainda não chegou.”
5 Chents̈ana, chabe mamá, chents̈a oservénënga tojanë́yana: —Lempe s̈mochjama, nts̈amo cha chacmojauyancá ca.
5 Sua mãe, porém, disse aos empregados: “Façam tudo que ele mandar”.
6 Chocna, chnë́nguana ndëts̈bé matbaja inamna. Chca matbajënguents̈a béjayeca, judiënga imojanamana jtsacuénts̈abiana cabá ndëse ora, nts̈amo tempo ents̈anga imojanamancá, Bëngbe Bëtsabe delante ts̈ábenga jtsatsmënama. Cada matbajiñe, mo shachna o canÿsëfta bnëtsanájua béjaye yojanába.
6 Havia ali perto seis potes de pedra usados na purificação cerimonial judaica. Cada um tinha capacidade entre 80 e 120 litros.
7 Chora Jesús chë oservénënga tojanamëndá: “Quem matbajënga béjayeca mobuajutetjé ca.” Y chënga, chora lempe tmojanbuajutetjé.
7 Jesus disse aos empregados: “Encham os potes com água”. Quando os potes estavam cheios,
8 Y Jesús tojanë́yana: “Morna, báseye mobuatsjo y chë fiesta otocanábioye mabuyamba ca.” Y chënga chca tmojanma.
8 disse: “Agora tirem um pouco e levem ao mestre de cerimônias”. Os empregados seguiram suas instruções.
9 Chora, chë fiesta otocaná, chë béjaye Jesús vínoye tojanbemiye tojanftantiá, ndë́mocana yojóbocnama ntsetats̈ëmbcá. Pero chë oservénëngna aíñe imojtsetáts̈ëmbo ndë́mocana, er cachënga chë béjaye tmojanbuatsjo. As, chë fiesta otocanana, chë bobontse bouamnábioye tbojanchembo,
9 O mestre de cerimônias provou a água transformada em vinho, sem conhecer sua procedência (embora os empregados obviamente soubessem). Então chamou o noivo.
10 y tbojaniyana: “Nÿetscanga monduamana natsana chë más uámana vínoye jushebëcana, y chë ófjanënga becá tmojatëmo ora, chë más bats̈á uámaniye. Pero acna, chë más uámana vínoye morscama tcojtsabofjajó ca.”
10 “O anfitrião sempre serve o melhor vinho primeiro”, disse ele. “Depois, quando todos já beberam bastante, serve o vinho de menor qualidade. Mas você guardou o melhor vinho até agora!”
11 Nts̈amo Jesús tojanmcá Caná pueblents̈e, Galileoca, yojamna chabe natsana bëts soye Bëngbe Bëtsabe obenánaca. Y chca, chabe bëts obenana y uámanana cha tojaninÿanÿé; y as, chabe uatsjéndayënga chábeñe imojtsos̈buaché.
11 Esse sinal em Caná da Galileia foi o primeiro milagre que Jesus fez. Com isso ele manifestou sua glória, e seus discípulos creram nele.
12 Chca tojanopasá chents̈ana, Jesús canÿe pueblo, Capernaum ca uabáinoye tojtsanoñe. Chorna, chabe mamá, chabe cats̈átanga y chabe uatsjéndayënga cha tmojantjëmbambá, y choca baseftatescama tmojanoquedá.
12 Depois do casamento, foi a Cafarnaum, onde passou alguns dias com sua mãe, seus irmãos e seus discípulos.
13 Ya canÿe judiëngbe bëts fiesta, chë Bashco fiesta yojétsobeco, chë nts̈amo Bëngbe Bëtsá chëngbe bëts taitanga Egiptocana tojánatsebacama jtenójuaboyama. Chë fiestama Jesús Jerusalenoye tojána.
13 Era quase época da festa da Páscoa judaica, de modo que Jesus subiu a Jerusalém.
14 Jerusalenoca, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e, Jesús tojánanÿena uacnënga, oveshënga y paloma enënga, y ents̈ángbioye crocénana atrócayënga, chëngbe luarënguenache imojtsetbiámana.
14 No pátio do templo, viu comerciantes que vendiam bois, ovelhas e pombas para os sacrifícios; também viu negociantes, em mesas, trocando dinheiro estrangeiro.
15 Jesús chca tojánanÿe ora, biajënga tojanaca, tjanjanëja tojanobopormá, y Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ana nÿetscanga tojtanëbuacna, chëngbe oveshënga y uacnë́ngaca. Chents̈ana Jesús, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ama yojanoservena crocénana atrocayëngbe crocénana tojtsanëjquë́sheshe, y chë mesëshangá tojtsanenásatajchquëca.
15 Jesus fez um chicote de cordas e os expulsou a todos do templo. Pôs para fora as ovelhas e os bois, espalhou as moedas dos negociantes no chão e virou as mesas.
16 Chë paloma enëngna Jesús tojanë́yana: —¡Quem soyënga lempe muents̈ana matábocana! ¡Ndoñe matsbuamnana ni mátenana ats̈be Bëtsabe yebnents̈e, mo cánÿents̈e jiyama luarents̈e cuaftsemncá ca!
16 Depois, foi até aqueles que vendiam pombas e lhes disse: “Tirem essas coisas daqui! Parem de fazer da casa de meu Pai um mercado!”.
17 Y as, chabe uatsjéndayënga tmojanenojuabó nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe iuayanama: “Bëngbe Bëtsabe yebna jtseboguianama juabna, nÿets áts̈beñe entsemna ca.”
17 Então os discípulos se lembraram desta profecia das Escrituras: “O zelo pela casa de Deus me consumirá”.
18 Chora, judiënga Jesús tmojantjá: —¿Ndaye bëts soye cochjama bënga chas̈cuinÿanÿema, aca ndaye deréchoca bë́ngaftaca chca cojtsobenama ca?
18 “O que você está fazendo?”, questionaram os líderes judeus. “Que sinal você nos mostra para comprovar que tem autoridade para isso?”
19 As Jesús tojanë́jua: —Quem Bëngbe Bëtsabe yebna menásatajchca, y ats̈e unga tese chtëtsbaná ca.
19 “Pois bem”, respondeu Jesus. “Destruam este templo, e em três dias eu o levantarei.”
20 Chora chë judiënga tmojaniyana: —Canta bnë́tsana chnë́nguana uatiñe, quem Bëngbe Bëtsabe yebna tmojanjebo. ¿Y aca, nÿe unga tese lempe cochtë́tsjebo ca?
20 Eles disseram: “Foram necessários 46 anos para construir este templo, e você o reconstruirá em três dias?”.
21 Pero Bëngbe Bëtsabe yebna, ndayama chora cha chca tojánayana, cachabe cuerpo yojtsemna, ndoñe chë jebna soye.
21 Mas quando Jesus disse “este templo”, estava se referindo a seu próprio corpo.
22 Chama, Jesús obanënguents̈ana tojtanayena ora, chabe uatsjéndayënga tmojanenojuabó nts̈amo muents̈e cha tojanë́yanama. Chca ora, Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe y Jesús chora tojánayana palabrënguiñe más chënga imojtsos̈buaché.
22 Depois que ele ressuscitou dos mortos, seus discípulos se lembraram do que ele tinha dito e creram nas Escrituras e em suas palavras.
23 Jesús Jerusalenoca chë Bashco fiestama yojtsemnëntscuana, ents̈anga tmojáninÿe Jesús jamana bëts soyënga Bëngbe Bëtsabe obenánaca. Chíyeca, ba ents̈anga chábeñe imojtsos̈buaché.
23 Por causa dos sinais que Jesus realizou em Jerusalém durante a festa da Páscoa, muitos creram nele.
24 Pero Jesús chë́ngbeñe ndoñe yontsos̈buaché, cha nÿetscanga yojanëbuatma causa.
24 Jesus, porém, não confiava neles, pois conhecia a todos.
25 Y Jesús ndoñe bonjanájaboto chë ents̈angbe soyëngama chabotsebuayiynama, er cachá ents̈angbe ainaniñe nÿetsca juabnënga yojanábuatma.
25 Ninguém precisava lhe dizer como o ser humano é de fato, pois ele conhecia a natureza humana.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.