Atos 16
Capanahua NT (KAQ_WBT) vs VC
1 Derbe janin nocotax janohax cahax Listra janin nocorihbihi. Jano Timoteo janeya Criston joni jai. Jahuen mama judiohax bi nincacoinnica. Jahuen papa cahen judiobaan nahua.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Jaa Timoteo qui ta Listra janinha noquen huetsabo siripi yohuannishqui. Iconio janinhahbo jascarihbihi yohuani.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Jaa hiocatsihxon bihxon janobo judiobo jai copi Pablonen jaa honantijaquin. Nahua papayahpa jaa honanaiboya jaa honantijaquin.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Jemabo sca nabebacanahi caquin jato yohibonaquin. Jerusalen janinxon Criston raantibo betan jaton pastorobaan yohihipi joibo jato yohibonaquin. Jaa joi nincaxon jascari jihuetahbo hihxon jato yohiquin.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Jaa copi ta noquen huetsabaan hashoan sca nincacoinnishqui. Nete tihibi caícanahi.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Frigia mai sca nabebacahinax Galacia mai rihbi nabebacahini bocani. Asia mai janin cacatsihquibo bi Dios Yoshiman jato jano yohimayamaquin.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Misia main nocotax, Bitinia main sca cacatsihquibo bi Papan Yoshiman jato panterihbiquin.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Misia mai huinojaquetax Troas jema janin sca cahpaquehcani.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Huesti yame cahen namaquen Macedonia janinha joni Pablonen jisquin. Jaa bebon nihrenenxon jaa macedonio jonin hihti yocaquin: —Macedonia janin noque yanapani johue —hahquin.
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Namayama sca jan jaiya jenquetsahax non Macedonia janin caman pohquetihin hihxon hahan pohqueti benaquin noquen. Non jano jahuen joi siri yohihi canon Papan noque quenahi tah non honanquin sirijaniqui.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Nontin nanexon Troas potabahinquin noquen. Samotracia quiri ponte res cahi. Nihshinahax huetsa neten sca Neápolis jema janin taxnati.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Mapetax Filipos jema janin cahi. Filipos ta romanobaan tsahonni jema qui, jano jai jemabo mentan hashoan hani. Jano tah non jahuentihi ra nete hihniqui.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Tantiti neten sca tah non jema jemanhihtinin caniqui, huean quexabi. Janoxon ta judiobaan noquen Papa Dios yocaquihqui hihquish tsahopaquetax non jano behchinanai haibobo betan noque yohuani.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Huesti haibo ta Lidia janeya jano janishqui. Papahon shinanai haibo. Yancon chopa maromanicah. Tiatira jema janinhah haibo. Jaan cahen nincaquin sirijaquin. Pablonen yohihi joi nincati shinan noquen Hihbaan hinanah nincaquin.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Jatihibi jahuen xoboho jihuetaibo betan nashimaha sca noque hihti yohiquin: —Noquen Hihbaan joi hen nincacoinai shinanax heen xoboho botannahue. Jano sca banenahue —hahxon jano sca noque hioquin.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Janoxon jaabaan Papa yohihi janin sca non cahi bi huesti hiná haibaan noque behchiquin. Tiroma yoshinyahpa haibo hihxon ta jayaxon jonibo yohipahonishqui. Honancatsihquin yocacah jaan yohiquin. Jascajaxon ta jahuen hihbobo hicha coriqui cananxonpahonishqui.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Jaa haibaan cahen Pablo chibanbenaquin. Noque rihbi chibanbenaquin. Noque chibanhahnan coshin yohuani: —Nea jonibo ta Xaba Hihbo Diosen jonibo qui. Hahan teehihti joi ta mato yohicaniqui —hihqui.
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Hicha neten jascarihbihi. Jatsanscaax mayacahuanxon Pablonen jaa yoshin yohiquin: —Jesucriston janen tah hen mia yohihi, jaa haibo janinhax picohue —hahquin. Jan yohihah cainscai.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Hahan coriqui cananti yamascai jisxon jahuen hihbobaan Pablo bihquin. Silas rihbi bihcanquin. Bihxon tinintinin jemanhihti janin hioxon jaton hapobo quenacanquin.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Jaton hapobo jahuiya: —Neabo ta judiobo qui. Noquen jema ta tiromajacaniqui.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Noque jascatima joi ta noque yohihihqui, jascapa noquen nincatimahi bi. Noque jascatimahi joi tah qui. Noque tah non romanobo qui —hihcani.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Jano tsamajaquetaibo rihbi jascari jato qui yohuani. Jascaraiboya jaton chopa potamaxon, jihuin jato cahrishqui cahrishquinon jaton hapobaan yohiquin.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Tsehue tsehuejaxon sipo xoboho jato tsahonxon sipo xobo coirannica yohicanquin sirijaquin jan coirannon.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Jascajaquin yohihahbo chicho queha chiqueho jato niaxon hahan tabitaxtinin jato tabitaxpaquequin.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Yame pochinicon sca Pablo betan Silasen noquen Papa yocaquin. Papa qui siripi behuahi. Hahbe sipojahipibaan cahen jato nincaquin.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Jaatian mai coshin mihuanreneni. Xobo jihuibo taxca taxcahihqui. Jatihibi xehpoti quehpemehscai. Hahan jato menexipi cadenabo mepequehcahini.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Sipo xobo coirannicah sca mohixon jaa xobo xehpoti jatihibi quehpemehtai jisish machitonen nacocatsihscai. Hahmebi rehtecatsihqui sipojahipibo jabascai shinanax.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Nacocatsihqui bi Pablonen coshin quenaquin: —Jascari tiromayamahue. Neno tah non qui jatihibi —hahquin.
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Jascajahah: —Johué quetejanahue —hihquish sipo xobo hihcocahinax tastahihcanahi cahi Pablo betan Silas janin taracahreneni.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Hueniscaxon jemanhihti janin jato picoxon yocaquin: —¿Queyoyamanox mananoxon hean hen jahuejati jain, jonibon?
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 —Noquen Hihbo nincacoinax tah min queyoyamanox manatihi. Miin xoboho jihuetaibo jascaribihi —hahcanquin.
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Jascajaxon jahuen xoboho jihuetaibo rihbi Papan joi yohiquin sirijacanquin.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Jaatianbi yamebi jato hioxon jaton tsehue chocaxon: —Nincacoin tah hen jai. Hea nashimanahue. Heen xoboho jihuetaibo rihbi nashimanahue —jato jaquin.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Jahuen xoboho jato mapemaxon sca jato pimaquin. Papa nincacoinax jaa, jahuen haibo, jahuen baquebo, jatihibi hihti jenimahi.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Xaba paquescaiya sca jaa jema hapobaan porisia raanquin, yohihi cahabo. —Hoa jonibo picotanhue botanahbo —hahcanquin.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Sipo xobo coirannicahton sca jascajaquin Pablo yohiquin: —Hapobaan ta joi raanihqui hen mato piconon. Picoscanahue tahca. Siripi catannahue.
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Jascahah bi Pablonen jato yohiquin: —Noque romano jonibo que bi ta jatihixonbi jisnon hihxon noque rishqui rishquimahipicanaxqui non jahuejahipi honanxonma bi. Jisíbo hihxon ta noque sipojahipicanaxqui. ¿Jonexon tsoan honannonma sca noque picocatsihcanihquin? Jascajatima ta jaticaniqui. Jaabobi joxon noque piconon —hahquin.
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Hapobo yohihi sca bocani porisiabo. Romano jonibo ta qui hihqui nincacax raquescacani.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Jaabo sca joxon jato raejacatsihquin jato sirijaquin yohuanquinquin: —Honanyamaxon tah non mato jascajahipiqui —hahxon jato picoxon sca Noquen jema potabahinrohanahue —hahcanquin.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Jascari sipo xobo janinhax picotax Lidia jisi bocani. Noquen huetsabo jisxon sca jato yohiquin. Nincacoinquin jeneyamaxahnahue jato jaax caresscai.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.