João 1
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Quem luare ndobojáts̈a ora, Cristo, chë Bëngbe Bëtsabe Uámana Oyebuambnayana ya yojtsemna; chora cha, chë chca uabainá, Bëngbe Bëtsáftaca yojtsanmëna, y cachá Bëngbe Bëtsá inamna.
1 No princípio, aquele que é a Palavra já existia. A Palavra estava com Deus, e a Palavra era Deus.
2 Ndegombre cha, chë tempscana Bëngbe Bëtsáftaca yojtsanmëna.
2 Ele existia no princípio com Deus.
3 Cháftaca, Bëngbe Bëtsá lempe tojanma; cháftaca ndóñesna, lempe nts̈amo mora yomncá, Bëngbe Bëtsá tondaye matënjanma.
3 Por meio dele Deus criou todas as coisas, e sem ele nada foi criado.
4 Cachábeñe nÿets vida inamna, y quem vídaca tojánabo quem luarents̈a ents̈angbe juabnënga jabuábinÿnayama.
4 Aquele que é a Palavra possuía a vida, e sua vida trouxe luz a todos.
5 Cha tonjánabo moye, chë ents̈angbe juabnënga ndoñe binÿniñe yonjamnoye, chiñe jabobínÿnayama. Cha sempre chca yobínÿna, y Satanás chë ents̈angbe juabnënga ndoñe binÿniñe chaondë́tsemnama amá, ndoñe yondobena chë binÿnayabe obenana jtsejuánana.
5 A luz brilha na escuridão, e a escuridão nunca conseguiu apagá-la.
6 Inamna canÿe boyabása, Juan ca uabainá; y Bëngbe Bëtsá tbojanichmó,
6 Deus enviou um homem chamado João
7 binÿnayabiama chaóyebuambama; ents̈ángbeñe binÿnayabiama cháuayanama, chca, nts̈amo Juan chë binÿnayabiama tojayana soyë́ngaca, nÿetscanga Jesúsbeñe chamotsos̈buáchema.
7 para falar a respeito da luz, a fim de que, por meio de seu testemunho, todos cressem.
8 Juan ndoñe yonjamna chë binÿnayá. Cha inamna canÿe ichmoná, chë nda binÿnayá yomnabiama ents̈ángbeñe chauabáyanama.
8 Ele não era a luz, mas veio para falar da luz.
9 Chë ndegombrá quem luaroye tonjánabo chë ents̈angbe juabnënga jabuábinÿnayama.
9 Aquele que é a verdadeira luz, que ilumina a todos, estava chegando ao mundo.
10 Chë Bëngbe Bëtsabe Uámana Oyebuambnayana quem luariñe yojtsanmëna; masque cháftaca Bëngbe Bëtsá quem luare tojanma, nda cha yojamnama muents̈a oyenënga ndoñe monjántats̈ëmbo.
10 Veio ao mundo que ele criou, mas o mundo não o reconheceu.
11 Cachabe luare ents̈ángbioye tonjánabo, y ents̈anga ndoñe tmonjánbos̈ena cha jofjana.
11 Veio a seu próprio povo, e eles o rejeitaram.
12 Nÿetscanga, ndëmuanÿenga cha tmojanë́buaja y chábeñe tmojtsos̈buáchenga, cha derecho tonjanats̈atá jtsobenama Bëngbe Bëtsabe básenga ca jtsabáinama.
12 Mas, a todos que creram nele e o aceitaram, ele deu o direito de se tornarem filhos de Deus.
13 Quem os̈buáchiyëngna, chca jtsemnama ndoñe tmonjanobená ents̈angbe buiñents̈ana tmojanonÿnáyeca, o ndaye ents̈abe juabnents̈ana. Nÿe Bëngbe Bëtsábeyeca chca chabe básenga imojtsabaina.
13 Estes não nasceram segundo a ordem natural, nem como resultado da paixão ou da vontade humana, mas nasceram de Deus.
14 Cha, chë Bëngbe Bëtsabe Uámana Oyebuambnayana, ents̈á tojanóbema, y quem luare bë́ngaftaca yojëftsiyena. Cha yomna chë Bëngbe Bëtsabe nÿe canÿe Uaquiñá; chíyeca bënga tifjáninÿe chabe bëts obenana y chabe ts̈abe juabna, chë Bëngbe Bëtsábents̈ana tojanóyëngacñana. Cha corente jtsababuánÿeshanëse s̈ojánanÿena y yojëftsiyena nts̈amo ndegombre inamncá.
14 Assim, a Palavra se tornou ser humano, carne e osso, e habitou entre nós. Ele era cheio de graça e verdade. E vimos sua glória, a glória do Filho único do Pai.
15 Juan mënts̈á chabiama yojanáyebuache: “Chabiama sënjanoyebuambná, chë ndabiama chora ats̈e sënjánayana, chë áts̈bents̈ana jabamana ats̈biama más uamaná endmëna, er ats̈e cabá ndonÿna orna, cha ya yojtsemna ca.”
15 João deu testemunho dele quando disse em alta voz: “Este é aquele a quem eu me referia quando disse: ‘Alguém virá depois de mim, muito mais poderoso que eu, pois existia muito antes de mim’”.
16 Cha ts̈a ts̈abe ainana bómnayeca, bënga nÿetscanga mallajta ts̈abe bendicionënga tmojóyëngacñe.
16 De sua plenitude todos nós recebemos graça sobre graça.
17 Moisesbiajana tifjanóyëngacñe chë Bëngbe Bëtsá tojanmandá soyënga. Pero Jesucrístbeyeca, Bëngbe Bëtsá ts̈abe bendicionënga bëngbiama tojama y chë ndegombre soyënga bënga tmojëftsashjache.
17 Pois a lei foi dada por meio de Moisés, mas a graça e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Ndocná, ndocna te Bëngbe Bëtsábioye tbonjinÿe. Chë nÿe canÿe Uaquiñá ibobomná, cach Bëngbe Bëtsá yomna; y cha, Bëngbe Bëtsá chë Taitáftaca cánÿiñe mo canÿacá yomna. Mua, chë Uaquiñá, bëngbiama tojama, Bëngbe Bëtsá juabuátmanama chaotsopodénama.
18 Ninguém jamais viu a Deus, mas o Filho único, que mantém comunhão íntima com o Pai, o revelou.
19 Canÿe te, Jerusalenoca judiënga tmojanichamó básefta chëngbe bachnanga y levitënga, chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca trabájayënga, Juan yojtsemnoye, cha nda bétsemnama chamuatjayama.
19 Este foi o testemunho de João quando os líderes judeus enviaram de Jerusalém sacerdotes e levitas para lhe perguntar: “Quem é você?”.
20 Chocna, Juan chë́ngbeñe ndegombre tojanobuambá: —Ats̈e, chë Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná ndoñe quetsátsmëna ca.
20 Ele respondeu com toda franqueza: “Eu não sou o Cristo”.
21 As chora, cachiñe tmojantjá: —As, ¿ndase cojtsemna? ¿Chë Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Elías ca?
21 “Então quem é você?”, perguntaram eles. “É Elias?” “Não”, respondeu ele. “É o Profeta por quem temos esperado?” “Não.”
22 Chora chënga tmojaniyana: —Asna, ¿aca ndase cojtsemna? Bënga s̈ontsamna nda aca cojtsemnama jtsetats̈ëmbuana, as chë s̈onjadespachenga jacúntama. ¿Ndayá cojtsobena cach acbiama jayanama ca?
22 “Afinal, quem é você? Precisamos de uma resposta para aqueles que nos enviaram. O que você tem a dizer de si mesmo?”
23 Y Juan mënts̈á tojanë́jua: —Ats̈e së́ntsemna chë ndabiama Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Isaías mënts̈á tojanábema: “Ents̈anga ndoyenoca canÿe abuayiynayá echántsemna, y ents̈anga mënts̈á echántsabuayiynaye: Bëngbe Utabná echanjabo ca. Mo nda canÿe benache tojtseprontacá, ts̈ëngaftángnaca cachcá, cha jabama ts̈abe juabnë́ngaca s̈mochtseprontana ca.”
23 João respondeu com as palavras do profeta Isaías: “Eu sou uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor!’”.
24 Chorna, báseftanga chë fariseungbe ichmónënguents̈ana,
24 Então os fariseus que tinham sido enviados
25 Juan tmojantjá: —Chë Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná, Cristo ca uabainá, ndoñe tcontsemnësna, ni Elías, ni chë Bëngbe Bëtsabe juabna jabóyebuambayama jabamá ndóñesna, ¿ndáyeca ents̈anga cojtsëbayana ca?
25 lhe perguntaram: “Se você não é o Cristo, nem Elias, nem o Profeta, que direito tem de batizar?”.
26 Chora Juan tojanë́jua: —Ats̈na, béjayeca ents̈anga sëndëubáyana. Pero ts̈ëngaftangbeñe canÿa entsemna; cha ndoñe ques̈matábuatma;
26 João lhes disse: “Eu batizo com água, mas em seu meio há alguém que vocês não reconhecem.
27 y cha ats̈be ústonoye echanjáshjango. Ats̈e merecido taitsatobuajoñe, ni mo jotsejbiyama, chabe shecochëtjonëshents̈a corriëja jajafjonama ca.
27 Embora ele venha depois de mim, não sou digno de desamarrar as correias de sua sandália”.
28 Chca tojanopasá, canÿe pueblo Betania ca uabáinents̈e, Jordán béjaye chenguana. Cach béjayiñe, Juan ents̈anga yojanëbáyana.
28 Esse encontro aconteceu em Betânia, um povoado a leste do rio Jordão, onde João estava batizando.
29 Yëfsana, Juan yojtsemnoye Jesús yojtsebéconaye, y chë cháftaca imojtsemna ents̈anga tojanë́yana: “S̈mochjinÿe. Chë nda Bëngbe Bëtsá tbojichmó y iytanana Oveshatemcá entsobiamná cha, entsashjajuana ca. Cha jóbanëse, quem luarents̈a ents̈anga bacna soyëngama perdonánënga mochántsemna.
29 No dia seguinte, João viu Jesus caminhando em sua direção e disse: “Vejam! É o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Ats̈e chabiama cbonjutsëtsná, mënts̈á sënjánayana ora: ‘Ats̈be ústonoye canÿa echanjáshjango. Cha ats̈biama más uamaná endmëna, er ats̈e cabá ndonÿna ora, cha ya yojtsemna ca.’
30 Era a ele que eu me referia quando disse: ‘Um homem virá depois de mim, muito mais poderoso que eu, pois existia muito antes de mim’.
31 Tempna, cach ats̈e ndoñe quetsjátantats̈ëmbo nda cha bétsemnana. Pero ats̈na ínÿenga béjayeca ubáyana sëndabó, Israeloca ents̈anga quem boyabása chamuábuatmanama ca” —Juan tojanë́yana.
31 Eu não o conhecia, mas vim batizando com água para que ele fosse revelado a Israel”.
32 Chents̈ana Juan mënts̈ánaca tojanobuambá: “Chabiama mënts̈á bominÿe sënjanjajó: chë Uámana Espíritu, mo canÿe palomatemcá, celocana tonjánastjango y quem boyabásabe juatsbuañe tonjanototoná.
32 Então João deu o seguinte testemunho: “Vi o Espírito Santo descer do céu na forma de uma pomba e permanecer sobre ele.
33 Ats̈e cabá ndoñe quetsjátantats̈ëmbo nda cha bétsemnana, pero chë béjayeca jubáyama s̈onjanichmó cha, mënts̈á s̈onjaniyana: ‘Nda chacojinÿe, chë Uámana Espíritu jastjanguana y chabe juatsbuañe jototonana, chábeyeca ats̈e chanjíchmua chë Uámana Espíritu ents̈angbe ainaniñe cháuamashënguama ca.’
33 Eu não sabia quem ele era, mas, quando Deus me enviou para batizar com água, disse-me: ‘Aquele sobre o qual você vir o Espírito descer e permanecer, esse é o que batizará com o Espírito Santo’.
34 Y morna, ats̈e aíñe chca tijinÿe, y ndegombre ts̈ëngaftanga cbë́yana, cha chë Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá entsemna ca” —cha tojanë́yana.
34 Eu vi isso acontecer e, portanto, dou testemunho de que ele é o Filho de Deus”.
35 Yëfsana, Juan chabe uatsjéndayënguents̈ana útataftaca cachoca yojtésemna.
35 No dia seguinte, João estava novamente com dois de seus discípulos.
36 Jesús yojtsachnëjuanama, Juan tbojáninÿe ora, tojanë́yana: “S̈ochjinÿe. Mua entsemna nda Bëngbe Bëtsá tbojichmó y iytanana Oveshatemcá entsobiamná cha ca.”
36 Quando viu Jesus passar, olhou para ele e declarou: “Vejam! É o Cordeiro de Deus!”.
37 Chora chë Juanbe uta uatsjéndayata, chca tbojanuena ora, Jesús tmojanasto.
37 Ao ouvirem isso, os dois discípulos de João seguiram Jesus.
38 Jesús tojesanontjes̈é y tojánanÿe chata imojétsëstonama. As, tojanatjá: —¿Ndayá s̈ojtsenguá ca?
38 Jesus olhou em volta e viu que o seguiam. “O que vocês querem?”, perguntou. Eles responderam: “Rabi (que significa ‘Mestre’), onde o senhor está hospedado?”.
39 Chora Jesús tojanë́jua: —Mabo y s̈ochjinÿe ca.
39 “Venham e vejam”, disse ele. Eram cerca de quatro horas da tarde quando o acompanharam até o lugar onde Jesus estava hospedado, e passaram o resto do dia com ele.
40 Chë Jesusbiama oyebuambnayana Juánbioye tbojanóyeunata y Jesús tbojanasto útatents̈ana cánÿana Andrés ca yojanabaina; cha yojamna Simón Pédrëbe cats̈ata.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois que ouviram o que João tinha dito e seguiram Jesus.
41 Andrés, cabá ndocna inÿe soye ndëma ora, tojána chabe cats̈ata Simón janguanguama. Y tbojáninÿena ora, Simónbioye tbojaniyana: “Chë Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná, Cristo, fsënjínÿena ca.”
41 André foi procurar seu irmão, Simão, e lhe disse: “Encontramos o Messias (isto é, o Cristo)”.
42 Chents̈ana Andrés, Simónbioye tbojanánatse Jesús yojtsemnoye. Jesús, Simónbioye tbojáninÿe ora, tbojaniyana: “Aca condmëna Simón, Jonasbe uaquiñá, pero Cefas ca cochantsabaina ca.” (Chcana endayana “Pedro o ndëts̈bé ca”.)
42 Então André levou Simão para conhecer Jesus. Olhando para ele, Jesus disse: “Você é Simão, filho de João, mas será chamado Cefas (isto é, Pedro)”.
43 Yëfsana, Jesús tojanjuabó Galilea luaroye jama. Benachiñe Felípbioye tbojáninÿena y tbojaniyana: “S̈masto ca.”
43 No dia seguinte, Jesus decidiu ir à Galileia. Encontrou Filipe e lhe disse: “Siga-me”.
44 Chë boyabása Felipe, Betsaida pueblocá inamna. Andrés y Pédrëna cach pueblocata ibnamna.
44 Filipe era de Betsaida, cidade natal de André e Pedro.
45 Chents̈ana Felipe tojána Natanael janguanguama; y tbojaniyana: —Chë ndabiama leyënga librë́s̈angañe Moisés tojanábema cha fsënjínÿena ca. Cachabiama, Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayë́ngnaca tmojanábema. Cha Jesús entsemna, Josebe uaquiñá, chë Nazaretocá ca.
45 Filipe foi procurar Natanael e lhe disse: “Encontramos aquele sobre quem Moisés, na lei, e os profetas escreveram! Seu nome é Jesus de Nazaré, filho de José”.
46 Chora Natanael tbojaniyana: —¿Ndaye ts̈abe soye Nazaretocana nanjopódia jóbocnama ca?
46 “Nazaré!”, exclamou Natanael. “Pode vir alguma coisa boa de Nazaré?” “Venha e veja você mesmo”, respondeu Filipe.
47 Natanael yojtsebéconama, Jesús tbojáninÿe ora tojánayana: —Moye canÿe ents̈á entsabó; cha ndegombre endomerecena Israelbents̈ana ents̈á jtsemnama. Cha ts̈abe ents̈á endmëna; ndocnábioye quebnatsíngña ca.
47 Jesus viu Natanael se aproximar e disse: “Aí está um verdadeiro filho de Israel, um homem totalmente íntegro”.
48 Chora Natanael Jesúsbioye tbojantjá: —¿Nts̈amo ats̈e s̈cuabuatma ca?
48 “Como o senhor sabe a meu respeito?”, perguntou Natanael. Jesus respondeu: “Vi você sob a figueira antes que Filipe o chamasse”.
49 As, Natanael tbojaniyana: —Buatëmbayá, ¡aca chë Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá comna! ¡Aca, chë Israeloca ents̈angbe Rey ca!
49 Então Natanael exclamou: “Rabi, o senhor é o Filho de Deus, o Rei de Israel!”.
50 Chora Jesús tbojanjuá: —¿Aca áts̈beñe cojtsos̈buaché, nÿe chë higo betiye tëchets̈oye tcbojinÿe ca tcbojauyanama? Ndegombre, chë soyama más bëts soyënga cochanjinÿe ca.
50 Jesus lhe perguntou: “Você crê nisso porque eu disse que o vi sob a figueira? Você verá coisas maiores que essa”.
51 Chents̈ana Jesús tojanë́yana: —Ndegombre s̈cuayana: Ts̈ëngaftanga s̈mochanjinÿe celoca atëfjniñe, y Bëngbe Bëtsabe angelotémënga jtsetsjuajnana y jtsastjajuanana Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemabe tatsëtsoca.
51 E acrescentou: “Eu lhes digo a verdade: vocês verão o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o Filho do Homem”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.