João 18
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Chë soyënga Jesús tojë́ftsanayanents̈ana, chabe uatsjéndayëngaftaca tojë́ftsanbocna, chë binche béjaye Cedrón ca uabáiniye chenguana jama. Chents̈e inamna canÿe tjashetema; y Jesús chabe uatsjéndayëngaftaca choye tojánamengo.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Y Judas, chë Jesús uayayëngbe cucuats̈iñe boshjuaná, ts̈abá chë luare yojanábuatma, er Jesús y chabe uatsjéndayënga ba soye chents̈e imojánenefjuana.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Chora Judas tojánashjango, y cháftaca ba soldadënga y básefta Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca josticiënga; chënga imojamna chë bachnangbe amë́ndayënga y fariseungbe ichmónënga; nÿetscanga uajuinÿanë́shangaca, lamparëshangaca y espadë́jangaca uajátënga.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Jesusna yojtsetáts̈ëmbo lempe nts̈amo cha yochjanpásama; chíyeca, natsanoye tojánbocna y chë ents̈anga tojanë́yana: —¿Nda s̈mojtsenguá ca?
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Y chënga tmojanjuá: —Jesús, chë Nazaretocá fsëntsenguá ca.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Jesús tojanë́yana: “Ats̈e cha sëndmëna ca”, y cachora chë ents̈anga tmojtanostëts̈ánanga y fshantsoye tmojánshajaye.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Chora Jesús cachiñe tojanatjá: —¿Nda s̈mojtsenguá ca?
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 As Jesús tojanë́yana: —Ya tcbonjáuyana: “Ats̈e cha sëndmëna ca.” Ats̈e s̈mojtsenguasna, mënga cachcá s̈mochjónÿaye chamotsóñengama ca.
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Chca tojanopasá, ana nts̈amo Jesús tojanayancá cachcá chaotsemnama, chë “Ats̈be Taitá Bëngbe Bëtsá, chë s̈conjínÿinÿiye ents̈anguents̈ana ni canÿa pochocaná queochátsmëna ca”.
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Simón Pedro canÿe espadëja inasëngbuájonÿana; asna, tojanenosë́ngbotënts̈ena y chë bachnangbe más uámana amëndayabe canÿe oservenábioye cats̈bioica matscuas̈e tbojtsanë́stjango. Chë oservená Malco ca inauabaina.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 As Jesús, Pédrëbioye tbojaniyana: “Acbe espadëja matosëngbuajonÿá. Nts̈amo ats̈be Taitá Bëngbe Bëtsá tojanmandacá, chë ats̈e puerte ngménana jtsebomnama, ¿ndoñe chca chaondë́tsemna ca?”
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Chents̈ana chë soldadënga, chëngbe amëndayá y Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca josticiënga Jesús tmojánishache y tmojanëcuébatsëca.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Natsanëna, Anás, Caifasbe uambén taitábioye Jesús tmojanánatse. Caifás chë uata inamna chë bachnangbe más uámana amëndayá.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Caifás yojamna nda judiënga tojanë́yana: “Ts̈ëngaftangbiama más ts̈abá entsemna canÿe boyabása Israeloca ents̈angbiama chaóbana ca.”
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Simón Pedro y inÿe uatsjendayá Anasbe yebnoye Jesús imojtsë́stona. Chë inÿe uatsjendayábioyna, chë bachnangbe más uámana amëndayá ibnauábuatma; chíyeca, cha tojanobená Jesúseftaca chabe chashjóntscoñe jashjanguana.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Pero Pédrëna nÿe shjoca, amashjuanents̈e tojanoquedá. Chcasna, chë inÿe uatsjendayá tojánbocna y chë bës̈ás̈a ebtafjuana shembásaftaca tojanoyebuambá. Chora Pedro tbojanë́mashëngo.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 As chë shembása Pédrëbioye tbojaniyana: —¿Acnaca ndoñe chë boyabásabe uatsjendayá condmëna ca?
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Ts̈a yojtsesësna causna, chë oservénënga y chë josticiënga shjoca tmojanniñé y chents̈e imojtós̈boniye. Y Pédrënaca chë́ngaftaca yojtses̈bonena.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Chora, chë bachnangbe más uámana pasado amëndayá tojanonts̈é Jesús jatjayama chabe uatsjéndayëngbiama y ndayá cha ents̈anga yojánabuatambamnaca.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Y Jesús tbojanjuá: —Ats̈e nÿetsca ents̈angbe delante sënjoyebuambá. Sempre chë ents̈angbe enefjuana yebnënguenache sëndabuatambá, y Bëngbe Bëtsabe bëts yebnócnaca, nÿetsca judiënga mondbétsenefjuanents̈e; y chca, iytëmencá tondaye chiyatoyebuambá.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 ¿Ndáyeca chca s̈cojtsetjaná? Ats̈be palabra tmojouenënga mátjaye, as chënga chacmëyana nts̈amo ats̈e tijáuyanama. Chënga mondë́tats̈ëmbo nts̈amo ats̈e tijayancá ca —Jesús tbojanjuá.
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Jesús chë soyënga tojánayana ora, canÿe josticio chents̈e yojtsemná, Jesúsbioye tbojanjuebjants̈etá y tbojaniyana: —¿Chca chë bachnangbe más uámana amëndayá cuanjojuá ca?
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Y Jesús tbojanjuá: —Ndoñe ts̈abá tijayanësna, s̈mëyana ndayents̈e chë podesca palabra yojtsemna; y ts̈abá tijóyebuambasna, ¿ndáyeca s̈cojajuebjants̈etá ca?
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Chents̈ana, Anás tojanmandá, chë bachnangbe más uámana amëndayá Caifasbe yebnoye, Jesús batsëcná chamuánatsama.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Chëntscuana, Pedro yojtses̈bonena, tsanana chë iñe juachaca. Chora chë ents̈anga tmojantjá: —¿Aca ndoñe chabe uatsjendayënguents̈á condmëna ca?
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Chora, chë bachnangbe más uámana amëndayabe canÿe oservená Pédrëbioye tbojaniyana: —¿Ats̈e ndoñe cháftaca chë tjashetémoca tcbonjinÿe ca?
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Y Pédrëna cachiñe ndoñe ca tojánayana, y cachora canÿe ngallo yojacánta.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Chents̈ana, Caifasbe yebnents̈ana Jesús tmojanánatse chë romano mandadbe yebnoye. Ya yojtsebínÿana, y chë bëts yebnoye chë judiënga ndoñe tmonjánamashjna, er chënga imojtsebos̈e chë Bashco saná jasama. Judiënga ndoñe imonjobena Bashco saná jasana, chca tempo canÿe ndoñe judiëbe yebnoye nda tojámashënguse.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Chíyeca Pilato tojánbocna y chënga tojanë́yana: —¿Ndayá quem boyabásabe contra s̈mochjayana ca?
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Chora chë ents̈anga tmojanjuá: —Bacá uamaná ndoñe tontsemnëse, ndoñe matifjuánatse ca.
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 As Pilato tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga matánatse, y nts̈amo cach ts̈ëngaftangbe leyiñe iuayancá muabiama s̈mochjayana ts̈abá o ndoñe ts̈abá tonjamama ca.
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Chca tojanopasá, ana nts̈amo Jesús cachá jóbanama tojanayancá cachcá chaotsemnama.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 As Pilato cach yebnoye tojtanamáshëngo, Jesús tbojanchembo y tbojantjá: —¿Aca chë judiëngbe Rey cojtsemna ca?
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Y Jesús tbojanjuá: —¿Nts̈amo s̈conjatjacá, cach aca chca cojtsejuabnáyeca chca yojtsemna o ínÿenga ats̈biama tcmojacuentáyeca ca?
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Chora Pilato tbojaniyana: —¿Mo ats̈e judío quetsmëna? Cach ácbioca ents̈anga y chë bachnangbe amë́ndayënga muents̈e tcmonjúshjango. ¿Ndayá tcojama ca?
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Chora Jesús tbojanjuá: —Ats̈be jamándama luare ndoñe quem luarents̈e quenátsmëna. Aíñe tojtsemnësna, ats̈be ústonënga muantsatsejaye ats̈e chë judiëngbe cucuats̈iñe ndoñe chas̈mondboshjonama. Pero ats̈be jamándama luare ndoñe quem luarents̈e quenátsmëna ca —Jesús tbojanjuá.
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 As Pilato tbojaniyana: —¿As aca rey cojtsemna ca?
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Chora Pilato tbojaniyana: —¿Y ndayase chë ndegombre soye yomna ca?
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Pero ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo, Bashco fiestama ats̈e canÿe utamená cachcá jëtsboshjonama. ¿S̈mojtsebos̈e chë judiëngbe Rey chjëtsboshjona ca?
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Chorna nÿetsca ents̈anga cachiñe tmojanáyebuachena: —¡Ndoñe, cha ndoñe! ¡Barrabás matsboshjona ca!
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.