Gálatas 4

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ats̈naca së́ntsebos̈e jayanama, chë uaquiñá nda yochjóyëngacñe nts̈amo tbojtsotocancá, nts̈amo chabe taitá jats̈etayama tbojas̈buachenacá, cha cabá mo canÿe basacá tojtsemnëntscuana, ndocna derecho chë soyënguiñe ntsebomnana; y chca, cha jtsemnana mo canÿa nÿets tempo nÿe ínÿabiama oservenacá, masque lempe nts̈amo chabe taitá tbojas̈buachenacá chë uaquiñabiama tojtsemna.
1 Portanto, pensem da seguinte forma: enquanto não atingir a idade adequada, o herdeiro não está numa posição muito melhor que a de um escravo, apesar de ser dono de todos os bens.
2 Chë uaquiñá tojtsobóchantscuana, ents̈anga jtsemnana ndëmuanÿenga nts̈amo cha tbojtsajabotcá jtsoinayana, y ínÿenga jtsejuabnayana ndayá chë taitabe soyë́ngaca jamama, chë uaquiñá otocana soyë́ngaca. Y chca jtsemnana, chë taitá tojayana tempëntscuana.
2 Deve obedecer a seus tutores e administradores até a idade determinada por seu pai.
3 Mo cachcá cuaftsemncá, bënga chë ndegombre soyëngama cabá ndosértaye ora, bë́ngnaca mandánënga monjamna mo nÿets tempo nÿe ínÿabiama oservenëngcá, quem luarents̈e imománda espiritë́ngaca.
3 O mesmo acontecia conosco. Éramos como crianças; éramos escravos dos princípios básicos deste mundo.
4 Pero Bëngbe Bëtsá chabe Uaquiñá quem luaroye tbojanichmó, nÿa chama tempo tojanóshjango ora; cha mo nÿetsca ents̈angcá, canÿe shembásabents̈ana tojanonÿná, y yojoyena jtsamëse nts̈amo judiëngbe leyiñe jamama ibojamna ca yojanayancá jtsamëse.
4 Mas, quando chegou o tempo certo, Deus enviou seu Filho, nascido de uma mulher e sob a lei.
5 Quem luaroye chca tojánabo bënga jabátsebacama, y chamotsobenama Bëngbe Bëtsabe basengcá jtsemnama, bënga chë tempo s̈onjánamna chë ley jtsobedecénana.
5 Assim o fez para resgatar a nós que estávamos sob a lei, a fim de nos adotar como seus filhos.
6 Y chca, ts̈ëngaftanga ya chabe básenga s̈mojtsemnama jinÿanÿiyama, Bëngbe Bëtsá chabe Uaquiñabe Espíritu tbojanichmó, nÿetscangbe ainaniñe cháuamashënguama, y chë Espíritu endama bënga Bëngbe Bëtsá chamochembo, “Ats̈be Taita ca”.
6 E, porque nós somos seus filhos, Deus enviou ao nosso coração o Espírito de seu Filho, e por meio dele clamamos: “ Aba , Pai”.
7 Mënts̈á, cada ona ts̈ëngaftanguents̈á ya ndoñe quenátsmëna mo chë nÿets tempo nÿe ínÿabiama oservenëngcá, quem luarents̈e imománda espiritë́ngaca mandánënga, y aíñe Bëngbe Bëtsabe basa tojoquedá. Y chabe basa tojoquedáyeca, lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá chabe básenga jats̈atayama tojas̈ebuachenacá cha echanjóyëngacñe.
7 Agora você já não é escravo, mas filho de Deus. E, uma vez que é filho, Deus o tornou herdeiro dele.
8 Tempo, Bëngbe Bëtsá ndoñe s̈monjanábuatma ora, ts̈ëngaftanga s̈mojamna mo nÿets tempo nÿe ínÿabiama oservenëngcá, ndoñe ndegombre diosënga mondmëna espiritë́ngaca mandánënga.
8 Antes de conhecerem a Deus, vocês eram escravos de supostos deuses que, na verdade, nem existem.
9 Pero mora, Bëngbe Bëtsábioye s̈montsábuatma ora, o ts̈abá jayanama, Bëngbe Bëtsá cmojtsëbuatma ora, ¿nts̈ámoyeca ts̈ëngaftanga cachiñe chë quem luarents̈e imománda espíritënga s̈mojtsayaunana? Chënga ndocna obenana quemátsbomna, y nduámanënga mondmëna. ¿Ndáyeca ts̈ëngaftanga s̈mojtsebos̈e cachiñe jtsemnana mo chë nÿets tempo nÿe ínÿabiama oservenëngcá, chë espiritë́ngaca mandánënga?
9 Agora que conhecem a Deus, ou melhor, agora que Deus os conhece, por que desejam voltar atrás e tornar-se novamente escravos dos frágeis e inúteis princípios básicos deste mundo?
10 Ts̈ëngaftanga ts̈a jtsejuabnayana diënguiñe, shinÿënguiñe, canÿe uatents̈a tempënguiñe y uatënguiñe, mo uámana tempëngcá Bëngbe Bëtsá ts̈abá jadórama, y chama bëts fiestënga jtsebomnana.
10 Vocês insistem em guardar certos dias, meses, estações ou anos.
11 Ats̈e corente s̈ontsengmena, nderado ats̈be trabajo ts̈ëngaftangbeñe tondayama tonjoservé.
11 Temo por vocês. Talvez meu árduo trabalho em seu favor tenha sido inútil.
12 Jesucrístbeyeca ats̈be cats̈átanga, bëtscá cbontsaimpadana, s̈mochtsiyena jtsamëse nts̈amo ats̈e sëndamcá, er áts̈naca sënjóbema nts̈amo ts̈ëngaftanga ndoñe judiënga s̈mondmëncá. Ts̈ëngaftanga ndocna bacna soye ats̈e ches̈atsborlá.
12 Irmãos, peço-lhes que sejam como eu, pois eu também sou como vocês. E vocês não me trataram mal
13 Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo, ats̈e sënjanobená chë natsana soyama ts̈ëngaftanga chë ts̈abe noticiënga jábuayenama, canÿe s̈ocana s̈onjanonts̈áshjango causa.
13 e certamente se lembram de que eu estava doente quando lhes anunciei as boas-novas pela primeira vez.
14 Ats̈e canÿe s̈ocana sënjánbomna causa, ts̈ëngaftangbiama ndoñe paselo quenjatsmëna ts̈ëngaftangbeñe ats̈e jofjana; pero masque chca, ts̈ëngaftanga ndoñe ches̈matanaboté, ni ques̈matanáboyënja; masna, ts̈ëngaftangbeñe ts̈abá s̈monjanofja; s̈monjanofja mo canÿe ángel Bëngbe Bëtsabe ichmoná s̈mojofjcá, o cach Jesucristbioycá.
14 Embora minha saúde precária fosse uma tentação para me rejeitarem, vocês não me desprezaram nem me mandaram embora. Ao contrário, acolheram-me e cuidaram de mim como se eu fosse um anjo de Deus, ou mesmo o próprio Cristo Jesus.
15 Ndayá chora ts̈ëngaftangaftaca enjanopasancá, puerte oyejuayënga tcmonjánabiama. ¿Y mora ndayá tojopasá? Ndegombre, ats̈e sëndë́tats̈ëmbo y sëntsobena jayanama, ts̈ëngaftanga ndaye sóynaca ats̈biama mas̈mënjanmama. Chë más uámana s̈mojánbomna soyënga ats̈be cucuats̈iñe mas̈mënjánboshjona, y nÿa mo chë bominÿë́ngnaca masmënjánenobuchjatsëca ats̈e jats̈etayama.
15 Que aconteceu com a alegria que vocês demonstraram naquela ocasião? Estou certo de que, se fosse possível, teriam arrancado os próprios olhos e os teriam dado a mim.
16 Y morna, ¿nts̈amo ndegombre yomncá cbojtsëtsëtsnama, ats̈biama s̈mojtsejuabná mo ts̈ëngaftangbe uayayá cuaftsemncá ca?
16 Acaso me tornei inimigo de vocês porque lhes digo a verdade?
17 Chë ndoñe ndegombre soyënga buátëmbayënga montsinÿinÿná mo ts̈ëngaftangbiama ndegombre ts̈abá chas̈motsiyenama cuaftsebos̈cá, pero chca ndoñe quenátsmëna; ndayá jamama imojtsebos̈cá, ts̈ëngaftangbiama ndoñe ts̈abá quenátsmëna. Chënga montsebos̈e ats̈be contra y ats̈be buatëmbana soyëngama contra chas̈motsemnama, chents̈ana ts̈ëngaftanga chë́ngaftaca jtsemnama chas̈motsebos̈ama y chënga chas̈motsababuánÿeshanama.
17 Esses falsos mestres estão extremamente ansiosos para agradá-los, mas suas intenções não são boas. Querem afastá-los de mim para que dependam deles.
18 Puerte ts̈abá endmëna ats̈e y ínÿenga chafstsebos̈e ts̈ëngaftangaftaca amiguënga jtsemnama, canÿe ts̈abe soye jamama tojtsemnëse; y sempre chca chauétsemna, ts̈abiama tojtsemnëse, y ndoñe nÿe ats̈e chents̈e ts̈ëngaftangaftaca stsemna ora.
18 Se alguém deseja agradá-los, muito bem; mas que o faça sempre, e não só quando estou com vocês.
19 Ts̈ëngaftanga, chë ats̈biama mo ats̈be basengcá s̈mondmënënga, Jesucrístbeñe chas̈mos̈buáchema tcbonjanëjabuácheyeca; ats̈e cachiñe së́ntsesufrina ts̈ëngaftangbe causa, nts̈amo canÿe s̈es̈ona jtsebomnama ora canÿe shembása jtsesufrinancá; y ats̈e chca chanjë́ftsesentina, nts̈amo Cristo endmëncá ts̈ëngaftangbe vidiñe ndegombre chaojtsebínÿnëntscuana.
19 Ó meus filhos queridos, sinto como se estivesse passando outra vez pelas dores de parto por sua causa, e elas continuarão até que Cristo seja plenamente desenvolvido em vocês.
20 Malaye ats̈e, mora ts̈ëngaftangaftaca stsemna, ats̈e jobenayama jinÿanÿiyama, cach ts̈ëngaftanga jáuyanëse, nts̈amo ndegombre ats̈e ts̈ëngaftangbiama tsësentínana. Ats̈e ts̈a s̈ontsecochëngmena ts̈ëngaftangbiama.
20 Gostaria de poder estar aí com vocês para lhes falar em outro tom. Mas, distante como estou, não sei o que mais fazer para ajudá-los.
21 Canÿe soye s̈mochjauyana, ts̈ëngaftanga chë Moisesbe léyeca mandánënga jtsemnama s̈mojtsebos̈ënga. ¿Nts̈amo chë leyiñe endayancá tacmojtsë́sertana?
21 Digam-me, vocês que desejam viver debaixo da lei: acaso sabem o que a lei diz de fato?
22 Chiñe endayana, Abraham uta uaquiñata yojánabamna ca; cánÿana Agárbeñe, canÿa chabe shembiama nÿets tempo oservená; y chë ínÿana, cachabe shémbeñe, Sara, y mua ndocnabiama nÿets tempo oservená yonjamna.
22 De acordo com as Escrituras, Abraão teve dois filhos, um nascido de uma escrava e outro de sua esposa, que era livre.
23 Chë chabe shembiama nÿets tempo oservenabe s̈es̈ona, tojanonÿná nÿe Abraham y Agar chca chaotsemnama tbojánbos̈enayeca; y cachabe shembe s̈es̈ona tojanonÿná, Bëngbe Bëtsá chë soye jamama Abrahámbioye tbojans̈buachenáyeca.
23 O filho da escrava nasceu segundo a vontade humana; o filho da mulher livre nasceu segundo a promessa.
24 Nts̈amo Agar y Sara, y chatbe s̈es̈ónataftaca tojanopasacá, bënga canÿe uámana soye s̈ontsabuatambá. Ndayá chë uta shembásataftaca tojanopasacá, uta trato entsinÿinÿná: chë shembása Agar, chë nÿets tempo nÿe ínÿabiama oservená yojamná, entsinÿinÿná chë trato Bëngbe Bëtsá y Israeloca ents̈ángaftaca, chë Moisésoftaca Bëngbe Bëtsá leyënga ents̈angbe cucuats̈iñe tojanáboshjona ora. Agar básenga yojtsabamna ora, chë́ngnaca tmojanonÿná nÿe ínÿabiama nÿets tempo oservénënga jtsemnama, y chë tratents̈a leyiñe soyë́ngaca mandánënga jtsemnama tmojtsebos̈ë́ngnaca jtsemnana mo nÿe ínÿabiama nÿets tempo oservenëngcá.
24 Essas duas mulheres ilustram duas alianças. A primeira, Hagar, representa o monte Sinai, onde o povo recebeu a lei que o escravizou.
25 Ndayá Agáraftaca tojanopasacá entsinÿinÿná chë Sinaí batsjoca tmojánbema trato, Arabia luaroca; y chë morsca bëts pueblo Jerusalénënaca entsinÿinÿná, er chents̈a ents̈anga montsemna chë leyë́ngaca mandánënga. Nts̈amo Agar y chabe básenga nÿe ínÿabiama nÿets tempo oservénënga monjamncá, Jerusalenents̈a ents̈ángnaca cachcá chëngcá mondmëna, chë leyë́ngaca nÿets tempo mandánënga bétsemnayeca.
25 E Hagar, que é o monte Sinai, na Arábia, representa a Jerusalém de agora, pois ela e seus filhos vivem sob a escravidão da lei.
26 Ndayá Sáraftaca tojanopasacá, chë nÿe cachabiama trabájaye shembása, entsinÿinÿná chë trato, chë ts̈abe bendicionënga Abrahambiama jamama chábioye tbojans̈buachená ora. Chánaca entsinÿinÿná chë Bëngbe Bëtsabe bëts pueblo celoca, Jerusalén ca uabaina pueblo, er chë chents̈e mochjoyénananga, mora ndoñe quemuátiyena chë leyë́ngaca mandánënga. Chë Crístbeñe os̈buáchiyënga mondmëna chë celoca bëts pueblo Jerusalenents̈e joyénanama, y chca, ndegombre chënga mondmëna celocama ents̈anga.
26 A segunda, Sara, representa a Jerusalém celestial. Ela é a mulher livre, e é nossa mãe.
27 Chë celoca Jerusalén endmëna chë ndegombre bëts pueblo chë Jesucrístbeñe os̈buáchiyëngbiama, y chca endmëna mo canÿe shembása s̈es̈onga ndabamná y aíñe chaotsabamnama Bëngbe Bëtsá cuafjamcá. Quem luarents̈a Jerusalén endmëna chë uámana luare chë léyeca mandánënga imomnëngbiama, y chca endmëna mo canÿe shembása aíñe boyaftaquëcá, er Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe chë shembásatbiama mënts̈á endayana:
27 Como dizem as Escrituras: “Alegre-se, mulher sem filhos, você que nunca deu à luz! Grite de alegria, você que nunca esteve em trabalho de parto! Pois a abandonada agora tem mais filhos que a mulher que vive com o marido”.
28 Chcasna, Jesucrístbeyeca ats̈be cats̈átanga, nts̈amo Isaac Abrahambe uaquiñá tojanobemcá, Bëngbe Bëtsá chca Abrahámbioye tbojans̈buachenáyeca; cachcá, ts̈ëngaftángnaca s̈mojobená Bëngbe Bëtsabe básenga jtsemnama, Bëngbe Bëtsá chca tojans̈buachenáyeca.
28 E vocês, irmãos, são filhos da promessa, como Isaque.
29 Nts̈amo chë tempo tojanopasacá, chë Isaac chaosufrima Ismael tojanmcá (Ismael, Abrahambe uaquiñá Agárbeñe, chë nÿe chata chca tbojánbos̈enayeca onÿnaná; Isaac, chë Bëngbe Bëtsabe Espíritbeyeca onÿnaná), mórnaca cachcá entsopasana: chë ndoñe ndegombre soyënga buátëmbayënga judiënga montsama bënga chamosufrima, nts̈amo Isaac chaosufrima Ismael yojanamcá.
29 Ismael, o filho nascido da vontade humana, perseguiu Isaque, o filho nascido do poder do Espírito, e o mesmo ocorre agora.
30 Pero, ¿ndayá Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe Abrahambe básatbiama iuayana? Mënts̈á endayana: “Moma, chë nÿets tempo nÿe ínÿabiama oservená y chabe basa acbe yebnents̈ana chábuaisebocnama, er chë nÿets tempo nÿe ínÿabiama oservenabe s̈es̈ona ndoñe quenátobena chabe taitabe soyënga jtsebomnama. Nÿe chë propio shembe s̈es̈ona aíñe, er chë shemna ndoñe nÿe ínÿabiama nÿets tempo oservená quenátsmëna.”
30 Mas o que dizem as Escrituras sobre isso? “Livre-se da escrava e do filho dela, pois o filho da escrava não será herdeiro junto com o filho da mulher livre.”
31 Chcasna, Jesucrístbeyeca ats̈be cats̈átanga, bënga ndoñe quemuátsmëna mo canÿa nÿe ínÿabiama nÿets tempo oservenabe básenga cuaftsemncá, er mora ya ndoñe más quemuátsmëna chë léyeca nÿets tempo mandánënga. Y aíñe montsemna mo canÿe shema ndoñe nÿe ínÿabiama nÿets tempo oservenabe básenga cuaftsemncá, er Bëngbe Bëtsabe básenga bënga mondmëna.
31 Portanto, irmãos, não somos filhos da escrava; somos filhos da mulher livre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.