Atos 13
Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs NTLH
1 Onidiwa icoa ɡ̶oneleegiwadi anoyeloɡ̶oditedibece Aneotedoɡ̶oji lowooko, icoa eletidi boɡ̶one niiɡ̶axinaɡ̶anadi anodiiɡ̶axinaɡ̶atece anodaaɡ̶ee ɡ̶otiwaɡ̶atakaneɡ̶egi. Niɡ̶idiwa ɡ̶oneleegiwadi idi liwigotigi loiigi Ǥoniotagodi digoida nigotaɡ̶a Antioquia. Ini ica ane liboonaɡ̶adi Barnabé, ica eledi Simão anoyatigi me “Nabideɡ̶egi”, ica Lúcio anelatibige nigotaɡ̶a Cirene, ica Manaém ane niliidaɡ̶atagiwa niɡ̶ijo inionigi-eliodi Herodes, ijaa Saulo.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Ica noko jonoɡ̶oikanawaanigi me niodaɡ̶a, aɡ̶ica anoyeligo gaantokaaɡ̶ini owotibige mepaanaɡ̶a yoniciwaditibigiwaji moyotaɡ̶aneɡ̶e Ǥoniotagodi. Noɡ̶odoɡ̶etetalo Ǥoniotagodi, odaa Liwigo Aneotedoɡ̶oji jeɡ̶eetiogi, “Iomaɡ̶atitomi Barnabé ijaa Saulo mowote ibakedi ane leeɡ̶odi me jiniditiogi.”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Odaa joɡ̶oikatace me niodaɡ̶a me diɡ̶icata gaantokaaɡ̶icata anoyeligo, odaa joɡ̶oyotaɡ̶aneɡ̶etace Aneotedoɡ̶oji, oipeketeloco libaaɡ̶atedi Barnabé ijaa Saulo, odaa joɡ̶oibodetibigiwaji.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Odaa Liwigo Aneotedoɡ̶oji ja imonya Barnabé ijaa Saulo, aneledi liboonaɡ̶adi me Paulo. Odaa jiɡ̶igotibeci nigotaɡ̶a Selêucia, odaa jiɡ̶idiaaɡ̶ite noɡ̶owaxoditinigi aca etogo-nelegi, odaa jiɡ̶igotibeci minitaɡ̶a lidelogo-nelegi anodita Chipre.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Igaanoɡ̶otota nigotaɡ̶a Salamina ane idei minitaɡ̶a lidelogo, odaa joɡ̶oyatematitedibece lotaɡ̶a Aneotedoɡ̶oji midiwataɡ̶a liiakanaɡ̶axiidi judeutedi. Odaa João Marcos ini miditaɡ̶a me yaxawatiogi.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Igaanaɡ̶a noɡ̶ototicogi eledi liwai niɡ̶ijo lidelogo-nelegi, odaa joɡ̶otota aca nigotaɡ̶a Pafos. Odaa digoida nigotaɡ̶a Pafos jiɡ̶idiaaɡ̶otota ica judeu ane liboonaɡ̶adi Barjesus, niɡ̶ini ɡ̶oneleegiwa one oxikoneɡ̶egi. Odaa oneetibece ica minaaɡ̶ina ane yeloɡ̶oditedibece Aneotedoɡ̶oji lowooko, pida diwitaka. Codaa eledi liboonaɡ̶adi me Elimas me diboonaɡ̶atedetigi ioladi greego.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Niɡ̶ini ɡ̶oneleegiwa lokaaɡ̶edi niɡ̶ijo lacilo-nelegi romaanotedi ane iiɡ̶e niɡ̶ini lidelogo-nelegi. Niɡ̶ini lacilo romaanotedi liboonaɡ̶adi Sérgio Paulo, ɡ̶oneleegiwa anowidi lixaketedi. Niɡ̶ini lacilo romaanotedi ja dienaɡ̶ata Barnabé ijaa Paulo, leeɡ̶odi yemaa me wajipatalo lotaɡ̶a Aneotedoɡ̶oji.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Pida Elimas niɡ̶ijo oxikoneɡ̶egi eliodi me lakapetegi Barnabé ijaa Paulo, odaa adomaɡ̶a yemaa niɡ̶ijo lacilo romaanotedi daɡ̶a dibatege niiɡ̶axinaɡ̶aneɡ̶eco anoditece anodaaɡ̶ee ɡ̶otiwaɡ̶atakaneɡ̶egi.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Odaa Liwigo Aneotedoɡ̶oji ja iiɡ̶e Paulo, naɡ̶a iwita Elimas, odaa jeɡ̶eeta,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 “Niɡ̶ida makaami akaami lionigi diaabo, codaa akaami lakapetegi inoatawece niɡ̶inoa ane iɡ̶enaɡ̶a. Niɡ̶ida makaami inokoleetibige maninaalenitiniwace oko abakeni ɡ̶adoxikoneɡ̶eco. Awitakatibece, codaa idioka limedi moleetibige me iigi niɡ̶inoa niiɡ̶axinaɡ̶aneɡ̶eco anewi anoditece Ǥoniotagodi.
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Natigide Ǥoniotagodi ibake loniciwaɡ̶a meote anigotedaɡ̶awa. Eote makaami ɡ̶olaɡ̶a, odaa owidi nokododi me daɡ̶akati manati aligeɡ̶e!” Aɡ̶ica daɡ̶a leegi odaa Elimas ja deemiteta ica nexocaɡ̶a ane yapoɡ̶oditedini ligecooɡ̶eli, odaa aɡ̶alee yatetibece. Odaa jiɡ̶idiaanaɡ̶adii dawakadetibece domaɡ̶a doletibige oko ane dibatigi libaaɡ̶adi me nibatege.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Odaa niɡ̶ijo lacilo romaanotedi naɡ̶a nadi ane ninyaagi Elimas, eliodi me yopo leeɡ̶odi loniciwaɡ̶a niɡ̶ijo niiɡ̶axinaɡ̶aneɡ̶egi aneetece Ǥoniotagodi, odaa jeɡ̶eyiwaɡ̶adi lotaɡ̶a Aneotedoɡ̶oji.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Odaa Paulo ijaaɡ̶ijoa lokaaɡ̶etedi joɡ̶owaxoditinigi aca etogo-nelegi, odaa joɡ̶oyaladi nigotaɡ̶a Pafos. Odaa jiɡ̶igotibeci nigotaɡ̶a Perge aneite nipodigi Panfília. Pida jiɡ̶idiaaɡ̶i João Marcos naɡ̶a dawalacetege, odaa joɡ̶opiticogi nigotaɡ̶a Jerusalém.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Odaa Paulo ijaaɡ̶ijo lokaaɡ̶etedi noɡ̶oyaladi nigotaɡ̶a Perge, odaa joɡ̶otota nigotaɡ̶a Antioquia digoida nipodigi Pisídia. Odaa naɡ̶a saabado jiɡ̶igotibeci odakatiwece aca liiakanaɡ̶axi judeutedi, odaa jiɡ̶idiaaɡ̶i nicotiniwace.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Odaa jiɡ̶ijo ica ɡ̶oneleegiwa ane yalomeɡ̶eteloco lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji, one yalomeɡ̶eteloco ica liwai notaɡ̶anaɡ̶axiidi ane idí Moisés niɡ̶ijo naɡ̶a iditedini najoinaɡ̶aneɡ̶eco, ijaaɡ̶ijoa liwailidi lotaɡ̶anaɡ̶axiidi niɡ̶ijo anoyeloɡ̶oditedibece Aneotedoɡ̶oji lowooko niɡ̶ijo jotigide. Igaanaɡ̶a nigotini me yalomeɡ̶eteloco, odaa niɡ̶ijoa lacilodi niiakanaɡ̶axi joɡ̶onidita Paulo ijaaɡ̶ijoa lokaaɡ̶etedi onodetiogi mowote ligegi, moditiogi, “Akaami ɡ̶onioxoadipi, nigemaani motaɡ̶ani mawii ɡ̶odoiigi loniciwaɡ̶a, yakadi motaɡ̶anitiwaji.”
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Odaa Paulo naɡ̶a dabiditini, ja yatitiogi libaaɡ̶adi eotibige me watacotibigiwaji, odaa jiɡ̶idaa diiticogi me dotaɡ̶a, mee,
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Aneotedoɡ̶oji ane Noenoɡ̶odi ɡ̶odoiigi Israel iomaɡ̶aditedice ɡ̶odaamipi me loiigi niɡ̶ijo jotigide. Iomaɡ̶aditedicoace niɡ̶ijo malee liɡ̶eladi digoida niiɡ̶o Egito, iomiɡ̶igipi midiaaɡ̶i niɡ̶idi nipodigi. Odaa jeɡ̶eote me noiigi-nelegi codaa me ibake loniciwaɡ̶a niɡ̶ijo naɡ̶a noɡ̶atedicoace me ideiticoace nipodaɡ̶a Egito.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Aneotedoɡ̶oji eliodi me dinatitediogi niɡ̶ijo midiaaɡ̶i midi nipodigi ane yadilo ane diɡ̶icata niɡ̶eladimigipi. Idiaaɡ̶i niɡ̶icoatigilo cwareenta nicaaɡ̶ape me doweditedeloco.
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 Odaa Aneotedoɡ̶oji yaaɡ̶adi seete noiika digoida niiɡ̶otedi Canaã, nawalacetedigi niɡ̶idi iiɡ̶o, odaa ja yajigoteta loiigi me nebi niɡ̶icoa iiɡ̶otedi. Odaa jiɡ̶idaaɡ̶ee moixomaɡ̶ateetedijo 450 nicaaɡ̶ape.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Niɡ̶idiaaɡ̶idi Aneotedoɡ̶oji jeɡ̶eote ninionaɡ̶a anoiɡ̶eke niɡ̶ica laxakawepodi neɡ̶epaa niɡ̶icoa nokododi naɡ̶aɡ̶ijo Samuel, niɡ̶ijo ane yeloɡ̶oditedibece Aneotedoɡ̶oji lowooko.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Niɡ̶ijo Samuel malee yewiɡ̶a, loiigi Israel joɡ̶odipokota meo ane dibata oko meo me inionigi-eliodi. Odaa Aneotedoɡ̶oji ja yajigotediogi Saul me ninionigi-eliodi, niɡ̶ijo lionigi Quis, anida aneetege licoɡ̶egi loiigiwepodi Benjamim. Odaa cwareenta nicaaɡ̶ape Saul mijo me inionigi-eliodi.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Niɡ̶idiaaɡ̶idi Aneotedoɡ̶oji ja noɡ̶atedice Saul, odaa ja ixotedio Davi. Aneotedoɡ̶oji akaaɡ̶ijo me eetetece Davi niɡ̶ijo mee, ‘Idioka limedi me jakadi Davi, lionigi Jessé, me niɡ̶ina oko aneo me idinitibeci, codaa jiɡ̶iniaaɡ̶eote inoatawece ane jemaa.’
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Jesus eledi ida aneetetege licoɡ̶egi Davi. Odaa Aneotedoɡ̶oji jeɡ̶eote Jesus me Newikatitoɡ̶odi ɡ̶odoiigi Israel, codaa akaa ligegi meote.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Maleediɡ̶icatibige Jesus meote niɡ̶ijo libakedi Aneotedoɡ̶oji ane iiɡ̶ete, João Batista ja yatematitiogi ɡ̶odoiigi Israel me leeditibige me odinilaatece libeyaceɡ̶eco, codaa me leeditibige me dinilegetibigiwaji moikee noɡ̶oika libeyaceɡ̶eco.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Niɡ̶ijo João naɡ̶a nipegi me igodi niɡ̶ijo libakedi ane yajigote Aneotedoɡ̶oji, odaa jeɡ̶eetiogi niɡ̶ijo noiigi, ‘Ame eni me eetiwaji? Aneɡ̶emeɡ̶ee Niɡ̶ijoa Aneotedoɡ̶oji anicota me niiɡ̶e aneote me ɡ̶odewiɡ̶atace, analiitibigegetetiwaji. Pida digawini! Etinoa jeɡ̶enagi nige jigodi ibake. Daɡ̶axa me ɡ̶oneɡ̶egi, codaa ajakadi daɡ̶a jipegitege oteɡ̶exaaɡ̶aɡ̶a daɡ̶a jowileceteda liwelatedi.’”
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 Odaa Paulo eɡ̶idaaɡ̶ee me dotaɡ̶a, odaa jeɡ̶ee, “Inioxoadipi, anida anenitege licoɡ̶egi Abraão, codaa akaamitiwaji anakaami eletidi noiika, anoɡ̶eetetalo Aneotedoɡ̶oji. Aneotedoɡ̶oji niwakateetedibigoɡ̶oji okotawece niɡ̶ida natematigo, niɡ̶inoa lotaɡ̶a aneetece Aneotedoɡ̶oji anodaaɡ̶ee meote me ɡ̶adewikitace.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Niɡ̶ijo niɡ̶eladimigipitigi nigotaɡ̶a Jerusalém, ijaaɡ̶ijoa lacilodi aɡ̶oyowooɡ̶odi Jesus nijaaɡ̶ijoa ane nimonya Aneotedoɡ̶oji meote me ɡ̶odewiɡ̶atace. Codaa aɡ̶oyowooɡ̶odi ane diitigilo niɡ̶ijoa lotaɡ̶a niɡ̶ijo anoyeloɡ̶oditedibece Aneotedoɡ̶oji lowooko niɡ̶ijo jotigide, niɡ̶ijo moditece Jesus, idaaɡ̶ida melioditibece moyalomeɡ̶etelogo niɡ̶idiwa notaɡ̶a inoatawece saabadotedi catiwedi niiakanaɡ̶axiidi. Pida aɡ̶oyowooɡ̶odi noɡ̶owote micotece niɡ̶ijoa ane lotaɡ̶a niɡ̶ijo anoyeloɡ̶oditedibece Aneotedoɡ̶oji lowooko, niɡ̶ijo modi me leeditibige moyeloadi Jesus.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Odaa idaaɡ̶ida me diɡ̶icata anoyakaditece Jesus loenatagi ane beyagi, pida idokee modipokota Pilatos niɡ̶ijo lacilo romaanotedi me diiɡ̶enatakatalo moyeloadi Jesus.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Odaa joɡ̶owo micotece ijoatawece niɡ̶ijoa aneeta Aneotedoɡ̶oji lotaɡ̶anaɡ̶axi, niɡ̶ijo meetece ane lawikodico Jesus. Niɡ̶idiaaɡ̶idi joɡ̶onikatini lolaadi me dinototeloco nicenaɡ̶anaɡ̶ate, odaa joɡ̶oixotiwece lolaadi niɡ̶ijo wetiɡ̶a-lawimaɡ̶ajegi.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Pida niɡ̶idiaaɡ̶idi Aneotedoɡ̶oji ja yewikatiditace.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Odaa niɡ̶ijoatigilo owidi nokododi Jesus me dinikeetediogi niɡ̶ijo oko ane lixigaɡ̶awepodi me icoɡ̶otedicogi nipodigi Galiléia odaa jiɡ̶igotibeci nigotaɡ̶a Jerusalém maleediɡ̶icatibige doɡ̶oyeloadi. Odaa natigide niɡ̶ijo oko jiɡ̶idiaa nakataɡ̶anadi moikeetiogi ɡ̶odoiigi naɡ̶a yewiɡ̶atace Ǥoniotagodi.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 — ausente —
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 — ausente —
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Aneotedoɡ̶oji eote Jesus me yewiɡ̶atace, codaa lolaadi aɡ̶ica daɡ̶a neladi. Joaniɡ̶idaa aneeteta Aneotedoɡ̶oji niɡ̶ijo jotigide, mee,
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Miditaɡ̶a eledi Enaagi, Davi meetalo Aneotedoɡ̶oji,
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 Odaa Paulo eɡ̶idaaɡ̶ee me datematika, odaa jeɡ̶ee, “Niɡ̶idiaaɡ̶idi Davi naɡ̶a igodi ijoatawece libaketedi, Aneotedoɡ̶oji ane yajigoteta meote me yaxawa ɡ̶odaamipi niɡ̶ijoa nokododi, odaa ja yeleo. Odaa joɡ̶onaligitini miditaɡ̶a anonaligite laamipi, odaa lolaadi ja neladi.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Pida Niɡ̶ijoa ane yewikatiditace Aneotedoɡ̶oji baadaɡ̶a neladi lolaadi.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
40 Adinowetitiwaji adiɡ̶icaa ɡ̶aninyaagi, diɡ̶icotece niɡ̶ijo ane ligegi niɡ̶ijo anoyeloɡ̶oditedibece Aneotedoɡ̶oji lowooko niɡ̶ijo jotigide, niɡ̶ijo moditece lotaɡ̶a Aneotedoɡ̶oji, neɡ̶ee,
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 ‘Digawini,
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Niɡ̶ijo Paulo ijaa Barnabé naɡ̶a noditicoaci niiakanaɡ̶axi, onateciɡ̶ijo niɡ̶ijo oko odipokotiogi migotacibeci nigeledi saabado moditacece ijaaɡ̶ijo niɡ̶ijo baanaɡ̶a oyeloɡ̶odi.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Igaanaɡ̶a ilaagitibece me yatecoɡ̶o, odaa eliodi judeutedi inaaɡ̶ina ane daɡ̶a judeutedi anodioteci ane lakataɡ̶a judeutedi, niɡ̶idi noiigi joɡ̶odioteci Paulo ijaa Barnabé. Odaa niɡ̶ijoa itoataale liiɡ̶exedi Aneotedoɡ̶oji joɡ̶onotaɡ̶aneɡ̶etiniwace niɡ̶ijo noiigi, owo loniciwaɡ̶a me doɡ̶oika moyiwaɡ̶adi Aneotedoɡ̶oji aneliodi meletetema.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Igaanaɡ̶a nakatio eledi saabado, odaa jona domaɡ̶a iditawece niɡ̶eladimigipitigi naɡ̶ani nigotaɡ̶a yatecoɡ̶o mowajipatalo Aneotedoɡ̶oji lotaɡ̶a.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Pida niɡ̶ijoa judeutedi noɡ̶onadi niɡ̶ijo lapo-nelegi me yatecoɡ̶o, odaa eliodi monocetema Paulo, codaa me notaɡ̶anaɡ̶ateloco modakapetege lotaɡ̶a, codaa me beyagi modotaɡ̶atibige.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Odaa Paulo ijaa Barnabé joɡ̶oyeloodaɡ̶atee laaleɡ̶ena, odaa moditiogi niɡ̶ijoa judeutedi, “Mina leeditibige makaami odoejedipi me jeloɡ̶otaɡ̶ataɡ̶awa Aneotedoɡ̶oji lotaɡ̶a. Pida aɡ̶emaanitiwaji me iwaɡ̶ati niɡ̶inoa notaɡ̶a, odaa jiɡ̶idaaɡ̶ee mikeenitiwaji Aneotedoɡ̶oji me daɡ̶adiaaɡ̶eote makatitiwaji midioka limedi me ɡ̶adewiki miniwataɡ̶a. Enice digawinitiwaji! Natigide jatematiiɡ̶atiogi niɡ̶ina ane daɡ̶a judeutedi niɡ̶inoa nibodicetedi anele.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Igaataɡ̶a Ǥoniotagodi ɡ̶odimonya, codaa meetedoɡ̶owa,
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Odaa niɡ̶ijo ane daɡ̶a judeutedi noɡ̶owajipatalo niɡ̶inoa notaɡ̶a, odaa eliodi me ninitibigiwaji, codaa moiweniɡ̶ide lotaɡ̶a Ǥoniotagodi. Odaa joɡ̶onakato Ǥoniotagodi ijotawece niɡ̶ijo Aneotedoɡ̶oji ane ixipetedicoace meote me newiɡ̶atace.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Odaa lotaɡ̶a Ǥoniotagodi jiɡ̶ilaagiteloco iditawece niɡ̶idi nipodigi.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Pida idiwa icoa judeutedi joɡ̶odeletiogi ijo iwaalepodi liicotedi anodoɡ̶etetalo Aneotedoɡ̶oji, ijaaɡ̶ijoa lacilodi niɡ̶idi noiigi, joɡ̶odoletibige mowo lacilo. Odaa joɡ̶oiatetibeci Paulo ijaa Barnabé, odaa joɡ̶oiticoiticoaci me noditicoaci niɡ̶idi nipodigi.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Odaa Paulo ijaa Barnabé joɡ̶oiticoɡ̶o liwelatedi monoɡ̶a amoɡ̶o oikee me daɡ̶adiaaɡ̶ica aneetege niɡ̶ijoa judeutedi. Odaa jiɡ̶igotibeci nigotaɡ̶a Icônio.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Odaa niɡ̶ijo anodiotibece Ǥoniotagodi digoida nigotaɡ̶a Antioquia eliodi me ninitibigiwaji, codaa Liwigo Aneotedoɡ̶oji ja yoniciwaɡ̶aditibigiwaji.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.