Apocalipse 17
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC
1 Canÿa chë canÿsëfta angelënguents̈á, chë canÿsëfta copbenga monjanatbënënguents̈á, tonjánabo y s̈onjaniyana: “Mabo; cbochanjinÿinÿiye nts̈amo yochtsemna chë puerte bacna vida bomna shembása, chë béjayënguiñe entsetbemanabe castigo.
1 Veio, então, um dos sete Anjos que tinham as sete taças e falou comigo: Vem, e eu te mostrarei a condenação da grande meretriz, que se assenta à beira das muitas águas,
2 Quem luarents̈a mandadënga cháftaca puerte bacna soyënga tmojama, y quem luarents̈a oyenënga puerte tmojóyejuanga chë cháftaca bacna soyënga amama, mo chë bacna vida bomna shembásabe vínoyeca puerte cuafjotmenangcá ca.”
2 com a qual se contaminaram os reis da terra. Ela inebriou os habitantes da terra com o vinho da sua luxúria.
3 Chents̈ana chë ángel, ats̈e chë Uámana Espíritbeyeca corente mandaná jtsemnëse, s̈onjanánatse ents̈anga ndoyena luaroye. Choca sënjáninÿe canÿe shembása, canÿe uabouana buángana bayábeñe enjaquená; chë bayabe cuerpiñe nÿétsañe Bëngbe Bëtsabiama puerte bacá oyebuambnaye uabaina enjétsabemana, y enjánbomna canÿsëfta bests̈as̈e y bnë́tsana tsëtjonës̈e.
3 Transportou-me, então, em espírito ao deserto. Eu vi uma mulher assentada em cima de uma fera escarlate, cheia de nomes blasfematórios, com sete cabeças e dez chifres.
4 Chë shembása enjanichë́tjona uámana shbuenda uafjatsenga y buángana ents̈ayá, y entsanbotamana castellánoca, uámana botamana ndëts̈ëtémëngaca y pérlaca. Chabe cucuats̈iñe canÿe castellano copbé enjétsatbëna, jútjena puerte uaboyënja soyë́ngaca, y chë boyabásengaftaca cha tojanma puerte bacna soyë́ngaca.
4 A mulher estava vestida de púrpura e escarlate, adornada de ouro, pedras preciosas e pérolas. Tinha na mão uma taça de ouro, cheia de abominação e de imundície de sua prostituição.
5 Y chabe juentsaca canÿe uabaina enjétsabemana, ndoñe josérta soye, mënts̈á: “Chë puerte bëts pueblo Babilonia, ts̈a bacna ents̈anga chents̈e, mo chë puerte bacna vida bomna shembásengbe bebmá cuaftsemncá; chents̈ana tojanóbocna quem luarents̈a nÿetsca puerte uaboyënja soyënga ca.”
5 Na sua fronte estava escrito um nome simbólico: Babilônia, a Grande, a mãe da prostituição e das abominações da terra.
6 Ats̈e sënjáninÿe chë shembása tëmiá, er cha tojanofs̈é chë Bëngbe Bëtsábenga imojamnëngbe buiñe, ndë́muanÿengbioye tmojanëbaye Jesusbiama oyebuambnaye causa.
6 Vi que a mulher estava ébria do sangue dos santos e do sangue dos mártires de Jesus; e esta visão encheu-me de espanto.
7 Chora chë ángel s̈onjaniyana: “¿Ndáyeca tcojenjnaná ca? Ats̈e cbochanjauyana nts̈amo yojtsayana chë shembása y chë chábioye bontsambá uabouana bayá, chë canÿsëfta bests̈as̈e bomná y bnë́tsana tsëtjonës̈e; chë soye ndocná quenátstats̈ëmbo.
7 Mas o anjo me disse: Por que te admiras? Eu mesmo te vou dizer o simbolismo da mulher e da Fera de sete cabeças e dez chifres que a carrega.
8 Chë tconjinÿe uabouana bayá, tempo chca enjamna, pero mora ya ndoñe. Chë corente bëts tboicana cha echanjesetsjuá, pero lempe pochocaná jtsemnama chca echántsaye. Quem luarents̈e oyenënga, ndëmuanÿengbe uabaina quem luare jobojáts̈ama orscana ndoñe yonduábemana, chë ts̈abe vida mochjónÿenëngbe uabaina iuábemana librë́s̈añe, chënga mochanjenjnaná, chë bayá chë tempo enjaniyená y mora ya ndoñe, pero cachiñe yochjésabama chamojinÿe ora.
8 A Fera que tu viste era, mas já não é; ela deve subir do abismo, mas irá à perdição. Admirar-se-ão os habitantes da terra, cujos nomes não estão escritos no livro da vida, desde o começo do mundo, vendo reaparecer a Fera que era e já não é mais.
9 “Muents̈e canÿe soye entsemna chë chca josértama chamojobenangbiama: chë bayabe canÿsëfta bests̈as̈e endmëna canÿsëfta tjañe ndayiñe chë shembása entsetbemana; chë bests̈as̈ë́ngnaca mondmëna canÿsëfta mandadënga.
9 Aqui se requer uma inteligência penetrante. As sete cabeças são sete montanhas sobre as quais se assenta a mulher.
10 Chents̈ana, shachnëngbe amë́ndayana ya tonjochnëngo, canÿa mora entsetbemana jtsamë́ndayama y chë inÿa cabá ndoñe tonjáshjango. Y cha chaojáshjango ora, ndoñe bënama cha queochaisemánda.
10 São também sete reis: cinco já caíram, um subsiste, o outro ainda não veio; e quando vier, deve permanecer pouco tempo.
11 Chë tempo enjaniyena uabouana bayá pero mora ya ndoñe, endmëna chë canÿsëfta mandadënguents̈ana inÿe mandado, pero chánaca chë inÿe canÿsëftangcá endmëna y lempe pochocaná jtsemnama entsá.
11 Quanto à Fera que era e já não é, ela mesma é um oitavo {rei}. Todavia, é um dos sete e caminha para a perdição.
12 “Chë tconjinÿe bnë́tsana tsëtjonës̈e mondmëna bnë́tsana mandadënga, jamë́ndama cabá ndoñe tmonjójayenga; pero básefta tescama cánÿiñe chë uabouana bayáftaca, mando mo reyëngcá mochanjóyëngacñe.
12 Os dez chifres que viste são dez reis que ainda não receberam o reino, mas que receberão por um momento poder real com a Fera.
13 Quem bnë́tsanënga nÿetscanga cachcá mochántsejuabnaye, y chë uabouana bayábioye chëngbe obenana y mando mochanjáts̈etaye.
13 Eles têm o mesmo pensamento: transmitir à Fera a sua força e o seu poder.
14 Chë Oveshatembe contra mochántsentsjanaye; pero chë Oveshatema echantsayënjaná, er chë Oveshatema endmëna nÿetsca amë́ndayëngbiama chë más uámana Utabná y nÿetsca reyëngbiama chë más uámana Rey. Chë bnë́tsana mandadënga cháftaca mochántsentsjanaye ora, cha chents̈e chabe ents̈ángaftaca cánÿiñe echántsemna. Chënga mondmëna chë cha tojáchembo y tojubuáyanënga y chábeñe sempre os̈buáchiyënga ca” —cha s̈onjaniyana.
14 Combaterão contra o Cordeiro, mas o Cordeiro os vencerá, porque é Senhor dos senhores e Rei dos reis. Aqueles que estão com ele são os chamados, os escolhidos, os fiéis.
15 Chë ángel mënts̈ánaca s̈onjaniyana: “Chë tconjinÿe béjayënga, ndayiñe chë bacna vida bomna shembása entsetbemana, mondmëna nÿetsca canÿe luarents̈a ents̈anga, enutanana ents̈anga, nÿetsca biyañe oyebuambnayënga y nÿetsca mándayëngbents̈a ents̈anga.
15 O anjo me disse: As águas que viste, à beira das quais a Prostituta se assenta, são povos e multidões, nações e línguas.
16 Y chë uabouana bayábeñe tcojinÿe bnë́tsana tsëtjonës̈e y chë uabouana bayá, chë bacna vida bomna shembásabioye mochantsáboyënja; enas̈á cachcá mochanjesonÿaye; chabe cuerpents̈a mënts̈ena mochantsósañe y íñesheca mochántsejuinÿiye, chaopochocantscuana.
16 Os dez chifres que viste, assim como a Fera, odiarão a Prostituta. Hão de despojá-la e desnudá-la. Hão de comer-lhe as carnes e a queimarão ao fogo.
17 Bëngbe Bëtsá tojama chë bnë́tsanënga ainaniñe ts̈a chamotsebos̈e, nts̈amo cha yobos̈cá chamotsamama. Chca, chënga mochanjenóyeunaye chëngbe mando chë uabouana bayábioye jants̈abuáchiyana, nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojayancá chaojopasantscuana.
17 Porque Deus lhes incutiu o desejo de executarem os seus desígnios, de concordarem em ceder sua soberania à Fera, até que se cumpram as palavras de Deus.
18 Chë tconjinÿe shembása chë puerte bëts pueblo endmëna, chë ndayents̈a mandadënga nÿets quem luarents̈a mandadë́ngbeñe mando mondbomna ca” —cha s̈onjaniyana.
18 A mulher que viste é a grande cidade, aquela que reina sobre os reis da terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.