2 Coríntios 7
Gela Liwai Lotaɡ̶anaɡ̶axi Aneotedoɡ̶oji (KBCNT) vs VC
1 Ǥodokaaɡ̶etedipi ɡ̶odemaanigipi, Aneotedoɡ̶oji eote niɡ̶ida ligegitedoɡ̶ogi. Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi me idiniwilecaɡ̶atema inoatawece ane beyagi, anowo ɡ̶odolaadi codaa me ɡ̶odowooko me napioi lodoe Aneotedoɡ̶oji. Odaa ele me idinoniciwaɡ̶ataɡ̶a me ɡ̶odewiɡ̶atema iniokiniwateda Aneotedoɡ̶oji leeɡ̶odi me jeemiteeɡ̶atibige.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Jemaa mele mabaatoɡ̶ogi mikeenitiwaji ɡ̶ademaanaɡ̶aneɡ̶egitoɡ̶odomi. Aɡ̶ica daɡ̶a jaoɡ̶a gaantiɡ̶ica ane beyagitema oko. Aɡ̶ica oko ane jiiɡ̶axinaɡ̶atece meo ane beyagi. Codaa aɡ̶ica ane jinaalenaɡ̶a.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Aniɡ̶idaaɡ̶ejatigi igegi daɡ̶akaami ilaagetedipi, igaataɡ̶a jiɡ̶ijo mejitaɡ̶awatiwaji me ɡ̶ademaaneɡ̶egi, codaa me jemaanaɡ̶a midioka limedi me idejonaɡ̶a makaamitaɡ̶a, domige ɡ̶odewiɡ̶a, oɡ̶oa, domige ɡ̶odeleo.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Eliodi me ɡ̶adinakatonitiwaji, codaa me idinanetibece akaami leeɡ̶odi. Ǥoniotagodi eliodi meote yoniciwaɡ̶a leeɡ̶odi akaamitiwaji. Idaaɡ̶ee minoa owidi ɡ̶odawikodico, pida eliodi me ɡ̶odinitibece.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Igaataɡ̶a niɡ̶ijo neɡ̶ejoɡ̶oticogi nipodigi Macedônia, aɡ̶abo ɡ̶onimedi oteɡ̶exaaɡ̶aɡ̶a me inipeneɡ̶enaɡ̶atini. Inoatawece ane jiiɡ̶aticogi jawikodeeɡ̶a. Ina oko domoɡ̶oyemaa modinotigimadetoɡ̶ogi codaa domoɡ̶oyemaa metiɡ̶odideleɡ̶e. Codaa catiwedi ɡ̶odaaleɡ̶enali idatecibece idoiiɡ̶a.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Pida Aneotedoɡ̶oji eote loniciwaɡ̶a niɡ̶ina ane daɡ̶adiaa domaɡ̶a ilidaɡ̶adi meo ane libakedi. Odaa oko eote me ɡ̶odoniciwadi niɡ̶ijo neɡ̶eno Tito.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Aneotedoɡ̶oji eote me ɡ̶odoniciwadi aɡ̶idoka leeɡ̶odi Tito meno, pida eledi leeɡ̶odi me ɡ̶adatematiitiwaji meliodi mawii loniciwaɡ̶a. Eledi natematitoɡ̶owa me domeɡ̶eliodi memaani madatitacetiwaji, codaa eledi natematitoɡ̶owa makaami agecaɡ̶alodipi leeɡ̶odi midi oko anowo ane beyagi, codaa neloɡ̶oditoɡ̶owa me ɡ̶odinienaɡ̶aneɡ̶eni. Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi meneɡ̶egitace idinitibeci.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Igaataɡ̶a, icaaɡ̶ica nige jao makaami agecaɡ̶alodipi leeɡ̶odi naɡ̶ajo eledi iwakate notaɡ̶anaɡ̶axi, pida aidinilaatibece leeɡ̶odi naɡ̶ajo iwakate notaɡ̶anaɡ̶axi. Onateciɡ̶ijo me ee agecaɡ̶alo leeɡ̶odi naɡ̶ajo iwakate notaɡ̶anaɡ̶axi meo makaami agecaɡ̶alodipi.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Pida natigide ja idinitibeci. Aidinitibeci daɡ̶a leeɡ̶odi makaami agecaɡ̶alodipi, pida idinitibeci leeɡ̶odi niɡ̶ijo naɡ̶akaami agecaɡ̶alodipi, odaa jaɡ̶adinilaanitecetiwaji niɡ̶ijo ane beyagi anowo onateciɡ̶idi oko ɡ̶adiwigotigitiwaji. Niɡ̶ida anenitiwaji makaami agecaɡ̶alodipi, jiɡ̶idaa ane yemaa Aneotedoɡ̶oji. Odaa jiɡ̶idaaɡ̶ee ajibeyacaɡ̶ataɡ̶a ɡ̶adaaleɡ̶enalitiwaji.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Igaataɡ̶a niɡ̶ina nigecaɡ̶aloɡ̶o ane yemaa Aneotedoɡ̶oji, eo niɡ̶ina oko me dinilaatece loenatagi ane beyagi. Odaa Aneotedoɡ̶oji yakadi meote niɡ̶ini oko me yewiɡ̶atace, odaa aɡ̶ica oko ane agecaɡ̶alo daɡ̶a leeɡ̶odi Aneotedoɡ̶oji meote me yewiɡ̶atace. Pida niɡ̶ina oko nige agecaɡ̶alo anodaaɡ̶ee niɡ̶ina oko anida aneetege niɡ̶ina iiɡ̶o magecaɡ̶alo, pida aleeɡ̶odi libeyaceɡ̶egi aneo, odaa Aneotedoɡ̶oji aɡ̶eote me yewiɡ̶atace leeɡ̶odi adinilaatibece. Odaa joaniɡ̶idaaɡ̶ee idioka limedi me yeleo.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Igaataɡ̶a analakitibige niɡ̶ijo anodaaɡ̶enitiwaji makaami agecaɡ̶alodipi leeɡ̶odi nibeyaceɡ̶egi anowo ɡ̶adiwigotigitiwaji. Odaa aɡ̶aleeɡ̶anoxoconi ɡ̶agecooɡ̶elitiwaji awiitibige manati ane beyagi ɡ̶adiwigotigi. Eliodi madinoniciwaɡ̶atitiwaji mikeeni me diɡ̶icata anenitege ane beyagi anowo niɡ̶idi oko ɡ̶adiwigotigitiwaji. Ǥadelatema niɡ̶ijo ane beyagi, odaa jeɡ̶eneɡ̶egitace eemiteetigilo Aneotedoɡ̶oji. Odaa joɡ̶oleetibige madatitace madinilakidenitacigi, codaa jeɡ̶epaanaɡ̶a emaani Aneotedoɡ̶oji. Odaa jaɡ̶ageniteloco maloikatiti niɡ̶ijo oko aneote ane beyagi ɡ̶adiwigotigi. Ijoatawece niɡ̶ijoa anawiitetiwaji ikee me diɡ̶ica anenitege niɡ̶ijoa ane beyagi anowote.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Odaa jiɡ̶idaa me jiditibigaɡ̶ajitiwaji naɡ̶ajo iwakate notaɡ̶anaɡ̶axi me ɡ̶adajacaɡ̶atitiwaji, ajidi daɡ̶a leeɡ̶odi niɡ̶idi oko anowo ane beyagi ɡ̶adiwigotigi, oteɡ̶exaaɡ̶aɡ̶a leeɡ̶odi niɡ̶idi oko ane dawikodetema niɡ̶ina ane beyagi. Pida jidikotibigaɡ̶ajitiwaji me jikee Aneotedoɡ̶oji me yowooɡ̶odi meliodi me ɡ̶ademaaneɡ̶egi.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Joaniɡ̶idaa leeɡ̶odi me ɡ̶odoniciwadi.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Eliodi mele me idalaɡ̶atibigaɡ̶aji, apaɡ̶alatoɡ̶o niɡ̶ida makaamitiwaji me daɡ̶awii me idiboliɡ̶a. Idioka limedi mejinaɡ̶ataɡ̶awatiwaji niɡ̶ina anewi, codaa niɡ̶ina me ɡ̶adiweniɡ̶ideneɡ̶egita Tito, odaa akamaɡ̶akaamitiwaji jaɡ̶aɡ̶ikeeni mewi niɡ̶ijoa ɡ̶odotaɡ̶ata.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Odaa Tito eneɡ̶egitace yemaatibigaɡ̶aji niɡ̶ina me nalaɡ̶atibige niɡ̶ijo makaamitawecetiwaji eliodi madinoniciwaɡ̶ati mawii ane dipokotaɡ̶awa, codaa moleetibige ane daɡ̶axa mele memiita mabaatege, codaa me eemiteetibige.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Odaa eliodi me idinitibeci me jakadi me ɡ̶adinakatonitiwaji.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.