João 20
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARA
1 Chë inÿe semana bojats̈enté, cabá cachëse, cabá ndëbinÿna ora, María Magdalena chë cuevëshoye tojána y tojáninÿe ínÿoca yojtsemna chë cuevëshoye amashjuanents̈a ndëts̈bé.
1 No primeiro dia da semana, Maria Madalena foi ao sepulcro de madrugada, sendo ainda escuro, e viu que a pedra estava revolvida.
2 Asna, tojëftsanótjajo y tojána chë Simón Pedro y chë inÿe uatsjendayá, ndábioye Jesús ts̈a ibnabobonshana ibojtsemnoye. Chora tojanë́yana: “Bëngbe Utabnabe cuerpo chë cuevëshents̈ana tmojtsámbañe y ndayents̈e tmotsejájoma ndoñe queftsátstats̈ëmbo ca.”
2 Então, correu e foi ter com Simão Pedro e com o outro discípulo, a quem Jesus amava, e disse-lhes: Tiraram do sepulcro o Senhor, e não sabemos onde o puseram.
3 Chora Pedro y chë inÿe uatsjendayá chents̈ana tbojë́ftsanbocna y chë cuevëshoye tbojánata.
3 Saiu, pois, Pedro e o outro discípulo e foram ao sepulcro.
4 Nÿets útata ibojtsëchamana, pero chë inÿe uatsjendayá Pédrëbiama más betsco tojanótjajo y natsana chë cuevëshoye tojánashjango.
4 Ambos corriam juntos, mas o outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro;
5 Tojanotsejbé y chë chents̈e tmojanacjá ents̈ëjuangá tojáninÿe, pero choye ndoñe tonjánamashëngo.
5 e, abaixando-se, viu os lençóis de linho; todavia, não entrou.
6 Chents̈ana, Simón Pedro chabe ústonoye tojánashjango y chë cuevëshoye tojánamashëngo, y tojáninÿe chë chents̈e tmojanacjá ents̈ëjuangá.
6 Então, Simão Pedro, seguindo-o, chegou e entrou no sepulcro. Ele também viu os lençóis,
7 Y chë Jesús juabests̈ëntsacjuama tojanaservé ents̈ë́juana ndoñe chë inÿájuangaca yontsamna, sinó ínÿoca botamana uandmanánëjua.
7 e o lenço que estivera sobre a cabeça de Jesus, e que não estava com os lençóis, mas deixado num lugar à parte.
8 Chora chë inÿe uatsjendayá, chë cuevëshoye natsana tojanashjanguá, choye tojánamashëngo. Tojáninÿe y Jesús tojtanayenama yojtsanos̈buaché.
8 Então, entrou também o outro discípulo, que chegara primeiro ao sepulcro, e viu, e creu.
9 Chë́ntscoñe chë útata cabá ndoñe yontsósertana nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayancá, chë Jesús obanënguents̈ana jtayenama ibojamnama.
9 Pois ainda não tinham compreendido a Escritura, que era necessário ressuscitar ele dentre os mortos.
10 Chents̈ana chë uatsjéndayata chatbe oyenoye tbojtaná.
10 E voltaram os discípulos outra vez para casa.
11 Pero María chents̈e tojanoquedá, chë cuevëshe juachaca s̈achénaca; yojtsos̈achentscuana tojanotsejbé cuevëshoye jarrepárama.
11 Maria, entretanto, permanecia junto à entrada do túmulo, chorando. Enquanto chorava, abaixou-se, e olhou para dentro do túmulo,
12 Y tojáninÿe uta angelotémata uafjantsë́jua uichë́tjonata, Jesusbe cuerpo yojëftsejajónents̈e ibojtsetbemana. Canÿa tsënts̈énëshoica y chë ínÿana matsëscoica.
12 e viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde o corpo de Jesus fora posto, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Chora chata tmojaniyana: —Shembása, ¿ndayama cos̈aché ca?
13 Então, eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela lhes respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 Chca tojánayana ora, tojanostëts̈antjes̈é y tojáninÿe chents̈e Jesús yojtsemna, pero María ndoñe yontsetáts̈ëmbo cha Jesús bétsemnama.
14 Tendo dito isto, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não reconheceu que era Jesus.
15 Chora Jesús tbojaniyana: —Shembása ¿ndayama cos̈aché? ¿Nda conguá ca?
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? A quem procuras? Ela, supondo ser ele o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste, e eu o levarei.
16 As Jesús tbojaniyana: —¡María ca!
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Ela, voltando-se, lhe disse, em hebraico: Raboni (que quer dizer Mestre)!
17 Chora Jesús tbojaniyana: —Ndoñe s̈catábojajo, er ats̈e cabá ndoñe ats̈be Taitábioye quetstë́tstsjua. Pero motsa ats̈be cats̈átangbioye y cochjáuyana, ats̈e stsetsjuá ats̈e y ts̈ëngaftangbe Bëtsábioye, ats̈e y ts̈ëngaftangbe Taitábioye ca.
17 Recomendou-lhe Jesus: Não me detenhas; porque ainda não subi para meu Pai, mas vai ter com os meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, para meu Deus e vosso Deus.
18 As María Magdalena tojána y Jesusbe uatsjéndayënga tojanë́yana cha chë Utabnábioye tbojáninÿe ca y cha chë palabrënga tojánayana ca.
18 Então, saiu Maria Madalena anunciando aos discípulos: Vi o Senhor! E contava que ele lhe dissera estas coisas.
19 Tojanibétata ora, cach semana bojats̈enté, chë uatsjéndayënga tmojánenefjna canÿe luarents̈e, pero lempe tmojtanatame, chë judiëngbiama auatja causa. Chora Jesús tojánamashëngo, chëngbe tsëntsaca tojantsá y mënts̈á tojanacheuá: “Chë ats̈be ainaniñe ts̈abe ebionana ts̈ëngaftangaftaca chaotsema ca.”
19 Ao cair da tarde daquele dia, o primeiro da semana, trancadas as portas da casa onde estavam os discípulos com medo dos judeus, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
20 Y chca tojanë́yana ora, chabe cucuats̈ënga y costillaca tojaninÿanÿé. Chora chë uatsjéndayënga oyejuayënga imojtsemna, chëngbe Utabná tmojáninÿama.
20 E, dizendo isto, lhes mostrou as mãos e o lado. Alegraram-se, portanto, os discípulos ao verem o Senhor.
21 As Jesús cachiñe tojanë́yana: “Chë ats̈be ainaniñe ts̈abe ebionana ts̈ëngaftangaftaca chaotsemna. Nts̈amo ats̈be Taitá Bëngbe Bëtsá s̈ojichmocá, áts̈naca cachcá ts̈ëngaftanga cbonts̈achamná ca.”
21 Disse-lhes, pois, Jesus outra vez: Paz seja convosco! Assim como o Pai me enviou, eu também vos envio.
22 Chca tojánayana ora, chë́ngbioye tojangouo y tojanë́yana: “Chë Uámana Espíritu s̈mochjóyëngacñe.
22 E, havendo dito isto, soprou sobre eles e disse-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Ndëmuanÿenga chëngbe bacna soyëngama chas̈mojáperdonanga, perdonánënga mochántsatsmëna; y ndoñe chas̈monjáperdonasna, ndëperdonánënga mochántsemna ca.”
23 Se de alguns perdoardes os pecados, são-lhes perdoados; se lhos retiverdes, são retidos.
24 Pero Tomás, chë Gemelo ca uabobainá, canÿa chë bnë́tsana uta uatsjendayënguents̈á, chë uatsjéndayëngaftaca ndoñe yontsemna, Jesús tojánashjango ora.
24 Ora, Tomé, um dos doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Chíyeca, “bënga chë Utabná fsënjinÿe ca”, chë inÿe uatsjéndayënga tmojaniyana ora, Tomás tojanë́jua: “Ats̈e chabe cucuats̈iñe chë uajabonjana uinÿniñe ndoñe sënjinÿe, y chiñe ats̈be nts̈abuafja ndoñe sënjajué y ats̈be cucuats̈e chabe costillaca ndoñe, ndoñe quichátos̈buachiye ca.”
25 Disseram-lhe, então, os outros discípulos: Vimos o Senhor. Mas ele respondeu: Se eu não vir nas suas mãos o sinal dos cravos, e ali não puser o dedo, e não puser a mão no seu lado, de modo algum acreditarei.
26 Canÿe semana tojanochnëngo ora, chë uatsjéndayënga cachiñe canÿe luarents̈e tmojánenefjna. Y Tomásnaca chë́ngaftaca yojtsemna. Masque chents̈e atámeniñe yojtsemna, Jesús tojánamashëngo, chëngbe tsëntsaca tojantsá y tojanë́yana: —Ats̈be ainaniñe ts̈abe ebionana ts̈ëngaftangaftaca chaotsemna ca.
26 Passados oito dias, estavam outra vez ali reunidos os seus discípulos, e Tomé, com eles. Estando as portas trancadas, veio Jesus, pôs-se no meio e disse-lhes: Paz seja convosco!
27 Chora Tomásbioye tbojaniyana: —Acbe nts̈abuafja muents̈e mojué y ats̈be cucuats̈e minÿe; acbe cucuats̈e miyëbo y ats̈be costillaca mojué. Y ndos̈buachiyá ndoñe matsmënana, sinó ats̈e tijtayenama cochtsos̈buáchiye ca.
27 E logo disse a Tomé: Põe aqui o dedo e vê as minhas mãos; chega também a mão e põe-na no meu lado; não sejas incrédulo, mas crente.
28 As Tomás tbojaniyana: —¡Ats̈be Utabná y ats̈be Bëtsá ca!
28 Respondeu-lhe Tomé: Senhor meu e Deus meu!
29 Chora Jesús tbojaniyana: —Tomás, nÿe s̈conjínÿeyeca cojtsos̈buaché. ¡Bëngbe Bëtsá chaoma puerte oyejuayënga chamotsemna chë nÿe ntjinÿcá tmojos̈buachenga ca!
29 Disse-lhe Jesus: Porque me viste, creste? Bem-aventurados os que não viram e creram.
30 Jesús, chabe uatsjéndayëngbe delante inÿe bëts soyënga Bëngbe Bëtsabe obenánaca tonjë́ftsema, pero quem librë́s̈añe ndoñe quenatábemana.
30 Na verdade, fez Jesus diante dos discípulos muitos outros sinais que não estão escritos neste livro.
31 Y quem librë́s̈añe soyëngna, entsábemana ts̈ëngaftanga chas̈motsos̈buáchema, Jesús, chë Cristo y Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá bétsemnama; y chcase, chábeñe chas̈mojtsos̈buachese, chábeyeca chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida chas̈motsebomnama.
31 Estes, porém, foram registrados para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.