Atos 19
Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs NTLH
1 Niɡ̶ijo maleeɡ̶idiaaɡ̶i Apolo digoida nigotaɡ̶a Coriinto, ijaa Paulo ja yakagiditeloco liwigotigi nipodigi aninoa wetiadi, odaa jiɡ̶icoticogi nigotaɡ̶a Éfeso. Jiɡ̶idiaaɡ̶i niɡ̶ijo ane dakapetege onateciɡ̶ijo anodi modiotece Ǥoniotagodi.
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 Odaa Paulo ja nigetiniwace, meetiogi, “Aneotedoɡ̶oji naɡ̶a nikatedaɡ̶alocotiwaji Liwigo me diɡ̶eladetiwaɡ̶aji ica naɡ̶a anakatoni Ǥoniotagodi?” Odaa joɡ̶oigidi, modita, “Niɡ̶ida moko aɡ̶ica daɡ̶a jajipaaɡ̶ata moyalaɡ̶ata ica Liwigo Aneotedoɡ̶oji.”
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Odaa Paulo ja nigetaciniwace, meetiogi, “Pida ica naɡ̶a adinilegenitiwaji, ame liboonaɡ̶adi anoibake?” Odaa modita, “Niɡ̶ijo naɡ̶a idinilegenaɡ̶a, jiwaɡ̶atece niɡ̶ijo ane liiɡ̶enatakaneɡ̶egi João Batista.”
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Odaa Paulo jeɡ̶eetiogi, “João iiɡ̶e niɡ̶ijo oko me dinilegetibigiwaji niɡ̶ijo naɡ̶a odinilaatece libeyaceɡ̶eco. Pida meetiogi loiigi Israel me leeditibige moyiwaɡ̶adi Niɡ̶ijoa anicota menagi nigidiaaɡ̶idi, Niɡ̶ijoa Aneotedoɡ̶oji ane niiɡ̶e. Odaa niɡ̶ini oko aneeta jiɡ̶ijaaɡ̶ijoa Jesus.”
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Niɡ̶idiaaɡ̶idi noɡ̶owajipatalo niɡ̶ijoa lotaɡ̶a Paulo, odaa jaɡ̶aɡ̶a nilegetiniwace datika Liboonaɡ̶adi Jesus Cristo.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Niɡ̶idiaaɡ̶idi Paulo ja ipeketeloco libaaɡ̶atedi, odaa Liwigo Aneotedoɡ̶oji ja dinikatiogi me diɡ̶eladetigi laaleɡ̶enali. Odaa joɡ̶odotaɡ̶atigilo eletidi iolatedi ane diɡ̶icoateda moyowooɡ̶odi, oyatematitedibece lowooko Aneotedoɡ̶oji.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Ejime ijoa dooze ɡ̶oneleegiwadi ane dinilegetibigiwaji.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Paulo dakatiobece manitaɡ̶a liiakanaɡ̶axi judeutedi codaa abo laaleɡ̶ena me notaɡ̶aneɡ̶etiniwace niɡ̶ijo noiigi. Odaa jiɡ̶ida libakedi niɡ̶ijoatigilo iniwatadiɡ̶ini epenaitedi. Dinotigimadetege codaa doletibige me dinigaanyetece moyowooɡ̶odi anodaaɡ̶ee Aneotedoɡ̶oji me iiɡ̶e laaleɡ̶enali oko.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Pida niɡ̶idi oko onateciɡ̶ijo dakake laaleɡ̶enali, aɡ̶eniwaɡ̶atakanaɡ̶a, codaa beyagi modotaɡ̶atibige niɡ̶ijo niiɡ̶axinaɡ̶aneɡ̶egi aneetece Ǥoniotagodi lodoe eledi oko. Odaa Paulo ja yototicoace, odaa ja iomaɡ̶aditicoace niɡ̶ijo anonakato Ǥoniotagodi. Odaa inoatawece nokododi ini mawatege niɡ̶ijo noiigi me yatecoɡ̶o, codaa dinotigimadetege niɡ̶ijo oko manitaɡ̶a lidikonaɡ̶axi ica ɡ̶oneleegiwa ane liboonaɡ̶adi Tirano.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Odaa yadeegi itoataale nicaaɡ̶ape Paulo meo niɡ̶ida libakedi neɡ̶epaaɡ̶icota miditawece niɡ̶ijo judeutedi ijaaɡ̶ijo ane daɡ̶a judeutedi ane liɡ̶eladi nipodigi Ásia mowajipatalo lotaɡ̶a Ǥoniotagodi.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Aneotedoɡ̶oji ibake Paulo meote loenataka ane joxicaɡ̶atema aneo niɡ̶ijo noiigi moyopo.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Oyadeegita Paulo leenxotedi inaaɡ̶inoa nowoodi elipogo ane ibake noolaɡ̶anaɡ̶alo, odaa Paulo ja dibatelogo. Niɡ̶idiaaɡ̶idi oyadeegitiogi niɡ̶ijoa eelotaginadi maɡ̶aɡ̶a odibatelogo. Niɡ̶ijo noɡ̶odibatelogo niɡ̶ijoa leenxotedi ijaaɡ̶ijoa eletidi nowoodi, odaa ja nicilaɡ̶a, codaa me niwicidi abeyacaɡ̶aɡ̶a aaɡ̶aɡ̶a noditicogi oko anodakatiogi.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Onidiwa icoa judeutedi anidioka limedi me wiajeeɡ̶ateloco inoatawece nipodaɡ̶a codaa moiticoiticoace niwicidi abeyacaɡ̶aɡ̶a minataɡ̶a niɡ̶ina oko. Niɡ̶idiwa ɡ̶oneleegiwadi domoɡ̶onaketace moibake Liboonaɡ̶adi Jesus moiiɡ̶e me noditicoaci niwicidi abeyacaɡ̶aɡ̶a, moditiogi, “Ǥadiiɡ̶eneɡ̶egi manotitice minataɡ̶a niɡ̶ina oko leeɡ̶odi loniciwaɡ̶a Jesus, Niɡ̶ijoa ane yatematitedibece Paulo!”
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Niɡ̶idiwa ɡ̶oneleegiwadi anowo niɡ̶ida anee one seete lionigipi Ceva, ica judeu anijo me sacerdoti ɡ̶oneɡ̶egi.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Pida ica noko moibake Liboonaɡ̶adi Jesus me domoɡ̶oiticoitice niwigo abeyaceɡ̶egi ane dakatiogi ica ɡ̶oneleegiwa, odaa niɡ̶ica niwigo abeyaceɡ̶egi ja niniɡ̶odi, meetiogi, “Niɡ̶ijoa Jesus jowooɡ̶odi, codaa me Paulo jowooɡ̶odi. Baɡ̶akaami, amakaamitiwaji?”
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Odaa niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa ane dakatiogi niwigo abeyaceɡ̶egi ja waxoditiogi miditaɡ̶a, odaa ja iɡ̶eke, eliodi me naxacoɡ̶otiniwace, codaa me naaɡ̶aditedini lowoodi. Odaa niɡ̶ijoa seete ɡ̶oneleegiwadi joɡ̶oyototice liɡ̶eladi niɡ̶ijo ɡ̶oneleegiwa aɡ̶aleeɡ̶icoa lowoodi me daleditibigimoace, codaa menacilotiniwace.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Odaa iditawece niɡ̶eladimigipitigi nigotaɡ̶a Éfeso joɡ̶odibodiceta niɡ̶ida niciagi, ijoa judeutedi ijaaɡ̶ijo ane daɡ̶a judeutedi. Iditawece doitibigiwaji leeɡ̶odi loniciwaɡ̶a Liboonaɡ̶adi Jesus, codaa moiweniɡ̶ide Liboonaɡ̶adi Ǥoniotagodi Jesus.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Codaa eliodi niɡ̶ijo baanoɡ̶onakato Ǥoniotagodi igotibeci dinatemati lodoe eledi oko mowo ane beyagi.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Odaa eliodi oxikonaɡ̶aɡ̶a oyadeegi icoa notaɡ̶anaɡ̶axiidi anoibake modiniiɡ̶axitece mowote noxikoneɡ̶eco. Odaa joɡ̶oiladie ijoatawece notaɡ̶anaɡ̶axiidi codaa niɡ̶inoa eletidi najoli anoibake mowote noxikoneɡ̶eco, odaa joɡ̶oyalegi lodoe eliodi oko. Niɡ̶ica noɡ̶onilaɡ̶adi ica ane loojedi ijoatawece niɡ̶ijoa anoyalegi, odaa dibatalo loojedi me jibaaɡ̶a meya-taalia miili nokododi moyedia ane loojedi noko. |src="cn02003B.tif" size="span" copy="© 1978 David C. Cook Publishing Co." ref="Atos 19.19"
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Odaa jiɡ̶idaaɡ̶ee niɡ̶ijoa natematiko jeɡ̶epaanaɡ̶a ilaagitibece, codaa loniciwaɡ̶a lotaɡ̶a Ǥoniotagodi idapaɡ̶a diiticogi me iigi anee lewiɡ̶a niɡ̶ina oko.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Igaanaɡ̶a oigodi niɡ̶ijo noiigi moyalegi ijoa loxikonaɡ̶atedi, odaa Liwigo Aneotedoɡ̶oji jeɡ̶eo Paulo me lowoogo me diɡ̶etita nipodigi Macedônia aniaa Acaia, odaa jiɡ̶igo nigotaɡ̶a Jerusalém. Odaa Paulo jeɡ̶ee, “Ejigo nigotaɡ̶a Jerusalém, odaa nigidiaaɡ̶idi ja leeditibige mejigotace idalita nigotaɡ̶a Roma.”
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Odaa ja iiɡ̶eticogi nipodigi Macedônia itoataale niɡ̶ijoa laxawepodi, Timóteo ijaa Erasto. Pida Paulo baɡ̶aleeɡ̶idiaaɡ̶inawaanigi nipodigi Ásia.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Niɡ̶ijoa nokododi eliodi me dibatotiogi niɡ̶eladimigipitigi nigotaɡ̶a Éfeso leeɡ̶odi niiɡ̶axinaɡ̶aneɡ̶egi aneetece Ǥoniotagodi.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Ini ica ɡ̶oneleegiwa ane liboonaɡ̶adi Demétrio, libakedi me naxacoɡ̶odi beexo codaa meote liwicidi liɡ̶eladi aca niwigo niɡ̶idi noiigi ane liboonaɡ̶adi Diana. Odaa niɡ̶inoa niwicidi noɡ̶oyaa, odaa owidi dinyeelo odinigaanyetece.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Odaa Demétrio jeɡ̶eniditiogi niɡ̶idiwa anoyoe niwicidi ijaaɡ̶ijo eledi oko anowote eletidi loenataka anaaɡ̶ana beexo, elaanaɡ̶a. Odaa jeɡ̶eetiogi Demétrio, “Akaami yokaaɡ̶etedipi, owooɡ̶otitiwaji moko liicotedi leeɡ̶odi me joenaɡ̶a niɡ̶inoa niwicidi mejaanaɡ̶a.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Jaɡ̶anatitiwaji codaa majipaata Paulo me dotaɡ̶atibece me lakapetegi niɡ̶inoa niwicidi. Eote niɡ̶inoa lotaɡ̶a aɡ̶inokina digoina nigotaɡ̶a Éfeso. Pida eledi dotaɡ̶atibece ja domaɡ̶a inatawece nipodigi Ásia. Paulo mee niɡ̶inoa niwicidi ane ɡ̶odoenataka me daɡ̶a ɡ̶onoenoɡ̶ododi leeɡ̶odi aoniɡ̶ica loniciwaɡ̶a. Odaa eliodi oko joɡ̶oyiwaɡ̶adi lotaɡ̶a, odaa aɡ̶aleeɡ̶odinoojetetalo niɡ̶inoa ane ɡ̶odoenataka.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Codaa diganagawini, doidetibige niɡ̶ina oko me beyagi modotaɡ̶atibige niɡ̶ida ɡ̶obakedi, codaa eledi doidetibige modiletibige me diɡ̶icata niwaló niɡ̶ini diimigi-nelegi, liɡ̶eladi ɡ̶onoenoɡ̶odo Diana. Odaa jiɡ̶idaaɡ̶ee niɡ̶ina oko nigodiletibige Diana me daɡ̶a ɡ̶oneɡ̶e, idaaɡ̶idata me domeɡ̶eliodi oko anodoɡ̶eteta, inatawece niɡ̶eladimigipitigi nipodigi Ásia, codaa minoatawece ane liwailidi niɡ̶ina iiɡ̶o!”
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Niɡ̶ijo noiigi noɡ̶owajipatalo niɡ̶ijoa Demétrio lotaɡ̶a, odaa eliodi me neliɡ̶ideeɡ̶a, odaa ja napaawaɡ̶ateloco, modi, “Jiweniɡ̶idenaɡ̶a Diana, noenoɡ̶odo ɡ̶odoiigi efeesiotedi!”
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Odaa ja dibatotiogi oko anitawece nigotaɡ̶a. Codaa joɡ̶odibata Gaio ijaa Aristarco, niɡ̶ijo itoataale elatibige Macedônia, lixigaɡ̶awepodi Paulo me diniwiaje. Odaa iditawece odinaxawatigi moixigitijo niɡ̶ijo itoataale miditaɡ̶a boolaɡ̶adi-nelegi naɡ̶ani nigotaɡ̶a.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Paulo domaɡ̶a yemaa migo dotaɡ̶a lodoe niɡ̶ijo noiigi, pida niɡ̶ijo anodiotibece Jesus aɡ̶oika migo.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Icoa onateciɡ̶ijoa anoiiɡ̶e niɡ̶idi nipodigi nokaaɡ̶edi Paulo. Oiwakateetibige Paulo libodigi, odaa joɡ̶odipokota me diɡ̶igo miditaɡ̶a niɡ̶ijo boolaɡ̶adi-nelegi.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Iditawece niɡ̶ijo noiigi-nelegi ane yatecoɡ̶o ja dibatotiogi. Idi napaawaɡ̶ateloco jeɡ̶eledi lotaɡ̶a, idiaaɡ̶eledi jeɡ̶eletidi lotaɡ̶a, pida niɡ̶ica eledi liwai niɡ̶idi nagoodi-noiigi baadoɡ̶oyowooɡ̶odi ane leeɡ̶odi me yatecoɡ̶o.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Odaa niɡ̶ijoa judeutedi anidi liwigotigi niɡ̶ijo noiigi-nelegi joɡ̶oixipetice Alexandre, odaa joɡ̶oyamaɡ̶atijo migo odoe me dotaɡ̶a me licaajepodi. Odaa Alexandre ja yatitiogi libaaɡ̶adi me dipokotiogi niɡ̶ijo noiigi-nelegi me notokotiniwace.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Niɡ̶ijo noiigi-nelegi noɡ̶oyowooɡ̶odi Alexandre me judeu, odaa iditawece napaawaɡ̶ateloco, modi, “Jiweniɡ̶idenaɡ̶a Diana, noenoɡ̶odo ɡ̶odoiigi efeesiotedi!” Odaa yadeegi iniwataale lakata midi me napaawaɡ̶ateloco.
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Odaa niɡ̶ijo ane iiɡ̶e nigotaɡ̶a ja yakadi me yamaketini niɡ̶ijo noiigi-nelegi, odaa jeɡ̶eetiogi, “Akaami niɡ̶eladimigipitigi nigotaɡ̶a Éfeso, inatawece oko oyowooɡ̶odi naɡ̶ana ɡ̶onigotaɡ̶a me yotete liɡ̶eladi ɡ̶onoenoɡ̶odo Diana aneliodi me joɡ̶eeɡ̶ata, codaa meledi yotete liwigo ane icoɡ̶otibigimece ditibigimedi menitini.
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 Aɡ̶ica ane yakadi mee me daɡ̶a icoɡ̶otibigimece ditibigimedi naɡ̶ada niwigo. Enice anotokitiniwacitiwaji, jinaɡ̶a aɡ̶owikomataa, codaa jiniɡ̶ica anawii anigida ɡ̶adoenatagi me daɡ̶a ecoɡ̶otace owookoni.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 Jaɡ̶anadeegitetiwaji niɡ̶idiwa ɡ̶oneleegiwadi, pida aɡ̶ica lolicaɡ̶adi midiwataɡ̶a liɡ̶elatedi niwicidi, oteɡ̶exaaɡ̶aɡ̶a beyagi modotaɡ̶atibige ɡ̶onoenoɡ̶odo Diana.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Demétrio ijaaɡ̶ijoa libakawepodi nigica anigida anoileetema oko, niɡ̶inoa nokododi ele monibikota noko me dinatecoɡ̶otee ɡ̶oniwinoɡ̶ododi anonajipatoɡ̶owa, codaa yakadi modineleɡ̶etiogi lacilodi romaanotedi. Odaa jiɡ̶idiaaɡ̶i moyakadi mowo ligegi modakapetege eledi oko me nilaagetedaɡ̶a.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Odaa akaamitiwaji nigica eledi ane leeɡ̶odi madinotigimadenitiwage, yakadi mawinitiwaji niɡ̶ina me limedi niɡ̶inoa lacilodi moniditoɡ̶owa metiɡ̶odatecoɡ̶otee.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Igaataɡ̶a doidetibige niɡ̶inoa lacilodi romaanotedi doɡ̶odiletibige daantaɡ̶a ɡ̶odakapetedipi leeɡ̶odi niɡ̶ina me jibatooɡ̶a niɡ̶ina noko. Igaataɡ̶a aɡ̶ica ane leeɡ̶odi me jatecoɡ̶ojoɡ̶o niɡ̶ina noko.”
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Igaanaɡ̶a nigotini me dotaɡ̶a, odaa ja yakadi meo milaagitibeci niɡ̶ijo noiigi-nelegi.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.