Lucas 8

Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Niɡ̶idiaaɡ̶idi Jesus ja diniwiajetedicogi midiwataɡ̶a icoa nigotadi icaaɡ̶icoa nigotadawaanaɡ̶a niɡ̶idi nipodigi, yeloɡ̶oditedibece icoa nibodicetedi anele, anoneloɡ̶oditoɡ̶owa anodaaɡ̶eeteda Aneotedoɡ̶oji me iiɡ̶e oko laaleɡ̶ena. Niɡ̶ijo dooze anodiotibece eledi ijo me lixigaɡ̶awepodi.
1 Aconteceu, depois disso, que Jesus andava de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do Reino de Deus. Iam com ele os doze discípulos,
2 Codaa onica ica iwaalepodi anaɡ̶aɡ̶a igotibeci. Jesus one iticoitedice niwigo abeyaceɡ̶egi ane dakatiogi anigepidaɡ̶aca niɡ̶ijo iwaalepodi, codaa one nicilatidi ica ane neelotikanaɡ̶a. Aca anodita Maria aneledi oyatigi me Madalena. Joanaɡ̶ajaa Jesus ane icilatidi modakatiogi seete niwicidi abeyacaɡ̶aɡ̶a.
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 Acaaɡ̶aca aca Joana lodawa ica Cuza ane dowediteloco liɡ̶eladi ica inionigi-eliodi Herodes. Codaa eledi igo aca Susana, icaaɡ̶ica eledi iwaalepodi, anoyaxawa Jesus ijaaɡ̶ijo anodiotibece, oyajigo liwai niɡ̶icoa ane nepilidi moyaxawatiogi.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Suzana e muitas outras, as quais, com os seus bens, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Ica oko ane icoɡ̶oticogi inoatawece nigotadi ototalo, odaa ja dilapode niɡ̶ica noiigi-nelegi. Niɡ̶ijo naɡ̶a dilapodetibigiwaji, odaa Jesus ja yatemati ica natematigo ane ɡ̶odiiɡ̶axi, meetediogi,
4 Quando uma grande multidão se reuniu e pessoas de todas as cidades vieram até Jesus, ele disse por parábola:
5 “Digawinitiwaji! Ica ɡ̶oneleegiwa onigo etanaɡ̶a. Niɡ̶ijo naɡ̶a yokoletedibece niɡ̶ijoa nolacidi, onicoa icoa ane enitedini midi naigi. Analee onipodi oko, codaa me ilaaɡ̶axodi aaɡ̶aɡ̶a oyeligo.
5 — Um semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Icoa eletidi nolacidi one enitedini midiwa icoa wetiadawaanaɡ̶a. Odaa ja domaɡ̶a ili, pida yadilo, leeɡ̶odi ibeyacaɡ̶adi me yadilo niɡ̶ijo anei.
6 Outra parte caiu sobre a pedra e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Pida icoa eletidi boɡ̶onenite midi ica ipelakijadi. Naɡ̶a domaɡ̶a ili, pida jonaɡ̶aɡ̶a ili niɡ̶ijo ipelaɡ̶a, odaa ja yapoɡ̶oditedini.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e os espinhos, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Pida onicoa icoa eletidi anenitedinigi miditaɡ̶a ica iiɡ̶o anele. Odaa boɡ̶one ili, codaa onele. One onidateci libatadi yajigo onaniteci taalia ligecidi.” Niɡ̶idiaaɡ̶idi Jesus joneɡ̶eetediogi, “Ane yemaa me wajipatalo niɡ̶inoa ane jiiɡ̶axinaɡ̶atece, enice atacolitece!”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cem por um. Dizendo isto, Jesus clamou:
9 Niɡ̶ijo anodiotibece joɡ̶oigetece Jesus niɡ̶ica ane diitigi niɡ̶ijo natematigo ane yatemati.
9 Então os discípulos de Jesus lhe perguntaram o que significava essa parábola.
10 Jesus igidi, meetediogi, “Aneotedoɡ̶oji baɡ̶a ikeetedaɡ̶awatiwaji anodaaɡ̶ee me iiɡ̶e oko laaleɡ̶ena, igaataɡ̶a aɡ̶ica ane yowooɡ̶odi. Odaa niɡ̶ina me jiiɡ̶axi eledi oko, baɡ̶a jatemati natematiko anida ane jiciaceeketege. Jaotibige moiwi pida aɡ̶onadi niɡ̶ica anewi, owajipata pida aɡ̶oyowooɡ̶odi ane diitigi.
10 Jesus respondeu:
11 Niɡ̶ijo natematigo ane jatemati, digawini ane diitigi. Niɡ̶ijoa lolacidi liciagi niɡ̶inoa lotaɡ̶a Aneotedoɡ̶oji.
11 — Este é o significado da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Niɡ̶ijoa lolacidi anenite miditaɡ̶a naigi, liciagi niɡ̶ina oko anowajipatalo lotaɡ̶a Aneotedoɡ̶oji. Pida neɡ̶enagi ɡ̶odaxakawa, odaa ja noɡ̶a niɡ̶ijoa notaɡ̶a anowajipatalo ane ideite laaleɡ̶ena. Eotibige me daɡ̶adiaa oyiwaɡ̶adi Niɡ̶ijoa ane ɡ̶odewikatidi, odaa Aneotedoɡ̶oji aɡ̶aleeɡ̶aɡ̶a eote lewiɡ̶a.
12 Os que estão à beira do caminho são os que a ouviram; depois vem o diabo e tira-lhes a palavra do coração, para não acontecer que, crendo, sejam salvos.
13 Niɡ̶ijoa lolacidi anenite midiwa wetiadawaanaɡ̶a, liciagi niɡ̶ina oko anowajipatalo Aneotedoɡ̶oji lotaɡ̶a, odaa joɡ̶odibatege codaa eliodi me ninitibigiwaji. Pida niɡ̶idi oko aɡ̶ewi niɡ̶ica eliwaɡ̶atakaneɡ̶egi. Liciagi niɡ̶inoa enanigijedi ane daɡ̶a leegitinece litodi. Odaa aleegi metiwaɡ̶ataka, neɡ̶enagi ɡ̶odaxakawa dineeta, odaa jeɡ̶eyamaɡ̶aticoace leeɡ̶odi lawikodico.
13 Os que estão sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria. Estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Niɡ̶ijoa lolacidi anenite miditaɡ̶a ipelakijadi, liciagi niɡ̶ina oko anowajipatalo Aneotedoɡ̶oji lotaɡ̶a, pida idokee mowo niɡ̶inoa lakataɡ̶a niɡ̶ina iiɡ̶o, codaa noɡ̶owikomataaɡ̶a, odoletibige me liicotedi, codaa odoletibige mowo niɡ̶ica anepaaɡ̶oyemaa. Joaniɡ̶idaaɡ̶ee niɡ̶ijo ipelakijadi ane doɡ̶oika me ili niɡ̶ijoa enanigijedi, metaye, liciagi eliwaɡ̶atakaneɡ̶egi niɡ̶ijo oko aili pida dinelio.
14 A parte que caiu entre espinhos, estes são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Odaa niɡ̶ijoa aneniteloco iiɡ̶o anele baɡ̶a liciagi niɡ̶ina oko anowajipatalo lotaɡ̶a Aneotedoɡ̶oji, odaa oyotete catiwedi laaleɡ̶ena. Odaa baadaɡ̶a inaale laaleɡ̶ena, pida ele. Codaa me lewiɡ̶a niɡ̶idi oko diniigi, owo niɡ̶ina ane yemaa Aneotedoɡ̶oji codaa odinatitalo lawikodico.
15 A parte que caiu na terra boa, estes são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 Aɡ̶ica ini ane yalegi loledaɡ̶axi oditaɡ̶a yamaɡ̶ateloco ɡ̶inogo ane leegitinece le, migetaɡ̶a ixotiwece lipe le loledaɡ̶axi, pida ipeke loledaɡ̶axi ditibigimedi, odaa inatawece oko anodakatiwece diimigi onadi liwitiigi.
16 — Ninguém, depois de acender uma lamparina, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a num lugar em que ilumina bem, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Igaataɡ̶a inoatawece niɡ̶inoa ane dinaɡ̶aditedini, icota me jowooɡ̶otaɡ̶a, codaa inoatawece ane daɡ̶a jowooɡ̶otaɡ̶ateda, icota me jinataɡ̶a, codaa enagi manitaɡ̶a aca nilokokena Aneotedoɡ̶oji.
17 Não há nada oculto que não venha a ser manifesto, nem escondido que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Enice anidakitatiwaji anodaaɡ̶eni majipaatalo Aneotedoɡ̶oji lotaɡ̶a. Igaataɡ̶a niɡ̶ina baanaɡ̶a dibatege ganigidi, dibatacege caticeditace niɡ̶ijo baanaɡ̶a dibatege. Pida niɡ̶ina ane diɡ̶ica, niɡ̶ijo ane diletibige diɡ̶idi me nebi, onoɡ̶aticogi minitaɡ̶a.”
18 Portanto, vejam como vocês ouvem. Porque ao que tiver, mais será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Naɡ̶ajo eliodo ijaa nioxoadipi Jesus igotibeci midoataɡ̶a. Pida aɡ̶oyakadi modipegitalo, leeɡ̶odi niɡ̶idi noiigi-nelegi.
19 A mãe e os irmãos de Jesus chegaram até onde ele estava, mas não podiam aproximar-se por causa da multidão.
20 Odaa joniɡ̶ica ica aneo libodigi, meetalo, “Ǥadiodo, idiaa ɡ̶anioxoadipi etidi digoida wetice niɡ̶ina diimigi. Oyemaa metiɡ̶adotaɡ̶aneɡ̶eni.”
20 E lhe comunicaram: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo.
21 Pida Jesus ja niniɡ̶odi, meeteta, “Eiodo, inioxoadipi, niɡ̶ina anowajipatalo Aneotedoɡ̶oji lotaɡ̶a, anowo ane yemaa Aneotedoɡ̶oji.”
21 Jesus, porém, lhes respondeu:
22 Ica noko Jesus ijaaɡ̶ijo anodiotibece owaxoditinigi aca niwatece, odaa mee Jesus, “Iniɡ̶a daato niɡ̶ina weiigi.” Odaa jiɡ̶igotibeci.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, Jesus entrou num barco em companhia dos seus discípulos e lhes disse: E partiram.
23 Eɡ̶idaa diiticogi migotibeci, Jesus jona diote. Codaaɡ̶ida joneɡ̶enagi ica niwocotaɡ̶a, odaa jona nolee ninyoɡ̶odi aca niwatece. Eliodi modiitege niɡ̶ica ane doide.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, e eles corriam perigo.
24 Odaa niɡ̶ijo anodiotibece Jesus jonoɡ̶odipegitalo moyojietelogo, moditalo, “Ǥoniiɡ̶axinoɡ̶odi! Ǥoniiɡ̶axinoɡ̶odi! Aiwoko moko ma!” Odaa jona niwodi Jesus. Odaa ja yapeteɡ̶e niɡ̶ijo niocodi, ijaaɡ̶ijoa ebekadi, codaa iiɡ̶e me notokotiniwace. Odaa niɡ̶ijo niwocotaɡ̶a, ijaaɡ̶ijoa ebekadi ja notokotiniwace, jona watacoti.
24 Chegando-se a Jesus, os discípulos o despertaram, dizendo: — Mestre, Mestre, estamos perecendo! Levantando-se, Jesus repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou e ficou bem calmo.
25 Odaa Jesus jeɡ̶eetediogi niɡ̶ijo anodiotibece, “Igaamee ina me daɡ̶adadiwaɡ̶atitatiwaji?” Pida eliodi moyopo, codaa doitibigiwaji, dinotaɡ̶aneɡ̶etiwage modi, “Amiidoa icoa ɡ̶oneleegiwa? Igaataɡ̶a iiɡ̶e niocodi, ebekadi me notokotiniwace, odaa jiɡ̶idaaɡ̶ee!”
25 Então Jesus lhes perguntou: Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: — Quem é este que até manda nos ventos e nas ondas, e lhe obedecem?
26 Noɡ̶otota nipodigi ica noiigi gadareenotedi, daato niɡ̶idi weiigi ane dilokotege Galiléia.
26 Então rumaram para a terra dos gerasenos, que fica de frente para a Galileia.
27 Naɡ̶a waxoditedice Jesus naɡ̶ajo niwatece, odaa jona dakapetege ica ɡ̶oneleegiwa anelatibige naɡ̶ani nigotaɡ̶a. Jona jotigide modakatiogi niɡ̶icoa niwicidi abeyacaɡ̶aɡ̶a. Aonaɡ̶aleeɡ̶icoa lowoodi, oteɡ̶exaaɡ̶aɡ̶aleeɡ̶ica liɡ̶eladi, pida one lotokaɡ̶adi midiwataɡ̶a icoa lawimaɡ̶ajetedi-wetiadi minitaɡ̶a ica apiiɡ̶o. |src="CN01709B.TIF" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Lucas 8.27"
27 Logo que Jesus desembarcou, veio da cidade ao seu encontro um homem possuído de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos túmulos.
28 — ausente —
28 Quando ele viu Jesus, prostrou-se diante dele, dizendo com voz forte: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Peço-lhe que não me atormente.
29 — ausente —
29 Porque Jesus havia ordenado ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se havia apoderado dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e correntes, despedaçava tudo e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Odaa Jesus jona ige, oneete, “Igame ɡ̶aboonaɡ̶adi?” Naɡ̶a igidi, mee, “Iboonaɡ̶adi me ee, ‘Noiigi-nelegi’.” Eo niɡ̶ida ligegi leeɡ̶odi owidi niɡ̶icoa niwicidi abeyacaɡ̶aɡ̶a anodakatiogi.
30 Jesus perguntou a ele: Ele respondeu: — Legião. Isto porque muitos demônios tinham entrado nele.
31 Odaa niɡ̶icoa niwicidi abeyacaɡ̶aɡ̶a eliodi modipokotalo Jesus me daɡ̶a iiɡ̶etedicogi midataɡ̶a libegi ane leegitinece, meote me nawikodeeɡ̶a.
31 Estes pediram a Jesus que não os mandasse para o abismo.
32 Onini ica lapo-nelegi nigidagiwadi noxicoɡ̶onaɡ̶a odipegitege aca wetiɡ̶a. Odaa niɡ̶ijoa niwicidi abeyacaɡ̶aɡ̶a odipokotalo Jesus me ika modakatiogilo niɡ̶ijoa nigidagiwadi. Odaa ja ika.
32 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali no monte. E os demônios pediram a Jesus que os deixasse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Odaa niɡ̶ijoa niwicidi abeyacaɡ̶aɡ̶a joɡ̶oika niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa, odaa joɡ̶odakatiogilo nigidagiwadi. Odaa niɡ̶idiwa nigidagiwadi waleditiniwace ica elagigi, odaa joɡ̶odaxaboketinece ica weiigi, joɡ̶oceɡ̶aɡ̶a.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Niɡ̶ijo anoyowie niɡ̶ijoa nigidagiwadi noɡ̶onadi niɡ̶ida niciagi, odaa joɡ̶odeleta naɡ̶ani nigotaɡ̶a, codaa me bajeendatedi, oyatemati niɡ̶ida niciagi.
34 Vendo o que tinha acontecido, os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Eliodi oko igotibeci oiwi niɡ̶ica niciagi. Noɡ̶odipegitalo Jesus, odaa joɡ̶onadi niɡ̶ijo ane icilatidi modakatiogi niwicidi abeyacaɡ̶aɡ̶a, odaa eliodi me doitibigiwaji, leeɡ̶odi niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa ini me nicoti micoataɡ̶a Jesus loɡ̶onaka, joniɡ̶idoa lowoodi, codaa aɡ̶aleeɡ̶icoa niɡ̶ijoa lowooko yetoledi.
35 Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido. Aproximando-se de Jesus, encontraram o homem de quem tinham saído os demônios, vestido, em perfeito juízo, sentado aos pés de Jesus; e temeram.
36 Niɡ̶ica anonadi niɡ̶ida niciagi, oyatematitiogi niɡ̶idi noiigi ica anodaaɡ̶ee noɡ̶oicilatidi niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como o endemoniado tinha sido salvo.
37 Odaa iditawece noiigi ane niɡ̶eladimigipitigi nipodigi icoa gadareenotedi odipokotalo Jesus me noditedice nipodigi, igaataɡ̶a one eliodi me doitibigiwaji. Odaa jonoɡ̶owaxoditacinigi aca niwatece, odaa joɡ̶opitacicogi daato weiigi.
37 Todo o povo da terra dos gerasenos pediu a Jesus que se retirasse, pois ficaram com muito medo. E Jesus, entrando de novo no barco, voltou.
38 Niɡ̶ijo Jesus naɡ̶a nipegi me dawace liwatece, odaa niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa ane icilatidi eliodi me dipokotibigalo migo diotece. Pida Jesus naɡ̶a ibode, meeteta,
38 O homem de quem tinham saído os demônios lhe pediu que o deixasse estar com ele. Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Emii opiliticogi ɡ̶adiɡ̶eladi, odaaɡ̶atematii niɡ̶ica anigotedaɡ̶awa Aneotedoɡ̶oji.” Niɡ̶idiaaɡ̶idi niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa jiɡ̶igoteloco anitawece nigotaɡ̶a, yatematitibece niɡ̶ica anigote Jesus lewiɡ̶a.
39 — Volte para a sua casa e conte tudo o que Deus fez por você. Então ele foi, proclamando por toda a cidade o que Jesus lhe tinha feito.
40 Niɡ̶ijo Jesus niɡ̶icotacedicogi daato weiigi, ica noiigi ele modibatege, codaa ninitibigiwaji leeɡ̶odi ijotawece akaaɡ̶onibeotibigege.
40 Quando Jesus voltou, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Joniɡ̶igo dakapetege Jesus ica ɡ̶oneleegiwa anodita Jairo. Joniɡ̶ijaa dowediteloco liiakanaɡ̶axi judeutedi manitaɡ̶a naɡ̶ani nigotaɡ̶a. Naɡ̶a yamaɡ̶atedini lokotidi lodoe Jesus, odaa ja dipokotalo migo liɡ̶eladi.
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, suplicou-lhe que fosse até a sua casa.
42 Leeɡ̶odi Jairo onajoteci me liona, onaleekeote dooze nicaaɡ̶ape, pida eliodi me deelotika, jona doletibige me yeleo.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava morrendo. Enquanto Jesus caminhava, as multidões o apertavam.
43 Odaa ja dakapetetege aca iwaalo awodina. Joneɡ̶eote dooze nicaaɡ̶ape me deelotika, codaa jona yaaɡ̶adi icoatawece niɡ̶icoa ane nepilidi me yedia dotowexedi. Pida aɡ̶ica ane yakadi me icilatidi.
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia e que havia gastado todos os seus bens com os médicos, sem que ninguém a pudesse curar,
44 Odaa naɡ̶ajo iwaalo jona nowidila Jesus, odaa dibatigi laxabi nijayogo, odaa jona wakagitege lawodi.
44 veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele. E logo a hemorragia dela estancou.
45 Odaa Jesus ja digika, onee, “Amiijo ane dibatiloco?” Pida niɡ̶ijo noiigi modi me diɡ̶ica ane dibatelogo. Odaa Pedro meetalo, “Ǥoniiɡ̶axinoɡ̶odi, inatawece niɡ̶ina noiigi etiɡ̶adawiileni, codaa metiɡ̶adiligiceni.”
45 Mas Jesus perguntou: Como todos negassem, Pedro disse: — Mestre, é a multidão que o rodeia e aperta!
46 Pida Jesus mee, “Oɡ̶oa ijo ica ane dibatiloco, igaataɡ̶a jeemitetece me noditice yoniciwaɡ̶a ane ɡ̶odicilatidi.”
46 Mas Jesus insistiu:
47 Naɡ̶ajo iwaalo naɡ̶a nadi me daɡ̶adiaa yakadi me yaɡ̶aditi niɡ̶ijo loenatagi, odaa joniɡ̶igo dawigicetijo, yamaɡ̶atedini lokotidi lodoe Jesus. Codaa yatemati lodoe ijotawece niɡ̶ijo noiigi ane leeɡ̶odi me dibatelogo Jesus, codaa yatemati niɡ̶ica me daɡ̶a leegi odaa ja icí me awodina.
47 A mulher, vendo que não podia passar despercebida, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante de Jesus, declarou, à vista de todo o povo, o motivo por que havia tocado nele e como imediatamente tinha sido curada.
48 Odaa Jesus meeteta, “Iona, ja ɡ̶adicili leeɡ̶odi madadiwaɡ̶ati. Emiita opili, mele ɡ̶adaaleɡ̶ena!”
48 Então Jesus lhe disse:
49 Eɡ̶idaaɡ̶eeteda Jesus me dotaɡ̶atedibece, joniɡ̶ica ica ane icoɡ̶oticogi liɡ̶eladi Jairo, niɡ̶ijo ane dowediteloco niiakanaɡ̶axi, odaa jeɡ̶eeta, “Ǥadiona ja yeleo. Jinaɡ̶aleeɡ̶anigiwoci Ǥoniiɡ̶axinoɡ̶odi.”
49 Enquanto Jesus ainda falava, veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; não incomode mais o Mestre.
50 Naɡ̶a wajipate Jesus niɡ̶ijoa lotaɡ̶a, odaa jeɡ̶eeteta Jairo, “Jinaɡ̶adoii! Biɡ̶ida adinakatoni, odaa jeɡ̶eletace ɡ̶adiona.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse:
51 Niɡ̶icotediwece diimigi, aɡ̶ica ane ikatedio me dakatio, pida ijokijo Pedro, Tiago, ijaa João, ijaaɡ̶ijo eliododipi naɡ̶ajo nigaanawaana baɡ̶a ikatediobece me dakatiobece.
51 Tendo chegado à casa, Jesus não permitiu que ninguém entrasse com ele, a não ser Pedro, João e Tiago, além do pai e da mãe da menina.
52 Ijotawece niɡ̶ijo oko nacaagaɡ̶ateloco, codaa me notaɡ̶anaɡ̶ateloco leeɡ̶odi naɡ̶ajo nigaanawaana. Odaa Jesus meetediogi, “Jinaɡ̶acaagetibecetiwaji! Naɡ̶adi nigaanawaana ayeleo, pida diote.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas Jesus disse:
53 Odaa jonoɡ̶oyame, igaataɡ̶a oyowooɡ̶odi neɡ̶ewi me yeleo naɡ̶ajo nigaanawaana.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 Odaa ja imonyatedicoace me noditicoaci, odaa naɡ̶a dibatedigi libaaɡ̶adi naɡ̶ajo nigaanawaana, odaa jeɡ̶ee niɡ̶ina me dinigetaɡ̶atee, “Nigaanawaana, anicootini!”
54 Mas Jesus, tomando-a pela mão, disse em voz alta:
55 Odaa niɡ̶ica liwigo jonaɡ̶a dopiteloco, aoniɡ̶ica ica daɡ̶a leegi jona nicoti. Odaa Jesus ja diiɡ̶enatakate mowo liweenigi.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Niɡ̶ijo eliododipi eliodi moyopo. Odaa Jesus ja yajoi me doɡ̶oyatematitibece niɡ̶ida niciagi.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.