Atos 20
Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs VC
1 Niɡ̶ijo naɡ̶a ixomaɡ̶atice me dibatotiogi niɡ̶ijo oko, odaa Paulo jeɡ̶eniditiogi niɡ̶ijo anodiotibece Jesus, odaa jeɡ̶eo loniciwaɡ̶a. Odaa niɡ̶idiaaɡ̶idi ja nibodetiniwace migo nipodigi Macedônia.
1 Depois que cessou o tumulto, Paulo convocou os discípulos. Fez-lhes uma exortação, despediu-se e pôs-se a caminho para ir à Macedônia.
2 Odaa ja diɡ̶etita niɡ̶idiwa nipodaɡ̶a, odaa eliodi meo loniciwaɡ̶a niɡ̶ijo anoyiwaɡ̶adi Jesus, codaa eliodi me najoitiniwace. Niɡ̶idiaaɡ̶idi jiɡ̶icota nipodigi Grécia.
2 Percorreu aquela região, exortou os discípulos com muitas palavras e chegou à Grécia,
3 Odaa jiɡ̶idiaaɡ̶i iniwatadiɡ̶ini epenaitedi. Igaanaɡ̶a dinoe me dibata aca etogo-nelegi migo nipodigi Síria, odaa ja dibodicetigi icoa judeutedi modoletibige moyeloadi. Odaa ja iigi lowoogo, ja lowoogo me diɡ̶etita nipodigi Macedônia opitacege lowidi.
3 onde se deteve por três meses. Como os judeus lhe armassem ciladas no momento em que ia embarcar para a Síria, tomou a resolução de voltar pela Macedônia.
4 Lixigaɡ̶awepodi Sópatro, ane lionigi Pirra anelatibige nigotaɡ̶a Beréia; Aristarco ijaa Segundo anelatibige nigotaɡ̶a Tessalônica; Gaio anelatibige nigotaɡ̶a Derbe; Timóteo, Tíquico ijaa Trófimo anelatibige nipodigi Ásia.
4 Acompanharam-no Sópatro de Beréia, filho de Pirro, e os tessalonicenses Aristarco e Segundo, Gaio de Derbe, Timóteo, Tíquico e Trófimo, da Ásia.
5 Idiwatawece niɡ̶ijoa ɡ̶oneleegiwadi dinewadetibigiwaji, odaa joɡ̶onibeotoɡ̶ogi digoida nigotaɡ̶a Trôade.
5 Estes foram na frente e esperaram-nos em Trôade.
6 Igaanaɡ̶a ixomaɡ̶atice lalokegi judeutedi anodita me “Lalokegi Paon ane diɡ̶ica labookojegi”, odaa ja jibaɡ̶ata ajo etogo-nelegi, odaa jiɡ̶iniɡ̶a nigotaɡ̶a Filipos. Niɡ̶idiaaɡ̶idi naɡ̶a ixomaɡ̶atedijo ciinco nokododi, odaa ja jiwidaaɡ̶atiogi digoida nigotaɡ̶a Trôade, odaa jiɡ̶idiaaɡ̶ejonaɡ̶a seete nokododi.
6 Nós outros, só depois da festa de Páscoa é que navegamos de Filipos. E, cinco dias depois, fomos ter com eles em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 Igaanaɡ̶a nexogotini me saabado, odaa ja jatecoɡ̶ojoɡ̶o me jelicaɡ̶a liweenigi niɡ̶ina anonakato Ǥoniotagodi. Paulo datematikatema niɡ̶ijo ane yatecoɡ̶o neɡ̶epaa liwigo-enoale, leeɡ̶odi lowoogo me diniwiaje nige yeloɡ̶otibige.
7 No primeiro dia da semana, estando nós reunidos para partir o pão, Paulo, que havia de viajar no dia seguinte, conversava com os discípulos e prolongou a palestra até a meia-noite.
8 Odaa jiɡ̶idiaa ɡ̶odatecaɡ̶adi ijo diimigi-le ane dalaɡ̶ate, odaa catiwedi le idiwa owidi noledaɡ̶axiidi.
8 Havia muitas lâmpadas no quarto, onde nos achávamos reunidos.
9 Odaa ini ijo lioneeɡ̶a ane liboonaɡ̶adi Êutico. Idiaa nicote midataɡ̶a ijo nawiweneɡ̶egi. Paulo eɡ̶idaaɡ̶ee me datematika, odaa Êutico jeɡ̶epaanaɡ̶a ibagi, niɡ̶idiaaɡ̶idi ja diote, naɡ̶a leecawaanigi jeɡ̶enitini, icoɡ̶otibigimece ijo nawiweneɡ̶egi, leegitibigimece, icoɡ̶otibigimece niɡ̶ini naɡ̶a iniwatadiɡ̶ini le niɡ̶ijo diimigi. Igaanaɡ̶a domoɡ̶onicooɡ̶etini, pida ja yeleo. |src="cn02139b.tif" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Atos 20.9"
9 Acontece que um moço, chamado Êutico, que estava sentado numa janela, foi tomado de profundo sono, enquanto Paulo ia prolongando seu discurso. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 Odaa Paulo ja dinikatini, naɡ̶a dakagiteloco niɡ̶ijo lioneeɡ̶a, odaa ja ibedotece. Niɡ̶idiaaɡ̶idi jeɡ̶ee, “Jinaɡ̶a aɡ̶owikomataatiwaji, igaataɡ̶a eyewiɡ̶atace!”
10 Paulo desceu, debruçou-se sobre ele, tomou-o nos braços e disse: Não vos perturbeis, porque a sua alma está nele.
11 Odaa Paulo jiɡ̶igotace minitaɡ̶a ijo diimigi-le ane ideitice ditibigimedi, odaa ja yeligo niɡ̶ijo niweenigi, ligiiwepodi niɡ̶ijo eledi. Niɡ̶idiaaɡ̶idi jiɡ̶idaa dinanatacigi me datematika neɡ̶epaa yeloɡ̶otibige. Niɡ̶idiaaɡ̶idi odaa ja noditice.
11 Então subiu, partiu o pão, comeu falou-lhes largamente até o romper do dia. Depois partiu.
12 Odaa joɡ̶oyadeegiticogi niɡ̶ijo lioneeɡ̶a liɡ̶eladi, ja yewiɡ̶a, odaa niɡ̶ijo noiigi eliodi me yoniciwaditibigiwaji.
12 Quanto ao moço, levaram-no dali vivo, cheios de consolação.
13 Odaa ja idinewadenaɡ̶a ja jibaɡ̶ata ajo etogo-nelegi, odaa jiɡ̶iniɡ̶a nigotaɡ̶a Assôs anei Paulo maɡ̶aɡ̶a dibata etogo-nelegi. Maleediɡ̶icatibige me ɡ̶ododitice naɡ̶a ligegitoɡ̶owa mideɡ̶ejinaɡ̶a, ijiɡ̶ijo baɡ̶a diniwiajetinigi iiɡ̶o.
13 Nós nos tínhamos adiantado e navegado para Assos, para ali recebermos Paulo. Ele mesmo assim o havia disposto, preferindo fazer a viagem a pé.
14 Igaanaɡ̶a jakapaɡ̶atege digoida nigotaɡ̶a Assôs. Odaa ja jadeegaɡ̶a catinedi naɡ̶ajo etogo-nelegi, ja iniwiajeeɡ̶aticogi nigotaɡ̶a Mitilene.
14 Reuniu-se a nós em Assos, e nós o tomamos a bordo e fomos a Mitilene.
15 Igaanaɡ̶a jalataɡ̶a Mitilene, neɡ̶eledi noko ja inoxiwicaɡ̶a lidelogo ane liboonaɡ̶adi Quios. Neɡ̶eledi noko jeɡ̶ejoɡ̶ota lidelogo ane liboonaɡ̶adi Samos, odaa neɡ̶eledi noko jeɡ̶ejoɡ̶ota nigotaɡ̶a Mileto.
15 Continuando dali, sempre por mar, chegamos no dia seguinte defronte de Quios. No outro dia, chegamos a Samos, e um dia depois estávamos em Mileto.
16 Odaa Paulo ja lowoogo me nawiile nigotaɡ̶a Éfeso codaa anicoti doitibige daɡ̶aniaditema noko digoida nipodigi Ásia, leeɡ̶odi me yajolitaɡ̶a eotibige me age micota nigotaɡ̶a Jerusalém maleediɡ̶icatibige me nakatio nalokegi anodita “Pentecostes”.
16 Paulo havia determinado não ir a Éfeso, para não se demorar na Ásia, pois se apressava para celebrar, se possível em Jerusalém, o dia de Pentecostes.
17 Niɡ̶ijo Paulo midiaaɡ̶i nigotaɡ̶a Mileto, odaa ja dienaɡ̶atiogi niɡ̶ijo laxokodipi lacilodi lapo loiigi Ǥoniotagodi manitaɡ̶a nigotaɡ̶a Éfeso. Eniditiogi migotibeci odakapetege.
17 Mas de Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 Igaanoɡ̶otota, odaa jeɡ̶eetiogi, “Niɡ̶ida makaamitiwaji owooɡ̶oti anodaaɡ̶ee yewiɡ̶a ijoatawece niɡ̶ijoa nokododi minaaɡ̶ejote makaamitaɡ̶a, niɡ̶ijo maleeka janoticogi nipodigi Ásia.
18 Quando chegaram, e estando todos reunidos, disse-lhes: Vós sabeis de que modo sempre me tenho comportado para convosco, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia.
19 Ee iwikodaɡ̶a, codaa eliodi me jinoetibece ane ee liotagi Ǥoniotagodi, niɡ̶ijo naɡ̶a jao libakedi Ǥoniotagodi, eliodi me jakapetege ane dakaketomi leeɡ̶otedi judeutedi modoletibige mowo anodigotiwa.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade, com lágrimas e no meio das provações que me sobrevieram pelas ciladas dos judeus.
20 Codaa owooɡ̶otitiwaji me diɡ̶icata ane jaɡ̶aditaɡ̶adomi, ane jakadi me ɡ̶adaxawanitece, niɡ̶ijo naɡ̶a jatematikataɡ̶adomitiwaji codaa me ɡ̶adiiɡ̶axinitiniwace niɡ̶ijo mateciɡ̶i, mawanitiwage, codaa minoataɡ̶a liɡ̶elatedi ɡ̶onioxoadipi.
20 Vós sabeis como não tenho negligenciado, como não tenho ocultado coisa alguma que vos podia ser útil. Preguei e vos instruí publicamente e dentro de vossas casas.
21 Eliodi me jiladee niɡ̶ijoa judeutedi ijaaɡ̶ijo ane daɡ̶a judeutedi me leeditibige modinilaatece libeyaceɡ̶eco, odaaɡ̶odopitalo Aneotedoɡ̶oji, codaa monakato Ǥoniotagodi Jesus Cristo.
21 Preguei aos judeus e aos gentios a conversão a Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 Natigide ejigo nigotaɡ̶a Jerusalém leeɡ̶odi nikeetiwa Liwigo Aneotedoɡ̶oji me leeditibige mejigo. Odaa ajowooɡ̶odi migica anigida ane ininyaagi.
22 Agora, constrangido pelo Espírito, vou a Jerusalém, ignorando a que ali me espera.
23 Pida baɡ̶a jowooɡ̶odi minoatawece nigotadi anejigotece Aneotedoɡ̶oji Liwigo idioka limeditibece me nikeetiwa metidixotiwece niwiloɡ̶onaɡ̶axi, codaa ijoa jixomaɡ̶ateetedijo owidi yawikodico.
23 Só sei que, de cidade em cidade, o Espírito Santo me assegura que me esperam em Jerusalém cadeias e perseguições.
24 Pida aɡ̶ica daɡ̶a jao niwaló niɡ̶ina midioka limedi me idewiɡ̶a, pida eneɡ̶egi jao niwaló niɡ̶ina me jakadi me jao niɡ̶ijo ane niiɡ̶etediwa Ǥoniotagodi Jesus me jao, codaa jemaa me jigodi ane ibakedi. Ibakedi ane najigotediwa Ǥoniotagodi niɡ̶ina me jeloɡ̶oditedibece nibodicetedi anele anoditece Aneotedoɡ̶oji meliodi meletedoɡ̶odomi.
24 Mas nada disso temo, nem faço caso da minha vida, contanto que termine a minha carreira e o ministério da palavra que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho ao Evangelho da graça de Deus.
25 Niɡ̶ida mee jowooɡ̶odi aɡ̶aleeɡ̶ica niɡ̶ina akaamitiwaji analee yakadi me idadi, niɡ̶ina akaamitiwaji ananajipaatiwa niɡ̶ijo minaaɡ̶ejo ɡ̶adiwigotigi me jatematitibece anodaaɡ̶ee Aneotedoɡ̶oji me yemaa me iiɡ̶e laaleɡ̶enali oko.
25 Sei agora que não tornareis a ver a minha face, todos vós, por entre os quais andei pregando o Reino de Deus.
26 Natigide jemaa mejitaɡ̶awatiwaji me diɡ̶ica ane yakadi me dinanimaɡ̶atiwa nige aniatagigi, igaataɡ̶a akaamitawecetiwaji jaɡ̶ajipaatalo yotaɡ̶a.
26 Portanto, hoje eu protesto diante de vós que sou inocente do sangue de todos,
27 Leeɡ̶odi aɡ̶ica ane jaɡ̶aditaɡ̶adomitiwaji, pida jatematitedaɡ̶awa ijoatawece niɡ̶ijoa Aneotedoɡ̶oji ane yemaa meote mowooɡ̶otitiwaji.
27 porque nada omiti no anúncio que vos fiz dos desígnios de Deus.
28 Adinowetitiwaji, codaa adowetiteloco iditawece loiigi Ǥoniotagodi ane liciagi niɡ̶ina lapo waxacocoli, Liwigo Aneotedoɡ̶oji anoyajigotaɡ̶awatiwaji jiɡ̶iniaa ɡ̶adaxawani madowetiteloco. Enice micoataɡ̶a niɡ̶inoa nowienoɡ̶ododi waxacocoli modoweditelogo niwaxacocoli codaa moniodeɡ̶e, odaa akaamitiwaji jiɡ̶idaa leeditibige me eni madowetiteloco loiigi Aneotedoɡ̶oji ane ibake lawodi epaa Lionigi me dinoojetetediogi.
28 Cuidai de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para pastorear a Igreja de Deus, que ele adquiriu com o seu próprio sangue.
29 Jowooɡ̶odi nigidiaaɡ̶idi nige ɡ̶adalatitiwaji, niɡ̶ina oko ane liciagi diwilecoɡ̶oni ane diojo icota monota ɡ̶adiwigotigitiwaji. Odaa aɡ̶etiɡ̶adiwikodeni anakaamitiwaji micataɡ̶a niɡ̶ina lapo waxacocoli.
29 Sei que depois da minha partida se introduzirão entre vós lobos cruéis, que não pouparão o rebanho.
30 Icota noko midi niɡ̶ina akaamitiwaji oditece niwitakeco, odaa jiɡ̶inaa anoninaaletiniwace niɡ̶ina anodiotece Ǥoniotagodi owotibige migotibeci mijotaɡ̶a.
30 Mesmo dentre vós surgirão homens que hão de proferir doutrinas perversas, com o intento de arrebatarem após si os discípulos.
31 Pida adinowetitiwaji, codaa analakitibigetiwaji me jaote itoatadiɡ̶ida nicaaɡ̶ape me diɡ̶icata daɡ̶a jika me ɡ̶adiiɡ̶axinitiniwace akaamitawece, noko codaa menoale, codaa elioditibece me jinoe.
31 Vigiai! Lembrai-vos, portanto, de que por três anos não cessei, noite e dia, de admoestar, com lágrimas, a cada um de vós.
32 Odaa natigide ja ɡ̶adajicitalo Aneotedoɡ̶oji me doweditedaɡ̶alocotiwaji. Odaa niɡ̶ijoa notaɡ̶a anoditece anodaaɡ̶ee Aneotedoɡ̶oji meliodi meletedaɡ̶adomi akaamitawecetiwaji, niɡ̶idiwa notaɡ̶a odoweditaɡ̶aloco. Niɡ̶idiwa notaɡ̶a yakadi mowo me ili ɡ̶atiwaɡ̶atakaneɡ̶egi, codaa me yakadi me yajigotaɡ̶awatiwaji inoatawece anopootibige me ɡ̶adewikitema iniokiniwateda Aneotedoɡ̶oji akaamitiwaji ijaaɡ̶ijo eledi Aneotedoɡ̶oji ane iomaɡ̶aditedicoace mepoka nepiliditeda.
32 Agora eu vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para edificar e dar a herança com os santificados.
33 Aɡ̶ica oko ane idocetema nibeexo oolo, domigetaɡ̶a beexo, oteɡ̶exaaɡ̶aɡ̶a lowoodaɡ̶agi.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Akamaɡ̶akaamitiwaji owooɡ̶oti meliodi me jiba me jakadi inoatawece ane jopotibige me idewiɡ̶a, ee ijaaɡ̶ijoa yokaaɡ̶etedipi.
34 Vós mesmos sabeis: estas mãos proveram às minhas necessidades e às dos meus companheiros.
35 Niɡ̶ijo me jao okanicodaaɡ̶ica nibakedi, jikeetaɡ̶awatiwaji niɡ̶ina me jibaaɡ̶a jiɡ̶idaa ɡ̶onimaweneɡ̶egi me jakataɡ̶a me jaxawanaɡ̶a niɡ̶ijo aninoa lemaɡ̶amatico. Analakitibigetiwaji niɡ̶ijoa lotaɡ̶a Ǥoniotagodi Jesus neɡ̶ee, ‘Niɡ̶ina ane yedia eledi oko, joaniɡ̶iniaaɡ̶ini anida linikegi caticedi niɡ̶ina ane dibatege noɡ̶eedita eledi oko.’”
35 Em tudo vos tenho mostrado que assim, trabalhando, convém acudir os fracos e lembrar-se das palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: É maior felicidade dar que receber!
36 Niɡ̶ijo Paulo naɡ̶a nigotini me dotaɡ̶a, odaa ja yamaɡ̶atedini lokotidi, codaa ijotawece niɡ̶ijo oko aaɡ̶aɡ̶a oyamaɡ̶atedini lokotidi, odaa jiɡ̶idiaaɡ̶i me yotaɡ̶aneɡ̶e Aneotedoɡ̶oji.
36 A essas palavras, ele se pôs de joelhos a orar.
37 Iditawece noenaɡ̶ateloco, oibedotece codaa me onapicoɡ̶o Paulo.
37 Derramaram-se em lágrimas e lançaram-se ao pescoço de Paulo para abraçá-lo,
38 Eliodi magecaɡ̶alodipi leeɡ̶odi meetiogi me daɡ̶adiaaɡ̶oyakadi monadi. Odaa joɡ̶oilaajoticogi neɡ̶epaa maditaɡ̶a naɡ̶ajo etogo-nelegi.
38 aflitos, sobretudo pela palavra que tinha dito: Já não vereis a minha face. Em seguida, acompanharam-no até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.