Lucas 15
jnjl (JNJL) vs ACF
1 Girbo zuutife baassotnawa boor'ni meena odok zuuttesere Yesusniki yeesete.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ferisawini meenewa Museni tumaasi assinynyana: «Han asus boor'ni meyanon barki tai'sir. Baassoneen ane dey meer» yit Yesusniista unyisete.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Es bari boor'a Yesus han besoson ekka yit baassok make:
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 «Nitto ganeyaassin tiya fantuba faana isa asu, es fantubaassin isar tishfaanane izginasire izgineeson feesh dimaasta ha'aat tishi baron danananneen sholok hamnor oonso?
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Danfena kabaasik girere ogogbaasta wor'e keeba yeefewa.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Hamme keeba kar'fena kabaasik zomobaasakitoninnawa wolkobaasakitoninna isarik teegere: ‹Tishi fantunaason danna boor'a taneen ane girotiwa› una.
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Nittok makefawungwa, esiisimato dey harmiya sholsunoyna izginasire izgine ookoni meyaastan denalo harmire wolife isa boor' asusik den samak akama gira sinfawa» yi.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Tusire dey Yesus ekka yi: «birrikin wosuste asir saantibiba faana isa mashkasu asiriissin isaas tishfaanane danananneen tona tonira keebaason futira sholonoy asu oonso?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Danfana kabaasik zomobaasikitononnawa wolkobaasikitononna isarik teegera: ‹Tishi birrini saantibinaason danna boor'a taneen ane giroti› una.
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Nittok makefawungwa, harmi isa boor' asusik Ha'oosi wosini sinak esiisimato dey gira sinfawa.»
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Tusire dey Yesus: «Hep naanggotba feena isa asu feer.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Hate naas ababaasin: ‹Abataaso otumneessin taak kar'ni baron haa'a imma› yi. Abaas dey otumbaason hep naanggotiisik haa'i.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Hate naas garo wonaneen orfo waagbaason ephphe woka dima hami. Es hamna dimaastak sholenamato sikere waagbaason tishki.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Fayiison zuutire koi'sinanneen orfo es daasta akama maka giri. Barin dey rakko ephi.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Es bari boor'a es daastak isa asuniki teete. Es asus dey muko keemanak zagi.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Naas dey mukoosi muunon muunak sholet feer. Sinuntano es baronnu barik ima asu aafe.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 «Estan naas nibbaassi ekka yit safare: ‹Abataasa keerki wostinynyaas apuninso muu gawire fu'eferi? Sinuntano ta hantak makak kitunarwa!
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Kabira abataaski hamfaat Abataaso; Ha'oosewa neena asi sina mangsingwa.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Hanneen ekalo ne naa sinna teegtonak aane sholsifawa. Sinuntano wostinynyanesasin isaasne feer zagira ephphatowa› unawa.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Estan kabi ababaaski hami. Ababaas dey woksok yeefeen biire kenashte. Ek barki eelle idimme daame.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Naas: ‹Abataaso, Ha'oosewa neena asi sina mangsingwa. Hawungneen ekalo ne naa sinna teegtonak aane sholsifawa› yi.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Sinuntano ababaas wostinynyabaasakitonik ekka yi: ‹Tai'nin oomaastan denalo gada maama teshshera maysutiwa. Kushubaassi dey gila yeetira, wochobaassi chaa'ma yetutiwa.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Faru zibiicchaason teshshera shukti. Muuni, dey gironi.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Han naataas kitire feer. Hash dey kaak feer. Tishire feer. Hash dey beste› yi. Baasso dey girok kabsete.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 «Es kabaasik arki naas buloni foshtatu fe. Yeere ke'e tai'sefena kabaasik surunewa ililchune asi kaama ode.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Wostinynyaasasin isarin teegere: ‹Han odefana wuzaas aambanso?› yit mamsi.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Wostinynyaas wolgire: ‹Aynees wolle yeena boor'awa. Abanees dey faru zibiiccha barik shuktewa› yi.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 «Arki aybaas gi'tere keer girunak aane sholowe. Ababaas keerun kesse keer girunak shiiphe.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Arki naas wolgire ababaasik: ‹Effatena showo neya neek wosten. Maketaason isanne aane bewut. Zomotaasneen ane maara gironak isa garo nor'oninne aane imewa.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Sinuntano han Naanees otumneeson gerkesa asuneen sikere tishkaat yeen faru zibichcha barik shukit› yi.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Ababaas dey: ‹Naataaso, ne wonna wonna taneen anetu faatwa. Taar sina bar zuuttera neerwa.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Sinuntano han aynees kitire feer. Hash kaak feer. Tishire feyiis hash dey beste. Es bari boor'a gironik sholsifawa› » yi.
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.