João 10
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB
1 As Jesús tojanë́yana: “Ndegombre s̈cuayana: Nda chë oveshëngbe luaroye bës̈áshajana ndoñe tonjámashëngo, pero aíñe inÿajana tojtsamáshëngo, chana canÿe atbëbaná y abacayá jtsemnana.
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, esse é ladrão e salteador.
2 Pero chë bës̈áshajana tojamashënguana, chë oveshënga anÿená jtsemnana.
2 Mas o que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 Chë bës̈ásha ebtafjuaná, chë bës̈ásha jebëtafjuana, y chë oveshënga abuajë́nÿa nts̈amo cada ona tmabaincá chë oveshënga jáchembuana. Y chë oveshënga jtsetats̈ëmbuana chëngbe abuajë́nÿa yojtsachembuanama; y chë luarents̈ana cha jubuacnana.
3 A este o porteiro abre; e as ovelhas ouvem a sua voz; e ele chama pelo nome as suas ovelhas, e as conduz para fora.
4 Nÿetsca oveshënga tmojábocana ora, chë abuajë́nÿa chënga jtsebënatsanana, y chë oveshënga jtsë́stonana, er chabe oyebuambnayana chënga joyátëmbana.
4 Depois de conduzir para fora todas as que lhe pertencem, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz;
5 Pero chë tmonduabuatmábioyna chë oveshënga ndoñe ntjuastana; nÿe chábents̈ana jtsachetëngana, chë oveshënga chabe oyebuambnayana ndoñe ntjoyátëmbana causa ca” —Jesús tojánayana.
5 mas de modo algum seguirão o estranho, antes fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Jesús ents̈anga chca tonjanacuntá, pero chënga ndoñe ntjosértana nts̈amo yojtsents̈ayancá.
6 Jesus propôs-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 As Jesús cachiñe tojanë́yana: “Ndegombre cbë́yana: Ats̈e sëndmëna chë bës̈ásha oveshënga mondbétsamashjuanëjana.
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 Nÿetscanga chë ats̈be natsana tmojánabënga, atbëbanënga y abacayënga imnamna, pero chë oveshënga ndoñe chë́ngbioye ntjóyaunayana.
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores; mas as ovelhas não os ouviram.
9 Ats̈e chë bës̈ásha sëndmëna. Nda quem bës̈áshajana tojamashënguá, atsbocaná echántsemna. Canÿe oveshá jamashënguana y jabocnana, y shácuana jónÿenana. Cachcá, chë quemëjana tojamashënguá, lempe echanjónÿena.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar a casa; o filho fica entrará e sairá, e achará pastagens.
10 “Chë atbëbaná jabana nÿe jatbëbama, jóbama y lempe jtsepochócama; pero ats̈na, ents̈anga vida chamotsebomnama y áts̈eftaca bëtscá ts̈abe vida chamotsebomnama tijabo.
10 O ladrão não vem senão para roubar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham em abundância.
11 “Ats̈e sëndmëna chë oveshënga ts̈abe abuajë́nÿa. Chë oveshënga ts̈abe abuajë́nÿa sempre jtseprontánana chëngbiama jóbanama, chabe oveshënga ababuánÿeshanayeca.
11 Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 Pero nda nÿe crocenánama totrabája y chë oveshënga ndoñe chábenga tmontsemna, cha nderado tojinÿe canÿe tjañe ques̈e chë oveshë́ngbioye tojtsobécocnama, cachora nÿe cachcá jesë́nÿayana y jtsachana. Chë tjañe ques̈e oveshënga jtsacamiyana, y chë oveshëngna nÿe cátoye jtsachetana.
12 Mas o que é mercenário, e não pastor, de quem não são as ovelhas, vendo vir o lobo, deixa as ovelhas e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 Cha jtsemnana nÿe crocenánama trabajayá; chabiama nÿe chë uacanánana más uámana soye jtsemnana, y chë oveshëngbiama tondayana ntsents̈amnana; chíyeca cha jtsachana.
13 Ora, o mercenário foge porque é mercenário, e não se importa com as ovelhas.
14 “Ats̈e sëndmëna chë oveshënga ts̈abe abuajë́nÿa. Ats̈e chënga sëndëubuatma, y chë́ngnaca ats̈e s̈monduábuatma.
14 Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem,
15 Cachcá, chë Taitá Bëngbe Bëtsá ats̈e s̈onduábuatma y ats̈e chábioye. Ats̈e sempre sëndétseprontana jóbanama, ats̈be oveshënga sëndababuanÿeshánayeca.
15 assim como o Pai me conhece e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 Ats̈e inÿe oveshënga sëndábamna, pero chënga ndoñe quem luariñe oveshënga quemátsmëna. Ats̈e s̈ontsemna chë́ngnaca moye junatsana. Chë́ngnaca ats̈be oyebuambnayana mochanjouena, y muents̈a oveshë́ngaftaca cánÿiñe mochántsemna, y ats̈na nÿetsca chë oveshëngbiama chë abuajë́nÿa chántsemna.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco; a essas também me importa conduzir, e elas ouvirão a minha voz; e haverá um rebanho e um pastor.
17 “Ats̈e sempre sëndétseprontana jóbanama, chora jtayenama. Chíyeca chë Taitá s̈ondbobonshana.
17 Por isto o Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Ndocná ats̈be vida ques̈ochatsbojuána, pero chënga sëndababuanÿeshánayeca sempre sëndétseprontana jóbanama, cach ats̈e chca së́ndbos̈eyeca. Derecho sëndëtsóbomñe chëngbiama jóbanama, y chora jtayenama. Chca endmëna nts̈amo ats̈be Taitá s̈onjamandacá ca” —Jesús tojánayana.
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho autoridade para a dar, e tenho autoridade para retomá-la. Este mandamento recebi de meu Pai.
19 Chë soyënga chë judiënga tmojanuena ora, cachiñe banga Jesusbe contra y ínÿengna Jesusbe pavor imojtsemna.
19 Por causa dessas palavras, houve outra dissensão entre os judeus.
20 Banga imojtsichamo: —Chana bacna bayëjbe juabna uambayá y corente juicio ndbomná entsemna. Y as ¿ndáyeca cha mochjátsyeunana ca?
20 E muitos deles diziam: Tem demônio, e perdeu o juízo; por que o escutais?
21 Pero ínÿengna imojtsanichamo: —Ndocna bacna bayëjbe juabna uambayá ntsobenana chca jóyebuambayama. ¿Canÿe bayëja nantsobena jamama canÿe jtaná chabotsabinÿnama ca?
21 Diziam outros: Essas palavras não são de quem está endemoninhado; pode porventura um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Canÿe uaftena tempo inamna, y Jerusalenents̈e canÿe fiesta imojtsebomna. Chë fiesta inamna cada uata, Bëngbe Bëtsabe bëts yebna tempo cachiñe tmojtanjebuama ents̈anga jtenójuaboyama.
22 Celebrava-se então em Jerusalém a festa da dedicação. E era inverno.
23 Jesús Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca yojétsana, canÿe amashjuana otsbojebniñe, Salomonbe Amashjuana ca uabáinents̈e.
23 Andava Jesus passeando no templo, no pórtico de Salomão.
24 Chora, chë judiënga tmojanóbobuashcona, y tmojantjá: —¿Buetaytentscuana bënga fchjë́ftsemna acbiama ndegombre soye ntsetats̈ëmbcá? Aca chë Cristo cojtsemnëse, chama lempe ts̈abá s̈manÿanÿé ca.
24 Rodearam-no, pois, os judeus e lhe perguntavam: Até quando nos deixarás perplexos? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 As Jesús tojanë́jua: —Ya tcbonjáuyana y ts̈ëngaftanga áts̈beñe ndoñe ntsos̈buáchiyana. Chë ats̈e sëndama soyënga, ats̈be Taitá Bëngbe Bëtsabe obenánaca, cmontsinÿanÿná nda ats̈e bétsemnana.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo-lo disse, e não credes. As obras que eu faço em nome de meu Pai, essas dão testemunho de mim.
26 Pero ts̈ëngaftanga áts̈beñe ndoñe ques̈matos̈buaché, er ts̈ëngaftanga ats̈e ndoñe ques̈matë́stona, nts̈amo chë oveshënga chë ts̈abe abuajë́nÿa mondbetsëstoncá.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Chë ats̈e s̈mondústonënga, ats̈e s̈mondbóyeunaye y s̈mondbëuasto. Ats̈e chënga sëndëubuatma.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu as conheço, e elas me seguem;
28 Ats̈e chanjama, quem ents̈anga chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida chamotsebomnama; chënga ndocna te pochocánënga quemochátsmëna, y ndocná quenátobena áts̈bents̈ana chënga jefcana.
28 eu lhes dou a vida eterna, e jamais perecerão; e ninguém as arrebatará da minha mão.
29 Ats̈be Taitá Bëngbe Bëtsá, chë ents̈anga ats̈e chas̈muastama tojamá, nÿetscangbiama más bëtsá endmëna, chíyeca ndocná quenátobena chábents̈ana chënga jefcana.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém pode arrebatá-las da mão de meu Pai.
30 Chë Taitá y ats̈e canÿa fsëndmëna ca —Jesús tojánayana.
30 Eu e o Pai somos um.
31 Chora, chë judiënga cachiñe ndëts̈benga tmojanájaca Jesús jtsatëchë́nganjama.
31 Os judeus pegaram então outra vez em pedras para o apedrejar.
32 Pero Jesús tojanë́yana: —Ats̈e ts̈ëngaftangbeñe, ba bëts soyënga sënjama ats̈be Taitá Bëngbe Bëtsabe obenánaca. ¿Ndëmua chents̈a soyama ats̈e s̈mochtsatëchë́nganja ca?
32 Disse-lhes Jesus: Muitas obras boas da parte de meu Pai vos tenho mostrado; por qual destas obras ides apedrejar-me?
33 Chora chë judiënga tmojanjuá: —Ni canÿe quem bëts soyëngama bënga queftsátsbos̈e aca jtsatëchë́nganjama. Aca Bëngbe Bëtsabiama ndoñe ts̈abá quecátichamo; mo chábioye cuafjoyenguangcá entsemna. Aca nÿe canÿe ents̈á condmëna, pero acna contsichamo cach aca Bëngbe Bëtsá comna ca; chíyeca bënga fsë́ntsebos̈e ndëts̈béngaca aca jtsatëchë́nganjama ca —chënga tmojaniyana.
33 Responderam-lhe os judeus: Não é por nenhuma obra boa que vamos apedrejar-te, mas por blasfêmia; e porque, sendo tu homem, te fazes Deus.
34 Chora Jesús tojanë́yana: —Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe mënts̈á endayana: “Ats̈e sënjayana ts̈ëngaftanga diosënga s̈momna ca.”
34 Tornou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses?
35 Bëngbe Bëtsá chca tojánayana chë chabe palábraca y cha chamotseservénama tojánamandangbiama; ndocná quenátobena jinÿanÿiyana ni mo canÿe soye Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe, ndoñe ndegombre soye yomnama.
35 Se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {e a Escritura não pode ser anulada},
36 Y ats̈biama, Bëngbe Bëtsabiacá uabuayaná y quem luare ichmoná, ¿nts̈amo ts̈ëngaftanga s̈mojtsobena jayanama, “aca Bëngbe Bëtsabiama ndoñe ts̈abá quecátichamo ca”, chë Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá sëndmëna ca ats̈e tijayanama?
36 àquele a quem o Pai santificou, e enviou ao mundo, dizeis vós: Blasfemas; porque eu disse: Sou Filho de Deus?
37 Nts̈amo ats̈be Taitá endamcá ats̈e ndoñe së́ntsamëse, ts̈ëngaftanga áts̈beñe ndoñe s̈mattsos̈buáchiye.
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 Pero, nts̈amo ats̈be Taitá endamcá ats̈e aíñe stsamëse, masque ndoñe áts̈beñe s̈montsos̈buaché, nÿe chë Taitabe obenánaca soyënga tijamama s̈mochtsos̈buáchiye. As, canÿe ora chas̈motsetáts̈ëmbo y chacmësertá, chë Taitá áts̈beñe yomnama y ats̈e chábeñe tsmënama ca —Jesús tojanë́yana.
38 Mas se as faço, embora não me creiais a mim, crede nas obras; para que entendais e saibais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Chora chënga cachiñe tmojánbos̈ena Jesús jishachama, pero cha chë́ngbents̈ana tojanotsbocá.
39 Outra vez, pois, procuravam prendê-lo; mas ele lhes escapou das mãos.
40 Chents̈ana, Jesús Jordán béjaye chenguana tojesaná y choca tojtsanoquedañe. Chents̈e Juan tempo ents̈anga yojanëbáyana.
40 E retirou-se de novo para além do Jordão, para o lugar onde João batizava no princípio; e ali ficou.
41 Ba ents̈anga tmojána Jesús jinÿama, y mënts̈á imojtsichamo: “Ndegombre, masque Juan ni mo canÿe bëts soye Bëngbe Bëtsabe obenánaca tonjë́ftsema, lempe nts̈amo quem boyabásabiama tonjanoyebuambacá, ndegombre yojamna ca.”
41 Muitos foram ter com ele, e diziam: João, na verdade, não fez sinal algum, mas tudo quanto disse deste homem era verdadeiro.
42 Y chents̈e, ba ents̈anga Jesúsbeñe imojtsanos̈buaché.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.