2 Coríntios 12
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs BKJ
1 Ats̈e s̈ontsemna más jtsenábotamnayana, masque chca tcojaments̈ana ndocna ts̈abe soye ntjóbocnana. Mora chanjóyebuambaye, chë mo otjenayoquëcá sënjinÿe Bëngbe Bëtsabe soyëngama y Bëngbe Utabná s̈ojinÿinÿé soyëngama.
1 Não é conveniente para mim, sem dúvida, gloriar-me. Eu passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Ats̈e canÿe ents̈á sënduábuatma, cha Crístoftaca cánÿiñe mo canÿacá endmëna y nda bnë́tsana canta uata entsemna, Bëngbe Bëtsá tbojanánatse, chë celoca más tsbanánoye, Bëngbe Bëtsá yomnoye. Ats̈e ndoñe quetsátstats̈ëmbo Bëngbe Bëtsá cha tbojanánatse chabe cuérpoca o nÿe chabe espiritiñe. ¡Nÿe Bëngbe Bëtsá chama yotáts̈ëmbo!
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, eu não posso dizer, ou se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe) o tal foi arrebatado ao terceiro céu.
3 — ausente —
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, eu não posso dizer; Deus o sabe),
4 — ausente —
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras indescritíveis, que ao homem não é lícito proferir.
5 Ats̈e chë ents̈á sëndmëna. Canÿe ents̈á ndáftaca chca tojopasabiama, ts̈abá nántsemna chama jtsenábotamnayana; pero cach ats̈biama jtsenábotamnayana ndoñe ts̈abá ntsemnana, ndayá nÿe chë ats̈e mo obenana ndbomnacá tsmënama inÿinÿnaye soyëngama chantsenábotamnaye.
5 Do tal me gloriarei; mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Y nderado jtsenábotamnayama ats̈e stsebos̈e, chca ora ats̈e ndoñe stsama mo canÿe opá tojtsoyebuambnacá, er nts̈amo ndegombre yomncá ats̈e stsichamo. Pero chca ndoñe quetsátama, chca, ndocná chaondëtsejuabná nts̈amo ats̈biama tbojtsinÿanama o nts̈amo ats̈biama cha tojouenama ats̈e más tsmëna ca.
6 Porque, embora desejasse gloriar-me, eu não serei um tolo, porque direi a verdade; mas agora disto me abstenho, para que nenhum homem pense de mim acima do que vê em mim, ou que ouve de mim.
7 Chíyeca, ts̈a uamaná tsjamna ca ats̈e ntjátsjuabnayama, ats̈e chë Bëngbe Bëtsá ts̈a bëts soyënga tbojaninÿinÿé ents̈á bétsemnayeca, Bëngbe Bëtsá tojanma ats̈e chaitsebomna ndáyeca puerte chaisufrima, mo canÿe bëts uchmas̈ëfja ats̈be cuerpiñe tojtsashacuancá, mo Satanasbe ichmona soycá, ats̈e chaisufrima chaomama.
7 E, para que eu não me exaltasse acima da medida, pela abundância das revelações, foi-me dado um espinho na carne, o mensageiro de Satanás para me esbofetear, para que eu não me exaltasse acima da medida.
8 Unga soye Bëngbe Utabná sënjaimpadá chca sufrínana chas̈otsebojuánama;
8 Por essa coisa, eu supliquei ao Senhor três vezes, para que ele se afastasse de mim.
9 pero Bëngbe Utabná s̈onjauyana: “Nÿe ats̈be bonshánana endmëna lempe nts̈amo cmojtsajabotcá; nÿetscanga ats̈be obenana más ts̈abá jinÿana, chë obenana ndbomna ents̈ángbeñe ats̈be obenana stjínÿanÿiye ora ca.” Chcasna, ats̈e puerte oyejuayá chanjóyebuambaye chë ats̈e mo obenana ndbomnacá tsmënama inÿinÿnaye soyëngama, Cristbe obenana áts̈beñe sempre chaotsomñama.
9 E ele disse-me: A minha graça é suficiente para ti, porque a minha força se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que o poder de Cristo repouse sobre mim.
10 Chíyeca, Cristo jasérviama, oyejuayá chandbétsemna ats̈e mo obenana ndbomnacá stsemna ora, ínÿenga s̈mojtsoyenguá ora, puerte padecena soyënga causa ndayá jamama ndoñe së́ntsetats̈ëmbo ora, ats̈e puerte chaisufrima ínÿenga tmojtsama ora y puerte ts̈ets̈ena ainánaca stsemna ora; er chca soyënguiñe stsemna ora, mo canÿa obenana ndbomnacá, chora Bëngbe Bëtsá jamana ats̈e ainaniñe bëts añemo chaitsebomnama.
10 Portanto, eu tenho prazer nas fraquezas, nas censuras, nas necessidades, nas perseguições, nas aflições por causa de Cristo. Porque quando eu estou fraco então eu sou forte.
11 Ats̈e chca chë soyëngama sëntsenabotamná ora sënjoyebuambá mo canÿe opá tojtsoyebuambnacá, pero ndegombre ts̈ëngaftanga s̈monjama ats̈e chca chaimama. Er ts̈ëngaftanga s̈mondmëna ndëmuanÿenga yojtsamna ats̈biama puerte ts̈abá jtsichámuana, ats̈e chca jtsenábotamnayama ndoñe chas̈ondë́tsemnama. Ndegombre, ats̈e tondayiñe más bats̈á uamaná quetsátsmëna, chë Jesucristbe puerte uámana ichmónënga imomna ca juabnayëngbiama, masque ats̈e s̈ontsebiona mo ats̈e tondaye cuaftsamancá.
11 Tornei-me tolo em gloriar-me; vós me compelistes. Porque eu devia ter sido recomendado por vós, visto que em nada fui inferior aos muitos principais apóstolos, embora eu nada seja.
12 Canÿa Jesucristbe ndegombre ichmoná bétsemnama inÿinÿnaye soyënga, ts̈ëngaftangbeñe tonjanopasá ats̈e choca sënjamna ora. Chca, chë Bëngbe Bëtsabe obenana inÿinÿnaye soyënga y chë ts̈abe soyënga nts̈amo chora tonjanopasacá, puerte ts̈abá jtsinÿanÿnayana ats̈e canÿe ndegombre ichmoná tsmënama; y ats̈e chca sënjanma, padecena soyënguiñe puerte uantado jtsemnëse.
12 Verdadeiramente, os sinais de um apóstolo foram manifestos entre vós com toda a paciência, por sinais, maravilhas e poderosos feitos.
13 ¿Ndayá ts̈ëngaftanga ndoñe cachcá s̈monjanóyëngacñe chë inÿe luarenache os̈buachiyëngcá enefjuanëngbiama? Canÿe soye aíñe, er ts̈ëngaftangbioye tondaye ntjotjañcá, ats̈e ndoñe chiyatslesenciá ts̈ëngaftanga ats̈be opresidama chas̈muájabuachama, nts̈amo inÿe os̈buáchiyënga aíñe sënjalesenciacá. S̈mochtseperdóna chca bacna soye ts̈ëngaftangbiama tijamama.
13 Pois, em que éreis inferiores às outras igrejas, exceto que eu mesmo vos não fui um fardo? Perdoai-me este erro.
14 Ats̈e ya së́ntseprontana, móracna unga soyama jama ts̈ëngaftanga jánÿama, y mora ats̈e cach ndoñe quecbochataimpáda ats̈be opresidama chas̈muatájabuachama. Ats̈e ndoñe quetsátsbos̈e chë ts̈ëngaftanga s̈mobomna soye jatsbomnana, ndayá puerte së́ntsebos̈e ts̈ëngaftanga Cristo sempre chas̈motseservénama. Ats̈e chca jamama së́ntsebos̈e, er ats̈e ts̈ëngaftangbiama mo canÿe taitacá, Crístbeñe s̈montsanos̈buachéyeca, ats̈e chabiama tcbonjanabuayená ora; sëntsejuabná chë taitanga inétsamna crocénana jájuabana básenga jtsanÿenama, y ndoñe básenga chë taitangbiama.
14 Eis aqui, pela terceira vez, eu estou pronto a ir ter convosco, e não vos serei um fardo; porque não busco o que é vosso, mas a vós; porque os filhos não devem guardar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Y ats̈e corente oyejuayá lempe nts̈amo tsbomncá chanjáts̈ataye, y ats̈e jopochócantscuanënaca, ts̈ëngaftangbe ts̈abiama. Ats̈e cada te más cbojtsababuánÿeshanëse, ¿ts̈ëngaftanga más bats̈á ats̈e s̈mochtsebobonshana?
15 E eu muito alegremente gastarei, e me deixarei gastar por vós, se mais abundantemente vos amo, serei menos amado.
16 Ndoñe; ts̈ëngaftanga ts̈abá s̈mondë́tats̈ëmbo, ats̈e uajabotá sënjamna ora, ats̈e tondaye tcbonjanótjañama. Masque chca, báseftanga imojtsichamo nts̈amo ínÿenga ndayíñnaca jáingñama ats̈e tstáts̈ëmbo ca, chë́ngbents̈ana crocénana josháchiñama; y ats̈e catijama, ínÿenga jáingñase, nÿe nts̈amo ats̈e tsbos̈cá chamotsamama ca.
16 Mas seja assim; eu não vos fui um fardo, mas, sendo astuto, vos tomei com astúcia.
17 ¿O nderado ats̈e tcbojaingñé, canÿa chë ts̈ëngaftangbioye sënjichamó chents̈áftaca?
17 Porventura, aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Tito sënjanimpadá ts̈ëngaftanga jánÿama chaotsama, y cháftaca sënjanichmó chë inÿa bëngcá Crístbeyeca bëngbe cats̈ata. ¿Nderado Tito tcmojaingñé? ¿Ndoñe ndegombre yondmëna, Tito y ats̈e cachcá fstsjuabná y fstsbos̈e y cachca soyënga jtsamëse fstsiyena? Ndegombre chca endmëna.
18 Eu exortei Tito, e com ele enviei um irmão. Porventura, Tito se aproveitou de vós? Não andamos no mesmo espírito, não andamos nos mesmos passos?
19 Nderado ts̈ëngaftanga s̈mojatsjuabná bënga jenë́uyanama chca cbojtsëtsëtsná ca; pero ndoñe chca quenátsmëna. Inÿets̈á, bënga Crístoftaca cánÿiñe mo canÿacá ents̈angcá, Bëngbe Bëtsabe delante fsëntsoyebuambná, y lempe nts̈amo tijayancá, Jesucrístbeyeca ats̈be bonshana cats̈átanga, ts̈ëngaftangbe ts̈abiama tijayana, Crístbeñe corente chas̈motsos̈buáchema y ainaniñe bëts añemo chas̈motsebomnama.
19 Novamente, pensais vós que nos desculpamos convosco? Nós falamos em Cristo perante Deus, mas fazemos todas as coisas, ó amados, para vossa edificação.
20 Er ats̈e sëntsauatja, ats̈e jánÿama chaijá ora, ndoñe chacbondánÿena nts̈amo tsbos̈cá, y ts̈ëngaftanga ats̈e ndoñe chas̈mondínÿena nts̈amo s̈mojtsebos̈cá. Sëntsauatja nderado bacna soyënga s̈mattsama: jtsenpenzentserana, ínÿengaftaca yapa jtsenánts̈abos̈ana, ndayánaca rábiaca jtsamana, nÿe ts̈ëngaftangbiama ts̈abe soyënga jtsebomnama jtsebos̈ana, ínÿengbiama podesca ichámuana, uayátsenayënga jtsemnana, ínÿengbiama cachënga más uámanënga jtsenobiamnayana, y nÿetscanga ndoñe cachcá ntsejuabnayana. Chca chacbojánÿenëse, ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mochátsbos̈ena jóyëngacñana nts̈amo ts̈ëngaftanga jucácanama ats̈e s̈ochtsemncá.
20 Porque temo que, quando chegar, não vos acharei como eu quereria, e que não serei encontrado por vós como quereríeis; que de alguma maneira haja debates, invejas, iras, contendas, maledicências, murmúrios, inchações, tumultos;
21 Ats̈e sëntsauatja, cachiñe jánÿama chaijá ora, ats̈be Bëtsá chaoma ats̈e chaitsëuatja chca s̈mojtsamama, y chas̈otsemna puerte ngménaca jos̈achnama ba ts̈ëngaftangbiama, ndëmuanÿenga ya bayté bacna soyënga imojtsama y chca juabnayana ndoñe tmonjatrocá, y ndoñe tmonjajbaná chë bacna soyënga boyabása o shembásaftaca jtsamama juabnayana, y chca soyënga jtsamana y nÿetsca bacna soyënga jtsamana, jenomándama ntsobencá.
21 e que, quando eu for novamente, o meu Deus me humilhe entre vós, e que eu lamente por muitos que pecaram anteriormente, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.