Atos 12
Capanahua NT (KAQ_WBT) vs VC
1 Jaabo cahiya ta jaton quiquin hapo Herodesnin caibo Papan joi nincacoinaibo bihnishqui, jato tiromajanoxon bihquin.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Juaman huetsa ta Jacobo janishqui. Jaa ta Herodesnin rehtenishqui.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Jaa rehtehiya judiobo jenimahi jisxon Pedro rihbi bihquin chahoma paan fiestajahiboya.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Bihxon sipo xoboho tsahonquin. Chahoma paan fiesta pecaho rehteyaxahpan costanahbo hihxon jahuen sontarobo Pedro coiranmaquin. Chosco coiranti janahue, huesti coiranti cahen chosco sontaro, jato jaquin.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Sipo xoboho Pedro tsahotaiya cahen noquen huetsabaan noquen Papa hihti yocaxonquin.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Jisibo hihxon bahquish Pedro rehtenoxahpan hih Herodes jai bi sipo xoboho Pedro hoxahi. Jaa yamebi rabe cadenanen jato qui menexah rabe sontaro napon Pedro hoxahi. Xehqui janin rihbi sontaro coirani xehqui janichi.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Jaatian noquen Hihbaan raanah jahuen naihoh queha yonoti sanareneni jahui. Sipo xobo chicho xaba siri jaresscai. Rahpasxon Pedro mohinquin. —Huenihue histon —hahquin. Huenitaiya hahan menexipi cadena mepequehti.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 —Miin chopa sahuexon tahe xaca rihbi sahuehue —hahquin Papan yonotinin. Jascajaha sahuequin. —Miin tarin rahcoxon hea chibanhue —hahquin.
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Jascahah hahbe cahi picoscai. Papan yonotinin hahcoinai honanyamaquin. Namaquen jisija tah hen jai hihqui.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Huetsa coiranai sontaro huinoxon huetsa rihbi huinohax yami xehpoti qui nococani, jano jema qui cati. Hahmebi xehpoti quehpemehti. Picotax bahin sca bocani. Cahiya bi Papan yonoti yamacahinscai.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Shinanscaax: —Herodesnin hea rehteyamanon hihxon ta jahuen yonoti Papan raanaxqui heen caibaan hea jacatsihqui jatihibi rihbi hea jayamanon hihxon. Rahma tah hen honanquin sirijascai —hihqui Pedro.
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Honancoinscaax Marian xobon cahi. Jaa María ta Juaman mama qui. Juaman jane huetsa cahen Marcos. Jaa xoboho tsinquixon ta Papa yocacannishqui hichaxon Pedro yocaxonquin.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Jemanhihti xehpoti Pedronen tontonhahcai nincacax Rode janeya xontaco jisi jahui.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Pedro joi nincaxon honanax hihti jenimahax quehpenxonti shinanaxma bishquihihcanahi caribihi xobon. Hihcohax: —Pedro ta jemanhihti janin nichiqui —hihqui.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 —Min tah min tehquehihqui —hahcanquin. —Hihyama tah hen jai. Jaa coin tah qui —hihresi. —Jahuen yoshin rah ta qui —hihscacani.
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Pedronen xehpoti tontonhahquin jeneyamaquin. Quehpenscaxon jisish rahte rahtecani.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Netetahbo jahuen mequen sanaxon sipo xobo janinhah noquen Hihbaan jaa picohah jato yohiquin. —Jacobo, noquen huetsabo rihbi yohiscatannahue —jato jabahini huetsa xoboho caresscai.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Xaba paquescaiya sca rahtetax sontarobo coro coroti, hihti corocani. ¿Jahuen Pedro cahaxquin? hihcani.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Jato Benatannahue hahca bi benacasquimahiboya coirannica sontaro yocapaquexon, Nea coirannicahbo rehtenahue hahscaquin Herodesnin. Jascajahax Judea mai janinhax Cesarea jema janin jihueti sca Herodes cahi.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Jaatian sca Tiro mai janinhahbo qui Herodes sinati. Sidon janinhahbo qui sinarihbihi. Jaa copi huesti shinanyahax hahqui nococani. Nocoxon jahuen xobo coirannica Blasto yohuanquihnxon jeenhihmacanquin jan jato yanapannon. Quiquin hapo sca hihti yocacanquin jan jato qui sinayamascanon hihxon. Jahuen mai janinhax jaton piti jahui copi raejacatsihcani.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Jaa neten yohuanyaxahnpan hih jan jaipi jaa nete nocotaiya jahuen quiquin hapo tari sahuehax, jahuen quiquin hapo tsahotinin tsahoxon basi yohuanquin Herodesnin jato yohi yohiquin.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Herodes yohuanai nincacax: —Diosax tah min yohuanai. Joni yohuanaima ta mia qui —hihcani coshin.
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Jaatianbi, Jascama ta qui, Papa Dios huesti ta Dios qui, hih jan jayamahi copi noquen Hihbaan yonotinin Herodes rishquiquin. Rishquihah xenahax mahuati.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Herodes mahuataiya sca Papan joi caícanascai. Hashoan hocho sca nococanahi.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Jaatian antioquiabaan coriqui hinana Jerusalen janin noquen huetsabo qui jaa coriqui hinantanax Bernabé betan Saulo joribiscai. Juan rihbi becanquin, Marcos cahen jahuen jane huetsa.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.